2 Samuel 13
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs BKJ
1 Na to dangi, fe nde naxa Dawuda xa di Abisalomi xunya ginɛma tofanyi Tamari li. Dawuda xa di Aminon naxa a xanu fɔlɔ.
1 E sucedeu depois disso, que Absalão, o filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e Amnon, o filho de Davi, a amava.
2 A naxa wa a maaginɛ Tamari xɔn ma han na naxa findi a bɛ fure ra. Ginɛ dimɛdi nan nu a ra, kɔnɔ Aminon mu nɔma a makɔrɛde a ra.
2 E Amnom ficou tão atormentado que caiu enfermo por causa da sua irmã Tamar; porquanto ela era virgem; e Amnom considerava difícil para ele fazer algo a ela.
3 Aminon boore nde nu na na, naxan nu xili Yonadabo, Dawuda taara Simeya xa di. A nu kɔɔta ki fanyi ra.
3 Amnom, porém, tinha um amigo, cujo nome era Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi; e Jonadabe era um homem mui sutil.
4 A naxa a boore maxɔrin, «Mangɛ xa di, munfe ra i yatagi ixɔnɔxi lɔxɔɛ yo lɔxɔɛ? A fala n bɛ.» Aminon naxa a yaabi, «N wama n bariboore Abisalomi maaginɛ Tamari nan xɔn.»
4 E ele lhe disse: Por que estás tu, sendo o filho do rei, magro dia após dia? Não me contarás? E Amnon disse a ele: Eu amo Tamar, a irmã do meu irmão Absalão.
5 Yonadabo naxa a fala a bɛ, «I naxan nabama, i xa i sa, alɔ i na fura a gbe ra. I baba na fa i xɛɛbude, i xa a mayandi a falafe ra, ‹A lu n maaginɛ Tamari xa fa n yire, a xa donse yailan n ya xɔri, a a so n yi ra a yɛtɛ ra.›»
5 E Jonadabe disse a ele: Deita-te na tua cama, e faz-te de enfermo; e quando o teu pai vier para te ver, diz a ele: Rogo-te que deixes Tamar, a minha irmã, vir e me dar alimento, e preparar a carne à minha vista, para que eu possa vê-la, e comer da sua mão.
6 Na tɛmui Aminon naxa a sa, alɔ a furaxi nɛ. Mangɛ to fa a xɛɛbude, a naxa a fala a bɛ, «Yandi, a lu Tamari xa fa n yire, a xa donse nde yailan n ya xɔri, a a so n yi ra a yɛtɛ ra.»
6 Assim, Amnom se deitou, e se fez de enfermo; e quando o rei veio para o ver, Amnom disse ao rei: Rogo-te que deixes Tamar, minha irmã, vir fazer dois bolos à minha vista, para que eu possa comer da sua mão.
7 Dawuda naxa mixie xɛɛ Tamari xɔnyi, a falafe ra, «I xa siga i taara Aminon xɔnyi, alako i xa donse yailan a bɛ.»
7 Então, Davi enviou à casa, a Tamar, dizendo: Vai agora até a casa do teu irmão Amnom e prepara alimento para ele.
8 Tamari naxa so a taara Aminon xa banxi kui, a naxa a li a saxi. A naxa donse nde yailan, a ture sa a ma, a a ɲin a ya tode ra.
8 Assim, Tamar foi à casa do seu irmão Amnom; e ele estava deitado. E ela tomou farinha, e a amassou, e fez bolos à vista dele, e assou os bolos.
9 A to gɛ, a naxa a makɔrɛ a ra donse ra a yi tunde kui alako a xa a so a yi ra, kɔnɔ Aminon mu tin a donde. A naxa yaamari fi mixi birin xa mini. E to mini,
9 E ela pegou uma panela, e os colocou diante dele; mas ele se recusou a comê-los. E Amnon disse: Retirai de mim todos os homens. E se retiraram todos os homens de diante dele.
10 a naxa a fala Tamari bɛ, «Fa donse ra n ma konkoe kui. I xa a fi n ma i bɛlɛxɛ ra.» Tamari naxa donse tongo a naxan yailanxi, a siga a ra a taara xa konkoe kui.
10 E Amnom disse a Tamar: Trazei o alimento à câmara, para que eu possa comer da tua mão. E Tamar tomou os bolos que ela havia feito, e os trouxe à câmara para Amnom, o seu irmão.
11 A to donse ti a bɛ, a naxa dutun a ma, a a fala a bɛ, «N xunya, won xa kafu!»
11 E, quando ela os trouxe para ele comer, ele a agarrou e disse a ela: Vem te deitar comigo, minha irmã.
12 A maaginɛ naxa a yaabi, «N taara yandi, i naxa dutun n ma, barima na fe mɔɔli mu lanma a xa raba Isirayila bɔxi ma. I naxa yi daxuɲa raba.
12 E ela respondeu: Não, meu irmão, não me forces; porque tal coisa não deve ser feita em Israel; não faças esta loucura.
13 N na yaagi mɔɔli xaninma di? I xili fan kanama nɛ Isirayila. I xa mangɛ mayandi, a mu tondima n fide i ma.»
13 E eu, para onde farei ir a minha vergonha? E, quanto a ti? Serás como um dos loucos de Israel. Agora, portanto, rogo-te, fala com o rei; porque ele não me negará a ti.
14 A mu tin a tuli matide a ra, a naxa dutun a ma, a a futi kana.
14 Todavia, ele não quis atentar à sua voz; mas, sendo mais forte do que ela, forçou-a, e se deitou com ela.
15 Na to ba a ra, Tamari xa fe naxa raɲaaxu Aminon ma, a fa a fala a bɛ, «Keli, i siga!»
15 Então, Amnom odiou-a sobremaneira; de tal forma que o ódio com o qual a odiou foi maior do que o amor com que a amou. E Amnom disse a ela: Levanta-te e vai-te.
16 A naxa a yaabi, a naxɛ, «Ade! Xa i n keri, na ɲaaxu dangi i naxan nabaxi n na!» Kɔnɔ Aminon mu a tuli mati a ra.
16 E ela disse a ele: Não há motivo; este mal de me despedires é maior do que o outro que me fizeste. Ele, porém, não quis atentar a ela.
17 A naxa a xa konyi xili, a a fala a bɛ, «Yi ginɛ keri n bɛ, i fa naadɛ balan.»
17 Então, ele chamou o seu servo que lhe servia, e disse: Retira, agora, esta mulher da minha presença, e tranca a porta após ela.
18 Aminon xa konyi naxa a keri, a naadɛ balan alɔ a falaxi a bɛ ki naxɛ.
18 E ela trazia uma vestimenta de diversas cores sobre si; porque com tais túnicas eram vestidas as filhas do rei que eram virgens. Então, o seu servo a trouxe para fora, e trancou a porta após ela.
19 Tamari naxa xube radin a yɛtɛ xun na, a a xa donma ibɔɔ a ma. A naxa a bɛlɛxɛe sa a xun ma, a siga gbelegbele ra.
19 E Tamar pôs cinzas sobre a sua cabeça, e rasgou a sua vestimenta de diversas cores que estava vestindo, e pôs sua mão sobre a cabeça, e seguiu chorando.
20 A taara Abisalomi naxa a maxɔrin, «I taara Aminon bara dutun i ma? N xunya, i sabari. I naxa kɔntɔfili yi xa fe ra. I taara nan a ra.» Kabi na tɛmui Tamari naxa sabati a taara Abisalomi xɔnyi sunnunyi kui.
20 E Absalão, seu irmão, disse a ela: Amnom, teu irmão, esteve contigo? Mas segura, agora, a tua paz, minha irmã; ele é teu irmão; não te turbes com esta coisa. Assim, Tamar permaneceu desolada na casa do seu irmão Absalão.
21 Mangɛ Dawuda to na fe kolon, a naxa xɔnɔ ki fanyi.
21 Mas quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, ficou mui irado.
22 Abisalomi mu sese fala Aminon bɛ na xa fe ra, kɔnɔ xɔnnanteya naxa lu a bɔɲɛ kui Aminon mabiri, barima a nu bara fe kobi raba a maaginɛ Tamari ra.
22 E Absalão não falou nem bem, nem mal com o seu irmão Amnom; porque Absalão odiou Amnom, porquanto ele havia forçado sua irmã Tamar.
23 Ɲɛ firin dangi xanbi, Abisalomi xa walikɛe nu na a xa yɛxɛɛ xabe maxabafe Bali Xasori, Efirami bɔxi fɛ ma. Abisalomi naxa mangɛ xa di birin xili naa, e xa xulunyi raba.
23 E sucedeu, depois de dois anos completos, que Absalão tinha tosquiadores de ovelhas em Baal-Hazor, que fica ao lado de Efraim; e Absalão convidou todos os filhos do rei.
24 Abisalomi naxa siga mangɛ yire, a naxɛ, «Mangɛ, n ma yɛxɛe xabe xaba tɛmui bara a li. Xa i sa tinma, i xa fa a nun i xa mixie na xulunyi.»
24 E Absalão veio até o rei, e disse: Agora que o teu servo tem tosquiadores de ovelhas; suplico-te que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Mangɛ naxa Abisalomi yaabi, a naxɛ, «Ade, n ma di, a mu lanma muxu birin xa siga, xa na mu a ra a findima kote xungbe nan na i bɛ.» Abisalomi naxa a karaxan, kɔnɔ mangɛ naxa tondi, a fa duba a bɛ.
25 E o rei disse a Absalão: Não, filho meu, não iremos todos de uma vez, para que não te sejamos por peso. E ele insistiu. Todavia, ele não quis ir, mas o abençoou.
26 Abisalomi naxɛ, «N ba, xa fe na na ki nɛ, a lu n xunya Aminon tan xa fa.» Mangɛ naxɛ, «Munfe ra?»
26 Então, disse Absalão: Se não, rogo-te, deixa que o meu irmão Amnom venha conosco. E o rei disse a ele: Por que ele deveria ir contigo?
27 Abisalomi naxa a karaxan, han mangɛ naxa tin Aminon nun mangɛ xa di birin xa siga na xulunyi.
27 Absalão, porém, insistiu com ele para que deixasse Amnom e todos os filhos do rei irem com ele.
28 Abisalomi naxa a fala a xa konyie bɛ, «Aminon na siisi, n fama yaamari fide wo ma wo xa a faxa. Na waxati hali wo mu gaaxu, n tan nan wo yamarixi. Wo xa limaniya, wo a faxa.»
28 Ora, Absalão havia ordenado aos seus servos, dizendo: Marcai, pois, quando o coração de Amnom estiver alegre com vinho, e quando eu vos disser: Feri Amnom; então matai-o, não temais; não vo-lo ordenei eu? Sede corajosos e sede valentes.
29 Abisalomi xa konyie naxa na raba Aminon na, alɔ Abisalomi e yamarixi ki naxɛ. Mangɛ xa di birin to na to, e naxa e gi e xa soe fari.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom segundo Absalão havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e cada qual subiu sobre sua mula, e fugiu.
30 Mangɛ Dawuda naxa na xibaaru mɛ beenu e xa a yire li, a falafe ra, «Abisalomi bara mangɛ xa di xɛmɛ birin faxa, keren mu luxi.»
30 E sucedeu, enquanto eles estavam no caminho, que chegaram novas a Davi, dizendo: Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles restou.
31 Mangɛ naxa a xa donma ibɔɔ sunnunyi kui, a fa goro bɔxi ma, a tan nun a xa mixie.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e deitou-se sobre a terra; e todos os seus servos permaneceram junto com suas vestes rasgadas.
32 Dawuda taara Simeya xa di xɛmɛ Yonadabo, naxa a fala a bɛ, «N marigi, i xa di xɛmɛ birin xa mu faxaxi. Aminon gbansan nan faxaxi. Na natɛ nu na Abisalomi furi kabi Aminon dutunxi a maaginɛ Tamari ma tɛmui naxɛ.
32 E Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não suponha o meu senhor que mataram todos os moços filhos do rei; porque somente Amnom está morto; porquanto, por convocação de Absalão, foi isto determinado desde o dia em que ele forçou sua irmã Tamar.
33 Mangɛ, i naxa la na xibaaru ra, a falafe ra i xa di xɛmɛ birin bara faxa. Aminon gbansan nan faxaxi.»
33 Agora, portanto, não leve, o meu senhor, esta coisa ao seu coração, o pensar que todos os filhos do rei estão mortos; porque somente Amnom está morto.
34 Na kui Abisalomi naxa a gi. Na tɛmui taa makantɛ naxa mixi gbegbe to fa ra kira xɔn ma kelife geya yire.
34 Mas Absalão fugiu. E o moço que mantinha a guarda levantou os seus olhos, e viu, e eis que vinham muitas pessoas pelo caminho da encosta à sua retaguarda.
35 Yonadabo naxa a fala mangɛ bɛ, «I xa die nan fafe yi ki, alɔ n a fala i bɛ ki naxɛ.»
35 E Jonadabe disse ao rei: Eis que vêm os filhos do rei; como disse o teu servo, assim o é.
36 A ɲan mu gɛ wɔyɛnde, mangɛ xa die naxa so wa ra. Mangɛ nun a xa mixie fan naxa wa fɔlɔ.
36 E sucedeu, tão logo ele terminou de falar, que chegaram os filhos do rei, e ergueram a sua voz e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram mui amargamente.
37 Abisalomi nu bara a gi, a siga Gesuri mangɛ Amixudi xa di xɛmɛ Talamayi xɔnyi. Dawuda a xa di xa ɲɔnfe raba nɛ tɛmui xɔnkuye.
37 Então Absalão fugiu, e foi até Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi se lamentava pelo seu filho todos os dias.
38 Abisalomi lu nɛ Gesuri xɔnyi ɲɛ saxan.
38 Então Absalão fugiu, e foi até Gesur, e ali permaneceu três anos.
39 Mangɛ Dawuda bɔɲɛ goro nɛ Aminon xa faxɛ xa fe ra, a Abisalomi lu na sinden.
39 E a alma do rei Davi ansiava em ir até Absalão; porque ele estava consolado acerca de Amnom, sabendo que ele estava morto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.