Romanos 4
Sug Begu Ne Kalegenan (STB) vs NVT
1 Landun ma rayuning metalu' ta metendeng ri ni Abraham ne gepu'an ta ne ngag Judeo? Landuning misegaraan?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Bu' pimetareng pa giin ned Diwata pebiyan se ngag betang neng mibaalen, duun siyai gempesigarbuun ma'ad gena' ri seng metungenga'an ned Diwata.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ay su Kesulatan miktalu', “Dinawat ned Diwata si Abraham tendeng ay si Abraham miktu'u ri seniin.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Su getaw neng mikterbahu mekerawat ne ngak su'ul, ma'ad su ngak su'ul gena' ilelaan neg begay ay pitugesaan ma ini.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ma'ad para se getaw ne genda' peksalig ri se ngak terbahuun tumu' miktu'u ri sed Diwata neng migilala seng mekesesala' ne nda' mekesala', ilelaan giin neng metareng tendeng sek pektu'uun.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Giin nini suk tinalu' ni David sek pektuntulen se dleliyag neg betiken ne getaw ned dinawat ned Diwata gena' tendeng se isan landun ne ngang miterbahuun:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Pedleliyagen gaid su nga getaw ne su ngak sayep nilan pinasaylu na,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Pedleliyagen gaid su getaw ne suk sala'en nda' na isipay ne Ginu'u!”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Dleliyag ketu nek tinalu' ni David, para ba se ngang miksunud sek sirimunyas sek peketinuli' na run rekay? Gena'! Tumu' para rema tu se nga gena' tinuli'. Ay sek tinalu' nami neg buwat se kesulatan, “Miktu'u si Abraham ri sed Diwata, bu' tendeng sek pektu'uun, mipuli' sung melengas neg rilasyunen ri sed Diwata.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Nanu ma ini mihitabu'? Se genda' pa ba metuli' si Abraham awas seng mituli' na giin? Mihitabu' ini se genda' pa giin metuli', gena' seng mituli' na giin.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ay tinuli' giin dluwaten mektu'u ri sed Diwata, bu' suk peketinuli'en giini gilelaan neng mikpe'ita' ne tendeng sek pektu'uun, sud Diwata dinumawat ri seniin gisip metareng isan nda' pa giin tuli'ay. Aas si Abraham giin su gispirituhanen ne gama' tu se dlaun neng mektu'u ri sed Diwata, bu' dinawat ilan gisip metareng isan nda' ilan pa metuli'.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Giin rema su gama' nu ngak tinuli', gena' na run ay mituli' ilan, bu' ndi' midleketubu' ilan maa' sek pektu'u nu gama' ta ne si Abraham se genda' pa giin metuli'.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Miksaad sud Diwata riin ni Abraham bu' tu se nga gesalaan neg begain ri senilan sug benwa. Binaalen itu, gena' tendeng ay tinuman ni Abraham su Kesugu'an, ma'ad tendeng ay miktu'u giin bu' dinawat ned Diwata gisip metareng.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ay bu' su ngak saad ned Diwata binegay tu se nga getaw neng miktuman ri se Kesugu'an, suk pektu'u nda' rayuni gulugaan bu' suk saad ned Diwata nda'irunik paluun.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Su Kesugu'an miguwit ne dlanget ned Diwata, ma'ad bu' nda'iruni kesugu'an, nda'irunik pedlapas ri se kesugu'an.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Aas suk saad pisingkal ri sek pektu'u arun me'angken ini gisip begay ned Diwata para se dlaun ne gesalan ni Abraham—gena' na run ri senilan neng miktuman ri se Kesugu'an, bu' ndi' tu seng miktu'u rema maa' seg binaal ni Abraham. Ay si Abraham giin su gispirituhanen ne gama' se dlaunan ta;
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 sumala' sek tinalu' ri se kesulatan, “Binaal'u dya'a ne gama' se dlaun ne nga getaw se ngang nasud.” Aas suk saad melengas ri sek pengenleng ned Diwata nek tinu'uwan ni Abraham—sud Diwata neng mikpetubu' puli' se ngang mimatay bu' su ngak pemandu'en migbaal se ngag betang ne genda' pa nud diin.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Si Abraham miktu'u bu' midderama isan nda'iruni keterengan neng medderama, aas mibaal ne “gama' se dlaun ne nga getaw seng melaun ne ngang nasud.” Sumala' sek tinalu' ri se kesulatan, “Su nga gesalan mu maa' kelaun se ngag bituun.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Megaud na mengmegatus tauni giddaren; ma'ad suk pektu'uun nda' meluya seng migena'ena' giin metendeng ri se dlawasen, ne dlegulang na giin bu' ndi' mekegbata' pa, awas seng metuud, si Sarah gendi' na mekengembata'.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Nda' giin merela'ay nek pektu'u awas medduwa'ruwa' sek saad ned Diwata, suk pektu'uun migbegay ri seniin nek sekeg bu' miksaya' giin tu sed Diwata.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Ay misiguruun gaid neng mekegbaal sud Diwata sek pegbaal landunik sinaaren.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Giin itu su keterengan tuma ma si Abraham, pebiyan sek pektu'u, “Dinawat ned Diwata gisip metareng.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Su ngak talu', “Dinawat giin gisip metareng” nda' sulatay para seniin na run.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Sinulat ini para rema senita ned duwaten gisip metareng, ay miktu'u ita ma ri seniin neng mikpetubu' puli' riin ni Jesus ne Ginu'u ta.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Tendeng se ngak sala' ta, piniyal giin arun petain bu' pitubu' giin puli' arun baalenen ita neng metareng duma sed Diwata.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.