Atos 23
E Nut Ka Meer Mang Ka Mokpom To A Gunngar (SUA) vs ARC
1 To e Pol ta sir ko kim mar to kalo keik ngint kaem mar to le khavaeng ngar te, “Koornopeik, kuaro reha tgus ruk E Nut telik maktiegom dok tiok ko ho mi kut rum mar hak he kua vok tho mi kut mrer hak ko pum E Nut kalo keik vgum mar kngae kais mang tete.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 E Pol ta re tok, to o pris ruk laol ngalaip to e Ananais ta le kreng endruk ngta sir ko vanam e Pol, mar kam spom ka gu.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 To e Pol ta le kerrereng a pris ruk laol ngalaip kam reng te, “Yindo a ngtek to ngat sim kut karhoyem ka vok, vanang o tek ngtem papaam kun. E Nut ner le mia spom yin kngam yin a yoror, ekam ko ye her gi korsang ko mnam a ngorsang to kam vongnek kim o rhek kmikkiem mor lYuda nguaro pos va yin mruo ye her kle mrua kpoot mang a pos langto kat ko ye her reng endo kam pum kua gu tok.”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Ta re tok, to endruk ngta sir ko vanam e Pol ngta kaekon ngang kam kekner te, “Yi lua gor kam kerrereng o pris ruk laol ngalaip, endo nam kaeharom E Nut karo reha ngang ngor?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Va e Pol tkoripang ngar te, “O-o koornopeik ko ho lua mnor hak te, en o pris ruk laol ngalaip e. Kopa mnor va kop lua kerrereng tok e, ko ngat ittiegom E Nut karo rhek te, ‘Ngiak or kam kerrereng endo nma nho mang ilaro mia mruo.’”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 To e Pol ta tar ko o Yuda Ngar Ke Murgun to e Sanhendren ngata movavaik ko akuruk mnam mar o Parisiau va akuruk o Sadyusi. Ta tar ko ngta vle tok, to thera reng ngar te, “Koornopeik, dok a Parisiau langto kat, va E Titou en a Parisiau kat. Va tete kua sir ko pum mularo kerok vgum kua pat to mang o yoror ko koma sir kuon mang a pat to mang ngar te, o yoror ngar kta hop kat petgim ngaro nnak.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 E Pol tgia re kvat o yoror te, ngar kta hop kat petgim ngaro nnak va o Parisiau kar o Sadyusi ngat kaelha kam mo maen o rhek mang a papat to endo to le mrua mommen mar mruo vgum tok.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 (Ngat mo maen o rhek enang tok, ekam ko o Sadyusi ngma havae te, o yoror ngar lo kat kais kam kta hop petgim ngaro nnak kat e. Va ngma pat kat te, nop o engyel va o kool kat e. Nang o Parisiau ngam kle kut kael ngaro papat lserppak mang o papat ruk endruk tgus.)
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 He ekam tok, o pattermia kmo pos ruk mkor mar o Parisiau ngta hop ku he kael a halum a ho laut hak kmesik he lua kokkol kam mo maen o rhek te, “Ngot lo pis mang a kerkeknen tang hak kun mnam a mhel to enda e. Nangko mguer kan enangthe ta mien te, a engyel i o E Nunu A Totur na mi kaen o rhek mnam ko ekam a ngaelaut to ko mDamaskas?”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 O Parisiau ngat nop, to o Sadyusi ngta kle khop malpgem mar to kael a halum kmesik kngae ho mi kut sovet hak. To lRom nga ngaomevek ngalaip thera vokom tok, to kgor mang e Pol te, o mia nga kle kmur mang kmim kpanaem hak kngam a yoror. Tvokom tok, to her le kreng kalngunes kam gugrung kpis kun pgegom o mia he ksir malngaeng ngar kam kolaspa mang ngar he le ka vret e Pol mkor mar to ka ktong kmeknik orom ngok ma ngoulu to mkor endruk ngma kar va tomten.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 To mnam a segain to endo, Ngoldaip tgi pis he ksir ko vanam e Pol he kreng te, “Ngiak serppak na, ko kmikkiem gi enang ko ima havaeng o mia mang dok moti mYerusalem va ngiak ngae ngok mRom kam havaeng o mia mang dok ko gi enang tok kat.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Hop enang ngmo marot, to o Yuda akuruk ngta lgem rhek lvongnek to kaenserpgam nga papat to orom a tnangal ngang E Nut ko ngta re kvat o ol va o itok te, ngar lo kat kais kmemik kmivie kngae kais ko ngak por e Pol kngam a yoror na.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Vanang o mia ruk alo mhelom alomin he ka grap ngta vle mang a ngaeha to enda ko ngta lgem rhek lvongnek kam por e Pol enang tok.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ngta lgem rhek knop, to le kngae ko kim o pris ruk laol kar o Yuda ngalmialaol kam havaeng ngar te, “Ngot ho mi ktua totu pum nguaro rhek he kael a tnangal ngang E Nut kam re kvat o ol va o itok mor kam lo kat kaemik kaivie kngae kais ko ngruak por e Pol kngam a yoror na.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 He ekam tok, ngota svil muk kar mor o Yuda Ngor Ke Murgun to e Sanhendren, muk ruk muma vongnek kim o rhek, kam pe gia mnganang lRom nga ngaomevek ngalaip en kam kat kael e Pol ko pum mularo kerok, kam vle enangthe muta svil kam sim ktua krem kat mang o papat akor kat ruk lvu sir hak mang kman ko o mia ngat kaum kaen ekam, nang mor ngrera vle kpaneng ko ekam a ngaelaut kam por, ktar mang ko nak pis mo.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Vanangko e Pol ka mtua to a ngokol tvur ru pum a re te, ngta lgem rhek lvongnek enang tok, to ta le kngae kvaik kun mnam a ngoulu to endo to khavaeng e Pol mang kat.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 To e Pol ta vaeng lRom nga rkan ngalaip langto he khavaeng te, “Kol a kalyie ta he ngiaka ktong ngok kim lRom nga ngaomevek ngalaip en kam havaeng orom karo rhek.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 To lRom nga rkan ngalaip ta ktong ngok kim lRom nga ngaomevek ngalaip to kreng te, “E Pol to ngota kpom, tvaeng dok he khavaeng dok kam ktong a kalyie ta ngte kmin ekam ko ta svil kam havaeng yin orom karo rhek.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 To lRom nga ngaomevek ngalaip ta kpom a kalyie to endo ka ktiek he vur kait petgim o mia to vrua mnganang te, “Ya svil kam havaeng dok nngia?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 To en ta havaeng te, “O Yuda ngat her lgem rhek lvongnek he, kam pe gia mnganang yin ngmo kam kat kael e Pol ko pum mor o Yuda Ngor Ke Murgun to e Sanhendren, endruk ngma vongnek kim o rhek, kam vle enangthe ngta svil kam sim ktua krem kat mang o papat akor ruk lvu sir hak mang kman ko o mia ngta hover o resik va kaum kaen ekam.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Vanangko ngiak or kam tting ngang ngar e, ekam ko o mia ruk alo mhelom alomin he ka grap ngara vle kpaneng ko ekam a ngaelaut kmurmur mang he kpor kngam a yoror ktar mang en kam pis ko kmin. Va ngat her el a tnangal ngang E Nut kam re kvat o ol va o itok mar kam lo kat kaemik kaivie kngae kais ko ngak por e Pol kngam a yoror na. He tete ngat her kaelel mo kmar he, he ngat gia paneng yin kam tting mang nga mngan.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 lRom nga ngaomevek ngalaip tngan ko a kalyie to endo ta havaeng tok, to her le kaengorang te, “Ngior kam havaeng a mhel tang te, yi her havaeng dok mang a papat to endo e.”
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 To lRom nga ngaomevek ngalaip thera vaeng klo kaloyie ruk lRom ngalo rkan nginlotaip. To thera reng ngin te, “Meak kaelel mealo rkan mo kmar na, endruk tgus ruk ngma kar va tomten kmus ko paat orom ngaro komtok va ngaro gulie, mar ngak kais te, 200. Va nglenar ruk ngam kaus orom ngaro mus meak kaelel mo kmar kat va ngak kais te, 200 kat. Va endruk ngma sap orom o hos meak kaelel mo kmar enang tok kat va ngak kais te, 70. Meak kaelel mo kmar enang tok ekam ko mguera ngae mSisiria ngka ma segain.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Va mea smia ring ngaelaut ekam e Pol kat ko muk kam smia mlom orom ngok kim lRom ngalaip kalkayie to e Pilikus endo nma nho mang a mmie ka mhe to ko tok mSisiria.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 lRom nga ngaomevek ngalaip thavaeng ngin tok, to her kaittiegom a hor to enda ngang e Pilikus te:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 Vae, Pilikus, A Taven to yin, Endo lRom ngalaip kalkayie. A hor ta, tottek ekam dok e Klodias Lisias. Ko kaen kua mamrung ngang in.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Ko pis mo kmin orom kua hor ta kam havaeng in mang a mhel to enda na, ko o Yuda ngta kpom he re kmim kngam a yoror. Vanangko dok kar kolngunes ngot her murmur mang he ksulgim ekam ko ko kol a re mang te, en a mi Rom ko ka munik ta vle kun mnam mor lRom ngua hor he.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Enang tok, ko re ka svil kam mnor mang, ko o mia ngta mon orom o rhek, he ekam tok, ko her el ko kim Ngar Ke Murgun to e Sanhendren, endruk ngma vongnek kim o rhek he.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Ko her el ko kim mar tok he kol a pat te, ngaro rhek ngat gia vle mang o gi vrong tgoluk ruk mang ngar o Yuda ngartaro mur pos mruo, nang klo pis mang a re tang kmikkiem mor o Rom nguaro pos mruo ko tis kmim kngam a yoror, i o si kam gi kaenpasiker kat e.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Tie ko ko re kol a re langto yok mang ko o mia ngat hera lgem rhek lvongnek kam por, ko hera meng ngatngae ngok kmin. To ko her le kreng endruk ngta mon orom o rhek, mar kam sir ko kim yin kat, yin kam vongnek kim mar. Yu, nop he! Kuaro rhek ngta tu ko he.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Tittiegom a hor to endo, to endruk ngma kar va tomten ngat kaikkiem karo rhek he ka ktong e Pol ma segain to endo he kngorom kngae kais ma rengmat to e Antipatris.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Hop enang ngmo to a rkan to nma kar va tomten ko paat ngat kael e Pol maktiegom a rkan to nma sap orom o hos, mar kam le ka ktong kngorom, nang mar ngat her kaeknik ngok mrek mnam ngaro ngoulmik.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Kam ngae, to a rkan to nma sap orom o hos tpis mSisiria kaen a hor ngang e Pilikus, endo lRom ngalaip kalkayie to nma nho mang a rengmat to endo to her le kael e Pol ko maktiegom kat.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 To e Pilikus tkol a hor to endo he khim. Ta him knop, to hera mnganang mang e Pol te, en nkong tam? Tre kol a re te, en nkong mSilisia
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 to hera reng te, “Ngora paneng endruk ngta mon yin orom o rhek mar kam pis na, to ngora vongnek kim muk tgus.” Thera re tok, to le kreng kalngunes lserppak kmel e Pol kun ma hengor kun mnam e Herot ka ngoulu to klalaut.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.