Atos 27
sur (SUR) vs NVT
1 Kaaɗe mo ɓeet nǝ, mun nɗel ntii kǝn mmo dǝm ɗi nyil Itali, ɓǝ mo le Pool kǝ pak nen ɗe mo a ɓuɓwoot, nsar mǝ mee ngwe ɗeɗes nkaa shiitoon mo, ɗe moo pet sǝm wur a Juliyus, ɗe nǝ a soon mǝ nentap mǝ mishkoom Agustus.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Mu ɗel nɗǝǝn mee tii ɗe nǝ tong a nyil Adramitiyum jì, ɗang nǝn mbǝ yool mbǝ dǝm ngaar yil ɗe mo nkoop yil Eshiya mo. Yaksǝ mu yool mwaan nǝ nɗǝǝn tii nǝ. Aristakus mee ngu Masidoniya mǝ yil nTasoloni, wur ɗi ashak kǝ mun zak.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Daar nǝ, ɓǝ mǝ wul nSidon. Juliyus cìn ɗeret mPool, wur shínpee mPool kǝ nwur dǝm pǝ shaar fin mo, mbǝkǝ mmo ɓam wur ɗi.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Kaaɗe mǝ yool mpeemǝnǝ, ɓǝ mu dǝm shigǝng mǝ yil nSaiprus nǝ, mbǝɗe kut nǝ daampee mmun zam.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ mu dǝm mu wul nkor kuur ɗe nǝn ngaar Silisiya kǝ Pamfiliya. Yaksǝ mu dǝm mu wul mMira ɗe nǝn nyil nLisiya.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 A mMira nǝ, ɓǝ ngwe ɗeɗes nkaa shiitoon mo, kat mee tii ɗe nǝ tong Alekzandriya jì, ɗe nǝn mbǝ dǝm Itali, ɓǝ wur le mun nɗǝǝn nǝ.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Mu cìn teer mo ɗes-ɗes mun mmwaan lee-lee, nkaa am kuur nǝ, a purut-purut ɗang mǝ jì mǝ wul kus kǝ Nidus. Kaaɗe baa kut nǝ yit mmun dǝm ɗe a kyeen kas, ɓǝ mǝ waa mǝ yaa ar nǝ shigǝng mǝ yil nKrit, kus kǝ Salmone.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 A purut-purut ɗang mu jì mu wul ɗi a pǝkom ɗǝǝr nǝ, ɓǝ mu jì mǝ wul mmee mpee ɗe mo kǝ pet a peekaat ɗeret, ɗe nǝ kus kǝ pee nkaam nLasiya.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Mbǝɗǝ mun mbǝ yém ɗi mpeemǝnǝ mbǝ teer mo ɗes, ɓǝ kaaɗe mǝ yaa mwaan, ɓǝ nǝ jì kǝ jeel ɗes, mbǝɗe tar mwaan nkaa am nǝ kǝ ten ɗel, ɗang nǝ aɓwoon tartong kǝ neen, ɓǝ Pool leshap nnen ɗe mo nɗǝǝn tii nǝ.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Wur sat mmo nǝnee, <<Daa mo, wen nnaa mwaan fun ɗesǝ nǝn nɗen kǝ jeel, kǝ lée ɗe mun kǝ mo nɗǝǝn tii nǝ mon ntǝkook, ɗang tii mǝnǝn ntǝkook, dǝm wul kǝ seen fun mo zak.>>
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Jir aasǝ baa ngwe ɗeɗes nkaa shiitoon nǝ mo, leɗyeen mpwoo ɗe Pool sat kas, tǝng wur nkǝlǝng a pwoo mǝ ngutung tii nǝ ɗak, kǝ mǝ ngu tii nǝ met mbii ɗe Pool sat nwur.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Baa peeɗar mǝ tii ɗesǝ nii ret ntarkut kas, a kǝsǝ ɓǝ ɗes mǝ gurum nǝ mo ɓeet nǝ, ngyel mǝ yool aku mpeemǝnǝ, kǝ koo ɗe arang yii ɓǝ mu nwul ɗi nFoniks, ɗe nǝ a mee pee am kuur ɗeret nɗǝǝn pee nkaam nKrit, nii naa gaar ngyeen, nsar puusru, kǝ ngaar ndeng nsar puusru zak, mu hos ntarkut a mpee mǝnǝ.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Kaaɗe kut nǝ ɗoom cut pee lee-lee ngaar ngyeen, ɓǝ mo pan nǝ, nǝn njì wuɗun nciit kǝ pan fur mo, ɓǝ mo dul ɓwootsǝǝp nǝ, kǝ mmo tung tii nǝ shindǝm kus kǝ pǝkom ɗǝǝr mǝ yil nKrit.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ɗangɓǝ kaaɗe mo lang ɗi lee, ɓǝ mee kut ɗeɗes ɗe moo pet a Yurakium dǝ nǝ put nnar kwang ɗeng kǝ sar puus kaa nǝ cutpee jì ɗi nkaa pee nkaam nǝ.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Kaaɗe kut ɗeɗes nǝ cut tii nǝ, ɓǝ baa tii nǝ mak dǝm ngaar pee ɗe kut nǝ kǝ jì ɗe kas. Ɓǝ mu yit nkut nǝ tǝp mun shindǝm ɗi mmee ngaar ɗyik.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Mu ɗel shigǝng mǝrep mee yil ɗe am neer ciirkaat ɗe moo pet a Kauda. A purut-purut ɗang mu mak ɓwoot làa tii nǝ nkaa ɗeɗes nǝ.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Aɓwoon ɗe mo kǝ ɗiyeep làa tii nǝ le nɗǝǝn tii ɗeɗes nǝ, ɓǝ mo ɓwoot teng shin ciir nkaa tii ɗeɗes nǝ. Mo sham kǝ nlǝr mǝ tii nǝ mo. Mbǝɗǝ mo kǝǝr nǝ, taji kut nǝ tǝp tii nǝ dǝm shweer shi pǝkom ɗyees nSirtis kas. Mo dul ɓwootsǝǝp mǝ tii nǝ kàa nɗǝǝn am nǝ kǝn mmo yit, kǝn nkut nǝ tǝp tii nǝ shindǝm ɗi.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Mbǝɗǝ kut nǝ ɗes zam, ɗang nǝ fes yoon mun ɗes zam. Daar nǝ, ɓǝ mo ɗoom kok pak lee ɗe mo nɗǝǝn tii nǝ car mɓut am.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Parpuus ɗekun nǝ zak, ɓǝ mo shikáa fur, mo kok lee tii nǝ mo car mɓut am zak.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Mu cìn teer mo ɗes, baa mu mak naa puus koo zar mo kas. Ɗee a kut ɗeɗes, kǝ tungzung mo kàa paa mun ɗak, ɗe nǝ le kǝn mmun put kǝ pǝtuup nǝ baa mun mbar kas.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Mbǝɗǝ gurum nǝ mo kǝ cìn teer mo ɗes nnen se mbiise, ɓǝ Pool yool nnaar mo, ɓǝ wur sat nǝnee, <<Daa mo, katɗang dǝ wu kǝlǝng pwoo fen, ɓǝ baa dǝ wun nyool nɗǝǝn yil nKrit, kǝn nwun shwaajeel ɗesǝ, kǝn nwun bǝlang nlée fuu mo kǝrong kas.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Mbǝmǝnǝ an pǝ sat nwun, wu yaa pǝtuup fuu mo, mbǝɗe baa mee gurum nɗǝǝn wun, mbǝ mmuut kas, a tii nǝn mpyan kash-kash ɗak.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Mbǝɗǝ dǝdoon mpar, ɓǝ mee ngulep mǝ Naan ɗe an a mǝwur, kǝ ɗe an kǝn nseyil nwur zak, wur jì woo shin nghan.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 <<Ɓǝ wur sat nghan nǝnee, <Taji kǝǝrmuut yaa gha kas Pool. Nǝ a tǝng gha mbǝ ɗar ntoom kǝ Siza. A naa Naan kǝ cìn ɗeret ngha, ashak kǝ nen ɗe mo nɗǝǝn tii nǝ jir. Baa mee gurum nɗǝǝn tii nǝn mmuut kas.>
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Mbǝ mǝnǝ, daa mo, wu cìn retnyit. Mbǝɗǝ wen nshinzeen nNaan nǝ, mbii ɗe mo woo nghan, ɓǝ nǝn ncìn a kǝsǝ.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ɗang jir kǝsǝ ɓǝ kut nǝn tǝp tii nǝ shweer nkaa mee yil ɗe am neer nǝ ciirkaat.>>
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Nɗǝǝn teer ɗe kaapaat baafeer nǝ, ɓǝ kut nǝ tǝp mun kàa kǝ sham nɗǝǝn am kuur mǝ Adriya. Yaksǝ nnaar par, ɓǝ nen tii nǝ mo pan nǝ, muu wul kus kǝ mee yil.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Ɓǝ mo kam lu mǝ am nǝ, ɓǝ mo kat nǝ a shii mo kambil mǝndong kǝ laarvǝl (120). Kaaɗe mu gyes mu dǝm ɗi lee, ɓǝ mo cin shin kam lu mǝ am nǝ ɗe zak, ɓǝ mo kat nǝ wul a shii laarpwoofeer (90).
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Mbǝ kǝǝrmuut ɗe nǝ, meesǝ, kut nǝn ndǝm shweer tii nǝ nkaa ngǝk, ɓǝ mo fwen ɓwootsǝǝp nǝ mo sham feer mɓwoon mǝ tii nǝ, mbǝkǝ ntii nǝ ɗar ɗi coot, mbǝɗe mo le pan nkaa ɓit ɗe nǝn mbǝ mang.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Nentung tii nǝ mo nkaa yap ar ɗe mon nshwe yit tii nǝ ɗi, ɓǝ mo kǝ ten shang làa tii nǝ shinsham mɓut am kuur nǝ. Mo cìn kǝsǝ a mbǝ gwam gurum mo, kǝn mmo naa ɗi nǝ, wuɗun a mbǝ fwo ɓwootsǝǝp nǝ ɗe mon mpǝkyeen mǝ tii nǝ, ɗe moo ɓwet shinsham sǝ.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ɗangɓe Pool sat ngwe ɗeɗes mǝ shiitoon nǝ mo nǝnee, <<Katɗang ɓǝ baa nentung tii nǝ mo tong ɗi nɗǝǝn tii nǝ kas, ɓǝ wu mmurep jir.>>
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Ɓǝ shiitoon mo can teng mǝ làa tii nǝ, mo yit nǝ sham taa nɗǝǝn am nǝ, yaksǝ kut mang nǝ seet kǝ nǝ.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Kaaɗe ɓit kus kǝ mang, ɓǝ Pool sat ngurum nǝ mo jir kǝ mmo se mbiise, wur sat nǝnee, <<A teer mo kaapaat baafeer nɗesǝ, ɓǝ wun pǝ tong gongpee, kǝ baa wu se mee mbiise kas.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Mbǝmǝnǝ kǝn ɗang pǝ wun, mbǝkǝ nwun se mbiise, mbǝɗe mǝnǝn nshínɓal nwun nɗǝǝn shik fuu mo. Baa mee shweepkáa mǝ mee gurum mǝndong nɗǝǝn wun nǝn nloom kas.>>
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Kaaɗe Pool sat pwoo mǝnǝ, ɓǝ wur mang gǝǝl aas, ɓǝ wur ɗangnaan ɗe mǝ plang Naan a yit gurum nǝ mo jir, ɓǝ wur tep gǝǝl aas nǝ, ɓǝ wur yaa se nǝ.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Yaksǝ gurum nǝ mo jir mo kat retnyit, ɓǝ mo shikáa fur mo se gǝǝl aas nǝ zak.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Mun gurum ɗe mun nɗǝǝn tii nǝ jir, mu wul kambil vǝl kǝ laarpwoovǝl kǝ peemee (276).
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Kaaɗe gurum mo se mbiise mo ǝɓǝl, ɓǝ mo kok aàs ɗǝɓen ɗe nǝ nɗǝǝn tii nǝ, mo car shinsham mɓut am kuur nǝ, kǝn ntii nǝ pan fiyeel ɗi.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Kaaɗe ɓitmang, ɓǝ baa nentung tii nǝ mo man yil ɗe mo ɗi nǝ kas, ɓǝ mo naa mee pǝkom ɗǝǝr ɗe nǝ kǝ ɗyees, ɓǝ mo ɓeet nǝ, katɗang nǝ mak cìn, ɓǝ mo dǝm kǝ tii ɗi pǝkom nǝ.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Ɓǝ mo saa teng ɗe mo yaa ɓwootsǝǝp nǝ mo, kǝn mmo yit ɓwootsǝǝp nǝ mo mɓut am kuur nǝ, kǝn mmo fween teng ɗe moo yaa mbii ciir kǝ tii nǝ. Yaksǝ mo ɗiyeep nlǝr ɗe nǝn mpǝkyeen mǝ tii nǝ nkor ɗe kut kǝ jì ɗi, ɓǝ mo yaa ar dǝm pǝkom ɗǝǝr.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ɗangɓǝ kaaɗe mu wul mmee mpee ɗe kut kǝ cut am nǝ jì kaat ɗi, ɓǝ tii nǝ ɗel shamru mɓut ɗiyees, ɗe baa nǝ kutɗi kǝ tungpee kas, ɓǝ koor mɓwoon mǝ tii nǝ ɗoom pyan, mbǝ ɓal mǝ kut ɗe nii cut nǝ.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Yaksǝ shiitoon nǝ mo ɓeetpwoo, mbǝ twe nen ɗe mo a ɓuɓwoot jir, mbǝkǝ taji mo cut lung, kǝ mo dǝm loom ɗi kas.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ɗangɓǝ ngwe ɗeɗes nkaa shiitoon nǝ mo, kǝ reɓet ɓam Pool, ɓǝ wur cíi mmo. Wur le kǝ nnen ɗe mo man lung jir, mo mǝrep sham mɓut am nǝ, kǝn mmo taa lung dǝm wul ɗe a pwoo ɗǝǝr.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Aɓwoon mǝnǝ, ɓǝ koor gurum nǝ mo mǝrep sham taa nkaa shiyeep mo, kǝ pak mo nkaa yoom mǝ tii ɗe nǝ pyan nǝ zak.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.