Marcos 5

sur (SUR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesu kǝ jeplep wur mo can am kuur ɗe Galilee ɗel, ɓe mo jì wul nkor ɗǝǝr mu yil nGarasin.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Kaaɗe Jesu put nɗǝǝn tii nǝ abet ɓe wur kaat kǝ mee gwar ɗewur kǝ riin ɗebish, wur kǝ tong a nɗǝǝn gwoot kǝcir mo.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 A peetong kǝ ngwar nǝ mmǝnǝ. Baa mee gurum katɓal ɗe mmak yaa wur ɓwoot kas. Koo ɗe mo ɓwoot wur a shi tǝsek, ɓǝ wur kǝ saa tǝsek nǝ.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Di moo naa njwal shii fir mo mɓut nfut, kǝ mo ɓwoot sar wur mo shi tǝsek, ɗang ɓe wur roop nfut nǝ, kǝ wur kǝram tǝsek nǝ fwo. Baa mee gurum mak cìn mee mbii nwur kas.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Par kǝ puus, ɓe wur tong a nɗǝǝn kǝcir, kǝ nɗǝǝn jwak mo, kǝ wur le or, kǝ wur kóon foshik wur nkaa jwak nǝ mo.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Kaaɗe wur naa Jesu kǝ jì jong-jong, ɓe wur yool su dǝm, wur dǝm kurum nfurum ntoom wur.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Ɓe wur bwet ɗoo shiɓal nǝnee, <<A me kaat mun kǝ gha ye? Jesu Làa Naan Ɗehai! Wen ɗang pǝ gha mbe sǝm Naan, taji a lejeel nghan kas.>>
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Gwar nǝ sat kǝsǝ, a mbǝɗe Jesu kǝ sat nriin ɗebish nǝ nǝnee, <<A put aku mɓut ngwar nǝ, gha riin ɗebish.>>
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Jesu tal pǝ gwar nǝ nǝnee, <<Sǝm fwaa a weyi?>> Gwar nǝ lap nǝnee, <<Sǝm fen nǝ a Lijiyon, ɗe shii kǝ mǝnǝ nǝ, mun ɗi ɗes.>>
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Riin ɗebish nǝ mo ɗang pǝ Jesu hakyeng, mbǝkǝ taji wur ceen mo pwat nɗǝǝn yil mǝnǝ kas.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Kus kǝ peemǝnǝ, ɓe kuur kǝ danus mo ɗi ɗes, mo nkaa se shit shituur jwak.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Riin ɗebish nǝ mo ɗang pǝ Jesu, kǝ wur cínpee mmo, kǝ mo dǝm ɗel ɗe nɗǝǝn danus nǝ mo.
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Jesu cínpee mmo, ɓe riin ɗebish nǝ mo pwat nɗǝǝn gwar nǝ, ɓe mo dǝm ɗel nɗǝǝn danus nǝ mo. Ɗuu kǝ danus nǝ mo wul ngal vǝl, mo yool shwe sham a shituur jwak, ɓe mo sham ɓeer nɗǝǝn am canɗar nǝ, har mo murap jir.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Nentap danus nǝ mo shwe dǝm sat ngurum mo nɗǝǝn yilkaam, kǝ jepyil mo jir. Gurum mo pwat jì mɓe naa mbii ɗe nǝ kǝ cìn.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Mo jì pee Jesu ɗe, ɓe mo naa gwar ɗe di wur kǝ riin ɗebish mo wur kǝ tong, kǝ nlǝr a lǝlep, kǝ wur nɗǝǝn ɗyen fin rǝret, ɓe kǝǝrmuut yaa mo.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Nen ɗe mo cìn mbii ɗesǝ nǝ a yit fur, ɓe mo yakshii nǝ ngurum mo, kaaɗi Jesu bar gwar ɗe di wur kǝ riin ɗebish mo sǝ, kǝ kaaɗi danus nǝ mo murap sǝ.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Ɗangɓe nenyil nǝ mo ɗang pǝ Jesu, kǝ wur yool put nɗǝǝn yil fur.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Kaaɗe Jesu pǝ ɗel nɗǝǝn tii, ɓe gwar ɗe, wur kǝ riin ɗebish sǝ, wur ɗang pǝ Jesu nǝnee, <<A yit an dǝm ɗi nɗang gha.>>
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Amma baa Jesu rǝɓet kas. Wur sat ngwar nǝ nǝnee, <<A waa baa ntul, pee ɗyemnǝǝn fwaa mo ɗi, mbǝkǝ a satpwoo ɗe mmo nkaa mbii ɗeɗes ɗe Naan kǝ cìn gha, kǝ ɗewur kǝ naajeel fwaa.>>
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Gwar nǝ wur baa waa, ɓe wur taa satpwoo nǝ nenyil ɗe nkwang nyil nDikapolis mo, nkaa mbii ɗeɗes ɗe Jesu kǝ cìn nwur. Mbii ɗe gwar nǝ sat nǝ aapwoo ngurum mo.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jesu waa baa canɗel nkwang nkor ɗese, nɗǝǝn am, ɓe gurum mo ɗes mo jì kuur pee wur ɗi, mpwo am kuur nǝ.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Mee gwar ɗe moo pet sǝm wur a Jairus, wur a memee nɗǝǝn nennan-nan mǝ mee lu Naan, wur jì kurum ntoom Jesu.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Wur ɗang pǝ Jesu hakyeng, wur sat nǝnee, <<Reep fen ɗelee war pǝ yap muut. A jì a lesar fwaa nkaa war, mbǝkǝ war kat seen ɗi.>>
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Jesu yool dǝm ashak kǝ Jairus, ɓe gurum mo ɗes mo dǝm nɗang wur, ɓe mo neer wur cǝǝrkaat kus-kus.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Mee mat war ɗe zak, ɗe waa kǝ ɓeer toom mbe ɓit mo kaapaat baavǝl.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 War kǝ kyes long fin mo jir pǝ nenyen mo, jir kǝsǝ, ɓe baa memee mak bar war kas. Ɗangɓe shwal war nii war sǝǝt cicíi nnǝ.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Kaaɗe war kǝlǝng pwoo nkaa mbii ɗe Jesu wur cìn mo, ɓe war dǝm ɗel mɓut ɗuu gurum nǝ mo. Ɓe war tap dǝm mɓwoon Jesu, ɓe war tung pǝkom nlǝr wur.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Mɓeɗi war kǝ ten pan nɗǝǝn pǝtuup war nǝnee, <<Katɗang ɓe an tung koo a pǝkom nlǝr wur ɗe ɓejee ɗak, ɓe an mbar.>>
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Aasǝ ɓe, war tung pǝkom nlǝr wur nǝ, ɓe abet, toom war nǝ ɗar. War man nɗǝǝn fwoshik war nǝ, nee shwal war nǝ kǝ kyes jee.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Abet Jesu man nǝ, iiko kǝ put nɗǝǝn foshik wur nǝ, ɓe wur ciir tal pǝ gurum nǝ mo, nǝnee, <<A wii tung nlǝr fen yi?>>
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Jeplep wur mo lap nwur nǝnee, <<A naa ɗuu gurum nǝ mo neer gha ciirkaat, ɓe a sat nǝnee, <A wii tung gha yi> aa?>>
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Jesu ciir mbǝkǝ wur naa gwar ɗe tung pǝkom nlǝr wur nǝ ɗi.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Mat nǝ war man koom ɗe war kǝ kat nǝ, ɓe war jì shi kǝǝrmuut kǝ ɗaar, war kurum nyil ntoom Jesu, ɓe war sat zeen nwur jir mbii ɗe nǝ kǝ cìn.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jesu sat nwar nǝnee, <<Reep fen, shinzeen fii nǝ le kǝ yi ɗee a ɗebǝbar. Shwal fii nǝ kyes. Yi dǝm, yi wul riyang.>>
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Kaaɗe Jesu kuɗi nkaa sat pwoo mǝnǝ, ɓe mee des mo tong ntul Jairus mo jì, ɓe mo sat nwur nǝnee, <<Reep fwaa war kǝ muut, Mbǝmǝnǝ ɓe taji a lejeel Ngukám wur kas.>>
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Amma Jesu lekom kaa baa wur kǝlǝng pwoo ɗe mo sat nǝ kas sǝ. Ɓe wur sat nJairus nǝnee, <<Taji pǝtuup fwaa wat kas, amma a shinzeen ɓejee.>>
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Baa Jesu yit kǝ mee gurum dǝm nɗang wur kas, see a Pita, kǝ Jemis kǝ Joon ɗyemnǝǝn Jemis ɓejee ɗak.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Kaaɗe mo jì wul ntul Jairus nǝ, ɓe Jesu naa gurum mo nkaa fwo ruruu, mo nkaa wal, mo nkaa maap zak.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Wur ɗel nɗǝǝn lu nǝ, ɓe wur sat mmo nǝnee, <<A me le ɗang, wuu fwo ruruu kǝ wun mmaap yi? Baa laareep nǝ war kǝ muut kas, amma war a nsaam ɓejee.>>
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Amma gurum nǝ mo jir, mo shwar wur shi shwar mǝ ɓakpee. Kaaɗe wur le kǝ gurum nǝ mo pwat atǝleng jir. Ɓe wur le kǝ puun kǝ nǝǝn reep nǝ, kǝ nen ɗe mo ashak kǝ wur, mo ɗel nɗǝǝn lu ɗe laareep nǝ war kǝ saam ɗi.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ɓe wur yaa sar laareep nǝ, ɓe wur sat nwar nǝnee, <<Talifa kumi> ɗe shii mǝnǝ a nǝ, <<Apa, wen sat yi, yi yool.>>
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Abet ɓe reep nǝ war yool ɗar, war yaa mwaan. Ɓitlàa war nǝ a kaapaat baavǝl. Nǝ aapwoo ngurum mo ɗes hakyeng.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jesu satpwoo mmo shiɓal nǝnee, <<Taji wu satpwoo mmee gurum nkaa nǝ kas.>> Wur sat zak nǝnee, <<wu shin mbiise nwar se.>>
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.