Esdras 9

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na fe birin to ba a ra, kuntigie naxa fa n yire, e naxa a fala n bɛ, e naxɛ, «I xa a kolon a Isirayilakae, sɛrɛxɛdubɛe, nun Lewi bɔnsɔɛ mu gbilenxi si gbɛtɛe xa naamunyi ɲaaxie fɔxɔ ra. E bara bira Kanaankae, Xitikae, Perisikae, Yebusukae, Amonikae, Mowabakae, Misirakae, nun Amorikae xa wali kobie fɔxɔ ra.
1 Após todos estes acontecimentos, os chefes aproximaram-se de mim e disseram-me: O povo de Israel, os sacerdotes e os levitas não se conservaram afastados dos habitantes desta terra. Imitaram as abominações dos cananeus, dos hiteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 E bara na sie xa di ginɛe dɔxɔ, e man bara e fen futi ra e xa die bɛ. E bara won ma si sɛniyɛnxi masunbu si gbɛtɛe ra. Forie nun kuntigie nan singe na fe rafɔlɔ.»
2 Tomaram, entre as filhas deles, mulheres para si e para seus filhos. Assim, a raça santa misturou-se com a dos habitantes dessas terras; e os chefes e os magistrados foram os primeiros a dar a mão a essa transgressão.
3 N to na mɛ, n naxa n ma donmae ibɔɔ, n naxa n xunsɛxɛ nun dɛ xabe matala, n fa dɔxɔ yigitɛgɛ kui.
3 Ouvindo essas palavras, rasguei minha túnica e a capa, arranquei os cabelos da cabeça e da barba, e sentei-me consternado.
4 Mixi naxee findi Ala yaragaaxuie ra, nee birin naxa fa n yire na mixie xa wali kobi xa fe ra. N naxa lu naa han nunmare sɛrɛxɛ tɛmui.
4 Ao redor de mim reuniram-se todos aqueles que temiam as palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão dos filhos do cativeiro. Quanto a mim, fiquei sentado e angustiado, até o sacrifício da tarde.
5 Nunmare sɛrɛxɛ tɛmui, n naxa siga, n naxa n xinbi sin, n nan n bɛlɛxɛ ti n Marigi Alatala bɛ n ma donma ibɔɔxie ra n ma.
5 Na hora da oblação da tarde, levantei-me de minha aflição com minhas vestes e meu manto rasgados; então, caindo de joelhos, estendi as mãos para o Senhor, meu Deus,
6 N naxa a fala, «N Marigi, n bara kɔntɔfili, n bara yaagi i xɔn ma, barima muxu xa yunubie i mabiri bara gbo han a bara dangi a i.
6 e disse: Meu Deus, estou coberto de vergonha e de confusão ao levantar minha face para vós, meu Deus; porque as nossas iniqüidades acumularam-se sobre nossas cabeças, e nosso pecado chegou até o céu.
7 Kelife muxu benbae xa tɛmui ma, fa dɔxɔ to ra, muxu na na wali kobie nan fari. Na na a ra, i bara muxu nun muxu xa mangɛe nun muxu xa sɛrɛxɛdubɛe ɲaxankata. I bara muxu lu si gbɛtɛe yi ra, e xa muxu faxa santidɛgɛma ra, e xa muxu xanin, e xa muxu harige birin suxu. Han to muxu na na kɔntɔfili nan kui.
7 Desde o tempo de nossos pais até o dia de hoje, temos sido gravemente culpados; e por causa de nossas iniqüidades, fomos escravizados, nós, nossos reis e nossos filhos; fomos entregues à mercê dos reis de outras terras, à espada, ao cativeiro, à pilhagem e à vergonha que nos cobre mesmo nos dias de hoje.
8 Kɔnɔ yakɔsi, yi waxati di kui, i tan muxu Marigi Alatala bara hinnɛ muxu ra, i bara nde rakisi, i bara muxu raso i xa yire sɛniyɛnxi, alako muxu xa limaniya, muxu xa hɛɛri nde sɔtɔ muxu xa konyiya kui.
8 Entretanto, o Senhor, nosso Deus, testemunhou-nos por um momento a sua misericórdia, permitindo que subsistisse um resto dentre nós, e concedeu-nos um abrigo em seu lugar santo. Nosso Deus quis assim fazer brilhar a nossos olhos a sua luz, e nos dar um pouco de vida no meio de nossa servidão.
9 Muxu nu na konyiya kui, kɔnɔ muxu Marigi Ala mu muxu rabolo. A naxa hinnɛ muxu ra Perise mangɛe ya xɔri. A naxa muxu rakisi alako muxu xa muxu Marigi Ala xa hɔrɔmɔbanxi ti a nu na dɛnnaxɛ, muxu man xa kantari sɔtɔ Yudaya bɔxi ma Darisalamu kui.»
9 Sim somos escravos; mas nosso Deus não nos abandonou em nosso cativeiro. Ele concedeu-nos a benevolência dos reis da Pérsia, dando-nos vida bastante para reconstruir a morada de nosso Deus, reerguer as ruínas, e prometendo-nos um abrigo seguro em Judá e em Jerusalém.
10 «Yakɔsi, muxu Marigi Ala, muxu xa munse fala sɔnɔn?
10 Agora, ó Deus nosso, que mais poderemos dizer depois de tudo isso?
11 Muxu bara i xa sɛriyɛ matandi, i sɛriyɛ naxan so muxu yi ra i xa konyi di namiɲɔnmɛe saabui ra. E a fala nɛ, ‹Wo fama sode bɔxi naxan ma, wo lan wo xa dɔxɔ dɛnnaxɛ, naakae xa yunubie bara gbo han a bara dangi a i. Mɛnni birin bara findi yire sɛniyɛntare ra.
11 Abandonamos os mandamentos que vós nos destes por meio de vossos servos, os profetas, que diziam: a terra em que ides entrar para dominar como possessão vossa é uma terra de impureza, contaminada pelas imundícies dos povos dessas regiões, pelas abominações e impurezas com que a encheram de uma extremidade à outra.
12 Wo naxa tin wo xa die fide naakae ma. Wo man naxa na di ginɛe fan tongo wo xa die bɛ. Wo naxa saatɛ yo tongo e bɛ, wo man naxa bira e harige fɔxɔ ra. Xa wo mu bira na fe ɲaaxi mɔɔlie fɔxɔ ra, wo fama nɛ sɛnbɛ sɔtɔde, wo na bɔxi daxamui donma nɛ, wo xa die fan fama na bɔxi sɔtɔde kɛ ra.›»
12 Não deis, pois, vossas filhas a seus filhos, e nem tomeis as suas filhas para vossos filhos; não vos preocupeis com sua prosperidade e seu bem-estar, para que vos torneis fortes e comais os bons produtos dessa terra, a qual transmitireis para sempre como herança aos vossos filhos.
13 «Muxu Marigi, i bara muxu ɲaxankata muxu xa yunubie xa fe ra, kɔnɔ na ɲaxankatɛ mu gbo alɔ muxu xa yunubi gboxi ki naxɛ. I bara tin muxu rakiside, muxu tan naxee na be yi ki.
13 Depois de tudo o que nos aconteceu por causa de nossas más ações e nossa grande culpabilidade, vós nos conservastes, ó nosso Deus, mais do que mereciam as nossas iniqüidades, e deixastes subsistir um resto dentre nós.
14 Munse nɔma a niyade muxu man xa gbilen i xui matandi ra, han muxu nun yi si gbɛtɛe xa lu yire keren? Xa na na a ra, i fama xɔnɔde muxu ma han i muxu birin halaki. Mixi keren mu kisima.
14 Poderíamos recomeçar a violar vossas leis, aliando-nos a esses povos abomináveis? Não vos irritaríeis contra nós, até nos exterminar, sem deixar um sobrevivente que pudesse escapar?
15 Isirayila Marigi Alatala, i bara tin i xa muxu rakisi. Muxu tixi i ya tode ra, muxu tan yunubitɔɛe, hali mixi sɛniyɛntare yo mu daxa a xa ti i ya tode ra.»
15 Senhor, Deus de Israel, vós sois justo, porque presentemente nada mais somos que um resto de sobreviventes; eis-nos aqui diante de vós com nossa falta, porque não poderíamos subsistir em vossa presença depois do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.