Atos 10
Southeastern Tepehuan NT (STP_TBL) vs NTLH
1 Baꞌ maaꞌn gu maaꞌnkam Korneelio tɨɨgim mu jaꞌk jup kiokaꞌ na paiꞌ puiꞌ tɨ tɨɨꞌ Sesareeya, na miꞌr ja gɇꞌkam tuk kaꞌ jɨꞌkchi gu sandaaruiꞌx Italia kam.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Baꞌ dhiꞌ dhi maaꞌnkam gammɨjɨ tu daandaꞌ buiñor gu Dios ja bɨɨm guiꞌ nam jɨꞌk jir jum maap oiꞌdhagɨm kaꞌ, gio baꞌ na muiꞌ tu maakdaꞌ gu tuumiñ nam sap baꞌ miꞌ dhɨr jup ja maakidhaꞌ gu Israel kam jaꞌtkam, guiꞌ nam jɨꞌk cham biaꞌkaꞌ nam tuꞌ kɨꞌn tu sabaꞌdaꞌ.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Baꞌ maaꞌnnim mia duuk na ka tu daan, ba tɨɨ maaꞌn gu nobiiꞌñ gu Dios nat buiñor bam maax na miꞌ dhɨr jaꞌp muiꞌ ba jim mu jaꞌk na paiꞌ ka tu daan, jup xi chɨtdaidhat: ―¡Aapiꞌ Korneelio!
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Baꞌ gu Korneelio miꞌ puiꞌ pup tuꞌiiꞌ, dai na bhaiꞌ pup nɨiꞌñ gu nobiiꞌñ gu Dios. Jaꞌxpɨx baꞌ moox chooꞌnnɨt jup tɨtda: ―¿Tuꞌp gaagim jiñ jaduuñ? Baꞌ gu nobiiꞌñ gu Dios gio muiꞌp ji ñio, jup kaiꞌch: ―Aa dho guꞌ na ñich bhaiꞌ pɨx jum aaꞌñdham dho na gu Dios gammɨjɨm kɇɇkɇꞌ nap paiꞌ dhuuk buiñor tu daandaꞌ, gio baꞌ nax bhaiꞌm taat kaꞌ nap gammɨjɨ tu maakdaꞌ gu tuumiñ nam baꞌ miꞌ dhɨr jup ja maakidhaꞌ guiꞌ nam jɨꞌk cham biaꞌkaꞌ nam tuꞌ kɨꞌn tu sabaꞌdaꞌ.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Baꞌ gu xib, dai nam aꞌm jum aaꞌ nap jaroiꞌ mu jootsaꞌ mu jaꞌk Joopi na pu tɨɨdaꞌ gu Simoon guiꞌ nam Peegro kɨꞌn jup jix mat kaꞌ na bha jimdaꞌ yaꞌ aap jum bui.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Miꞌ moo daa gu xib buiñor guiꞌ na puiꞌp tɨɨꞌ Simoon, guiꞌ na bapket jup tu buadaꞌ na miꞌ kio juꞌñdharan gu gɇꞌ suudaiꞌ.
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Baꞌ daipuꞌ nat puꞌñi xi chɨɨdak gu nobiiꞌñ gu Dios, pu cham paiꞌ ka matgir. Baꞌ gu Korneelio ba ja bai gook gu tujuandam tugiꞌñ gio baꞌ maaꞌn gu sandaaruiꞌx chugiꞌñ guiꞌ na gammɨjɨ tuꞌ kaꞌm nɨiꞌñdhaꞌ gio baꞌ na puiꞌ gammɨjɨp tu daandaꞌ buiñor gu Dios.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Baꞌ na mɨt paiꞌ dhuuk miꞌ ba ai, ba ja aagiꞌñ nat buiñor jum maax maaꞌn gu nobiiꞌñ gu Dios gio baꞌ na jax tɨtda. Miꞌ dhɨr baꞌ gatuuk dai nat muiꞌ ba ja joot mu jaꞌk Joopi nam sap baiꞌñpuꞌ gu Simoon.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Baꞌ nam kiaꞌpɨx mummɨ ba aajim Joopi, na bar buimgidhak na kiaꞌpɨx jix dhaam ba duu, gu Peegro bhammɨ baꞌk dhaam ji chɨsdɨk bhaiꞌ ji chu daanɨ jix dhaam jaꞌk.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Baꞌ na bhaiꞌ ka tɨ nɨɨra na ka tu bhaajim na baꞌ moo ba tu jugiaꞌ, na guꞌ bax bhioꞌ,
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 ba tɨɨ na bhaiꞌ ba tɨmñim bhammɨ dɨr jix dhaam gu tuꞌ iam gɇꞌ komaarak jaꞌp tuꞌm na gu jannulh na buuplhichuꞌ kuukgaran dɨr tɨtropiñ kɨꞌn bɨɨx maakob kap dɨr, panaas ku moo jaroiꞌ bhammɨ kɨɨkat bha tɨbaañdhim.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Baꞌ dhiꞌ jɨꞌ na jaꞌp tuꞌm na jax gu gɇꞌ jannulh na bhammɨ dɨr bha tɨmñim jix dhaam, bɨɨx aixim tuꞌm bhaan mi chu jiim am guiꞌ nam gampɨx jaꞌk jix chu jaiꞌch gu sasoiꞌ, gio baꞌ jaiꞌ miꞌp jiim am ɨp guiꞌ nam jum sasoigat, puiꞌ na jax guiꞌ nam maaꞌmkob tu tooton, gio baꞌ jaiꞌ miꞌp jiim am ɨp gu kookoꞌ gam uꞌjiꞌ.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Baꞌ ba kai gu Peegro nat bhaiꞌ ba tum ñio bhammɨ dɨr jix dhaam, jup tum kaiꞌch: ―Aapiꞌ Peegro, xi bamiiꞌ, xi chu kooꞌn dhi sasoiꞌ kup tu jugiaꞌ.
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Baꞌ gu Peegro muiꞌ ji ñio, jup kaiꞌch: ―Moo chi cham ji nañ jiñ guꞌnguxiꞌñ nañ tu jugiaꞌ, nam guꞌ cham jir jum kuaꞌdam dhiꞌ jaꞌp tuutuꞌm, na guꞌx xidhuu noꞌ gan jaroiꞌ ja kuaꞌ.
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Baꞌ guiꞌ na bhammɨ dɨr bha ñiok jix dhaam jup kaiꞌch: ―Chaꞌp puiꞌ jaꞌk kaiꞌchdhaꞌ nax xidhuu, nat guꞌ gu Dios puiꞌ ba tɨi na cham tuꞌ ka xidhuu kaꞌ yaꞌ dɨr jaꞌp jaꞌk.
15 A voz falou de novo com ele:
16 Baꞌ baikim puiꞌ ji chɨ tɨɨ gu Peegro, miꞌ dhɨr baꞌ dai nat ba tɨs jix dhaam guiꞌ na jaꞌp tuꞌm na jax gu gɇꞌ jannulh.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Baꞌ bhaiꞌ puiꞌ pup tuꞌiiꞌ gu Peegro, tɨim gaꞌnga na jax baꞌr jum duukam gu dhiꞌ puiꞌ nat jax tɨ tɨɨ. Baꞌ janoꞌ pɨk miꞌ jaꞌk kiꞌñgob ba ai mɨt guiꞌ nat mu ja joot gu Korneelio, tɨ tɨkkaim am na paiꞌ kio gu Simoon.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Baꞌ na mɨt jax mi ai kiꞌñgob, gɇꞌ kɨꞌn bhaiꞌ ba tɨ tɨkka am gu Simoon guiꞌ nam Peegro kɨꞌn jup jix mat kaꞌ.
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Baꞌ na pui bhaiꞌ daakat kam gaꞌnga gu Peegro na jax baꞌr jum duukam gu puiꞌ nat jax tɨ tɨɨ, ba mattuda gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ na mɨt miꞌ ba ai baik gu jaꞌtkam nam gaagim.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Baꞌ puiꞌ jaꞌk xi jurtuda na xi kɨkbui muiꞌ xi chɨmñiaꞌ miꞌ na mɨt paiꞌ ba ai gu jaꞌtkam na baꞌ cham jax ji chɨꞌji mu jimiaꞌ mu jaꞌk nam paiꞌ baidhidhaꞌ, nat guꞌ sap guiꞌ pɨx puiꞌ jaꞌk tu duu nam baꞌ mu baiꞌñpuꞌ.
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Baꞌ gu Peegro dai nat jax jup tɨm bhaiꞌ dhɨr baꞌk dhaam xi ja ñioꞌkdhak jup ja tɨtda: ―Aañiꞌ dhor diꞌ guiꞌ na pim jaroiꞌ gaagim jiñ jaaduñ. ¿Tuꞌ kɨꞌn japim giñ gaagim?
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Baꞌ guiꞌp kaiꞌch am: ―Aa dho guꞌ nat bhach joot dho maaꞌn gu ja gɇꞌkam tuk gu sandaaruiꞌx na Korneelio tɨɨꞌ. Baꞌ dhiꞌ dhi maaꞌnkam joidham jir jix bhaiꞌkam, gio na gammɨjɨ tu daandaꞌ buiñor gu Dios, gio baꞌ nam bɨɨx pɨx jix kɨɨgalhiꞌñ gu Israel kam jaꞌtkam. Baꞌ maaꞌnnim buiñor jum maax gu nobiiꞌñ gu Dios, baꞌ puiꞌ tɨtda na sap jaroiꞌ bha jootsaꞌ na bham baiꞌñmɨraꞌ nap mu jimiaꞌ mummɨ kiaꞌmiꞌñ na sap baꞌ miꞌm kaayaꞌ nap jax tu aꞌgidhaꞌ.
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Baꞌ xi ja chia gu Peegro nam muiꞌ xi baapkiaꞌ mu jaꞌk baꞌk chɨr. Miꞌ baꞌ pu gan ji chɨbia mɨt, kabuimuk baꞌ maap ba jii mɨt mu jaꞌk nam paiꞌ baidhim. Baꞌ jaiꞌ dhɨt jup ma ja oi mɨt gu miꞌ kam Joopi guiꞌ nam jɨꞌk tɨ jɨɨgiꞌñdhaꞌ buiñor gu Xoiꞌkam.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Baꞌ na bar jumai buimgidhak, mummɨ ba ai mɨt na paiꞌ puiꞌ tɨ tɨɨꞌ Sesareeya, miꞌ na paiꞌ tɨ nɨɨra gu Korneelio ja bɨɨm gu jajaaꞌnniꞌñ gio jaiꞌ guiꞌ nam maap jix bhaiꞌ kaiꞌchdhaꞌ, nat guꞌ ja bai nam miꞌp tuiꞌkaꞌ.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Baꞌ nat paiꞌ dhuuk miꞌ ba ai gu Peegro miꞌ na paiꞌ pɨk kio gu Korneelio, muiꞌ ji jii nat ba namkim. Baꞌ na jax jim mi jaꞌp bɨɨpɨꞌ dɨr oꞌlhiaꞌn kɨꞌn ji kɨkbo nat miꞌ ba ji chu daanɨ buiñor gu Peegro.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Guꞌ ji nat guꞌ gu Peegro xi dhaagɨk xi kɨkbuichdhak jup tɨtda: ―Xi kɨkboꞌñ jaduuñ, chaꞌp jum oꞌlhia kɨꞌn kɨkkadaꞌ. Aañ jir jaꞌppɨx maaꞌnkam jia jaꞌp na jax aap, cham tuꞌr Dios iñ.
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Miꞌ dhɨr baꞌ maap jix bhaiꞌ xi kaiꞌchidhat muiꞌ ji baap jamɨt mu jaꞌk baꞌk chɨr. Baꞌ miꞌ pɨx ji ja tɨɨ gu Peegro nam giilhim muiꞌ miꞌp tuꞌiiꞌ gu jaꞌtkam,
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 baꞌp ja tɨtda: ―Dho guꞌ na pim jax bax maat jiañ jaaduñ na puiꞌ jaꞌk tu aagix aach jich bui nach jir Israel kam jaꞌtkam nax xidhuu noꞌch maap tu aꞌgat maaꞌn ñiꞌook jup bua ja bui guiꞌ nam cham jir Israel kam jaꞌtkam, sia noꞌch gan miꞌ paiꞌ pɨx aꞌjɨ ja kiꞌaam. Ku baꞌ guꞌ gu Dios puiꞌ jaꞌk jiñ aagiꞌñ ji na sap cham tuꞌ kax xidhuu noꞌñ tu aꞌga gu jaroiꞌ buiñor noꞌ cham jir Israel kam.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Puiꞌ ku ñich baꞌ aañ cham jax ji chɨꞌɨɨk bhaiꞌ xi jii nam bhaiꞌ bañ baidhim dhim jaaduñ. Baꞌ gu xib aañ tɨix maachim na pimɨt jax kaiꞌñkam mu tuñ joochxiñ jaaduñ.
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Baꞌ gu Korneelio muiꞌ ji ñio, jup kaiꞌch: ―Aa dho guꞌ na ñich jaꞌpni tɨ tɨɨ dho maaꞌnnim nat kiaꞌpɨx jɨꞌk maakob tanoolh bap duu nañ yaꞌ ka tu daan mia duuk jaꞌkiaꞌnni na xib. Yaꞌ bam maax jiñ bui maaꞌn gu maaꞌnkam na joidham jix chua totbikdam tɨ tɨiꞌchuꞌ,
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 baꞌp jiñ chɨtda mi jaꞌp ji kɨkbok: “Aapiꞌ Korneelio, gu Dios gammɨjɨ jum kɇɇkɇꞌ nap paiꞌ dhuuk tu daandaꞌ buiñor, gio baꞌ nax bhaiꞌm taat kaꞌ nap paiꞌ dhuuk tu maakdaꞌ gu tuumiñ nam baꞌ miꞌ dhɨr jup ja maakidhaꞌ guiꞌ nam jɨꞌk cham biaꞌkaꞌ nam tuꞌ kɨꞌn tu sabaꞌdaꞌ.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Baꞌ gu xib dai nam aꞌm jum aaꞌ pɨx nap jaroiꞌ mu jootsaꞌ mu Joopi na mu jimiaꞌ na baiꞌñmɨraꞌ gu Simoon guiꞌ nam Peegro kɨꞌn jup jix mat kaꞌ. Miꞌ moo tɨbiap buiñor guiꞌ na puiꞌp tɨɨꞌ Simoon guiꞌ na bapket jup tu buadaꞌ na miꞌ kio juꞌñdharan gu gɇꞌ suudaiꞌ.”
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Baꞌ aañ cham jax ji chɨꞌɨɨk muiꞌp ma tu joot ɨp nam jum baiꞌñpuꞌ, baꞌ aap puiꞌ cham jax ji chɨꞌɨɨk bhaiꞌp ma jii dho chiñ jaduuñ. Baꞌ gu xib yaꞌp tuꞌiiꞌ ich dho buiñor gu Dios nach xim kaim nat jax jaꞌk puiꞌ bham joot nap tuꞌch aꞌgidhaꞌ.
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Baꞌ gu Peegro bhaiꞌ ji chu ja aꞌgi, jup kaiꞌch: ―Xib jañ baꞌ bax maat jiñ jaaduñ na bak cham tuꞌ jaiꞌ kam ja ɨlhiiꞌñ gu Dios guiꞌ nam cham jir Israel kam.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Guꞌ bak ji siax ja kɨɨgalhiꞌñ ji, dai noꞌm tu daan pɨx ji bak buiñor, gio baꞌ noꞌm jix kɨɨꞌp jum duukam jup tu bua.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Dho guꞌ gu Dios puiꞌ tu ja aꞌgidhak dho gu Israel kam jaꞌtkam na puiꞌ ja tɨtdadaꞌ na sap guch Xoiꞌkam guiꞌ nar gɇꞌkam ja bui bɨɨx na jɨꞌk jaꞌtkam, jix bhaiꞌ nam buiñor jum palhbuidhaꞌ nam baꞌ cham kam tulhiiñaꞌ gatuuk.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Dho guꞌ puiꞌ dho na pim jax bax maat jiañ jaaduñ nat jax chum duu bhammɨ jaꞌp ja bui gu Israel kam jaꞌtkam, nat bhammɨ dɨr naiꞌ jim tɨbgai bo Galilea, gatuuk bo na paiꞌ dhuuk gu Juan bha jaꞌp oirɨt puiꞌ ja tɨtdadaꞌ gu jaꞌtkam na sap jum aaꞌ nam jum bopkonaꞌ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Dho guꞌ puiꞌ dho na pim jax bax maat jiañ jaaduñ, nat gu Dios gɇꞌkam kɨꞌn bhaan tɨ tɨɨ gu Jesuus Nasareet kam gio nat gɇꞌ bhaan tajaa gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ, puiꞌ ku baꞌ joidham jix bhaiꞌm duukam xip tu buimɨk gu Jesuus, gio baꞌ na bha jaꞌp oirɨt ja duduaꞌñdhidhaꞌ guiꞌ nam jɨꞌk kam tulhiiñdhat nam jix kakoꞌk kaꞌ na puiꞌ jaꞌk ja duukaꞌ gu jaꞌook. Baꞌ dhiꞌ puiꞌ nat jɨꞌk jax tu duu, dhiꞌ gu Dios na bhaan tɨ nɨidhidhaꞌ, puiꞌ ku baꞌx bhaaiꞌ nat puꞌñi tu duu.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Baꞌ aach maaxik tɨɨ dɨɨlh jich buupui kɨꞌn gu dhiꞌ puiꞌ nat jɨꞌk jax tu duu gu Jesuus bhammɨ jaꞌp na paiꞌ jax jir Judea dɨbɨɨr, gio baꞌ bhammɨ jaꞌk na paiꞌ jax jir Jerusaleen. Gatuuk baꞌ am xi mua mɨt, bhaan gu kuruus taꞌm jamɨt xi sissapak.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Ku baꞌ guꞌ gu Dios giop duaꞌñ ji baik tanoolh kɨꞌn, gio baꞌ nat puiꞌ tu duu na giop bam maaxdhaꞌ aach jich bui.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Ku baꞌ guꞌ cham tuꞌ ji nat moo bɨɨx ja buim maax gu jaꞌtkam, guꞌ dai aach ji nat jɨꞌk pu bɨjɨk dɨr pu puiꞌ jaꞌk jich aꞌm tɨ tɨɨ gu Dios nach puꞌñi tɨgiaꞌ na jax jum duñiaꞌ. Baꞌ aach bɨɨmaꞌn xi chu koiꞌmɨk gio nach xi chu iꞌmɨk gatuuk nat paiꞌ dhuuk duadɨk giop bam miꞌ dhɨr koiꞌñgaꞌn tɨr.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Miꞌ dhɨr baꞌ dai nat naiꞌ xich jootsak nach sap naiꞌ tu ja aꞌgiꞌñpuꞌ gu jaꞌtkam nach puiꞌ ja tɨtdaidhaꞌ nat sap gu Dios gɇꞌkam kɨꞌn ba dai ja bui guiꞌ nam ka dudua gu jaꞌtkam gio guiꞌ nam ba koꞌiix.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Baꞌ guiꞌ nam jɨꞌk bɨjɨk bhaankamuꞌn tu aꞌgimɨk gu Dios, pu puꞌñi pu bhaan tu aꞌgadaꞌ am gu Jesuus, gio baꞌ nam puiꞌ kaiꞌchdhaꞌ ɨp na sap gu jaroiꞌ na buiñor tɨ jɨɨꞌñdhaꞌ, cham tuꞌ ka tulhiiñchudaꞌ gu Dios.
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Baꞌ na puiꞌ mi ka tu ja aꞌgiꞌñchuꞌ gu Peegro, bɨɨx jɨꞌmaꞌn ja aꞌm bhaiꞌ jim tajaa gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ guiꞌ nam jɨꞌk miꞌ kɇɇ na tu aꞌga.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Baꞌ gu Israel kam jaꞌtkam guiꞌ na ja bɨɨm jim gu Peegro nam puiꞌp tɨ jɨɨgiꞌñ buiñor gu Xoiꞌkam, miꞌ puiꞌ pup tuꞌiiꞌ am, na guꞌ cham jir ja jujur gu puiꞌ na mɨt jax tɨ tɨɨ nat ja aꞌm jup bam tajaa gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ guiꞌ nam cham jir Israel kam jaꞌtkam.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Gio na guꞌ nam xi ja kɇɇ jaiꞌ ñiiñioꞌk kɨꞌn pɨx ba tu aꞌga am nam tu daan, cham tuꞌ puiꞌ jaꞌk ka tu ñiok am na jax bɨɨpɨꞌ dɨr.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 Baꞌp ja tɨtda gu Peegro guiꞌ na ja bɨɨm jim: ―¿Jax japim ɨlhiiꞌñ jiñ jaaduñ? ¿Cham aa moor am nam jum bopkonaꞌ dhich jaaduñ, nat guꞌ ja aꞌm bam tajaa gux Dhuuduꞌ kam jix Uañ Iiꞌmdaꞌ jaꞌp na jax aach?
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Baꞌ puiꞌ xi chɨꞌɨɨk ba ja chia nam jum bopkonaꞌ, nam guꞌ sap ba tɨ jɨɨgiꞌñ buiñor gu Xoiꞌkam. Baꞌ guiꞌ soiꞌ ba tɨtda am gu Peegro na sap jɨꞌk tanoolh miꞌ ka xi juruuñdhai ja bui.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.