Atos 10

Southeastern Tepehuan NT (STP_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Baꞌ maaꞌn gu maaꞌnkam Korneelio tɨɨgim mu jaꞌk jup kiokaꞌ na paiꞌ puiꞌ tɨ tɨɨꞌ Sesareeya, na miꞌr ja gɇꞌkam tuk kaꞌ jɨꞌkchi gu sandaaruiꞌx Italia kam.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Baꞌ dhiꞌ dhi maaꞌnkam gammɨjɨ tu daandaꞌ buiñor gu Dios ja bɨɨm guiꞌ nam jɨꞌk jir jum maap oiꞌdhagɨm kaꞌ, gio baꞌ na muiꞌ tu maakdaꞌ gu tuumiñ nam sap baꞌ miꞌ dhɨr jup ja maakidhaꞌ gu Israel kam jaꞌtkam, guiꞌ nam jɨꞌk cham biaꞌkaꞌ nam tuꞌ kɨꞌn tu sabaꞌdaꞌ.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Baꞌ maaꞌnnim mia duuk na ka tu daan, ba tɨɨ maaꞌn gu nobiiꞌñ gu Dios nat buiñor bam maax na miꞌ dhɨr jaꞌp muiꞌ ba jim mu jaꞌk na paiꞌ ka tu daan, jup xi chɨtdaidhat: ―¡Aapiꞌ Korneelio!
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Baꞌ gu Korneelio miꞌ puiꞌ pup tuꞌiiꞌ, dai na bhaiꞌ pup nɨiꞌñ gu nobiiꞌñ gu Dios. Jaꞌxpɨx baꞌ moox chooꞌnnɨt jup tɨtda: ―¿Tuꞌp gaagim jiñ jaduuñ? Baꞌ gu nobiiꞌñ gu Dios gio muiꞌp ji ñio, jup kaiꞌch: ―Aa dho guꞌ na ñich bhaiꞌ pɨx jum aaꞌñdham dho na gu Dios gammɨjɨm kɇɇkɇꞌ nap paiꞌ dhuuk buiñor tu daandaꞌ, gio baꞌ nax bhaiꞌm taat kaꞌ nap gammɨjɨ tu maakdaꞌ gu tuumiñ nam baꞌ miꞌ dhɨr jup ja maakidhaꞌ guiꞌ nam jɨꞌk cham biaꞌkaꞌ nam tuꞌ kɨꞌn tu sabaꞌdaꞌ.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Baꞌ gu xib, dai nam aꞌm jum aaꞌ nap jaroiꞌ mu jootsaꞌ mu jaꞌk Joopi na pu tɨɨdaꞌ gu Simoon guiꞌ nam Peegro kɨꞌn jup jix mat kaꞌ na bha jimdaꞌ yaꞌ aap jum bui.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Miꞌ moo daa gu xib buiñor guiꞌ na puiꞌp tɨɨꞌ Simoon, guiꞌ na bapket jup tu buadaꞌ na miꞌ kio juꞌñdharan gu gɇꞌ suudaiꞌ.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Baꞌ daipuꞌ nat puꞌñi xi chɨɨdak gu nobiiꞌñ gu Dios, pu cham paiꞌ ka matgir. Baꞌ gu Korneelio ba ja bai gook gu tujuandam tugiꞌñ gio baꞌ maaꞌn gu sandaaruiꞌx chugiꞌñ guiꞌ na gammɨjɨ tuꞌ kaꞌm nɨiꞌñdhaꞌ gio baꞌ na puiꞌ gammɨjɨp tu daandaꞌ buiñor gu Dios.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Baꞌ na mɨt paiꞌ dhuuk miꞌ ba ai, ba ja aagiꞌñ nat buiñor jum maax maaꞌn gu nobiiꞌñ gu Dios gio baꞌ na jax tɨtda. Miꞌ dhɨr baꞌ gatuuk dai nat muiꞌ ba ja joot mu jaꞌk Joopi nam sap baiꞌñpuꞌ gu Simoon.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Baꞌ nam kiaꞌpɨx mummɨ ba aajim Joopi, na bar buimgidhak na kiaꞌpɨx jix dhaam ba duu, gu Peegro bhammɨ baꞌk dhaam ji chɨsdɨk bhaiꞌ ji chu daanɨ jix dhaam jaꞌk.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Baꞌ na bhaiꞌ ka tɨ nɨɨra na ka tu bhaajim na baꞌ moo ba tu jugiaꞌ, na guꞌ bax bhioꞌ,
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 ba tɨɨ na bhaiꞌ ba tɨmñim bhammɨ dɨr jix dhaam gu tuꞌ iam gɇꞌ komaarak jaꞌp tuꞌm na gu jannulh na buuplhichuꞌ kuukgaran dɨr tɨtropiñ kɨꞌn bɨɨx maakob kap dɨr, panaas ku moo jaroiꞌ bhammɨ kɨɨkat bha tɨbaañdhim.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Baꞌ dhiꞌ jɨꞌ na jaꞌp tuꞌm na jax gu gɇꞌ jannulh na bhammɨ dɨr bha tɨmñim jix dhaam, bɨɨx aixim tuꞌm bhaan mi chu jiim am guiꞌ nam gampɨx jaꞌk jix chu jaiꞌch gu sasoiꞌ, gio baꞌ jaiꞌ miꞌp jiim am ɨp guiꞌ nam jum sasoigat, puiꞌ na jax guiꞌ nam maaꞌmkob tu tooton, gio baꞌ jaiꞌ miꞌp jiim am ɨp gu kookoꞌ gam uꞌjiꞌ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Baꞌ ba kai gu Peegro nat bhaiꞌ ba tum ñio bhammɨ dɨr jix dhaam, jup tum kaiꞌch: ―Aapiꞌ Peegro, xi bamiiꞌ, xi chu kooꞌn dhi sasoiꞌ kup tu jugiaꞌ.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Baꞌ gu Peegro muiꞌ ji ñio, jup kaiꞌch: ―Moo chi cham ji nañ jiñ guꞌnguxiꞌñ nañ tu jugiaꞌ, nam guꞌ cham jir jum kuaꞌdam dhiꞌ jaꞌp tuutuꞌm, na guꞌx xidhuu noꞌ gan jaroiꞌ ja kuaꞌ.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Baꞌ guiꞌ na bhammɨ dɨr bha ñiok jix dhaam jup kaiꞌch: ―Chaꞌp puiꞌ jaꞌk kaiꞌchdhaꞌ nax xidhuu, nat guꞌ gu Dios puiꞌ ba tɨi na cham tuꞌ ka xidhuu kaꞌ yaꞌ dɨr jaꞌp jaꞌk.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Baꞌ baikim puiꞌ ji chɨ tɨɨ gu Peegro, miꞌ dhɨr baꞌ dai nat ba tɨs jix dhaam guiꞌ na jaꞌp tuꞌm na jax gu gɇꞌ jannulh.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Baꞌ bhaiꞌ puiꞌ pup tuꞌiiꞌ gu Peegro, tɨim gaꞌnga na jax baꞌr jum duukam gu dhiꞌ puiꞌ nat jax tɨ tɨɨ. Baꞌ janoꞌ pɨk miꞌ jaꞌk kiꞌñgob ba ai mɨt guiꞌ nat mu ja joot gu Korneelio, tɨ tɨkkaim am na paiꞌ kio gu Simoon.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Baꞌ na mɨt jax mi ai kiꞌñgob, gɇꞌ kɨꞌn bhaiꞌ ba tɨ tɨkka am gu Simoon guiꞌ nam Peegro kɨꞌn jup jix mat kaꞌ.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Baꞌ na pui bhaiꞌ daakat kam gaꞌnga gu Peegro na jax baꞌr jum duukam gu puiꞌ nat jax tɨ tɨɨ, ba mattuda gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ na mɨt miꞌ ba ai baik gu jaꞌtkam nam gaagim.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Baꞌ puiꞌ jaꞌk xi jurtuda na xi kɨkbui muiꞌ xi chɨmñiaꞌ miꞌ na mɨt paiꞌ ba ai gu jaꞌtkam na baꞌ cham jax ji chɨꞌji mu jimiaꞌ mu jaꞌk nam paiꞌ baidhidhaꞌ, nat guꞌ sap guiꞌ pɨx puiꞌ jaꞌk tu duu nam baꞌ mu baiꞌñpuꞌ.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Baꞌ gu Peegro dai nat jax jup tɨm bhaiꞌ dhɨr baꞌk dhaam xi ja ñioꞌkdhak jup ja tɨtda: ―Aañiꞌ dhor diꞌ guiꞌ na pim jaroiꞌ gaagim jiñ jaaduñ. ¿Tuꞌ kɨꞌn japim giñ gaagim?
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Baꞌ guiꞌp kaiꞌch am: ―Aa dho guꞌ nat bhach joot dho maaꞌn gu ja gɇꞌkam tuk gu sandaaruiꞌx na Korneelio tɨɨꞌ. Baꞌ dhiꞌ dhi maaꞌnkam joidham jir jix bhaiꞌkam, gio na gammɨjɨ tu daandaꞌ buiñor gu Dios, gio baꞌ nam bɨɨx pɨx jix kɨɨgalhiꞌñ gu Israel kam jaꞌtkam. Baꞌ maaꞌnnim buiñor jum maax gu nobiiꞌñ gu Dios, baꞌ puiꞌ tɨtda na sap jaroiꞌ bha jootsaꞌ na bham baiꞌñmɨraꞌ nap mu jimiaꞌ mummɨ kiaꞌmiꞌñ na sap baꞌ miꞌm kaayaꞌ nap jax tu aꞌgidhaꞌ.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Baꞌ xi ja chia gu Peegro nam muiꞌ xi baapkiaꞌ mu jaꞌk baꞌk chɨr. Miꞌ baꞌ pu gan ji chɨbia mɨt, kabuimuk baꞌ maap ba jii mɨt mu jaꞌk nam paiꞌ baidhim. Baꞌ jaiꞌ dhɨt jup ma ja oi mɨt gu miꞌ kam Joopi guiꞌ nam jɨꞌk tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ buiñor gu Xoiꞌkam.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Baꞌ na bar jumai buimgidhak, mummɨ ba ai mɨt na paiꞌ puiꞌ tɨ tɨɨꞌ Sesareeya, miꞌ na paiꞌ tɨ nɨɨra gu Korneelio ja bɨɨm gu jajaaꞌnniꞌñ gio jaiꞌ guiꞌ nam maap jix bhaiꞌ kaiꞌchdhaꞌ, nat guꞌ ja bai nam miꞌp tuiꞌkaꞌ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Baꞌ nat paiꞌ dhuuk miꞌ ba ai gu Peegro miꞌ na paiꞌ pɨk kio gu Korneelio, muiꞌ ji jii nat ba namkim. Baꞌ na jax jim mi jaꞌp bɨɨpɨꞌ dɨr oꞌlhiaꞌn kɨꞌn ji kɨkbo nat miꞌ ba ji chu daanɨ buiñor gu Peegro.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Guꞌ ji nat guꞌ gu Peegro xi dhaagɨk xi kɨkbuichdhak jup tɨtda: ―Xi kɨkboꞌñ jaduuñ, chaꞌp jum oꞌlhia kɨꞌn kɨkkadaꞌ. Aañ jir jaꞌppɨx maaꞌnkam jia jaꞌp na jax aap, cham tuꞌr Dios iñ.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Miꞌ dhɨr baꞌ maap jix bhaiꞌ xi kaiꞌchidhat muiꞌ ji baap jamɨt mu jaꞌk baꞌk chɨr. Baꞌ miꞌ pɨx ji ja tɨɨ gu Peegro nam giilhim muiꞌ miꞌp tuꞌiiꞌ gu jaꞌtkam,
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 baꞌp ja tɨtda: ―Dho guꞌ na pim jax bax maat jiañ jaaduñ na puiꞌ jaꞌk tu aagix aach jich bui nach jir Israel kam jaꞌtkam nax xidhuu noꞌch maap tu aꞌgat maaꞌn ñiꞌook jup bua ja bui guiꞌ nam cham jir Israel kam jaꞌtkam, sia noꞌch gan miꞌ paiꞌ pɨx aꞌjɨ ja kiꞌaam. Ku baꞌ guꞌ gu Dios puiꞌ jaꞌk jiñ aagiꞌñ ji na sap cham tuꞌ kax xidhuu noꞌñ tu aꞌga gu jaroiꞌ buiñor noꞌ cham jir Israel kam.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Puiꞌ ku ñich baꞌ aañ cham jax ji chɨꞌɨɨk bhaiꞌ xi jii nam bhaiꞌ bañ baidhim dhim jaaduñ. Baꞌ gu xib aañ tɨix maachim na pimɨt jax kaiꞌñkam mu tuñ joochxiñ jaaduñ.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Baꞌ gu Korneelio muiꞌ ji ñio, jup kaiꞌch: ―Aa dho guꞌ na ñich jaꞌpni tɨ tɨɨ dho maaꞌnnim nat kiaꞌpɨx jɨꞌk maakob tanoolh bap duu nañ yaꞌ ka tu daan mia duuk jaꞌkiaꞌnni na xib. Yaꞌ bam maax jiñ bui maaꞌn gu maaꞌnkam na joidham jix chua totbikdam tɨ tɨiꞌchuꞌ,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 baꞌp jiñ chɨtda mi jaꞌp ji kɨkbok: “Aapiꞌ Korneelio, gu Dios gammɨjɨ jum kɇɇkɇꞌ nap paiꞌ dhuuk tu daandaꞌ buiñor, gio baꞌ nax bhaiꞌm taat kaꞌ nap paiꞌ dhuuk tu maakdaꞌ gu tuumiñ nam baꞌ miꞌ dhɨr jup ja maakidhaꞌ guiꞌ nam jɨꞌk cham biaꞌkaꞌ nam tuꞌ kɨꞌn tu sabaꞌdaꞌ.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Baꞌ gu xib dai nam aꞌm jum aaꞌ pɨx nap jaroiꞌ mu jootsaꞌ mu Joopi na mu jimiaꞌ na baiꞌñmɨraꞌ gu Simoon guiꞌ nam Peegro kɨꞌn jup jix mat kaꞌ. Miꞌ moo tɨbiap buiñor guiꞌ na puiꞌp tɨɨꞌ Simoon guiꞌ na bapket jup tu buadaꞌ na miꞌ kio juꞌñdharan gu gɇꞌ suudaiꞌ.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Baꞌ aañ cham jax ji chɨꞌɨɨk muiꞌp ma tu joot ɨp nam jum baiꞌñpuꞌ, baꞌ aap puiꞌ cham jax ji chɨꞌɨɨk bhaiꞌp ma jii dho chiñ jaduuñ. Baꞌ gu xib yaꞌp tuꞌiiꞌ ich dho buiñor gu Dios nach xim kaim nat jax jaꞌk puiꞌ bham joot nap tuꞌch aꞌgidhaꞌ.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Baꞌ gu Peegro bhaiꞌ ji chu ja aꞌgi, jup kaiꞌch: ―Xib jañ baꞌ bax maat jiñ jaaduñ na bak cham tuꞌ jaiꞌ kam ja ɨlhiiꞌñ gu Dios guiꞌ nam cham jir Israel kam.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Guꞌ bak ji siax ja kɨɨgalhiꞌñ ji, dai noꞌm tu daan pɨx ji bak buiñor, gio baꞌ noꞌm jix kɨɨꞌp jum duukam jup tu bua.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Dho guꞌ gu Dios puiꞌ tu ja aꞌgidhak dho gu Israel kam jaꞌtkam na puiꞌ ja tɨtdadaꞌ na sap guch Xoiꞌkam guiꞌ nar gɇꞌkam ja bui bɨɨx na jɨꞌk jaꞌtkam, jix bhaiꞌ nam buiñor jum palhbuidhaꞌ nam baꞌ cham kam tulhiiñaꞌ gatuuk.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Dho guꞌ puiꞌ dho na pim jax bax maat jiañ jaaduñ nat jax chum duu bhammɨ jaꞌp ja bui gu Israel kam jaꞌtkam, nat bhammɨ dɨr naiꞌ jim tɨbgai bo Galilea, gatuuk bo na paiꞌ dhuuk gu Juan bha jaꞌp oirɨt puiꞌ ja tɨtdadaꞌ gu jaꞌtkam na sap jum aaꞌ nam jum bopkonaꞌ.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Dho guꞌ puiꞌ dho na pim jax bax maat jiañ jaaduñ, nat gu Dios gɇꞌkam kɨꞌn bhaan tɨ tɨɨ gu Jesuus Nasareet kam gio nat gɇꞌ bhaan tajaa gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ, puiꞌ ku baꞌ joidham jix bhaiꞌm duukam xip tu buimɨk gu Jesuus, gio baꞌ na bha jaꞌp oirɨt ja duduaꞌñdhidhaꞌ guiꞌ nam jɨꞌk kam tulhiiñdhat nam jix kakoꞌk kaꞌ na puiꞌ jaꞌk ja duukaꞌ gu jaꞌook. Baꞌ dhiꞌ puiꞌ nat jɨꞌk jax tu duu, dhiꞌ gu Dios na bhaan tɨ nɨidhidhaꞌ, puiꞌ ku baꞌx bhaaiꞌ nat puꞌñi tu duu.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Baꞌ aach maaxik tɨɨ dɨɨlh jich buupui kɨꞌn gu dhiꞌ puiꞌ nat jɨꞌk jax tu duu gu Jesuus bhammɨ jaꞌp na paiꞌ jax jir Judea dɨbɨɨr, gio baꞌ bhammɨ jaꞌk na paiꞌ jax jir Jerusaleen. Gatuuk baꞌ am xi mua mɨt, bhaan gu kuruus taꞌm jamɨt xi sissapak.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ku baꞌ guꞌ gu Dios giop duaꞌñ ji baik tanoolh kɨꞌn, gio baꞌ nat puiꞌ tu duu na giop bam maaxdhaꞌ aach jich bui.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Ku baꞌ guꞌ cham tuꞌ ji nat moo bɨɨx ja buim maax gu jaꞌtkam, guꞌ dai aach ji nat jɨꞌk pu bɨjɨk dɨr pu puiꞌ jaꞌk jich aꞌm tɨ tɨɨ gu Dios nach puꞌñi tɨgiaꞌ na jax jum duñiaꞌ. Baꞌ aach bɨɨmaꞌn xi chu koiꞌmɨk gio nach xi chu iꞌmɨk gatuuk nat paiꞌ dhuuk duadɨk giop bam miꞌ dhɨr koiꞌñgaꞌn tɨr.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Miꞌ dhɨr baꞌ dai nat naiꞌ xich jootsak nach sap naiꞌ tu ja aꞌgiꞌñpuꞌ gu jaꞌtkam nach puiꞌ ja tɨtdaidhaꞌ nat sap gu Dios gɇꞌkam kɨꞌn ba dai ja bui guiꞌ nam ka dudua gu jaꞌtkam gio guiꞌ nam ba koꞌiix.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Baꞌ guiꞌ nam jɨꞌk bɨjɨk bhaankamuꞌn tu aꞌgimɨk gu Dios, pu puꞌñi pu bhaan tu aꞌgadaꞌ am gu Jesuus, gio baꞌ nam puiꞌ kaiꞌchdhaꞌ ɨp na sap gu jaroiꞌ na buiñor tɨ jɨɨꞌñdhaꞌ, cham tuꞌ ka tulhiiñchudaꞌ gu Dios.
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Baꞌ na puiꞌ mi ka tu ja aꞌgiꞌñchuꞌ gu Peegro, bɨɨx jɨꞌmaꞌn ja aꞌm bhaiꞌ jim tajaa gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ guiꞌ nam jɨꞌk miꞌ kɇɇ na tu aꞌga.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Baꞌ gu Israel kam jaꞌtkam guiꞌ na ja bɨɨm jim gu Peegro nam puiꞌp tɨ jɨɨgiꞌñ buiñor gu Xoiꞌkam, miꞌ puiꞌ pup tuꞌiiꞌ am, na guꞌ cham jir ja jujur gu puiꞌ na mɨt jax tɨ tɨɨ nat ja aꞌm jup bam tajaa gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ guiꞌ nam cham jir Israel kam jaꞌtkam.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Gio na guꞌ nam xi ja kɇɇ jaiꞌ ñiiñioꞌk kɨꞌn pɨx ba tu aꞌga am nam tu daan, cham tuꞌ puiꞌ jaꞌk ka tu ñiok am na jax bɨɨpɨꞌ dɨr.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Baꞌp ja tɨtda gu Peegro guiꞌ na ja bɨɨm jim: ―¿Jax japim ɨlhiiꞌñ jiñ jaaduñ? ¿Cham aa moor am nam jum bopkonaꞌ dhich jaaduñ, nat guꞌ ja aꞌm bam tajaa gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ jaꞌp na jax aach?
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Baꞌ puiꞌ xi chɨꞌɨɨk ba ja chia nam jum bopkonaꞌ, nam guꞌ sap ba tɨ jɨɨgiꞌñ buiñor gu Xoiꞌkam. Baꞌ guiꞌ soiꞌ ba tɨtda am gu Peegro na sap jɨꞌk tanoolh miꞌ ka xi juruuñdhai ja bui.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.