Hebreus 11
Gu ñio'ki'ñ gu Dios na bhaan tu a'ga guch xoi'kam (STPNT) vs VC
1 Noꞌñ sɨlhkam bɨɨx jiñ jur kɨꞌn tɨ jɨɨꞌñdhat jix biiñak buiñor gu Dios, puiꞌp tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ iñ na puiꞌ tu kuugalhdhaꞌ nat jax tu dai na saak tu duñiaꞌ gatuuk, sia kuch guꞌ cham maat na jax baꞌ jaꞌk ba ji chu duñiaꞌ na puiꞌ ba ji chu kuugalhdhaꞌ.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Jaꞌp na jax bɨjɨk guch bopxi kat nam joidham bɨɨx ja jujur kɨꞌn tɨ jɨɨꞌñdhat jix biiñak kat buiñor guiꞌ, baꞌ joidham jix ja kɨɨgalh, nam guꞌ tuꞌ kaꞌm nɨidhat miꞌ puiꞌ jiimɨt na jax jix aaꞌ nam tuiꞌñgɨdaꞌ.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Bɨɨx jup tɨ jɨɨgiꞌñ ich nat gu ñioꞌkiꞌñ kɨꞌn jup duu gu Dios dhi oiꞌñgaꞌn bɨnkam guiꞌ na jɨꞌk tuꞌ yax chu jaiꞌch gam gu jaiꞌ oiꞌñgaꞌn na mɨk jaꞌk daraa, na chakui tuꞌx chu jaiꞌch kat, dai na puiꞌ pɨx xi kaiꞌch.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Jaiñ guiꞌ na Abeel tɨɨgich bɨjɨk, joidham jix kɨɨgalh gu Dios guiꞌ nat tuꞌ makgɨrxi gio dɨɨlh, cham tuꞌ puiꞌ na gu xioꞌgiꞌñ Kayiin, na guꞌx maat nat bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn soiꞌm ɨlhdhak puiꞌ tu duu, na guꞌ tuꞌ sɨlhkam kɨꞌn tuꞌ kaꞌm nɨidhat jix biiñak kaꞌ buiñor. Baꞌ cham jax bua sia kut muiꞌ oidhaꞌ ba jur janoꞌ dɨr nat muu, xib guꞌ jaꞌp ji buusan ji na pui yaꞌ oirɨt puiꞌ na jax bax biiñak buiñor gu Dios, nach baꞌ aach nɨidhat puiꞌp jich biiñkadaꞌ buiñor guch Gɨꞌkoraꞌ.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Gio guiꞌ na Enok tɨɨgich, pu bɨɨx tukgaꞌn bɨnkam bhɨɨk gu Dios jix dhaam, miꞌ pɨx pu cham paiꞌ ka matgir, na guꞌ puiꞌ bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn jup tɨ jɨɨꞌñdhat jix biiñak kat buiñor gu Dios, gam na miꞌ puiꞌ jimdaꞌ na jax jix aaꞌ, puiꞌ kut baꞌ joidham jix kɨɨgalhdhak baidhak pu bɨɨx tukgaꞌn bɨnkam.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Baꞌm aaꞌ nach aach puꞌñi bɨɨx jich jujur kɨꞌn tɨ jɨɨꞌñdhat jix biiñak kaꞌ buiñor gu Dios noꞌch baabuiꞌ sɨlhkam ba kaichuꞌ, na guꞌ guiꞌ cham tuꞌ ja kɨɨgalhiꞌñ guiꞌ nam cham tɨ jɨɨꞌñdhat jix biiñak kaꞌ buiñor. Sɨlhkam nach tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ bɨɨx jich jujur kɨꞌn nax jaiꞌch ji gu duakam Dios nax dhaam jup tuꞌiiꞌ, gio na sɨlhkam jich baidhikaꞌ gatuuk bhammɨ na paiꞌp tuꞌiiꞌ.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Gio baꞌ puiꞌ na jax gu Noee ɨp, puiꞌ bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn tɨ jɨɨꞌñdhat jup jix biiñak kat buiñor gu Dios. Jɨɨgiꞌñ ɨp janoꞌ nap tɨtda na tɨsaaꞌñdhaꞌ gu suudaiꞌ bɨɨx kap na jɨꞌx oiꞌñgaꞌn, puiꞌ kut baꞌ jotmodaꞌ cham jax ji chɨꞌɨɨk jup duu gu gɇꞌ kanuub nat jɨꞌx chia gu Dios, na sap baꞌ bhaan jum oꞌñchoꞌ dɨɨlh gu Noee ja bɨɨm gu jajaaꞌnniꞌñ na paiꞌ dhuuk bhaiꞌ ji dhuuduꞌ gio na bhaiꞌ ji chɨsdiaꞌ gu suudaiꞌ. Puiꞌm duu dho, dai gu Noee ja bɨɨm gu maamraꞌn gio gu ja bɨpnaꞌ mɨt bhaan tɨɨtɨs guiꞌ gu kanuub, na guꞌ dai guiꞌ nam tuꞌ kaꞌm nɨidhat jix biiñak kaꞌ buiñor gu Dios, gu jaiꞌ jaꞌtkam dho gi guꞌ pu bɨɨx koi mɨt ji bhaiꞌkok.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Gio guch boxii kat Abraam puiꞌ bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn jup jix biiñak kat buiñor gu Dios. Tɨɨꞌ nat tuꞌ kaꞌm tɨɨgɨk puiꞌ tu duu janoꞌ nap tɨtda na jimiaꞌ miꞌ dhɨr kiaꞌmiꞌñ mu jaꞌk na paiꞌ ja makiaꞌ saak gu dɨbɨɨr gu bopxiꞌñ nam muiꞌdhaꞌ. Gu Abraam muiꞌ pɨx pu jimchuꞌ na paiꞌ jaꞌk aaꞌñdhim gu Dios na bhɨɨyaꞌ, na guꞌ dai guiꞌ pɨx buiñor jix biiñaktuꞌ, dɨɨlh pu cham maat guꞌ na paiꞌ baꞌ sɨlh ba ji aayaꞌ, dai baꞌ na pɨx tɨ nɨɨraim na aagiꞌñdhaꞌ gu Dios na paiꞌ.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Mummu baꞌ ji kiicha na paiꞌ tu aagiꞌñ, na guꞌp tɨtda na miꞌ jɨꞌ ja makiaꞌ gu dɨbɨɨr gu bopxiꞌñ noꞌ mɨt ba maaxir. Cham tuꞌ bhaan ji chooꞌnnɨt baꞌ miꞌp xi kiokaꞌ gu Abraam cham ja ɨɨbhidhat gu miꞌ oiꞌñkam, dai nat jax mi jaꞌp tu tuttu gu jajannulh baꞌbhak, na guꞌ dai gu Dios pɨx buiñor jix biiñak kaꞌ bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn. Gio miꞌ dhɨr gu maraaꞌn Isaak nat maaxir puiꞌ ɨp, gio gu kuulsiꞌñ Jakob, puiꞌ jajannulh baꞌbhak chɨr jam pɨx jup tu oiꞌñkat, nam guꞌ puiꞌ dai gu Dios buiñor jup jix biiñak kat, na guꞌ puiꞌp ja tɨtda gu Dios na muiꞌ ja bopxichudaꞌ.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Gu Abraam bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn jix biiñak kat buiñor gu Dios pu tɨ nɨɨradaꞌ na jax chuꞌm tanoolh bhammɨ aayaꞌ na paiꞌ joidham jix aꞌbhar tuut gu baꞌbhak nat dɨɨlh bhaiꞌ ja tuttu gu Dios.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Gio janoꞌ nat chakui maaꞌn ba ji chɨɨ gu alhii gu Saara, gu Abraam dai gu Dios pɨx buiñor xix biiñak kaꞌ, tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn na guiꞌ puiꞌ tu kuugalhdhaꞌ nat jax tu daax bɨɨpɨꞌ dɨr, nap tɨtda nam saak maaꞌn tɨgiaꞌ gu alhii sia kum jax bar jagɨꞌgɨr, na baꞌ miꞌ dhɨr dhiꞌ bhaan muiꞌ tu bopxichaꞌ gu Abraam. Puiꞌm duu dho, gu Dios dɨɨlh ja palhbui nam jax dhui tɨgiaꞌ gu alhii, na guꞌx maat nam tuꞌ sɨlhkam jix biiñak buiñor.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Baꞌ puiꞌ ji chu buus na jax tɨtda gu Dios gu Abraam, jix ioꞌm muiꞌ tu bopxicha cham daaxix kam, cham jum ɨlhdham ji guꞌ, na mɨt guꞌ dakoo pɨx ji chɨɨ gu alhii daim bɨpnagɨm nam pux ioꞌm bar jagɨꞌgɨr, nam cham ka ɨlhiiꞌñ, na guꞌ am tɨi pup pu am bax muukim gu Abraam nax ioꞌm bar jagɨꞌ kaꞌ. Guiꞌ jɨꞌ baꞌ gu alhii na mɨt tɨɨ bhaan muiꞌ tu bopxicha gu Abraam, jaꞌpni pɨx jum duu mɨt na gu chiichiaꞌ na bhaꞌñi jaꞌp daraa jix dhaam, gio jaꞌpni ɨp na jax gu oꞌya na mu jaꞌp kaat suudaiꞌ jugiiꞌñ. Pu cham jaroiꞌ maat nam jɨꞌk aix.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Bɨɨx jɨꞌmaꞌn dhiꞌ nañ jaroiꞌ ja aaꞌ nam tuꞌ sɨlhkam jix biiñak kat buiñor gu Dios, chakui ja aꞌm tu biꞌɨɨk gu gɇꞌp jum duukam nat Dios ja iimchudak na mɨt koi. Ku guꞌ nam guꞌx biiñak kat buiñor, jaꞌp ji buus ji na mɨt sia gu mɨk dɨr mu tɨ tɨɨgɨk bhammɨ jix dhaam na paiꞌ ja makiaꞌ gu Dios gu gɇꞌp jum duukam. Baꞌ joidham jix bhaiꞌm taat am, pux maat am nam cham tuꞌ gammɨjɨ yaꞌ pu oiꞌñkaꞌ dhi oiꞌñgaꞌn bhaan, nam guꞌx maat nam cham jir yaꞌ kam. Puiꞌ kum baꞌx biiñak kat buiñor gu Dios tɨ nɨɨrdaꞌ na jix dhaam jaꞌk puiꞌ tu kuugalhdhaꞌ nat jax tu ja daax.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Baꞌ puiꞌ kum baꞌp kaiꞌchdhaꞌ pɨx janoꞌ nam yaꞌ ka oipodaꞌ dhi oiꞌñgaꞌn bhaan nam cham tuꞌr yaꞌ kam, nam guꞌ pux maat na kam aajim gu tanoolh nam paiꞌ dhuuk aayaꞌ jaꞌp iam nam paiꞌ gammɨjɨ bhaiꞌ pu ba oiꞌñkaꞌ dho gi ji baꞌ, nat paiꞌ tu ja iimchuda gu Dios nam saak oiꞌñchaꞌ.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Noꞌm gɨt cham paiꞌ maakam jaꞌk jum tɨꞌñchokaꞌ nam paiꞌ gammɨjɨ bhaiꞌ pu ba oiꞌñkaꞌ, ¿cham aa guꞌ miꞌ pu cham joiñat daraakaꞌ am gɨt nam paiꞌ jax ba oiꞌñkat noꞌm puiꞌm aaꞌndaꞌ gɨt nam jir yaꞌ kam dhi oiꞌñgaꞌn? Piam kum palhɨɨp jaꞌp xi jimɨi jɨꞌk tanoolh gio mup ba aayaꞌ gɨt nam jir paiꞌ kam.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Guꞌ ji nam guꞌx maat nam cham tuꞌr yaꞌ kam, baꞌ jaꞌp jaꞌk jix aik am nam paiꞌ gammɨjɨ bhaiꞌ pu ba oiꞌñkaꞌ nax dhaam jaꞌk kat jup jum kaiꞌch. Baꞌ gu Dios cham paiꞌx xiꞌɨraam jum ɨlhiiꞌñ sia ku puiꞌm tɨɨtɨꞌ nar ja Dios tuk dhiꞌ jɨꞌ, nam guꞌ bɨɨx ja jujur kɨꞌn jix biiñak kat buiñor, dai nax ja aichdham jix dhaam nam paiꞌ gammɨjɨ bhaiꞌ pu ba oiꞌñkaꞌ joidham jix aꞌbhar baꞌpki chɨr.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Gio janoꞌ nap tɨtda gu Dios gu Abraam na sap muaꞌji makgɨrxidhaꞌ gu maraaꞌn Isaak na miꞌ pɨx bhaan machiaꞌ noꞌ sap moo sɨlhkam jix biiñak buiñor piam ku guꞌ cham, gu Abraam cham jax ji chɨꞌɨɨk puiꞌp tu duu na jax tɨtda gu Dios, na guꞌ bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn tɨ jɨɨꞌñdhat jix biiñak kaꞌ buiñor. Puiꞌ ku baꞌ bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn jix aaꞌ na makgɨrxidhaꞌ gu Dios gu maraaꞌn Isaak, cham jax bua sia ku daipuꞌ maaꞌn tu mar,
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 sia ku guꞌp tɨtda bɨɨpɨꞌ dɨr na saak bhaan dhiꞌ dhi maraaꞌn Isaak muiꞌ tu bopxichaꞌ cham daaxix kam.
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Na guꞌ pux bhaiꞌx maat gu Abraam na gu Dios jix ioꞌm jir gɇꞌkam, bɨxchuꞌx aichuꞌn na pu tu duñiaꞌ, sia koiꞌñgaꞌn jix bhaaiꞌ na ja duduaꞌñdhai giop ja baapmiꞌñdhaꞌ. Baꞌ puiꞌ pɨx jum aaꞌ na cham jax bua siat muꞌaak makgɨrxi gu maraaꞌn Isaak, na guꞌ guiꞌ giop duaꞌñdhaꞌ. Gu Dios pux bhaiꞌx maat ɨp na gu Abraam tuꞌ sɨlhkam bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn jix biiñak buiñor, baꞌp tɨtda na sap cham ka mumuaꞌdaꞌ gu maraaꞌn na bax muꞌaam. Ku guꞌ puiꞌ ji buus ji nat tɨi mua gu Abraam gu maraaꞌn Isaak, guꞌ ji nat guꞌ gu Dios giop duaꞌñ.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Gio miꞌ dhɨr gu Isaak nat paiꞌ dhuuk gɨꞌɨɨr, bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn tɨ jɨɨꞌñdhat jup jix biiñak kat buiñor gu Dios, puiꞌ ku baꞌp ja tɨtda gu gook maamraꞌn, Jakob gio Esauu, na sap joidham jix bhaiꞌ tu ja jimiaꞌ.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Gio puiꞌ na jax gu Jakob, puiꞌ bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn jup jix biiñak kat buiñor gu Dios, miꞌ puiꞌp jimdat na jax jix aaꞌ. Puiꞌ ku baꞌ janoꞌ na pux ioꞌm bar jagɨꞌ, na pu bar miaꞌn na mukiaꞌ, puiꞌ jaꞌk xi chu ja daaxdhak gu gook maamraꞌn gu Josee na sap jix bhaiꞌ tu ja jimiaꞌ. Gio sia ku cham ka ooꞌ na kɨɨkaꞌ nax ioꞌm bar jagɨꞌ, gu oxiaꞌn bhaan xim siispak nat tu daanɨ buiñor gu Dios, na guꞌ kaiꞌñkam tuꞌ sɨlhkam jix biiñak kat buiñor.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Gio gu Josee puiꞌ ɨp, bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn jix biiñak kat buiñor gu Dios. Puiꞌ ku baꞌ janoꞌ nat pu ba ji muu, na pu palhɨɨp pɨx ba ñiok, jup xi ja tɨɨdak gu jajaaꞌnniꞌñ na sap jɨꞌkchi oidhaꞌ kɨꞌn gu Dios ja palhbuidhaꞌ nam bubuakiaꞌ miꞌ dhɨr Ejipto. Baꞌp xi ja tɨɨdak nam sap xi bhɨɨji gu tukgaꞌn noꞌ mɨt ba jii miꞌ dhɨr, na guꞌ bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ na puiꞌ tu kuugalhdhaꞌ gu Dios jax noꞌt ba tɨi.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Gio jaꞌpni ɨp na jax gu gɨꞌkorgaꞌn gu Moisees nam puiꞌ bɨɨx ja jujur kɨꞌn jup jix biiñak kat buiñor gu Dios. Puiꞌ ku mɨt baꞌ cham tuꞌ bhaan ji chotdonɨk ɨxchu baik masaaꞌn gu Moisees nat jax maaxir, sia kum guꞌx maat nat puiꞌ jaꞌk tu dai gu gɇꞌkam miꞌ kam Ejipto nam pu bɨɨx ja koodaidhaꞌ gu aꞌaalh Israel kam nam jax maaxilhidhaꞌ noꞌm jir chichioꞌñ. Na guꞌ nam xi ñɨiꞌñ, joiꞌmdam tuꞌm gu alhii, gio nam guꞌ puiꞌ pɨx xim aaꞌ na ja palhbuidhaꞌ gu Dios, nam guꞌ buiñor jix biiñak kaꞌ.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Gio miꞌ dhɨr nat gɨꞌɨɨr gu Moisees, puiꞌp jum biiñkai buiñor gu Dios, bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn tɨ jɨɨꞌñdhat miꞌ puiꞌ jimdaꞌ na jax jix aaꞌ. Puiꞌ ku baꞌ cham ka aaꞌ na pui puiꞌm tɨɨtɨꞌndaꞌ nar gɨꞌlhgaꞌn gu maraaꞌn guiꞌ na miꞌr gɇꞌkam Ejipto.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Na guꞌ cham aaꞌ na puiꞌ jaꞌk jup tu jimdaꞌ nam jax tu jim gu miꞌ kam Ejipto nam bɨɨx aixim tu buadaꞌ na jax cham jir am, sia guiꞌ nar dɨꞌɨɨꞌn tuꞌm, puiꞌ ku baꞌ cham ka aaꞌ na kaichgɨdaꞌ. Puiꞌm aaꞌ baꞌ nar am na mu jaꞌk ba ja bɨntaꞌ gu Israel kam jaꞌtkam na miaꞌn jir jajaaꞌnniꞌñ, cham jax bua sia ku mɨt puiꞌ bhaiꞌp ji chulhiiñchuda nam jax ja tulhiiñchuꞌndaꞌ gu Israel kam jaꞌtkam.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Puiꞌm duu baꞌ, buus gu Moisees miꞌ dhɨr ja bui gu Ejipto kam jaꞌtkam, na guꞌx aaꞌ na ja bɨɨm jum tulhiiñaꞌ gu Israel kam jaꞌtkam, cham tuꞌp jum buixdhak sia chi jax kar jix chumñigam kat. Jix aaꞌ guꞌ na jaꞌxbuiꞌp xim tulhiiñaꞌ na jɨꞌx jum tulhiiñaꞌ guch Xoiꞌkam noꞌt puꞌñi yaꞌ ba ai, na guꞌ pux maat na gɇꞌp jum duukam makiaꞌ gu Dios jix dhaam noꞌt ba ai, na guꞌ bɨɨx juraaꞌn kɨꞌn jix biiñak kaꞌ buiñor.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Pu maiꞌ mɨɨ baꞌ miꞌ dhɨr Ejipto cham tuꞌ bhaan ji chooꞌnnɨk sia ku jax giilhim jix bhaam gu gɇꞌkam miꞌ kam, na guꞌx maat na gɇꞌkam kɨꞌn bhaan tɨ nɨidhim gu Dios sia ku cham paiꞌ nɨiꞌñ maaxik.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Miꞌ dhɨr baꞌ dai nat ba tu juu gu paan gakdhiꞌñchix kam bhaan Paaskua taꞌm ja bɨɨm gu Israel kam jaꞌtkam, na bhaan jix maatɨꞌ kaꞌ nam jix ioꞌm jix biiñak kat buiñor gu Dios tɨ jɨɨgiꞌñ na guiꞌ ja palhbuidhaꞌ nam bubuakiaꞌ miꞌ dhɨr Ejipto. Gio baꞌ nat ja chia bɨɨx jɨꞌmaꞌn nam sap ɨꞌɨɨr kɨꞌn mamxidhaꞌ gu kikiꞌñgob mu jaꞌp nam paiꞌ jax chu baꞌbhak, na sap baꞌ cham miꞌ aayaꞌ gu nobiiꞌñ gu Dios na paiꞌ dhuuk bɨɨx kap ja koodaꞌ gu bɨɨpɨꞌ kam ja maamar gu Ejipto kam jaꞌtkam.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Baꞌ buimgidhak na mɨt ba jii miꞌ dhɨr Ejipto, ja palhbui gu Dios nam jax dhui miꞌ bhɨɨyaꞌ ɨrban gux Bɨꞌ Suudaiꞌ, nam guꞌ bɨɨx ja jujur kɨꞌn jix biiñaktuꞌndaꞌ buiñor. Joidham jix chu gak kɨr bhɨi mɨt, nat guꞌ joidham ɨrban naiꞌ ji ɨɨ gu suudaiꞌ. Guꞌ baꞌ gu Ejipto kam jaꞌtkam nam muiꞌ tɨi ja ardim gu Israel kam jaꞌtkam, miꞌ pu koi mɨt na mɨt paiꞌ dhuuk muiꞌ tɨip ji bubua, nat guꞌ jotmodaꞌ am xim kuu ɨp gio gu suudaiꞌ na mɨt mu ji bhɨi ɨrban.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Gio gatuuk nam mummu jaꞌk jup ba tu kokda na paiꞌ Jerikoo tɨ tɨɨꞌ, dɨɨlh pɨx naiꞌ ji iaꞌrɨ gu bhibhiiꞌñbak, dai na mɨt bɨɨx xikoolh dhɨr pɨx xi jii sakaalh gu Israel kam jaꞌtkam xijum gook tanoolh juugɨt, nam guꞌ bɨɨx ja jujur kɨꞌn jix biiñaktuꞌndaꞌ buiñor gu Dios, puiꞌ kut baꞌ guiꞌ pɨx jup tu duu.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Gio puiꞌ na jax guiꞌ na Raab tɨɨgich bɨjɨk, puiꞌp tɨ jɨɨꞌñdhat jix biiñak kat buiñor gu Dios, sia ku guꞌ bɨɨpɨꞌ dɨr jir ganaiꞌ pɨx kat. Puiꞌ kut baꞌ cham muu ja bɨɨm gu miꞌ oiꞌñkam nat paiꞌ dhuuk ja koi gu Dios, nat guꞌx joiꞌgɨlh nat ja palhbuidhak ja tɨbiaptuda gu gook jaꞌtkam na mɨt mu ja joot gu Israel kam jaꞌtkam nam tɨ tɨɨꞌmpuꞌ nam jax tuꞌt tu oiꞌdhaꞌ miꞌ Jerikoo.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 ¿Jax jañ pɨk jaꞌk moop xi jam tɨɨdaꞌ gɨt na pim baꞌx maatɨt kaayaꞌ? Tɨi muiꞌ ka biꞌiix am ji guꞌ na ñich chakui ja aa nam puiꞌp jix biiñak kat buiñor guch Gɨꞌkoraꞌ, dai ji na guꞌ chix ioꞌm tɇb jup jum bua noꞌ ñich bɨɨx muiꞌ ji jam aaꞌñ nam jɨꞌk jax tu buimɨk na bhaan jix maatɨꞌ nam jix biiñak kat buiñor gu Dios. Dai nam jax tɨɨgich jañ pɨx muiꞌ xi jam aaꞌñdhaꞌ, puiꞌ na jax guiꞌ na Gedeon tɨɨgich, gio baꞌ gu Barak, gio baꞌ gu Sansoon, gio baꞌ puiꞌ na jax gu Jepte nam puiꞌp jix biiñak kat buiñor gu Dios. Gio gu Dabii guiꞌ na bɨjɨk jir gɇꞌkam kat, gio baꞌ gu Samuel, gam guiꞌ nam bɨjɨk ya jaꞌp bhaankamuꞌn tu aꞌgimɨk gu Dios.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Bɨɨx ja jujur kɨꞌn tɨ jɨɨꞌñdhat jix biiñak kat am buiñor gu Dios dhiꞌ dhi jaꞌtkam, puiꞌ kum baꞌ jaiꞌ dhɨt ja daam kɨɨkat gu jaiꞌ jaꞌtkam, jaiꞌ dhɨt baꞌ nam jix bhaiꞌ ja sɨlhkadimɨk gu jaꞌtkam nam paiꞌ dhuuk jir gɇꞌgɇrkam kat na jax jix aaꞌ gu Dios. Jaiꞌ dhɨt baꞌ nat ja aꞌm tu bii guiꞌ nat tuꞌ tu ja iimchuda gu Dios. Gam jaiꞌ dhɨt nat cham jɨꞌxdhat ja jugiokak gu maapiꞌñ sia ku mɨt mɨjɨ tɨi ja iabo nam paiꞌ kuup, nat guꞌ ja palhbui gu Dios nam buiñor jix biiñak kaꞌ.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Gio baꞌ jaiꞌ dhɨt na mɨt tɨi tai chɨr ja iabok, cham jɨꞌxdhat ja mɨidhak sia ku giilhim jix choiñ, nat guꞌ ja palhbui gu Dios na ja buip tuiꞌñgɨt. Gio gam jaiꞌ dhɨt na mɨt cham jɨꞌxdhaꞌ miaꞌn ja bhɨi na mɨt jiboiꞌññor nam tɨi bax ja koodak tɇꞌtɇb kukxir kɨꞌn. Ku baꞌ guꞌ gatuuk na mɨt gio muiꞌp ji chu kokda, pu tu maꞌiich jamɨt ji, nat guꞌ ja palhbui gu Dios nam buiñor jix biiñak kaꞌ. Cham jɨꞌxdhaꞌ baꞌ jax ja dooda mɨt guiꞌ nam jix ja bhaamkiꞌñdhaꞌ.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Jaiꞌ dhɨt dhiꞌ nañ jaroiꞌ ja aaꞌ, jix bhaiꞌm duukam jup tu duuk jamɨt ja bui gu dɨꞌdɨlhdhɨm uꞌuub, ja duduaꞌñdhak bhaankamuꞌn gu Dios giop ja baapmiꞌ mɨt gu ja maamar nam ba koꞌiix kat.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Jaiꞌ dhɨt nam ja gɨbiimɨk giilhim bɨɨx aixim xi ja aiꞌchuxdhimɨk, gio jaiꞌ dhɨt na mɨt ja buuprak bapaiñum tɨtropiñ kɨꞌn ja kuu nam tɨi xi chu ja aꞌgiꞌñdhaꞌ gu ñioꞌkiꞌñ gu Dios.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Jaiꞌ dhɨt jamɨt joodai kɨꞌn ja maꞌyasimɨk ja koi, jaiꞌ dhɨt baꞌ na mɨt ɨꞌrapan ja ɨꞌkɨ sirruuch kɨꞌn, gam jaiꞌ dhɨt nam ja sɨxximɨk kukxir kɨꞌn. Bɨɨx dhiꞌ nañ jɨꞌk ja aaꞌ, jaiꞌ dhɨt cham paiꞌ tu oiꞌñkat am, muiꞌ kap oipimɨk am, kakasnir jajoꞌ tɨm tɨꞌiiꞌñkaꞌ am gam kakarbax jajooꞌ, nam guꞌ cham tuꞌr jix chutumñigam kat, gampaiꞌ tuutuꞌm kat am. Bɨxchuꞌ bhaan jum tulhiiñaimɨk am, gam na mɨt ja koꞌktulhdhimɨk.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Bɨɨx pɨx gu jaꞌtkam jix ja bhaamkiꞌñdhaꞌ am sia kum tɨi mi jaꞌp jix chu oiꞌñchak ja bɨɨm. Ba jimiaꞌ am baꞌ mu jaꞌp gampɨx jix chu gak kɨr na paiꞌ cham jaroiꞌ oirɨ, gam bha jaꞌp gɇꞌgɇr oiꞌdhaꞌ taꞌm. Mu jaꞌp jam ba tɨbiapkaꞌ jɨꞌx na paiꞌ chiichioꞌ gio na paiꞌ jax gɇgɇr tɨ dɨɨdɨꞌ.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Ku baꞌ guꞌ siam jix ioꞌm jix biiñak kat buiñor gu Dios, cham tuꞌ puiꞌ tu kuugalh ji nat jax tu ja daaxdhak,
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 na guꞌ puiꞌ pum aaꞌ gu Dios na xib baꞌ puiꞌ ka tu kuugalhdhaꞌ nat jax tu ja daaxdhak guiꞌ nach paiꞌ dhuuk aach yaꞌ ba oipodaꞌ puꞌñi, na baꞌ bɨɨx maap maaꞌn jimdam tuch uañdhaꞌ guch uaꞌtulhdharaꞌ, na baꞌ mɨꞌ dhɨr bax bhaaiꞌn kaꞌ na sia aach jich aꞌm tu biꞌyaꞌ gu gɇꞌgɇr jup tum duuꞌnkam nat ja iimchuda guiꞌ.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.