Atos 27
Sug Begu Ne Kalegenan (STB) vs NVT
1 Sek piguyunan neng menekayan ami pagaw seg Italy, piniyal nilan si Pablo bu' sud duma pa ne ngak perisu riin ni Julio. Si Julio keni, kapitan se ngak sundalu seg Roma ne giningelanan “Ngak Sundalu se Gari'.”
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Mbuus, duunik sekayan buwat seg Adramitio neng megaud na lumarga pagaw se ngad denggu'an sek probinsiya neg Asia. Linumarga suk sinekayan nami. Middunut ri senami si Aristarcus nek taga Tesalonica, sala nek siyudad seng Macedonia.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 Pekesunud ne gendaw dinumenggu' ami sek Sidon. Melengas gupiya si Julio riin ni Pablo bu' tinugutaan si Pablo neng mementaw se ngak sambaten ritu arun mbegayan giin ri se nga kina'enlanen.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Mbuus mikpeddayun ami menekayan buwat ritu bu' tendeng ay tinumagbu' ri senami su genus, mikpagaw ami seng melimeng neg bahin sek timuwalag nek Cyprus.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Dinipag nami sud dagat neng migatubang sek Cilicia bu' Pamfilia bu' dinumenggu' ami seng Mira nek sakup sed Licia.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 Ritu mikiita' su kapitan nek salabuuk nek sekayan neg buwat seg Alejandria ne dlumarga pagaw seg Italy. Aas pigalinen ami ritu.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Mingmaya'maya' suk pekpenekayan nami seled sek santa' endaw bu' tubus nami mibiyanan su gembagel ne kelised, minateng ami seng meripagan se dlunsud ne Kinidus. Tendeng ay tinumagbu' gaid ri senami su genus, ndi' ami mekelahus sek pa'agawan nami. Ngani' minekayan ami sed dibaluy neg bahin sek timuwalag ne Crete neng melimeng ri se genus, bu' ritu ami minayan seng meripagan nek Salmone.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Mimaaybaay ami ma'aray. Ma'ad midlised ami gaid gupiya tampan seng mirepet ami se dlugar ne iningelanan neng “Melengas ne ngad Denggu'an,” gena' melayu' se dlunsud ned Lasea.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Mipayat ami ritu tampan mirepetan ami nek panahun nek piligru naik penekayan ri sed dagat, ay sek timpu ketu, misagad na su Gendaw nek Pekpu'asa. Aas sinembagan ilan ni Pablo,
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 “Ngak sambat, mi'ita'u nek piligru na suk pekpenekayan ta bu' mateng su kelaatan se nga karga ta bu' sek sekayan bu' asta na su ketubu' ta.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ma'ad mbagel kampuun suk peksalig nu kapitan tu se nga kustabli sek tinalu' nu gapu' bu' kapitan seg barku sinangkali' sek tinalu' ni Pablo.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Bu' sud denggu'an gena' mpiya pegedluran ri sek timpu neng meteddaw, aas su dlaunan minuyun neng mekpeddayun sek pekpenekayan bu' sek pekpenantu sek peddenggu' sek Fenix. Sala ini ned denggu'an se Crete neng mi'atubang ri sek sindepan bu' migedlud ilan ritu sek panahun seng meteddaw.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Mbuus mingmaya'maya' megenus buwat seg habagatan, bu' mikegena'ena' su nga getaw neng metuman nilan suk pelanu nilan, aas bininteng nilan suk pundu bu' mimaaybaay ilan sek timuwalag ne Crete.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Se genda' mpayat, midlepulus sung meseleg ne genus buwat tu sek timuwalag ne giningelanan, “Su Genus buwat ri sek Sebangan.”
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Linumambes sug balat tu seg barku bu' tendeng ay ndi' na nami mesensung su genus, milali ami na menantu bu' mikpe'anud ami na ma'aray.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Mikepesaliped ami sek pegbiyan nami seg habagatan neg bahin seng miika' nek timuwalag ne Cauda. Isan midlised ami, mikarga pa gusay nami sug buti neg bininteng neg barku arun ndi' medlaat.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Kinarga nilan ini bu' rayun iniketan nilan sug barku arun meligen. Tendeng se gendek nilan neng mesenlad sug barku ri se gelisan megaud sed Libya, pibaba' nilan su dlayag bu' mikpe'anud ilan na ma'aray.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 Mikpeddayun pa gaid sung mesekeg neg balat. Aas sek pekesunud ne gendaw, pinladdu' nilan su nga kargamintu nuk sekayan ritu sed dagat.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 Bu' sek sunud pa gaid ne gendaw, su nga gamit na mismu ri sek sekayan, giinik pinladdu' nilan.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Seled sek santa' endaw, nda' nami me'ita' su gendaw bu' su ngag bituun, bu' miksamet pa gaid sug balat. Se ketambinai' nda' ami na pedderama neng meluwas pa.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Sek peketubus sek santa' endaw, su nga getaw nda' mekekaan, migindeg si Pablo bu' miktalu', “Ngak sambat, bu' minginengeg amu pa siya ri senaan bu' nda' penekayan buwat se Crete, ndi' ta siya mesagad dlaunan keni.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ma'ad nandaw megandyu'u ri seniyu ne ndi' amu mendek ay nda'irunik sala ri seniyu neng matay. Sug barku raing megeba'.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Ay gebii, sud Diwata ne giining mikaangken ri senaan bu' giinik sinimbau, miksugu' neg anghel
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 neng miktalu' ri senaan, ‘Pablo, ndi'a mendek! Kina'enlan neng mengatubang'a se Gari' seg Roma. Bu' enlengay mu, sud Diwata megingat ri seni'a duma se ngak sementaun mu.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Aas pengmeligen amu, ngak sambat! Ay miksaligu ri sed Diwata neng metuman gaid suk tinalu'en ri senaan.
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ma'ad mereksa' ita sek sala nek timuwalag.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Se kesepulu' bu' paat gebii na, inanud ami pebiyan seg balat ri sed dagat seng Mediteraneo. Sek peketitenga' gebii, su ngak tripulanti mikebatik neng megaud ami na ri se dlupa'.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Aas tinekad nilan sud dagat bu' misuunan nilan ne ngad duwa' pulu' repaid dalemen. Bu' se genda' mpayat, tinekad na pelum nilan puli' bu' ngak sepulu' bu' lima repa ra run.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Bu' tendeng ay minendek ilan neng mesenlad ami ri se ngag batu, linaddu' nilan su gepaat ne ngak pundu ritu se gulin nek sekayan bu' migampu' ilan neng meksiselem na siya.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Liyagan siya nu ngak tripulanti neg belengen suk sekayan. Aas pipenaug nilan sug buti ritu sed dagat bu' mikpelaunglaung neng medladdu' ilan ma'aray ne ngak pundu sed dulung.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ma'ad miktalu' si Pablo tu se kapitan bu' se nga kustabli, “Bu' megawa' su ngak tripulanti ri sek sekayan, ndi' amu meluwas.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 Aas pinetel nu nga kustabli su ngak tali ne giniket tu seg buti bu' pisaddan nini neng me'anud.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Seng middali' endaw na, lineges ilan ni Pablo neng maan. Miktalu' giin, “Duwa' simana na suk pekperateng niyu neng metubus sug balat bu' nda' amu gaid mekekaan.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Aas megandyu'u ri seniyu ne aan amu arun mpuli' suk sekeg niyu tendeng ay nda'irun isan sala tawan ri seniyu neng matay.”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Peketubus ini telu'ay, minuwan si Pablo nek pan bu' ri seng metungenga'an ne dlaunen mikpesalamat giin ri sed Diwata bu' pinetapetaan suk pan bu' minaan.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Dlaun nilan mi'ulikseg bu' minaan ilan rema.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 (Dlaun nami duwa' gatus bu' pitu pulu' bu' enem ne ritu sek sekayan.)
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Seng mikekaan na su dlaunan bu' mibesug na, pinidlak nilan ri sed dagat su nga ginuwit ne ngak trigu arun meksigaan suk sekayan.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Sek pekesikanselem, nda' mesuunay ne ngak tripulanti bu' ta' ami nek timuwalag ma'ad mi'ita' nilan suk sala ne dluguk ned duunig baaybaayen bu' mikegukum ilan ned ditu nilan pesenlaray suk sekayan.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Aas pimetel nilan su ngak tali ne giniket se ngak pundu bu' bineleng ri sed dagat. Inugbad rema nilan su ngak tali ne giniket ri se ngak timon. Bu' pitaas nilan su dlayag ri sed dulung arun peliren ilan pagaw tu seg baaybaay.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Rayun mipagaw suk sekayan ri seng midlumpuk ne gelis bu' misenlad. Sud dulungen nini milebeng bu' ndi' na mekiigin bu' su gulin migeba' tendeng se kesekeg nek peddanlag ne ngag baled.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Mikpelanu siya su nga kustabli nek pemetain su dlaun ne ngak perisu arun nda'iruning mekelanguy pagaw se geksid bu' mekedlaguy.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ma'ad su kapitan nu nga kustabli liyagan luwasen si Pablo, aas pinegengaan ilan. Bu' su dlaun neng mekelanguy pi'unaan sek peksampak bu' pilanguy pagaw tu seg baaybaay bu'
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 sud duma pilendugen neng migawid ri se ngak tabla awas isan landun neng migeba' neg bahin tu sek sekayan. Seng maa' nini, dlaun nami mirepet tu seg baaybaay neng miluwas.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.