Marcos 8
E Nut Ka Meer Mang Ka Mokpom To A Gunngar (SUA) vs NTLH
1 Mnam o kolkhek ruk endruk a mumu alautar langto vat ta kta sovet ko kim e Yesus va nop o ol, mar kmemik e. To e Yesus ta vaeng kalngunes ngok kim to khavaeng ngar te,
1 Pouco tempo depois, ajuntou-se outra vez uma grande multidão. Como eles não tinham nada para comer, Jesus chamou os discípulos e disse:
2 “Ko sei kam mrung a mumu to enda, ko ngata vle mo kmok kais kmo kolkhek ruk korlotge he, he ngat lo vur kaemik vop
2 — Estou com pena dessa gente porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm nada para comer.
3 he ngta vang he. Vanangko enangthe kopa meng ngar kmekeknik ngogu mrek enang tok, nok pathe ngar kle kyor ktal ko ekam a ngaelaut vor. Ko akuruk mnam mar ngat otootpum mar malhagenmok he kaol ngte.”
3 Se eu os mandar para casa com fome, eles vão cair de fraqueza pelo caminho, pois alguns vieram de longe.
4 Thavae tok, to kalngunes ngat kle ka mnganang te, “Ngruak ring o bret mrie moti ma gi kalputmok he nang ngor kam klang ngar kmemik?”
4 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
5 Va e Yesus ta kle ka mnganang ngar te, “Nang mularo bret ruk o gutnei aner?”
5 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete! — responderam eles.
6 Ngat havaeng tok, to e Yesus ta reng a mumu kmorosang ku mmie. Ngat korosang knop, to ta lol o bret to kanprim E Nut mang ngar to tkommenik he kaenik ngang kalngunes, mar kam le kaisis kim a mumu ormar. To kalngunes ngat lol mkor to kle kaisis kim a mumu ormar.
6 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão. Depois pegou os sete pães e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
7 Va kekro singol ruk ngat lo khor ngta kpom mar kat. To e Yesus ta kanprim E Nut mang ngar kat to ta kta reng kalngunes kam lol mkor he kaisis kim o mia kat.
7 Eles tinham também alguns peixinhos. Jesus deu graças a Deus por eles e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 To mar tgus ngtemik kngae vi tgus knop, to e Yesus kalngunes ngata kaum o ol ngo mhetor ruk e Yesus tommenik ko a mumu ta penkim mar, to ngat hera klang o ngauret ruk aktiek hori orom alomin ormar va ngat ngae ottep.
8 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
9 Vanang gi lurokol ruk mnam endruk tgus ngat emik ko tok, kam him gi mar tuk, mar ngat kais mang te, 4,000.
9 As pessoas que comeram eram mais ou menos quatro mil. Jesus mandou o povo embora,
10 Ngat kaklang o ngauret knop, to e Yesus tkaekon a mumu ngok mnam ngaro rengmat, nang en ta kle kar mnam a langail kar kalngunes he kngae mnam a mmie ka mhe to e Dalmanuta.
10 e, logo depois, subiu no barco com os seus discípulos, e foi para a região de Dalmanuta.
11 Tie ma kolkha langto ko e Yesus ta vle ko mDalmanuta, o Parisiau akuruk ngta veet ngok kim he kpis kmus kar kam pe gia kendom ngang te, en kam khenam a ngaelmir tang ngang ngar ma mmok, he nang mar kam mia mmok mang en te, lmien te, en arhe Endo E Nut Thim Orom Ka Msasaen.
11 Alguns fariseus chegaram e começaram a falar com Jesus. Eles queriam conseguir alguma prova contra ele e por isso pediram que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha mesmo de Deus.
12 Ngat pis ko kim va e Yesus tho mi kut kaissuo kim mar to kerer ka lpek he kre te, “Muk o mia ruk nga main to tete mum sim ktua riring kriring ge mang a ngaelmir tang mo krok. Vanangko kua mien ngang nguk te, ngor ho lua khenam tang hak ngang nguk e.”
12 Jesus deu um grande suspiro e disse:
13 Ta re tok, to hera parem mar he kta kar mnam ka langail to ngat hera poe kngae ogut pa ngaenker ka ngaiting tigut.
13 Então Jesus foi embora. Ele subiu no barco e voltou para o lado leste do lago.
14 Ngata pis kvaar to kngae, vanangko kalngunes ngat kikiangae kam lol o ol. A gi bret to a gutnar atgiang tuk e, ngat el kun ma langail.
14 Os discípulos haviam esquecido de levar pão e só tinham um pão no barco.
15 To e Yesus ta koka kmel a pagor ngang ngar te, “Mgua sim ktua papat he kngangreal ngang nguk hak mang e Herot kar o Parisiau ngaro papat ruk ngma kerruru ormar ko ngma ker patter o mia ormar. Ko ngaro papat ruk endruk ngta vle enang ke ngaor to a yis ko nma himhim orom a bret kam ho khibul hak.”
15 Jesus chamou a atenção deles, dizendo:
16 To kalngunes ngat kaelha kam mo mnganang ngar mruo he kre te, “Ngola, ta re ti, ekam ko ngot kikiangae kam lol o ol akor vor?”
16 Aí os discípulos começaram a dizer uns aos outros: — Ele está dizendo isso porque não temos pão.
17 To e Yesus ta tar ko ngta re tok, to ta kle ka psom mar te, “Kman ko muta vle krere mang te, nop o ol ngang nguk? Mut lo smia ngangam kim muk he kol dok vop, ko mularo papat ngama vle ho mi ktua kaendel pum dok kngam dok ge.
17 Jesus ouviu o que eles estavam dizendo e perguntou:
18 Ii, muma vle tok ko muma ngan kuaro rhek, vanangko mum lo smia ngangam kim muk ekam mar e. Va mum sia vokom dok, vanangko mum lua vokom dok kam mia mnor dok kat e. Mu havaeng dok na, mut kais kam pat mang
18 Vocês têm olhos e não enxergam? Têm ouvidos e não escutam? Não lembram
19 o bret o gutnei ruk aktiek, endruk ko ommenik he ka klang lurokol ruk ngat kais te, 5,000 ormar? Ko kopekam ko ngat emik kvi, muta klang o ngauret aner orom o bret ngo mhetor ruk ngat penkim mar?”
19 dos cinco pães que eu parti para cinco mil pessoas? Quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze.
20 To ta kta mnganang ngar kat te, “Va mang o bret o gutnei ruk aktiek hori orom alomin, endruk ko ommenik he ka klang lurokol ruk ngat kais te, 4,000 ormar, mut kais kam pat mang ngar kat ko kopekam ko ngat emik kvi kat ko muta klang o ngauret aner orom o bret ngo mhetor ruk ngata penkim mar?”
20 Jesus perguntou outra vez: Eles responderam: — Sete.
21 Ngta re tok, to e Yesus ta le ka mnganang ngar te, “Mare, va mut lua mmok vop mang dok ge?”
21 Então Jesus perguntou:
22 To ngata ngae to kpis ko mBetsaida. To o mia akuruk ngat kaol he kpis ko kim e Yesus orom a mhel to ta vipsik. Ngata pis he kaurur kim, en kmehang kmeharom en kam ya.
22 Depois Jesus e os discípulos chegaram ao povoado de Betsaida. Algumas pessoas trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 To e Yesus ta kpom a mhel ka ktiek to hera ktong kngorom petgim a rengmat to endo. To ta guspa mang a mhel ta kalo keik to hera vat kalo ktiek kuo mang ngin. Teharom tok knop, to ta mnganang a mhel to endo te, “Yi vrua vokom a tomhel tang he?”
23 Ele pegou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Então cuspiu, passou a saliva nos olhos do homem, pôs a mão sobre ele e perguntou:
24 To a mhel ta ta malegem kalo keik he kreng te, “Kua vokom o mia ko ngata nho enang o hi ruk ngata ngongae.”
24 O homem olhou e disse: — Vejo pessoas; elas parecem árvores, mas estão andando.
25 To e Yesus ta kta vat kalo ktiek kuo mang a mhel kalo keik kat. Tvat knop, to a mhel ta kaenker klik kam nho, to tle smia nho he kvokong o tgoluk tgus ko ngat vua mmok hak.
25 Jesus pôs outra vez as mãos sobre os olhos dele. Dessa vez o cego olhou firme e ficou curado; aí começou a ver tudo muito bem.
26 E Yesus tkaeharom tok, to kmeng a mhel to endo kam ngae klapsa ngok mrek orom karo rhek te, “Ngiak or kam marer kmeknik kun ma rengmat tma kuon e.”
26 Em seguida, Jesus mandou o homem para casa e ordenou:
27 To e Yesus ta ngae kar kalngunes kam ngae mnam o maksien ruk ko rkieng a rengmat to e Sisiria Pilipai. Ngta ngae ekam a ngaelaut, to e Yesus ta mnganang kalngunes te, “O mia ngma mngan pmok he khavae te, dok erie?”
27 Depois Jesus e os seus discípulos foram para os povoados que ficam perto de Cesareia de Filipe. No caminho, ele lhes perguntou:
28 Va ngat kaekon ngang te, “Akuruk ngma havae te, yin e Yoanes to nama parrum o mia. Akuruk ngam ktua mon yin te, yin e Elaisia, nang akuruk yok ngma mon yin te, yin a propet langto enang ngar ruk tennik.”
28 Os discípulos responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
29 To e Yesus ta kle ka mnganang ngar te, “Vanang muk ri, mum ktua pat te, dok erie?”
29 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. — O senhor é o
30 E Yesus ta ngan tok, to hera reng kalngunes lserppak kam lua polger a re to endo mang en tok ngang a mhel tang vop.
30 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
31 E Pita thavae tok, to endo yek, e Yesus tkaelha kam patter kalngunes mang en mruo te, “A Mhel To Nkong Man Ma Volkha nera lol o vnek kavurgem vgum o pris ruk laol va o pattermia kmo pos va o Yuda ngalmialaol ko ngara rere kim he kaen a volou mang, mar kmim kngam a yoror. Va naka kru mnam ka nnak kais mo kolkhek ruk korlotge, yek E Nut na kle khover petgim ka nnak kat.”
31 Jesus começou a ensinar os discípulos, dizendo: — O
32 E Yesus tlua tuvgom karo rhek ruk mang ka yor e. Tmia havaeng ngar orom a re ka mit ma mmok tok. Ta re tok, to e Pita ta ker ngangan karo rhek ruk endruk, to te vrua vaeng e Yesus petgim klenar he kaekon kim o rhek ngang kam kner mang a papat to endo.
32 Jesus dizia isso com toda a clareza. Então Pedro o levou para um lado e começou a repreendê-lo.
33 To e Yesus thortgi he kvokom kalngunes to kle ka kner e Pita kam reng te, “Ehenok ko, petgim kualo keik, ekam ko ye ru kim e Seten, ko ilalo keik ngint gia vle mang o tgoluk ruk mo mmie, nang nong mang o tgoluk ruk mkor E Nut e.”
33 Jesus virou-se, olhou para os discípulos e repreendeu Pedro, dizendo:
34 Ta re tok, to her kle kvaeng a mumu kar kalngunes ngok kim to kreng ngar te, “Erieto mnam muk na papat kam vle te, kua kalyie to en, en na kikiangae mang karo svil mruo, nang kle mrua krus orom en mruo, kmel en mruo kam yor, kam vle gi enang a mhel to ta mrua tolpum kta ho mruo to ngara krong orom o ot kvat ko engnang kngam a yoror.
34 Aí Jesus chamou a multidão e os discípulos e disse:
35 Ko endo tvua sovet kam svil hak mang ka ngorsang to mo mmie, a mhel to endo ner lua kol a ktalhok to kam plong vle ko kim E Nut ngnik ngnik e. Vanang endo nam mrua slak orom ka ngorsang to mo mmie kam kpom a knovvur he le khavaeng o mia mang dok orom, her en arhe nera kol a ktalhok to kam plong vle ko kim E Nut ngnik ngnik.
35 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa e por causa do
36 Ii, ko a mhel nera vle nngia koknaik enangthe napa rum karo mur svil mruo tgus hak mang ka ngorsang to mo mmie tete, vanang koknaik, na gia huo mang kalo ktiek ko tkosnok ko tlua kol a ktalhok to endo?
36 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira?
37 Ko nop ke vur tomhel ngang hak ko en mruo nak kol mo mmie to tis kmel ekam en mruo orom kam mopel kar a ktalhok to endo hak, he nang en kam le kol e.
37 Pois não há nada que poderá pagar para ter de volta essa vida.
38 Ii, ko o mia nga main to tete ngam kaeharom o kerkeknen he kparem E Nut he ka vle ngang E Nut enang o mia ruk ngma kpoot mang a lei. He a ni mhel to nak leep kim mar pum dok va pum kuaro rhek ko a mhel to endo nma vle kun pgegom mar, va A Mhel To Nkong Man Ma Volkha to dok kat, ngora leep kim E Nut pum a mhel to endo tok kat. Ii, nera vle tok arhe, mnam a kolkha to A Mhel To Nkong Man Ma Volkha to dok ngua kaeknik mnam. Ko mnam a kolkha to endo ngor kaeknik orom E Titou kar karo engyel ruk o totur nga mmok.”
38 Portanto, se nesta época de incredulidade e maldade alguém tiver vergonha de mim e dos meus ensinamentos, então o Filho do Homem, quando vier na
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.