Marcos 11

E Nut Ka Meer Mang Ka Mokpom To A Gunngar (SUA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 E Yesus mar ngta ngae he konner a rengmat to e Yerusalem ko ngat pis ko va ngaelaut to mang alo rengmat ruk e Betpagi va e Betani kuon kim ke vul to e Olip. To e Yesus thera meng klo kaloyie aloruk kam ktar mang ngar
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 ko thavaeng ngin te, “Meaka ktar kngae ngok ma rengmat tma kuon he mera vaik mnam a rengmat ka gu he mera pis mang a dongki to ke sie ko ngta kleng he tgia sir. A mhel tang tlo sap orom vop. Meak pis mang va meak halger a ngausie pum he it ngte kim dok.
2 com a seguinte ordem:
3 Nang enangthe tang naka mnganang ngae mang te, ‘Ngola, meta halger a ngausie pum a dongki to kman?’ va meak koripang te, ‘Ngoldaip ta re mang he ner lo hus kam gi kat kaekon kmeknik ngok kim yin kat e.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ta reng ngin tok, to ngint hera ngae her gi pis mang a dongki to ke sie ko ngta kleng ko va rek ka gudor ko ma mmok ekam a ngaelaut. To ngint hera halger a ngausie pum.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Ngint re khalger a ngausie pum to o mia akuruk ruk ngta sir ko tok ngta mnganang ngin te, “Met kan ko meta halger a ngausie pum a dongki to ke sie to endo?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Va ngint her gi koripang ngar gi enang ko e Yesus ta kenang ngin tok. To ngta ngatkal mang ngin to ngint hera kol a dongki to ke sie kait kngorom.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ngint kait kngorom kpis ngok kim e Yesus to le kpasrengem orom nginaro it. To e Yesus ta grap korsang kuo mang to le ksap orom kmikkiem a ngaelaut.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Ta ngae va o mia kavurgem kun mnam a mumu to tveet ekam, ngat kaelha kam pasrengem a ngaelaut kam vevher ngakro it ekam. Va akuruk ngta kuung o kneng ngo hor ko ma lootpgeik he kaenerik ekam a ngaelaut kat.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Va endruk ngata ktong e Yesus kar endruk ngata knaek mang ngat kaelha kam mariu orom va kael kavres orom kat te,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 E Nut ta ngamyammok mang ka taven to yin ko ya pis orom ka munik. Ii, yindo ngores to e Devit kaes to E Nut na ngamyammok mang ko ketasuo yin kam pis orom ila tavgo to na komor o mia tgus. He ekam tok, Ngruera kanprim E Nut to man ma volkha ko her En arhe Endo tel yin kam sulgim mor.”
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Ngata hivuo kam kni kngorom tok, to e Yesus thera vaik ngogun mYerusalem he. To ta ngae kvaik kun mnam E Nut ka maksien he gia punpa kun mnam he kvokom o tgoluk tgus. Vanangko ekam ko a kolkha tre kam vaik, thera ngae kaeknik ngok mBetani kar kalngunes ruk loktiek hori orom alomin.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 To hop enang ngmo, e Yesus mar ngta parem a rengmat to e Betani he kat ngae ekam a ngaelaut to kam grap ngoguon mYerusalem va e Yesus ta vang.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ta ngae va vokom a ho to a pik ko ta sir vur hagenmok mang orom karo vu im ruk o gunsur. To thera ngae ko rkieng kam nho ko vgum. Tpis ko kim va tngae lo vur vokom kakro miel ngang hak. Kakro gi im tuk ko nong a ho ka main kmehi vop.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 To ther kaen o rhek mnam te, “Yin ke pik to enda ngia lo kat kaehi, o mia kam lo kat kaemik vgum yin kmelha tete kam ngae kais ngnik ngnik kat.” Va kalngunes ngta ngan kakro rhek ko thavae tok.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 To ngta ngae to kpis ko mYerusalem to e Yesus thera ngae kta vaik ogun mnam E Nut ka maksien. Ta vaik, to her kaelha kam kerer endruk ngma kanko kmelel o tgoluk, o mia kmenenkim mar mkor mar, nang kle ka nngiar ngang E Nut ormar. To thera kootmerom o psen ruk mkor endruk ngma mopatap orom o krek. To tle kootmerom o ngorsang ruk mkor endruk ngam kael o giu, o mia kmenkim mar mkor mar kam le ka nngiar ormar kat.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Va tle ka kser o mia kam lo kta lol o gi vrong tgoluk he kngae kpoottom a ngaelaut ko tok mnam E Nut ka maksien ormar kat.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Tkaeharom tok, he keknen ngang ngar te, “Nok mut lua mmok mang E Nut karo rhek ruk ngat ittiegom mar ko ngat havae te,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 O pris ruk laol kar o pattermia kmo pos ngta ngan ko e Yesus teharom tok, to endo yek, ngat kaelha kam riring a ngaelaut tang lvongnek, he nang o mia kmim kngam a yoror ko ngta gor te, o mia ngar mrua ksir petgim mar, nang kle kaikkiem en, ekam ko ngat itit ngaongtok kim kakro rhek.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 To a kolkha tre vaik, to e Yesus kar kalngunes ngat kat kottek kun mnam e Yerusalem to her kta ngae.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 To hop enang ngmo marot, E Yesus mar ngat kta hop he kta ngae. Ngta ngae ekam a ngaelaut he kta pis mang a ho to a pik to kvokom kakro im va kakro kavgot tgus ko ngat her gi vui ngatngae.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 To e Pita ta pat mang e Yesus ko ten o rhek mnam a ho to endo to kreng te, “Ngoldaip, vokom a ho to yen o rhek mnam, ko tngae her gi vui ngatngae he.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 — ausente —
22 Jesus respondeu:
23 — ausente —
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 He ekam tok, o gi vrong tgoluk ruk mum kaurur kim E Nut mang ngar, E Nut ner kaenik ngang nguk enangthe mup kor mnam muk mang En kmenik ngang nguk enang tok.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Ii, mguer kais kmeharom tok, vanang enangthe ngiaka ktar ksir he kngarkie ngang E Nut malpgem a tutu to ila tel ngang in, va ngiak kol ila to endo ka kerkeknen patgiang ngaiting he kikiangae mang enangthe ipa svil mang iTeit tkuon ma volkha kam lol ilaro kerkeknen patgiang ngaiting he kikiangae mang ngar tok kat.” [
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 “Vanang enangthe mgua lua ktar klol o mia ngaro kerkeknen patgiang ngaiting he lua kikiangae mang ngar, va mu Teit tkuon ma volkha ner lua lol mutakor patgiang ngaiting he lua kikiangae mang ngar tok kat e.”]
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 To ngta ngae ekam a ngaelaut to kpis kta vaik kun mnam e Yerusalem kat. To e Yesus tngae he kpunpa kun mnam E Nut ka maksien to o pris ruk laol kar o pattermia kmo pos va o Yuda ngalmialaol ngat kaol kpis ko kim
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 he ka mngan pum te, “Erieto tmeng yin kam kerer mor tok mo mnam E Nut ka maksien ta?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Va e Yesus tkoripang ngar te, “Vanang dok kat, ngor le ka ktar ka mnganang nguk kat na. He mgua re oripang dok, to dok kat, ngor le koripang nguk kam havaeng nguk mang Endo tmeng dok kmeharom tok.”
29 Jesus respondeu:
30 Thavaeng ngar tok, to le ka mnganang ngar te, “Erieto tmeng e Yoanes, en kam parrum o mia, E Nut tkuon ma volkha, i o a gi vrong mhel tang? Mu havaeng dok na!”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 To ngata mo hem mar mang a papat to endo, to mo reng ngar mruo te, “Ngola, enangthe ngrua re koripang he re khavaeng te, ‘E Nut to tmeng,’ va en ner kle kaekon ngang ngor te, ‘Va kman ko mut lo kor mnam muk mang?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Va ngot ho lo kais kat kam havae te, ‘A gi vrong mhel tang to tmeng.’” Ngata havae tok, ko ngata gorang o mia pum e Yoanes, ko mar tgus ngtel ngaro papat lserppak mang e Yoanes te, en a mi propet langto.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 He ekam tok, ngat her gi koripang e Yesus te, “Ngot lua mnor mang e.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.