Êxodo 16
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ACF
1 Isirayila ɲama birin naxa keli Elimi, sigafe ra Sini gbengberenyi ma, naxan na Elimi nun Turusinina tagi. E biyaasi naxan naba keli Misira han Sini gbengberenyi ma, na naxa bu kike firin a nun xi fu nun suuli.
1 E partindo de Elim, toda a congregação dos filhos de Israel veio ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do mês segundo, depois de sua saída da terra do Egito.
2 Mɛnni Isirayila ɲama naxa sɔnxɔ Munsa nun Haruna ma,
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 a falafe ra, «Munfe ra Alatala mu a ragirixi won xa faxa Misira bɔxi ma? Mɛnni sube nun taami nu na won yi ra naxan won lugama, kɔnɔ be yi gbengberen yire, won fama faxade kaamɛ nan na.»
3 E os filhos de Israel disseram-lhes: Quem dera tivéssemos morrido por mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! Porque nos tendes trazido a este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «N fama taami ragorode wo bɛ kelife koore ma. Ɲama xa mini, e xa a matongo gɛɛsɛgɛ e naxan donma lɔxɔɛ keren kui. N fama e xaxili matode, xa e ɲɛrɛma n ma yaamari nan ma.
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão dos céus, e o povo sairá, e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 A xi senni nde, e xa xi firin daaxi matongo.»
5 E acontecerá, no sexto dia, que prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 Munsa nun Haruna naxa a fala Isirayila ɲama bɛ, «To nunmare wo a kolonma nɛ, a Alatala nan wo raminixi Misira bɔxi ra.
6 Então disseram Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: À tarde sabereis que o Senhor vos tirou da terra do Egito,
7 Tina gɛɛsɛgɛ, wo fama Alatala xa kaabanako tode. A bara wo xa sɔnxɔɛ mɛ. Munfe ra wo wama sɔnxɔfe muxu tan ma?
7 E amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ouviu as vossas murmurações contra o Senhor. E quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 To nunmare Alatala wo kima sube ra, gɛɛsɛgɛ a wo kima taami ra, han wo luga. Wo mu sɔnxɔxi muxu tan xa ma de. Wo sɔnxɔxi Alatala nan ma, naxan bara wo xui birin mɛ.»
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouviu as vossas murmurações, com que murmurais contra ele. E quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 Munsa naxa a fala Haruna bɛ, «A fala Isirayila ɲama bɛ, e xa e yɛtɛ masen Alatala bɛ, barima a bara e xa sɔnxɔɛ mɛ.»
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ouviu as vossas murmurações.
10 Haruna nu wɔyɛnfe Isirayila ɲama bɛ tɛmui naxɛ, e naxa e ya rafindi gbengberenyi ma, e fa Alatala xa nɔrɛ to mini ra nuxui kui.
10 E aconteceu que, quando falou Arão a toda a congregação dos filhos de Israel, e eles se viraram para o deserto, eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Alatala naxa a masen Munsa bɛ,
11 E o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 «N bara Isirayilakae xa sɔnxɔɛ mɛ. A fala e bɛ, ‹Nunmare wo sube donma, gɛɛsɛgɛ wo lugama taami ra. Na kui wo a kolonma nɛ, a n tan nan na wo Marigi Alatala ra.›»
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel. Fala-lhes, dizendo: Entre as duas tardes comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 Nunmare yati xɔnie naxee xili kɔnkɔlɛe naxa radin e yonkinde birin ma. Na kuye iba xini naxa lu e yonkinde rabilinyi ma.
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã jazia o orvalho ao redor do arraial.
14 Na xini to ba na, se nde naxa lu bɔxi fari alɔ balabalanyi.
14 E quando o orvalho se levantou, eis que sobre a face do deserto estava uma coisa miúda, redonda, miúda como a geada sobre a terra.
15 Isirayilakae to na to, e naxa e boore maxɔrin, «Munse ya?» E mu a kolon se yo na ki. Munsa naxa a fala e bɛ, «Taami nan a ra, Alatala naxan fixi wo ma baloe ra.»
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? Porque não sabiam o que era. Disse-lhes pois Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 Alatala xa yaamari nan ya, «Wo xa sigaati ya solofere tongo mixi birin bɛ naxan na wo xɔnyi.»
16 Esta é a palavra que o Senhor tem mandado: Colhei dele cada um conforme ao que pode comer, um ômer por cabeça, segundo o número das vossas almas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 Isirayilakae a raba na ki nɛ.
17 E os filhos de Israel fizeram assim; e colheram, uns mais e outros menos.
18 E to a maniya, naxee gbe nu gboxi, a mu dangi yɛ, naxee fan gbe nu xurunxi, a e ralixi nɛ. Kankan naxa baloe xasabi sɔtɔ naxan a ralima.
18 Porém, medindo-o com o ômer, não sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; cada um colheu tanto quanto podia comer.
19 Munsa naxa a fala e bɛ, «Yi baloe naxa raxi han gɛɛsɛgɛ.»
19 E disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 Kɔnɔ ndee mu Munsa xui suxu, e naxa a ragata han gɛɛsɛgɛ. Kulie naxa bira a i, a xiri ɲaaxi naxa mini. Munsa naxa xɔnɔ na kanyie ma.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns deles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 Gɛɛsɛgɛ yo gɛɛsɛgɛ, kankan nu fa a gbe donse matongo, kɔnɔ soge na te, a dɔnxɔɛ naxan luxi, na xunu a i.
21 Eles, pois, o colhiam cada manhã, cada um conforme ao que podia comer; porque, aquecendo o sol, derretia-se.
22 A xi senni nde, e naxa xi firin daaxi matongo, sigaati ya fu nun naani mixi keren bɛ. Yareratie naxa na dɛntɛgɛ sa Munsa bɛ.
22 E aconteceu que ao sexto dia colheram pão em dobro, dois ômeres para cada um; e todos os príncipes da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 Munsa naxa a fala e bɛ, «Alatala naxɛ a tina malabui lɔxɔɛ nan a ra, lɔxɔɛ sɛniyɛnxi Alatala bɛ. Wo xa nde gan, wo xa nde satun. A dɔnxɔɛ naxan na lu, wo xa na ragata han tina gɛɛsɛgɛ.»
23 E ele disse-lhes: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, o santo sábado do Senhor; o que quiserdes cozer no forno, cozei-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, guardai para vós até amanhã.
24 E to nde ragata han gɛɛsɛgɛ, alɔ Munsa a yamari e bɛ ki naxɛ, e naxa a to kuli mu biraxi a i, a man mu bɔrɔ.
24 E guardaram-no até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal nem nele houve algum bicho.
25 Munsa naxa a fala e bɛ, «Wo xa a don to, barima to nan malabui lɔxɔɛ ra Alatala xa binyɛ bun ma. Na donse mu goroma bɔxi ma to.
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Wo xa a matongo xi senni bun ma, kɔnɔ a xi solofere nde, wo mu sese toma, barima malabui lɔxɔɛ na a ra.»
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 A xi solofere nde, mixi ndee mini nɛ na donse matongode, kɔnɔ e mu sese to.
27 E aconteceu ao sétimo dia, que alguns do povo saíram para colher, mas não o acharam.
28 Na kui Alatala naxa a masen Munsa bɛ, «Wo n ma yaamari nun n ma sɛriyɛ matandima han mun tɛmui?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Wo xa a kolon, n tan Alatala nan malabui lɔxɔɛ sɛriyɛ masenxi wo bɛ. Na nan a ra, xi senni nde wo donse xi firin daaxi sɔtɔma. A solofere nde wo naxa siga dɛdɛ, wo birin xa lu wo xɔnyie, malabui lɔxɔɛ nan a ra.»
29 Vede, porquanto o Senhor vos deu o sábado, portanto ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; cada um fique no seu lugar, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 Na kui ɲama naxa e malabu na lɔxɔɛ solofere nde ma.
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 Isirayilakae naxa na donse xili fala «mana,» naxan nu wama a falafe, «Munse a ra?» A maniya funden xɔri ra, a fiixɛ, a ɲɔxun alɔ digiyanyi.
31 E chamou a casa de Israel o seu nome maná; e era como semente de coentro branco, e o seu sabor como bolos de mel.
32 Munsa naxa a fala, «Alatala xa yaamari nan yi ki, ‹Wo xa yi mana sigaati ya solofere ragata, alako wo bɔnsɔɛ naxee fama baride e xa donse to n naxan nagoroxi wo ma gbengberenyi ma, n to wo ramini Misira bɔxi ra.›»
32 E disse Moisés: Esta é a palavra que o Senhor tem mandado: Encherás um ômer dele e guardá-lo-ás para as vossas gerações, para que vejam o pão que vos tenho dado a comer neste deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 Na kui Munsa naxa a fala Haruna bɛ, «I xa mana sigaati ya solofere sa sesase kui, i xa a dɔxɔ hɔrɔmɔlingira yire, alako a xa findi tɔnxuma ra wo bɔnsɔɛe bɛ naxee fama baride.»
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, e põe nele um ômer cheio de maná, e coloca-o diante do Senhor, para guardá-lo para as vossas gerações.
34 Haruna naxa na sesase dɔxɔ Alatala xa hɔrɔmɔlingira yire saatɛ kankira ya ra, alako a xa ragata alɔ Alatala a masenxi Munsa bɛ ki naxɛ.
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do Testemunho, para ser guardado.
35 Isirayilakae mana don nɛ ɲɛ tongo naani bun ma, han e sa so Kanaan bɔxi ma, si gbɛtɛe sabatixi dɛnnaxɛ.
35 E comeram os filhos de Israel maná quarenta anos, até que entraram em terra habitada; comeram maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 Na sigaati ya solofere naxan nu rawalima na mana maniyafe ra, a dɔxɔ fu findixi busali keren nan na.
36 E um ômer é a décima parte do efa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.