2 Samuel 3
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs VC
1 Gere bu nɛ ki fanyi ra Dawuda xa mixie nun Sɔlu xa mixie tagi, Dawuda sɛnbɛ nu gboma, Sɔlu xa mixie tan sɛnbɛ nu xurunma.
1 Prolongou-se por muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a de Davi. Mas, à medida que o poder de Davi ia-se fortificando, a casa de Saul ia-se enfraquecendo cada vez mais.
2 Dawuda xa die nan ya naxee barixi Hebiron. A xa di singe findixi Aminon nan na, Axinowama Yisireelika naxan bari a bɛ.
2 Nasceram filhos a Davi em Hebron. Seu primogênito foi Amnon, de Aquinoã de Jezrael;
3 A xa di firin nde findixi Kileyaba nan na, Nabali Karemeleka xa ginɛ Abigayili naxan bari a bɛ. A xa di saxan nde findixi Abisalomi nan na, Gesuri mangɛ xa di ginɛ Talamayi, Maaka naxan bari a bɛ.
3 Queleab, o segundo, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita; Absalão, o terceiro, filho de Maaca, filha de Tolmai, rei de Gessur;
4 A xa di naani nde findixi Adoniya nan na, Hagi naxan bari a bɛ. A xa di suuli nde findixi Sɛfataya nan na, Abitali naxan bari a bɛ.
4 o quarto, Adonias, filho de Hagit; Safatia, o quinto, filho de Abital,
5 A xa di senni nde findixi Yitireyami nan na, a xa ginɛ Egela naxan bari a bɛ. Dawuda xa die nan na ki naxee bari Hebiron.
5 e o sexto Jetraão, filho de Egla, mulher de Davi. Estes foram os filhos que nasceram a Davi em Hebron.
6 Sɔlu xa mixie nun Dawuda xa mixie nu na gerefe tɛmui naxɛ, Abeneri nu katama sɛnbɛ sɔtɔde Sɔlu xa mixie ya ma.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a de Davi, Abner teve autoridade na casa de Saul.
7 Sɔlu xa konyi ginɛ nde nu na naxan xili Risipa, Aya xa di ginɛ. Isiboseti naxa Abeneri maxɔrin, «Munfe ra i biraxi n baba xa konyi ginɛ fɔxɔ ra?»
7 Ora, Saul tinha uma concubina chamada Resfa, filha de Aia. Isboset disse a Abner: Por que te aproximaste da concubina de meu pai?
8 Abeneri naxa xɔnɔ Isiboseti ma na wɔyɛnyi xa fe ra, a fa a yaabi, «Pe, bare nan n na Yudaya bɔxi ma? N fe gbegbe rabaxi nɛ i bɔnsɔɛ bɛ, i baba xa denbaya bɛ, nun i baba booree bɛ. I baba xa xanunteya xa fe ra, n mu tin i sode Dawuda yi ra. Kɔnɔ yakɔsi i fa n kalamuxi yi ginɛ nan ma fe ra?
8 Abner indignou-se com estas palavras de Isboset e disse: Sou porventura uma cabeça de cão a serviço de Judá? Enquanto neste momento trabalho pela casa de Saul, teu pai, pelos seus irmãos e seus amigos, não os deixando cair nas mãos de Davi, vens tu acusar-me de pecado com esta mulher?
9 Ala xa n makiiti a ɲaaxi ra, xa n mu fe birin naba alako Dawuda xa fe xa kamali, alɔ Alatala a laayidixi a bɛ ki naxɛ,
9 Deus me trate com o maior rigor, se eu não procurar para Davi tudo o que o Senhor lhe prometeu,
10 a xa mangɛya ba Sɔlu yi ra, a fa Dawuda xa mangɛya mabanban Yudaya bɔxi ma, kelife Dana han Beriseeba.»
10 a saber, tirar a realeza da casa de Saul e firmar o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Bersabéia!
11 Isiboseti mu suusa a yaabide wɔyɛn keren na, barima a gaaxuxi a ya ra.
11 Isboset não soube o que responder a Abner, porque o temia.
12 Abeneri naxa xɛɛrae xɛɛ Dawuda ma, e xa sa a fala a bɛ a tan xili ra, «Nde gbe na yi bɔxi ra?» E man xa sa a fala a bɛ, «Won xa saata, n xa i mali Isirayila birin ya xa rafindi i ma.»
12 Abner enviou então mensageiros a Davi, para dizer-lhe: De quem é a terra? Faze aliança comigo e eu te darei mão forte para reunir em torno de ti todo o Israel.
13 Dawuda naxa a yaabi, «Awa, won xa saatɛ xiri, kɔnɔ n mu wama i xa fa n yire n ma ginɛ Mikali xanbi, Sɔlu xa di ginɛ.»
13 Davi respondeu: Está bem; farei aliança contigo, mas com uma condição: não te apresentarás diante de mim sem trazer contigo Micol, a filha de Saul, quando vieres ver-me.
14 Dawuda naxa xɛɛrae xɛɛ Sɔlu xa di Isiboseti ma, a falafe ra, «N ma ginɛ rasanba n ma be, n naxan xa kote dɔxɔ Filisitaka soli kɛmɛ ra.»
14 Davi enviou mensageiros a Isboset, filho de Saul, para dizer-lhe: Devolve a minha mulher Micol, que desposei ao preço de cem prepúcios de filisteus.
15 Na kui Isiboseti naxa sa a ba a xa mɔri Palatiyɛli yi ra, Layisa xa di.
15 Isboset ordenou que a tirassem de seu marido, Faltiel, filho de Lais,
16 A xa mɔri naxa bira a fɔxɔ ra han Baxurimi a wama, kɔnɔ Abeneri naxa a fala a bɛ, «Gbilen i xɔnyi.» Palatiyɛli naxa gbilen.
16 que a acompanhou chorando até Bahurim. Ali, Abner disse-lhe: Volta para a tua casa. E ele voltou.
17 Abeneri nun Isirayila forie naxa e boore to. A naxa a fala e bɛ, «Singe wo nu wama nɛ Dawuda xa findi wo xa mangɛ ra.
17 Abner pôs-se em contato com os anciãos de Israel e disse-lhes: Já faz tempo que desejais ter Davi por rei.
18 A lanma wo xa a raba yakɔsi, barima Alatala a fala nɛ a xa fe ra, ‹N nan ma ɲama bama nɛ Filisitakae nun a yaxuie birin yi ra n ma konyi Dawuda nan saabui ra.›»
18 Fazei-o, pois, agora, porque o Senhor disse de Davi: por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo de Israel da mão dos filisteus e de todos os seus inimigos.
19 Abeneri naxa wɔyɛn Bunyamin bɔnsɔɛe fan bɛ. Na dangi xanbi, a naxa siga Hebiron a falafe ra Dawuda bɛ Isirayilakae nun Bunyamin bɔnsɔɛ naxan natɛxi.
19 Abner, que havia dito a mesma coisa aos benjaminitas, foi a Hebron para informar Davi de tudo o que fora aceito por Israel e por toda a casa de Benjamim.
20 Abeneri to siga Dawuda yire Hebiron, a tan nun mixi mɔxɔɲɛn, Dawuda naxa xulunyi ti a tan nun a xa mixie bɛ.
20 E apresentou-se a Davi, em Hebron, acompanhado de vinte homens. Davi deu um banquete a Abner e seus companheiros.
21 Abeneri naxa a fala Dawuda bɛ, «N marigi, tin n xa siga Isirayila birin xun lan, alako wo xa saatɛ xiri, birin xa lu i xa mangɛya bun ma, alɔ i wama a xɔnma ki naxɛ.» Dawuda naxa tin Abeneri xa masenyi ra, a naxa a lu a xa siga bɔɲɛsa kui.
21 Disse então Abner a Davi: Irei para reunir ao redor de meu senhor, o rei, todos os israelitas; farão aliança contigo e reinarás sobre toda a terra que quiseres. Davi despediu Abner, que partiu tranqüilamente.
22 A mu bu, Yowaba nun Dawuda xa sɔɔrie naxa fa see ra e naxee sɔtɔ gere nde kui. Abeneri mu nu na Dawuda yire Hebiron, barima Dawuda nu bara a bɛɲin bɔɲɛsa kui.
22 Entretanto, os homens de Davi voltavam com Joab de uma expedição, trazendo uma grande presa. {Abner não estava mais com Davi em Hebron, porque Davi o tinha despedido e ele partira em paz.}
23 Yowaba nun a xa sɔɔrie naxa a kolon Neri xa di Abeneri nu bara fa mangɛ yire, a man fa siga bɔɲɛsa kui.
23 E, voltando Joab com toda a sua tropa, disseram-lhe que Abner, filho de Ner, viera ter com o rei, e este o deixara ir em paz.
24 Yowaba naxa siga mangɛ yire, a a fala a bɛ, «I munse rabaxi Abeneri to fa i yire? I a luxi munfe ra a xa siga bɔɲɛsa kui?
24 Joab foi ter com o rei e disse-lhe: Que fizeste? Abner, filho de Ner, veio a ti; por que o deixaste partir?
25 I mu a kolon Neri xa di Abeneri faxi i madaxude nun i rabɛnde nɛ?»
25 Tu o conheces; {bem sabes que} é para enganar-te, para espiar tuas idas e vindas e sondar tudo o que fazes.
26 Yowaba to keli Dawuda yire, a naxa mixie xɛɛ Abeneri fɔxɔ ra Sira ye kundi yire. E naxa fa a ra, kɔnɔ Dawuda mu nu fefe kolon.
26 Deixando Davi, Joab mandou emissários atrás de Abner, que o fizeram voltar do poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Abeneri to gbilen Hebiron, Yowaba naxa a mabɛndun a gundo ki ma taa naadɛ ra, alɔ a nɛ wama e xa e boore to. A naxa a sɔxɔ finɛ ra a furi ma mɛnni a xunya Asahɛli gbeɲɔxɔfe ra. Abeneri faxa na ki nɛ.
27 Quando Abner chegou a Hebron, Joab, tomou-o à parte, para dentro da porta, como para falar-lhe em particular, e feriu-o ali mortalmente no ventre, vingando o sangue de seu irmão Asael.
28 Dawuda to na fe kolon, a naxa a fala, «Ala ya xɔri, Abeneri xa faxɛ mu findixi n ma kote ra, a mu findixi n ma mangɛya xa kote ra.
28 Quando Davi soube do acontecido, exclamou: Sou inocente, eu e o meu reino, diante do Senhor, do sangue de Abner, filho de Ner!
29 Yi faxɛ kote na Yowaba nun a bɔnsɔɛe nan xun ma! Kundi fure xa lu a bɔnsɔɛ mixi ndee ma abadan, xa na mu a ra, mabɛn fure, faxɛ ɲaaxi, ka kaamɛ.»
29 Que ele caia sobre a cabeça de Joab e de toda a sua família! Não faltem jamais em sua casa homens atacados de sarna ou lepra, que trabalhem no fuso, caiam pela espada, definhem de fome!
30 Yowaba nun a taara Abisayi Abeneri faxa na ki nɛ, e xunya Asahɛli xa fe ra, naxan faxa gere kui Gabayon.
30 Joab e seu irmão Abisaí tinham assassinado Abner por ter este matado seu irmão Asael depois da batalha de Gabaon.
31 Dawuda naxa a fala Yowaba nun a xa sɔɔrie bɛ, a naxɛ, «Wo xa wo xa donmae ibɔɔ sunnunyi kui, wo xa ɲɔnfe dugi ragoro wo ma Abeneri xa faxɛ xa fe ra.» Mangɛ Dawuda naxa Abeneri fure mati gaburi dɛ ra.
31 Davi disse a Joab e a toda a sua tropa: Rasgai vossas vestes, cobri-vos de sacos e pranteai Abner! E o rei seguiu atrás do féretro.
32 E naxa Abeneri ragata Hebiron. Mangɛ Dawuda naxa wa a xui itexi ra, a nun ɲama birin.
32 Sepultaram Abner em Hebron. O rei pôs-se a chorar em alta voz sobre seu túmulo, e todo o povo chorou.
33 Mangɛ naxa yi suuki ba a bɛ, a naxɛ,
33 E Davi cantou a seguinte lamentação, chorando Abner: Devia Abner morrer como morrem os insensatos?!
34 I bɛlɛxɛe mu nu xirixi,
34 Tuas mãos não estavam algemadas, nem acorrentados os teus pés. Caíste como se cai diante de celerados.
35 Ɲama birin naxa wa Abeneri xa fe ra. Dawuda xa mixie to wa a xa a dɛge, Dawuda naxa a kali, a naxɛ, «Ala xa n xun nakana a ɲaaxi ra xa n nan n dɛgema beemanu soge dulama tɛmui naxɛ.»
35 E o povo chorou sobre ele. Depois, como todo mundo viesse a Davi insistindo em que ele tomasse algum alimento antes de acabar o dia, ele fez este juramento: Que o Senhor me trate com todo o seu rigor, se eu comer pão ou qualquer outra coisa, antes do pôr-do-sol.
36 Ɲama to Dawuda xa wɔyɛnyi mɛ, na naxa rafan e ma. Mangɛ Dawuda xa fe nu ɲama kɛnɛnma.
36 Todo o povo o soube e o aprovou, como aliás lhe parecia sempre bom tudo o que o rei fazia.
37 Ɲama birin naxa a kolon a Neri xa di Abeneri mu faxa mangɛ xa yaamari xa ma.
37 Todo o exército e todo o Israel reconheceu naquele dia que o rei não tivera parte alguma no assassínio de Abner, filho de Ner.
38 Mangɛ naxa a fala a xa mixie bɛ, a naxɛ, «N xa a fala wo bɛ, to kuntigi xungbe bara faxa Isirayila.
38 O rei disse aos seus servos: Não sabeis que um chefe, um grande chefe caiu hoje em Israel?
39 Hali n to findixi wo xa mangɛ sugandixi ra, n sɛnbɛ bara xurun Seruya xa die ya i. Ala xa e xa wali ɲaaxi sare ragbilen e tan tinxintaree ma.»
39 Quanto a mim, sou ainda fraco, embora tenha recebido a unção real. Esses homens, filhos de Sarvia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua àqueles que fizeram o mal segundo os seus próprios atos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.