1 Samuel 26
Soso Kitaabuie: Tawureta, Yabura, Inyila (SUS) vs NVT
1 Sifikae naxa siga Sɔlu yire, e sa a fala a bɛ, a Dawuda nɔxunxi Xakila geyae fari gbengberenyi ya ra.
1 Alguns homens de Zife foram até Saul, em Gibeá, para lhe dizer: “Davi está escondido na colina de Haquilá, em frente ao deserto de Jesimom”.
2 Sɔlu naxa Isirayila sɔɔri fanyi wulu saxan xanin Sifi gbengberenyi ma Dawuda fende.
2 Então Saul escolheu três mil dos melhores soldados de Israel e saiu para perseguir Davi no deserto de Zife.
3 E naxa yonkin Xakila geyae yire, gbengberenyi ya ra kira dɛ ra. Dawuda tan nu na gbengberenyi ma. A to a mɛ a Sɔlu na a fenfe gbengberenyi ma,
3 Acampou à beira da estrada, ao lado da colina de Haquilá, junto ao deserto de Jesimom, onde Davi estava escondido. Quando Davi soube que Saul tinha vindo atrás dele no deserto,
4 a naxa fe rabɛnyie xɛɛ. Na kui a naxa a kolon a Sɔlu bara fa.
4 enviou espiões para confirmar a notícia de que Saul havia chegado.
5 Na tɛmui, Dawuda naxa siga Sɔlu yonkinde. A naxa yire to Sɔlu nun a xa sɔɔrie xunyi Abeneri, Neri xa di, nu xife dɛnnaxɛ e xa sɔɔrie tagi.
5 Então Davi foi ao acampamento de Saul para ver o que se passava por lá. Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército, dormiam dentro de um círculo formado por seus guerreiros.
6 Dawuda naxa Aximeleki Xitika nun Seruya xa di Abisayi, Yowaba xunya, maxɔrin, «Nde n matima Sɔlu yire?» Abisayi naxa a yaabi, «N tan.»
6 “Quem se oferece para ir até lá comigo?”, perguntou Davi ao hitita Aimeleque e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe. “Eu irei com o senhor”, respondeu Abisai.
7 Dawuda nun Abisayi naxa goro ɲama yire kɔɛ ra. Sɔlu nu saxi ɲama tagi, a na xife, a xa tanbɛ sɔrɔnxi a xun sade ra. Abeneri nun ɲama birin saxi a rabilinyi.
7 Então Davi e Abisai entraram no acampamento de Saul à noite e o encontraram dormindo, com a lança fincada no chão, perto da cabeça. Abner e os soldados dormiam à sua volta.
8 Abisayi naxa a fala Dawuda bɛ, «Ala bara i yaxui sa i bɛlɛxɛ to. A lu n tan xa a banban bɔxi ma n ma tanbɛ ra sanmaya keren. A mu findima firin na!»
8 Abisai disse a Davi: “Certamente desta vez Deus entregou o inimigo em suas mãos! Agora, deixe-me cravá-lo na terra com um só golpe da lança. Não precisarei de outro!”.
9 Kɔnɔ Dawuda naxa a fala Abisayi bɛ, «I naxa a faxa! Nde nɔma Alatala xa mixi sugandixi faxade, na yunubi mu fa lu a xun ma?
9 “Não o mate!”, disse Davi. “Ninguém será considerado inocente se atacar o ungido do S enhor !
10 N bara a fala i bɛ Alatala xili ra, Alatala nan keren nɔma a faxade, a xa simaya kamalima tɛmui naxɛ, xa na mu gere nde kui.
10 Por certo o S enhor ferirá Saul algum dia, ou ele morrerá de velhice, ou na batalha.
11 Alatala xa n natanga n bɛlɛxɛ safe ra Alatala xa mixi sugandixi ma! A xa tanbɛ nun a xa ye kundi tongo tun, won xɛɛ.»
11 Que o S enhor me livre de matar o homem que ele ungiu! Mas vamos pegar a lança e o jarro de água que estão perto de sua cabeça, e depois vamos embora.”
12 Na ki Dawuda naxa Sɔlu xa tanbɛ nun a xa ye kundi xanin, mixi yo mu e to, mixi yo mu na fe kolon, mixi yo mu xunu. Alatala nu bara xi xɔli tilinxi radangi e birin ma.
12 Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam perto da cabeça de Saul. Depois, ele e Abisai saíram sem que ninguém os visse nem acordasse, pois o S enhor os tinha feito cair num sono profundo.
13 Dawuda naxa dangi boore sɛɛti ma yire makuyaxi, a sa ti geya xun tagi.
13 Davi subiu a colina e passou para o outro lado, até estar a uma distância segura.
14 Dawuda naxa a xui ramini ɲama nun Neri xa di Abeneri ma, a naxɛ, «Abeneri, i mu n xui ratinma?» Abeneri naxa a maxɔrin, «Nde na i ra, naxan gbelegbelefe mangɛ ra yi ki?»
14 Então gritou para os soldados e para Abner, filho de Ner: “Acorde, Abner!”. Abner perguntou de volta: “Quem é você? E como ousa acordar o rei aos gritos?”.
15 Dawuda naxa a fala Abeneri bɛ, «Xɛmɛ gbangbalanyi mu i ra, naxan maniyɛ mu na Isirayila? Pe, munfe ra i mu fa i xa mangɛ kanta, i marigi? Mixi nde so nɛ wo tagi a xa mangɛ faxa.
15 “Você é um grande homem, não é mesmo, Abner?”, disse Davi. “Quem, em todo o Israel, pode se comparar a você? Por que então não protegeu seu senhor, o rei, quando alguém chegou tão perto dele que poderia matá-lo?
16 I naxan nabaxi na ki, na mu fan. N xa a fala i bɛ Alatala xili ra, a lan nɛ i xa faxa, i to mu wo xa mangɛ kantaxi, Alatala xa mixi sugandixi. A mato ba, mangɛ xa tanbɛ nun a xa ye kundi na minden, naxee nu na a xun sade ra?»
16 Isso não é nada bom! Tão certo como o S enhor vive, você e seus homens merecem morrer, pois não protegeram seu rei, o ungido do S enhor . Olhe em volta! Onde estão a lança e o jarro de água do rei, que estavam perto da cabeça dele?”
17 Sɔlu naxa Dawuda xui kolon, a naxa a maxɔrin, «N ma di Dawuda, i xui nan na ki?» Dawuda naxa a yaabi, «N marigi, n tan nan a ra.
17 Saul reconheceu a voz de Davi e disse: “É você, meu filho Davi?”. Davi respondeu: “Sim, meu senhor, o rei.
18 Munfe ra i na birafe n tan i xa konyi fɔxɔ ra? N munse rabaxi, naxan mu rafan i ma?
18 Por que meu senhor persegue seu servo? O que eu fiz? Qual é meu crime?
19 Yakɔsi, n marigi, i tuli mati n na. Xa Alatala nan i bɔɲɛ ratexi n ma, i xa sɛrɛxɛ nde ba alako a xa diɲɛ n ma. Kɔnɔ xa mixie nan i bɔɲɛ ratexi n ma, Alatala xa e danka, barima e wama n kerife Alatala xa ɲama ya ma, n xa siga ala gbɛtɛe batude.
19 Agora, porém, peço que o rei ouça seu servo. Se o S enhor incitou o rei contra mim, então que ele aceite minha oferta. Mas, se isso tudo não passa de um plano de homens, que o S enhor os amaldiçoe! Pois eles me expulsaram de meu lar, de modo que não posso mais viver entre o povo do S enhor , e disseram: ‘Vá servir outros deuses!’.
20 N mu wama faxafe yire naxan makuya Alatala ya tode ra. A luxi alɔ i tan Isirayila mangɛ na dondoli di nde nan gerefe, alɔ i na xɔni xunxuri di nde nan fenfe geya ma.»
20 Devo morrer em terra estrangeira, longe da presença do S enhor ? Por que o rei de Israel sai à procura de uma pulga? Por que me persegue como uma perdiz nos montes?”.
21 Sɔlu naxa a yaabi, «N bara haakɛ sɔtɔ i ra. Diɲɛ, n ma di Dawuda, n mu fe ɲaaxi yo rabama i ra sɔnɔn, barima to tan i bara hinnɛ n na. N xaxilitareɲa naxan nabaxi i ra, a mu fan.»
21 Então Saul disse: “Pequei. Volte para casa, Davi, meu filho, e não procurarei mais lhe fazer mal, pois hoje você considerou minha vida preciosa. Tenho sido insensato e cometi erros muito graves”.
22 Dawuda naxa a yaabi, «Mangɛ xa tanbɛ nan yi ki, i xa konyi nde xa fa a tongo.
22 “Aqui está sua lança, ó rei!”, respondeu Davi. “Mande um dos seus servos vir pegá-la.
23 Alatala mixi birin sare fima a xa tinxinyi nun a xa kinikini nan ma. To Alatala nu bara i sa n bɛlɛxɛ, kɔnɔ n mu tin Alatala xa mixi sugandixi tɔɔrɔde.
23 O S enhor recompensa quem age com justiça e lealdade, e eu me recusei a matar o rei, mesmo quando o S enhor o entregou em minhas mãos, pois é o ungido do S enhor .
24 I nii tide to gboxi n bɛ to, tina n fan nii tide gboma nɛ Alatala bɛ na ki, a n natangama nɛ tɔɔrɛ birin ma.»
24 Agora, que o S enhor considere minha vida preciosa, como hoje considerei preciosa a vida do rei. Que ele me livre de todos os meus sofrimentos.”
25 Sɔlu naxa a fala Dawuda bɛ, «N ma di Dawuda, Alatala xa i baraayi. Ala xa i xa fe birin sɔɔnɛya.» Dawuda naxa siga a xa kira xɔn, Sɔlu fan naxa gbilen a xɔnyi.
25 E Saul disse a Davi: “Seja abençoado, Davi, meu filho. Você realizará muitos feitos heroicos e certamente será bem-sucedido”. Então Davi foi embora, e Saul voltou para casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.