2 Samuel 11

Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Na ɲɛ igbilenyi, mangɛe nu geree tima waxati naxɛ, Dawuda naxa Yowaba nun Isirayila sɔɔrie xɛɛ Amonikae gerede, a nun Raba taa suxude. Kɔnɔ Dawuda tan naxa lu Darisalamu.
1 Decorrido um ano, no tempo em que os reis costumam sair para a guerra, Davi enviou Joabe, seus oficiais e todo o Israel. Eles destruíram os filhos de Amom e sitiaram a cidade de Rabá. Mas Davi ficou em Jerusalém.
2 Nunmare nde, Dawuda naxa keli a xa sade ma, a siga a maɲɛrɛde a xa koore banxi fari. Kelife na yire itexi, a naxa ginɛ tofanyi nde to, a na a maxafe.
2 Uma tarde, Davi se levantou do seu leito e andava passeando no terraço do palácio real. Dali viu uma mulher que estava tomando banho; ela era muito bonita.
3 Dawuda naxa mixi nde xɛɛ a xa fe maxɔrinde. A naxa fa a fala a bɛ, a Eliyami xa di Batiseba nan a ra, naxan dɔxɔxi Uri Xitika xɔn.
3 Davi mandou perguntar quem era. Disseram-lhe: — É Bate-Seba, filha de Eliã e mulher de Urias, o heteu.
4 Dawuda naxa mixie xɛɛ, e xa a xili. A to fa, Dawuda naxa a kolon ginɛ ra. Na dangi xanbi, Batiseba naxa gbilen a xɔnyi. Na tɛmui a nu baxi gɛde a xa kike wali ra.
4 Então Davi mandou mensageiros que a trouxessem; ela veio, e ele se deitou com ela. Ora, Bate-Seba tinha acabado de se purificar da impureza da menstruação. Depois, ela voltou para casa.
5 Batiseba to a kolon a bara tɛɛgɛ, a naxa na fala Dawuda bɛ, a naxɛ, «N bara furi tongo.»
5 A mulher concebeu e mandou dizer a Davi: — Estou grávida.
6 Na kui, Dawuda naxa Yowaba yamari, a xa Uri Xitika rafa a tan Dawuda ma keli gere yire. Yowaba naxa na raba,
6 Então Davi enviou mensageiros a Joabe, dizendo: — Mande-me Urias, o heteu. E Joabe mandou Urias a Davi.
7 Uri naxa siga Dawuda yire. Dawuda naxa maxɔrinyi ndee ti a ma Yowaba nun a xa sɔɔrie xa fe ra, naxee nu na gere sofe.
7 Quando Urias chegou, Davi perguntou como estava Joabe, como se achava o povo e como ia a guerra.
8 Na dangi xanbi, Dawuda naxa a fala Uri bɛ, «Siga i xɔnyi, i xa sa i maxa.» Uri to keli mangɛ banxi sigafe a xɔnyi, Dawuda naxa se fanyi nde rasanba a ma.
8 Depois, Davi disse a Urias: — Vá para casa e descanse. Urias saiu do palácio real, e logo saiu atrás dele um presente do rei.
9 Kɔnɔ Uri mu gbilen a xɔnyi. A naxa xi mangɛ xa buntunyi kui mangɛ makantɛe ya ma.
9 Porém Urias dormiu junto ao portão do palácio, com todos os servos do seu senhor, e não foi para casa.
10 Na kuye iba mixi nde naxa sa a fala Dawuda bɛ, «Uri mu siga a xɔnyi.» Na kui, Dawuda naxa Uri xili, a a maxɔrin, «Munfe ra i mu gbilen i xɔnyi? I mu kelixi biyaasi xɛ?»
10 Relataram isso a Davi, dizendo: — Urias não foi para casa. Então Davi disse a Urias: — Você não vem de uma viagem? Por que não foi para casa?
11 Uri naxa a yaabi, «Alatala xa saatɛ kankira, Isirayila, nun Yudaya sɔɔrie, nun n marigi Yowaba, e birin na leele bun ma gere yire. A lanma n tan xa so n xɔnyi, n xa n dɛge, n xa n min, n nun n ma ginɛ xa kafu na kui? N bara n kali i xa simaya yati ra, n mu na fe mɔɔli rabama.»
11 Urias respondeu: — A arca, Israel e Judá ficam em tendas. Joabe, meu senhor, e os servos de meu senhor estão acampados ao ar livre. Como poderia eu ir para casa, comer e beber e me deitar com a minha mulher? Juro pela vida do rei que não faria tal coisa.
12 Dawuda naxa a yaabi, «I xa lu be to. Tina n i bɛɲinma nɛ.» Na kui Uri naxa lu Darisalamu na xi firinyi.
12 Então Davi disse a Urias: — Fique aqui ainda hoje. Amanhã eu o mandarei de volta. E Urias ficou em Jerusalém aquele dia e o seguinte.
13 Dawuda naxa a xili a xa a dɛge a xɔnyi. Na tɛmui Dawuda naxa a rasiisi, kɔnɔ na kɔɛ ra Uri mu siga a xɔnyi. A man naxa xi mangɛ makantɛe ya ma.
13 Davi o convidou para comer e beber com ele, e o embebedou. À tarde, Urias saiu e foi deitar-se no seu leito, na companhia dos servos de seu senhor. Ele não foi para casa.
14 Na kuye iba, Dawuda naxa bataaxɛ sɛbɛ Yowaba ma, a a so Uri yi ra.
14 Pela manhã, Davi escreveu uma carta a Joabe e a mandou por Urias.
15 A sɛbɛxi na bataaxɛ kui, «Wo xa Uri ti yire nde gere xɔrɔxɔxi dɛnnaxɛ. Gere kui wo xa wo magbilen wo keli a xun, alako a xa faxa na gere kui.»
15 Na carta escreveu o seguinte: “Ponham Urias na linha de frente, onde o combate for mais intenso. Depois deixem-no sozinho, para que seja ferido e morra.”
16 Yowaba naxa Uri ti yire nde a a kolon gere xɔrɔxɔxi dɛnnaxɛ ki fanyi.
16 Tendo sitiado a cidade, Joabe pôs Urias no lugar onde sabia que estavam homens valentes.
17 Taakae to mini Yowaba xili ma, Dawuda xa mixi ndee naxa sɔntɔ. Uri Xitika nu na nee ya ma.
17 Os homens da cidade saíram e lutaram contra Joabe. Alguns dos oficiais de Davi foram mortos; e morreu também Urias, o heteu.
18 Yowaba naxa xɛɛra xɛɛ Dawuda yire, a fe birin dɛntɛgɛ a bɛ naxan dangixi na gere kui.
18 Então Joabe enviou notícias a Davi, informando tudo o que havia acontecido na batalha.
19 Yowaba naxa a fala na xɛɛra bɛ, «I na gɛ na dɛntɛgɛ sade,
19 Deu ordem ao mensageiro, dizendo: — Quando você terminar de contar ao rei os acontecimentos desta batalha,
20 xa mangɛ fa xɔnɔ, a fa yi wɔyɛnyi mɔɔli fala, ‹Munfe ra wo wo masoxi na taa ra a gbe ra gere sode? Wo mu nu a kolon a e nɔma bunyi tide kelife taa tɛtɛ fari ma?
20 é possível que ele fique indignado e pergunte: “Por que vocês chegaram assim perto da cidade para lutar? Não sabiam que eles iriam atirar da muralha?
21 Yerubeseti xa di Abimeleki mu faxa na ki xɛ? Ginɛ nde nan a gɔnɔ gɛmɛ xungbe ra kelife Tɛbɛsi taa tɛtɛ ra. Wo wo masoxi na tɛtɛ ra munfe ra?› Na tɛmui i xa yi wɔyɛnyi sa i xa dɛntɛgɛ fari, a falafe ra, ‹I xa konyi Uri Xitika fan bara faxa na gere kui.›»
21 Quem matou Abimeleque, filho de Jerubesete? Não foi uma mulher que, do alto da muralha, lançou sobre ele uma pedra de moinho e o matou, em Tebes? Por que vocês chegaram tão perto da muralha?” Então você dirá: — Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
22 Xɛɛra naxa siga, a fe birin dɛntɛgɛ sa Dawuda bɛ naxan dangi gere kui alɔ Yowaba a fala a bɛ ki naxɛ.
22 O mensageiro partiu e, chegando, contou a Davi tudo o que Joabe lhe havia mandado dizer.
23 A naxɛ, «Yi mixie bara nɔ muxu ra. E to mini taa fari ma, muxu naxa e matutun han e man naxa so taa sode dɛ ra.
23 O mensageiro disse a Davi: — Na verdade, aqueles homens eram mais fortes do que nós e saíram para lutar contra nós em campo aberto. Mas nós fomos contra eles, até a entrada do portão.
24 Kɔnɔ na tɛmui mixi gbɛtɛe naxa xalie woli muxu ma kelife taa tɛtɛ fari. Muxu xa mixi ndee naxa faxa, hali i xa konyi di Uri, na Xitika.»
24 Então os flecheiros, do alto da muralha, atiraram contra os servos do rei, e alguns deles foram mortos. Também morreu o seu servo Urias, o heteu.
25 Dawuda naxa na xɛɛra yaabi yi ra, «Yowaba, i bɔɲɛ naxa raɲaaxu i ma yi fe ma, barima gere tan kui, fo mixi nde xa faxa nɛ. I xa na taa suxu sɛnbɛ ra, i a birin kana.» I tan fan xa a ralimaniya.
25 Davi respondeu ao mensageiro: — Diga a Joabe que não encare isso como um mal, porque a espada devora tanto este como aquele. Que ele intensifique o seu ataque à cidade até conquistá-la. Quanto a você, encoraje Joabe.
26 Uri xa ginɛ to a mɛ a xa mɔri bara faxa, a naxa kaaɲɛ fe raba.
26 Quando a mulher de Urias soube que o seu marido era morto, ela chorou por ele.
27 A xa kaaɲɛ fe to ba a ra, Dawuda naxa a xili, a a findi a xa ginɛ ra. Na tɛmui a naxa di xɛmɛ keren bari a bɛ. Kɔnɔ Dawuda naxan nabaxi, na mu rafan Alatala ma.
27 Passado o luto, Davi mandou buscá-la e a trouxe para o palácio. Ela se tornou sua mulher e lhe deu um filho. Porém isto que Davi tinha feito pareceu mau aos olhos do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.