Atos 27
Mwaghavul NT (SUR_ITD) vs ACF
1 Kaaɗe mo ɓeet nǝ, mun nɗel ntii kǝn mmo dǝm ɗi nyil Itali, ɓǝ mo le Pool kǝ pak nen ɗe mo a ɓuɓwoot, nsar mǝ mee ngwe ɗeɗes nkaa shiitoon mo, ɗe moo pet sǝm wur a Juliyus, ɗe nǝ a soon mǝ nentap mǝ mishkoom Agustus.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Mu ɗel nɗǝǝn mee tii ɗe nǝ tong a nyil Adramitiyum jì, ɗang nǝn mbǝ yool mbǝ dǝm ngaar yil ɗe mo nkoop yil Eshiya mo. Yaksǝ mu yool mwaan nǝ nɗǝǝn tii nǝ. Aristakus mee ngu Masidoniya mǝ yil nTasoloni, wur ɗi ashak kǝ mun zak.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Daar nǝ, ɓǝ mǝ wul nSidon. Juliyus cìn ɗeret mPool, wur shínpee mPool kǝ nwur dǝm pǝ shaar fin mo, mbǝkǝ mmo ɓam wur ɗi.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Kaaɗe mǝ yool mpeemǝnǝ, ɓǝ mu dǝm shigǝng mǝ yil nSaiprus nǝ, mbǝɗe kut nǝ daampee mmun zam.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ mu dǝm mu wul nkor kuur ɗe nǝn ngaar Silisiya kǝ Pamfiliya. Yaksǝ mu dǝm mu wul mMira ɗe nǝn nyil nLisiya.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 A mMira nǝ, ɓǝ ngwe ɗeɗes nkaa shiitoon mo, kat mee tii ɗe nǝ tong Alekzandriya jì, ɗe nǝn mbǝ dǝm Itali, ɓǝ wur le mun nɗǝǝn nǝ.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Mu cìn teer mo ɗes-ɗes mun mmwaan lee-lee, nkaa am kuur nǝ, a purut-purut ɗang mǝ jì mǝ wul kus kǝ Nidus. Kaaɗe baa kut nǝ yit mmun dǝm ɗe a kyeen kas, ɓǝ mǝ waa mǝ yaa ar nǝ shigǝng mǝ yil nKrit, kus kǝ Salmone.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 A purut-purut ɗang mu jì mu wul ɗi a pǝkom ɗǝǝr nǝ, ɓǝ mu jì mǝ wul mmee mpee ɗe mo kǝ pet a peekaat ɗeret, ɗe nǝ kus kǝ pee nkaam nLasiya.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Mbǝɗǝ mun mbǝ yém ɗi mpeemǝnǝ mbǝ teer mo ɗes, ɓǝ kaaɗe mǝ yaa mwaan, ɓǝ nǝ jì kǝ jeel ɗes, mbǝɗe tar mwaan nkaa am nǝ kǝ ten ɗel, ɗang nǝ aɓwoon tartong kǝ neen, ɓǝ Pool leshap nnen ɗe mo nɗǝǝn tii nǝ.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Wur sat mmo nǝnee, <<Daa mo, wen nnaa mwaan fun ɗesǝ nǝn nɗen kǝ jeel, kǝ lée ɗe mun kǝ mo nɗǝǝn tii nǝ mon ntǝkook, ɗang tii mǝnǝn ntǝkook, dǝm wul kǝ seen fun mo zak.>>
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Jir aasǝ baa ngwe ɗeɗes nkaa shiitoon nǝ mo, leɗyeen mpwoo ɗe Pool sat kas, tǝng wur nkǝlǝng a pwoo mǝ ngutung tii nǝ ɗak, kǝ mǝ ngu tii nǝ met mbii ɗe Pool sat nwur.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Baa peeɗar mǝ tii ɗesǝ nii ret ntarkut kas, a kǝsǝ ɓǝ ɗes mǝ gurum nǝ mo ɓeet nǝ, ngyel mǝ yool aku mpeemǝnǝ, kǝ koo ɗe arang yii ɓǝ mu nwul ɗi nFoniks, ɗe nǝ a mee pee am kuur ɗeret nɗǝǝn pee nkaam nKrit, nii naa gaar ngyeen, nsar puusru, kǝ ngaar ndeng nsar puusru zak, mu hos ntarkut a mpee mǝnǝ.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Kaaɗe kut nǝ ɗoom cut pee lee-lee ngaar ngyeen, ɓǝ mo pan nǝ, nǝn njì wuɗun nciit kǝ pan fur mo, ɓǝ mo dul ɓwootsǝǝp nǝ, kǝ mmo tung tii nǝ shindǝm kus kǝ pǝkom ɗǝǝr mǝ yil nKrit.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ɗangɓǝ kaaɗe mo lang ɗi lee, ɓǝ mee kut ɗeɗes ɗe moo pet a Yurakium dǝ nǝ put nnar kwang ɗeng kǝ sar puus kaa nǝ cutpee jì ɗi nkaa pee nkaam nǝ.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Kaaɗe kut ɗeɗes nǝ cut tii nǝ, ɓǝ baa tii nǝ mak dǝm ngaar pee ɗe kut nǝ kǝ jì ɗe kas. Ɓǝ mu yit nkut nǝ tǝp mun shindǝm ɗi mmee ngaar ɗyik.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Mu ɗel shigǝng mǝrep mee yil ɗe am neer ciirkaat ɗe moo pet a Kauda. A purut-purut ɗang mu mak ɓwoot làa tii nǝ nkaa ɗeɗes nǝ.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Aɓwoon ɗe mo kǝ ɗiyeep làa tii nǝ le nɗǝǝn tii ɗeɗes nǝ, ɓǝ mo ɓwoot teng shin ciir nkaa tii ɗeɗes nǝ. Mo sham kǝ nlǝr mǝ tii nǝ mo. Mbǝɗǝ mo kǝǝr nǝ, taji kut nǝ tǝp tii nǝ dǝm shweer shi pǝkom ɗyees nSirtis kas. Mo dul ɓwootsǝǝp mǝ tii nǝ kàa nɗǝǝn am nǝ kǝn mmo yit, kǝn nkut nǝ tǝp tii nǝ shindǝm ɗi.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Mbǝɗǝ kut nǝ ɗes zam, ɗang nǝ fes yoon mun ɗes zam. Daar nǝ, ɓǝ mo ɗoom kok pak lee ɗe mo nɗǝǝn tii nǝ car mɓut am.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Parpuus ɗekun nǝ zak, ɓǝ mo shikáa fur, mo kok lee tii nǝ mo car mɓut am zak.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Mu cìn teer mo ɗes, baa mu mak naa puus koo zar mo kas. Ɗee a kut ɗeɗes, kǝ tungzung mo kàa paa mun ɗak, ɗe nǝ le kǝn mmun put kǝ pǝtuup nǝ baa mun mbar kas.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Mbǝɗǝ gurum nǝ mo kǝ cìn teer mo ɗes nnen se mbiise, ɓǝ Pool yool nnaar mo, ɓǝ wur sat nǝnee, <<Daa mo, katɗang dǝ wu kǝlǝng pwoo fen, ɓǝ baa dǝ wun nyool nɗǝǝn yil nKrit, kǝn nwun shwaajeel ɗesǝ, kǝn nwun bǝlang nlée fuu mo kǝrong kas.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Mbǝmǝnǝ an pǝ sat nwun, wu yaa pǝtuup fuu mo, mbǝɗe baa mee gurum nɗǝǝn wun, mbǝ mmuut kas, a tii nǝn mpyan kash-kash ɗak.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Mbǝɗǝ dǝdoon mpar, ɓǝ mee ngulep mǝ Naan ɗe an a mǝwur, kǝ ɗe an kǝn nseyil nwur zak, wur jì woo shin nghan.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 <<Ɓǝ wur sat nghan nǝnee, <Taji kǝǝrmuut yaa gha kas Pool. Nǝ a tǝng gha mbǝ ɗar ntoom kǝ Siza. A naa Naan kǝ cìn ɗeret ngha, ashak kǝ nen ɗe mo nɗǝǝn tii nǝ jir. Baa mee gurum nɗǝǝn tii nǝn mmuut kas.>
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Mbǝ mǝnǝ, daa mo, wu cìn retnyit. Mbǝɗǝ wen nshinzeen nNaan nǝ, mbii ɗe mo woo nghan, ɓǝ nǝn ncìn a kǝsǝ.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ɗang jir kǝsǝ ɓǝ kut nǝn tǝp tii nǝ shweer nkaa mee yil ɗe am neer nǝ ciirkaat.>>
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Nɗǝǝn teer ɗe kaapaat baafeer nǝ, ɓǝ kut nǝ tǝp mun kàa kǝ sham nɗǝǝn am kuur mǝ Adriya. Yaksǝ nnaar par, ɓǝ nen tii nǝ mo pan nǝ, muu wul kus kǝ mee yil.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Ɓǝ mo kam lu mǝ am nǝ, ɓǝ mo kat nǝ a shii mo kambil mǝndong kǝ laarvǝl (120). Kaaɗe mu gyes mu dǝm ɗi lee, ɓǝ mo cin shin kam lu mǝ am nǝ ɗe zak, ɓǝ mo kat nǝ wul a shii laarpwoofeer (90).
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Mbǝ kǝǝrmuut ɗe nǝ, meesǝ, kut nǝn ndǝm shweer tii nǝ nkaa ngǝk, ɓǝ mo fwen ɓwootsǝǝp nǝ mo sham feer mɓwoon mǝ tii nǝ, mbǝkǝ ntii nǝ ɗar ɗi coot, mbǝɗe mo le pan nkaa ɓit ɗe nǝn mbǝ mang.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Nentung tii nǝ mo nkaa yap ar ɗe mon nshwe yit tii nǝ ɗi, ɓǝ mo kǝ ten shang làa tii nǝ shinsham mɓut am kuur nǝ. Mo cìn kǝsǝ a mbǝ gwam gurum mo, kǝn mmo naa ɗi nǝ, wuɗun a mbǝ fwo ɓwootsǝǝp nǝ ɗe mon mpǝkyeen mǝ tii nǝ, ɗe moo ɓwet shinsham sǝ.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ɗangɓe Pool sat ngwe ɗeɗes mǝ shiitoon nǝ mo nǝnee, <<Katɗang ɓǝ baa nentung tii nǝ mo tong ɗi nɗǝǝn tii nǝ kas, ɓǝ wu mmurep jir.>>
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Ɓǝ shiitoon mo can teng mǝ làa tii nǝ, mo yit nǝ sham taa nɗǝǝn am nǝ, yaksǝ kut mang nǝ seet kǝ nǝ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Kaaɗe ɓit kus kǝ mang, ɓǝ Pool sat ngurum nǝ mo jir kǝ mmo se mbiise, wur sat nǝnee, <<A teer mo kaapaat baafeer nɗesǝ, ɓǝ wun pǝ tong gongpee, kǝ baa wu se mee mbiise kas.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Mbǝmǝnǝ kǝn ɗang pǝ wun, mbǝkǝ nwun se mbiise, mbǝɗe mǝnǝn nshínɓal nwun nɗǝǝn shik fuu mo. Baa mee shweepkáa mǝ mee gurum mǝndong nɗǝǝn wun nǝn nloom kas.>>
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Kaaɗe Pool sat pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur mang gǝǝl aas, ɓǝ wur ɗangnaan ɗe mǝ plang Naan a yit gurum nǝ mo jir, ɓǝ wur tep gǝǝl aas nǝ, ɓǝ wur yaa se nǝ.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Yaksǝ gurum nǝ mo jir mo kat retnyit, ɓǝ mo shikáa fur mo se gǝǝl aas nǝ zak.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Mun gurum ɗe mun nɗǝǝn tii nǝ jir, mu wul kambil vǝl kǝ laarpwoovǝl kǝ peemee (276).
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Kaaɗe gurum mo se mbiise mo ǝɓǝl, ɓǝ mo kok aàs ɗǝɓen ɗe nǝ nɗǝǝn tii nǝ, mo car shinsham mɓut am kuur nǝ, kǝn ntii nǝ pan fiyeel ɗi.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Kaaɗe ɓitmang, ɓǝ baa nentung tii nǝ mo man yil ɗe mo ɗi nǝ kas, ɓǝ mo naa mee pǝkom ɗǝǝr ɗe nǝ kǝ ɗyees, ɓǝ mo ɓeet nǝ, katɗang nǝ mak cìn, ɓǝ mo dǝm kǝ tii ɗi pǝkom nǝ.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Ɓǝ mo saa teng ɗe mo yaa ɓwootsǝǝp nǝ mo, kǝn mmo yit ɓwootsǝǝp nǝ mo mɓut am kuur nǝ, kǝn mmo fween teng ɗe moo yaa mbii ciir kǝ tii nǝ. Yaksǝ mo ɗiyeep nlǝr ɗe nǝn mpǝkyeen mǝ tii nǝ nkor ɗe kut kǝ jì ɗi, ɓǝ mo yaa ar dǝm pǝkom ɗǝǝr.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ɗangɓǝ kaaɗe mu wul mmee mpee ɗe kut kǝ cut am nǝ jì kaat ɗi, ɓǝ tii nǝ ɗel shamru mɓut ɗiyees, ɗe baa nǝ kutɗi kǝ tungpee kas, ɓǝ koor mɓwoon mǝ tii nǝ ɗoom pyan, mbǝ ɓal mǝ kut ɗe nii cut nǝ.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Yaksǝ shiitoon nǝ mo ɓeetpwoo, mbǝ twe nen ɗe mo a ɓuɓwoot jir, mbǝkǝ taji mo cut lung, kǝ mo dǝm loom ɗi kas.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ɗangɓǝ ngwe ɗeɗes nkaa shiitoon nǝ mo, kǝ reɓet ɓam Pool, ɓǝ wur cíi mmo. Wur le kǝ nnen ɗe mo man lung jir, mo mǝrep sham mɓut am nǝ, kǝn mmo taa lung dǝm wul ɗe a pwoo ɗǝǝr.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ koor gurum nǝ mo mǝrep sham taa nkaa shiyeep mo, kǝ pak mo nkaa yoom mǝ tii ɗe nǝ pyan nǝ zak.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.