2 Samuel 13
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs ACF
1 Na to dangi, fe nde naxa Dawuda xa di Abisalomi xunya ginɛma tofanyi Tamari li. Dawuda xa di Aminon naxa a xanu fɔlɔ.
1 E aconteceu depois disto que, tendo Absalão, filho de Davi, uma irmã formosa, cujo nome era Tamar, Amnom, filho de Davi, amou-a.
2 A naxa wa a maaginɛ Tamari xɔn ma han na naxa findi a bɛ fure ra. Ginɛ dimɛdi nan nu a ra, kɔnɔ Aminon mu nɔma a makɔrɛde a ra.
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por Tamar, sua irmã, porque era virgem; e parecia aos olhos de Amnom dificultoso fazer-lhe coisa alguma.
3 Aminon boore nde nu na na, naxan nu xili Yonadabo, Dawuda taara Simeya xa di. A nu kɔɔta ki fanyi ra.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi; e era Jonadabe homem mui sagaz.
4 A naxa a boore maxɔrin, «Mangɛ xa di, munfe ra i yatagi ixɔnɔxi lɔxɔɛ yo lɔxɔɛ? A fala n bɛ.» Aminon naxa a yaabi, «N wama n bariboore Abisalomi maaginɛ Tamari nan xɔn.»
4 O qual lhe disse: Por que tu de dia em dia tanto emagreces, sendo filho do rei? Não mo farás saber a mim? Então lhe disse Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Yonadabo naxa a fala a bɛ, «I naxan nabama, i xa i sa, alɔ i na fura a gbe ra. I baba na fa i xɛɛbude, i xa a mayandi a falafe ra, ‹A lu n maaginɛ Tamari xa fa n yire, a xa donse yailan n ya xɔri, a a so n yi ra a yɛtɛ ra.›»
5 E Jonadabe lhe disse: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e, quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha, e me dê de comer pão, e prepare a comida diante dos meus olhos, para que eu a veja e coma da sua mão.
6 Na tɛmui Aminon naxa a sa, alɔ a furaxi nɛ. Mangɛ to fa a xɛɛbude, a naxa a fala a bɛ, «Yandi, a lu Tamari xa fa n yire, a xa donse nde yailan n ya xɔri, a a so n yi ra a yɛtɛ ra.»
6 Deitou-se, pois, Amnom, e fingiu-se doente; e, vindo o rei visitá-lo, disse Amnom, ao rei: Peço-te que minha irmã Tamar venha, e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma de sua mão.
7 Dawuda naxa mixie xɛɛ Tamari xɔnyi, a falafe ra, «I xa siga i taara Aminon xɔnyi, alako i xa donse yailan a bɛ.»
7 Mandou então Davi à casa, a Tamar, dizendo: Vai à casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Tamari naxa so a taara Aminon xa banxi kui, a naxa a li a saxi. A naxa donse nde yailan, a ture sa a ma, a a ɲin a ya tode ra.
8 E foi Tamar à casa de Amnom, seu irmão (ele porém estava deitado), e tomou massa, e a amassou, e fez bolos diante dos seus olhos, e cozeu os bolos.
9 A to gɛ, a naxa a makɔrɛ a ra donse ra a yi tunde kui alako a xa a so a yi ra, kɔnɔ Aminon mu tin a donde. A naxa yaamari fi mixi birin xa mini. E to mini,
9 E tomou a frigideira, e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 a naxa a fala Tamari bɛ, «Fa donse ra n ma konkoe kui. I xa a fi n ma i bɛlɛxɛ ra.» Tamari naxa donse tongo a naxan yailanxi, a siga a ra a taara xa konkoe kui.
10 Então disse Amnom a Tamar: Traze a comida ao quarto, e comerei da tua mão. E tomou Tamar os bolos que fizera, e levou-os a Amnom, seu irmão, no quarto.
11 A to donse ti a bɛ, a naxa dutun a ma, a a fala a bɛ, «N xunya, won xa kafu!»
11 E chegando-lhos, para que comesse, pegou dela, e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 A maaginɛ naxa a yaabi, «N taara yandi, i naxa dutun n ma, barima na fe mɔɔli mu lanma a xa raba Isirayila bɔxi ma. I naxa yi daxuɲa raba.
12 Porém ela lhe disse: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 N na yaagi mɔɔli xaninma di? I xili fan kanama nɛ Isirayila. I xa mangɛ mayandi, a mu tondima n fide i ma.»
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço-te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 A mu tin a tuli matide a ra, a naxa dutun a ma, a a futi kana.
14 Porém ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, a forçou, e se deitou com ela.
15 Na to ba a ra, Tamari xa fe naxa raɲaaxu Aminon ma, a fa a fala a bɛ, «Keli, i siga!»
15 Depois Amnom sentiu grande aversão por ela, pois maior era o ódio que sentiu por ela do que o amor com que a amara. E disse-lhe Amnom: Levanta-te, e vai-te.
16 A naxa a yaabi, a naxɛ, «Ade! Xa i n keri, na ɲaaxu dangi i naxan nabaxi n na!» Kɔnɔ Aminon mu a tuli mati a ra.
16 Então ela lhe disse: Não há razão de me despedires assim; maior seria este mal do que o outro que já me tens feito. Porém não lhe quis dar ouvidos.
17 A naxa a xa konyi xili, a a fala a bɛ, «Yi ginɛ keri n bɛ, i fa naadɛ balan.»
17 E chamou a seu moço que o servia, e disse: Ponha fora a esta, e fecha a porta após ela.
18 Aminon xa konyi naxa a keri, a naadɛ balan alɔ a falaxi a bɛ ki naxɛ.
18 E trazia ela uma roupa de muitas cores (porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis); e seu servo a pôs para fora, e fechou a porta após ela.
19 Tamari naxa xube radin a yɛtɛ xun na, a a xa donma ibɔɔ a ma. A naxa a bɛlɛxɛe sa a xun ma, a siga gbelegbele ra.
19 Então Tamar tomou cinza sobre a sua cabeça, e a roupa de muitas cores que trazia rasgou; e pôs as mãos sobre a cabeça, e foi andando e clamando.
20 A taara Abisalomi naxa a maxɔrin, «I taara Aminon bara dutun i ma? N xunya, i sabari. I naxa kɔntɔfili yi xa fe ra. I taara nan a ra.» Kabi na tɛmui Tamari naxa sabati a taara Abisalomi xɔnyi sunnunyi kui.
20 E Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isto. Assim ficou Tamar, e esteve solitária em casa de Absalão seu irmão.
21 Mangɛ Dawuda to na fe kolon, a naxa xɔnɔ ki fanyi.
21 E, ouvindo o rei Davi todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Abisalomi mu sese fala Aminon bɛ na xa fe ra, kɔnɔ xɔnnanteya naxa lu a bɔɲɛ kui Aminon mabiri, barima a nu bara fe kobi raba a maaginɛ Tamari ra.
22 Porém Absalão não falou com Amnom, nem mal nem bem; porque Absalão odiava a Amnom, por ter forçado a Tamar sua irmã.
23 Ɲɛ firin dangi xanbi, Abisalomi xa walikɛe nu na a xa yɛxɛɛ xabe maxabafe Bali Xasori, Efirami bɔxi fɛ ma. Abisalomi naxa mangɛ xa di birin xili naa, e xa xulunyi raba.
23 E aconteceu que, passados dois anos inteiros, Absalão tinha tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim; e convidou Absalão a todos os filhos do rei.
24 Abisalomi naxa siga mangɛ yire, a naxɛ, «Mangɛ, n ma yɛxɛe xabe xaba tɛmui bara a li. Xa i sa tinma, i xa fa a nun i xa mixie na xulunyi.»
24 E foi Absalão ao rei, e disse: Eis que teu servo tem tosquiadores; peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Mangɛ naxa Abisalomi yaabi, a naxɛ, «Ade, n ma di, a mu lanma muxu birin xa siga, xa na mu a ra a findima kote xungbe nan na i bɛ.» Abisalomi naxa a karaxan, kɔnɔ mangɛ naxa tondi, a fa duba a bɛ.
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. E instou com ele; porém não quis ir, mas o abençoou.
26 Abisalomi naxɛ, «N ba, xa fe na na ki nɛ, a lu n xunya Aminon tan xa fa.» Mangɛ naxɛ, «Munfe ra?»
26 Então disse Absalão: Quando não, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei disse: Para que iria contigo?
27 Abisalomi naxa a karaxan, han mangɛ naxa tin Aminon nun mangɛ xa di birin xa siga na xulunyi.
27 E, instando Absalão com ele, deixou ir com ele a Amnom, e a todos os filhos do rei.
28 Abisalomi naxa a fala a xa konyie bɛ, «Aminon na siisi, n fama yaamari fide wo ma wo xa a faxa. Na waxati hali wo mu gaaxu, n tan nan wo yamarixi. Wo xa limaniya, wo a faxa.»
28 E Absalão deu ordem aos seus servos, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom, então o matareis; não temais: porque porventura não sou eu quem vo-lo ordenei? Esforçai-vos, e sede valentes.
29 Abisalomi xa konyie naxa na raba Aminon na, alɔ Abisalomi e yamarixi ki naxɛ. Mangɛ xa di birin to na to, e naxa e gi e xa soe fari.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lho havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram, e montaram cada um no seu mulo, e fugiram.
30 Mangɛ Dawuda naxa na xibaaru mɛ beenu e xa a yire li, a falafe ra, «Abisalomi bara mangɛ xa di xɛmɛ birin faxa, keren mu luxi.»
30 E aconteceu que, estando eles ainda no caminho, chegou a nova a Davi, dizendo-se: Absalão feriu a todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Mangɛ naxa a xa donma ibɔɔ sunnunyi kui, a fa goro bɔxi ma, a tan nun a xa mixie.
31 Então o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e se lançou por terra; da mesma maneira todos os seus servos estavam com vestes rotas.
32 Dawuda taara Simeya xa di xɛmɛ Yonadabo, naxa a fala a bɛ, «N marigi, i xa di xɛmɛ birin xa mu faxaxi. Aminon gbansan nan faxaxi. Na natɛ nu na Abisalomi furi kabi Aminon dutunxi a maaginɛ Tamari ma tɛmui naxɛ.
32 Mas Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, respondeu, e disse: Não diga o meu senhor que mataram a todos os moços filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que forçou a Tamar sua irmã.
33 Mangɛ, i naxa la na xibaaru ra, a falafe ra i xa di xɛmɛ birin bara faxa. Aminon gbansan nan faxaxi.»
33 Não se lhe ponha, pois, agora no coração do rei meu senhor tal coisa, dizendo: Morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Na kui Abisalomi naxa a gi. Na tɛmui taa makantɛ naxa mixi gbegbe to fa ra kira xɔn ma kelife geya yire.
34 E Absalão fugiu; e o moço que estava de guarda, levantou os seus olhos, e olhou; e eis que muito povo vinha pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Yonadabo naxa a fala mangɛ bɛ, «I xa die nan fafe yi ki, alɔ n a fala i bɛ ki naxɛ.»
35 Então disse Jonadabe ao rei: Eis aqui vêm os filhos do rei; conforme à palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 A ɲan mu gɛ wɔyɛnde, mangɛ xa die naxa so wa ra. Mangɛ nun a xa mixie fan naxa wa fɔlɔ.
36 E aconteceu que, como acabou de falar, os filhos do rei vieram, e levantaram a sua voz, e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 Abisalomi nu bara a gi, a siga Gesuri mangɛ Amixudi xa di xɛmɛ Talamayi xɔnyi. Dawuda a xa di xa ɲɔnfe raba nɛ tɛmui xɔnkuye.
37 Assim Absalão fugiu, e foi a Talmai, filho de Amiur, rei de Gesur. E Davi pranteava por seu filho todos aqueles dias.
38 Abisalomi lu nɛ Gesuri xɔnyi ɲɛ saxan.
38 Assim Absalão fugiu, e foi para Gesur; esteve ali três anos.
39 Mangɛ Dawuda bɔɲɛ goro nɛ Aminon xa faxɛ xa fe ra, a Abisalomi lu na sinden.
39 Então tinha o rei Davi saudades de Absalão; porque já se tinha consolado acerca da morte de Amnom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.