Êxodo 16
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NAA
1 Isirayila ɲama birin naxa keli Elimi, sigafe ra Sini gbengberenyi ma, naxan na Elimi nun Turusinina tagi. E biyaasi naxan naba keli Misira han Sini gbengberenyi ma, na naxa bu kike firin a nun xi fu nun suuli.
1 Partiram de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio para o deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês, depois que saíram da terra do Egito.
2 Mɛnni Isirayila ɲama naxa sɔnxɔ Munsa nun Haruna ma,
2 Toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto.
3 a falafe ra, «Munfe ra Alatala mu a ragirixi won xa faxa Misira bɔxi ma? Mɛnni sube nun taami nu na won yi ra naxan won lugama, kɔnɔ be yi gbengberen yire, won fama faxade kaamɛ nan na.»
3 Os filhos de Israel disseram a Moisés e Arão: — Quem nos dera tivéssemos morrido pela mão do
4 Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «N fama taami ragorode wo bɛ kelife koore ma. Ɲama xa mini, e xa a matongo gɛɛsɛgɛ e naxan donma lɔxɔɛ keren kui. N fama e xaxili matode, xa e ɲɛrɛma n ma yaamari nan ma.
4 Então o Senhor disse a Moisés: — Eis que farei chover do céu pão para vocês, e o povo sairá e recolherá diariamente a porção para cada dia. Eu os porei à prova para ver se andam na minha lei ou não.
5 A xi senni nde, e xa xi firin daaxi matongo.»
5 No sexto dia prepararão o que recolherem, e será o dobro do que recolhem nos outros dias.
6 Munsa nun Haruna naxa a fala Isirayila ɲama bɛ, «To nunmare wo a kolonma nɛ, a Alatala nan wo raminixi Misira bɔxi ra.
6 Então Moisés e Arão disseram a todos os filhos de Israel: — Hoje à tarde vocês saberão que foi o
7 Tina gɛɛsɛgɛ, wo fama Alatala xa kaabanako tode. A bara wo xa sɔnxɔɛ mɛ. Munfe ra wo wama sɔnxɔfe muxu tan ma?
7 e, pela manhã, vocês verão a glória do Senhor , porque ele ouviu as murmurações de vocês contra o Senhor . Pois quem somos nós, para que vocês fiquem murmurando contra nós?
8 To nunmare Alatala wo kima sube ra, gɛɛsɛgɛ a wo kima taami ra, han wo luga. Wo mu sɔnxɔxi muxu tan xa ma de. Wo sɔnxɔxi Alatala nan ma, naxan bara wo xui birin mɛ.»
8 Moisés continuou: — Isso acontecerá quando o
9 Munsa naxa a fala Haruna bɛ, «A fala Isirayila ɲama bɛ, e xa e yɛtɛ masen Alatala bɛ, barima a bara e xa sɔnxɔɛ mɛ.»
9 Então Moisés disse a Arão: — Diga a toda a congregação dos filhos de Israel: “Cheguem-se à presença do
10 Haruna nu wɔyɛnfe Isirayila ɲama bɛ tɛmui naxɛ, e naxa e ya rafindi gbengberenyi ma, e fa Alatala xa nɔrɛ to mini ra nuxui kui.
10 Enquanto Arão falava a toda a congregação dos filhos de Israel, olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Alatala naxa a masen Munsa bɛ,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 «N bara Isirayilakae xa sɔnxɔɛ mɛ. A fala e bɛ, ‹Nunmare wo sube donma, gɛɛsɛgɛ wo lugama taami ra. Na kui wo a kolonma nɛ, a n tan nan na wo Marigi Alatala ra.›»
12 — Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel. Diga-lhes: “Ao crepúsculo da tarde, vocês comerão carne, e, pela manhã, vocês comerão pão à vontade, e saberão que eu sou o Senhor , seu Deus.”
13 Nunmare yati xɔnie naxee xili kɔnkɔlɛe naxa radin e yonkinde birin ma. Na kuye iba xini naxa lu e yonkinde rabilinyi ma.
13 À tarde, apareceram codornizes e cobriram o arraial. Pela manhã, havia orvalho ao redor do arraial.
14 Na xini to ba na, se nde naxa lu bɔxi fari alɔ balabalanyi.
14 E, quando o orvalho que havia caído se evaporou, na superfície do deserto restava uma coisa fina e semelhante a escamas, fina como a geada sobre a terra.
15 Isirayilakae to na to, e naxa e boore maxɔrin, «Munse ya?» E mu a kolon se yo na ki. Munsa naxa a fala e bɛ, «Taami nan a ra, Alatala naxan fixi wo ma baloe ra.»
15 Quando os filhos de Israel viram aquilo, perguntaram uns aos outros: — Que é isso? Pois não sabiam o que era. Moisés respondeu: — Isso é o pão que o
16 Alatala xa yaamari nan ya, «Wo xa sigaati ya solofere tongo mixi birin bɛ naxan na wo xɔnyi.»
16 Isto é o que o Senhor ordenou: “Que cada um recolha o que se consegue comer: dois litros por cabeça, segundo o número de pessoas. Cada um pegará para todos os que vivem em sua tenda.”
17 Isirayilakae a raba na ki nɛ.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel. E recolheram, uns, mais, outros, menos,
18 E to a maniya, naxee gbe nu gboxi, a mu dangi yɛ, naxee fan gbe nu xurunxi, a e ralixi nɛ. Kankan naxa baloe xasabi sɔtɔ naxan a ralima.
18 conforme a medida fixada. E não sobrava para quem havia recolhido muito, nem faltava para quem havia recolhido pouco, pois cada um recolhia o quanto conseguia comer.
19 Munsa naxa a fala e bɛ, «Yi baloe naxa raxi han gɛɛsɛgɛ.»
19 Então Moisés disse: — Ninguém deixe nada para a manhã seguinte.
20 Kɔnɔ ndee mu Munsa xui suxu, e naxa a ragata han gɛɛsɛgɛ. Kulie naxa bira a i, a xiri ɲaaxi naxa mini. Munsa naxa xɔnɔ na kanyie ma.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, e alguns deixaram do maná para a manhã seguinte, mas deu bichos e cheirava mal. E Moisés se indignou contra eles.
21 Gɛɛsɛgɛ yo gɛɛsɛgɛ, kankan nu fa a gbe donse matongo, kɔnɔ soge na te, a dɔnxɔɛ naxan luxi, na xunu a i.
21 Colhiam-no, pois, manhã após manhã, cada um quanto conseguia comer; porque, vindo o calor do sol, o maná se derretia.
22 A xi senni nde, e naxa xi firin daaxi matongo, sigaati ya fu nun naani mixi keren bɛ. Yareratie naxa na dɛntɛgɛ sa Munsa bɛ.
22 No sexto dia, colheram alimento em dobro, quatro litros para cada um. E os principais da congregação vieram e contaram isso a Moisés.
23 Munsa naxa a fala e bɛ, «Alatala naxɛ a tina malabui lɔxɔɛ nan a ra, lɔxɔɛ sɛniyɛnxi Alatala bɛ. Wo xa nde gan, wo xa nde satun. A dɔnxɔɛ naxan na lu, wo xa na ragata han tina gɛɛsɛgɛ.»
23 Ele respondeu: — Isto é o que disse o
24 E to nde ragata han gɛɛsɛgɛ, alɔ Munsa a yamari e bɛ ki naxɛ, e naxa a to kuli mu biraxi a i, a man mu bɔrɔ.
24 E guardaram-no até a manhã seguinte, como Moisés havia ordenado; e não cheirou mal, nem deu bichos.
25 Munsa naxa a fala e bɛ, «Wo xa a don to, barima to nan malabui lɔxɔɛ ra Alatala xa binyɛ bun ma. Na donse mu goroma bɔxi ma to.
25 Então Moisés disse: — Comam isto hoje, pois hoje é o sábado dedicado ao
26 Wo xa a matongo xi senni bun ma, kɔnɔ a xi solofere nde, wo mu sese toma, barima malabui lɔxɔɛ na a ra.»
26 Seis dias vocês o recolherão, mas o sétimo dia é o sábado; nele, não haverá nada a recolher.
27 A xi solofere nde, mixi ndee mini nɛ na donse matongode, kɔnɔ e mu sese to.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para o recolher, porém não o acharam.
28 Na kui Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «Wo n ma yaamari nun n ma sɛriyɛ matandima han mun tɛmui?
28 Então o Senhor disse a Moisés: — Até quando vocês se recusarão a guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Wo xa a kolon, n tan Alatala nan malabui lɔxɔɛ sɛriyɛ masenxi wo bɛ. Na nan a ra, xi senni nde wo donse xi firin daaxi sɔtɔma. A solofere nde wo naxa siga dɛdɛ, wo birin xa lu wo xɔnyie, malabui lɔxɔɛ nan a ra.»
29 Vejam! O Senhor deu a vocês o sábado; por isso, ele, no sexto dia, lhes dá alimento para dois dias; cada um fique onde está, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 Na kui ɲama naxa e malabu na lɔxɔɛ solofere nde ma.
30 Assim, o povo descansou no sétimo dia.
31 Isirayilakae naxa na donse xili fala «mana,» naxan nu wama a falafe, «Munse a ra?» A maniya funden xɔri ra, a fiixɛ, a ɲɔxun alɔ digiyanyi.
31 A casa de Israel deu àquele alimento o nome de maná. Ele era como semente de coentro, branco e com gosto de bolo de mel.
32 Munsa naxa a fala, «Alatala xa yaamari nan yi ki, ‹Wo xa yi mana sigaati ya solofere ragata, alako wo bɔnsɔɛ naxee fama baride e xa donse to n naxan nagoroxi wo ma gbengberenyi ma, n to wo ramini Misira bɔxi ra.›»
32 Moisés disse: — Esta é a palavra que o
33 Na kui Munsa naxa a fala Haruna bɛ, «I xa mana sigaati ya solofere sa sesase kui, i xa a dɔxɔ hɔrɔmɔlingira yire, alako a xa findi tɔnxuma ra wo bɔnsɔɛe bɛ naxee fama baride.»
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue um vaso, ponha nele dois litros de maná e coloque-o diante do
34 Haruna naxa na sesase dɔxɔ Alatala xa hɔrɔmɔlingira yire saatɛ kankira ya ra, alako a xa ragata alɔ Alatala a masenxi Munsa bɛ ki naxɛ.
34 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim Arão o colocou diante da arca do testemunho para o guardar.
35 Isirayilakae mana don nɛ ɲɛ tongo naani bun ma, han e sa so Kanaan bɔxi ma, si gbɛtɛe sabatixi dɛnnaxɛ.
35 E os filhos de Israel comeram maná durante quarenta anos, até que entraram em terra habitada. Comeram maná até que chegaram aos limites da terra de Canaã.
36 Na sigaati ya solofere naxan nu rawalima na mana maniyafe ra, a dɔxɔ fu findixi busali keren nan na.
36 A porção de maná para cada pessoa era um décimo da medida padrão, que tinha vinte litros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.