2 Samuel 14
KUATE TUKU PASA (SSD) vs NVT
1 Gabat suŋgo David nu kiŋo nuŋe Absalom te-denna sulumba ŋgamuŋgal piti ŋak minna ta Yoab nu katesena tukunu
1 Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o rei agora desejava ver Absalão.
2 nu taŋgo ande kukulna le nu tiŋga kina ka Tekoa tumbraŋ prona sulumba pino ande wamdus kuyar mayenu ŋak ta tumba luka Yoab tugum kinaik le nu ndek pino ta wam pagumba sana: Ne kaye sulumba pino kuembol taŋgo nuŋe o buk kummba kusrena le sagka minanu taŋaŋ
2 Por isso, mandou trazer de Tecoa uma mulher conhecida por sua sabedoria. Disse-lhe: “Finja que está de luto; vista roupas de luto e não se perfume. Aja como uma mulher que está lamentando a morte de alguém há muito tempo.
3 gabat suŋgo tugum kumba ka pasa ne sanamŋgit te nu sawa ŋgina.
3 Depois, vá até o rei e apresente a história que vou lhe contar”. Então Joabe disse o que ela deveria falar.
4 Taŋamba nu Tekoanu pino ta wam paguna le nu kumba ka gabat suŋgo tuku tumailamŋge dagol tidroŋga loka sakina: O gabat suŋgo, ne ye turya ŋgina le
4 Quando a mulher de Tecoa se aproximou do rei, curvou-se com o rosto no chão e disse: “Ó rei! Ajude-me!”.
5 gabat suŋgo ta ndek nu kusnana: Ne ame piti ŋak le ye ne turni e ŋgina le pino ta lafumba sana: O gabat suŋgo, ye taŋgo o buk kumna le ye kuembolnu minet.
5 “Qual é o problema?”, perguntou o rei. “Pobre de mim, sou viúva!”, respondeu ela. “Meu marido morreu.
6 O buk ye kiŋo armba kile-patiken ta mara ande nale piro mbolŋge kame bunaik. Kame bunaik le taŋgo ande nale kigraibkam tuku nda minna. Taŋana le kiŋo andeŋge saŋgri tiŋga kiŋo ande balena le kumna le
6 Meus dois filhos brigaram no campo. Como não havia ninguém por perto para separá-los, um deles acabou matando o outro.
7 kile yiŋe taŋgo tuku kuasmbi nane ye tuku gubra suŋgo tumba nane teŋenmba ye sayinaig. Naŋe kiŋo ta sine siŋga le kiŋo inum kumna ta tuku lafunu nu turmba balebe le kumwa ŋga sayinaig. Nane taŋawaig ta ye kiŋo kugatok mini le yiŋe taŋgo tuku ndare mata kugawamŋgat ŋga David sana.
7 Agora, o resto da família está exigindo de sua serva: ‘Entregue-nos seu filho. Vamos executá-lo por ter matado o irmão. Ele não merece herdar a propriedade da família’. Querem apagar a última brasa que me restou; se o fizerem, o nome e a família de meu marido desaparecerão da face da terra.”
8 Taŋakina le gabat suŋgo ndek pino ta tuku pasa lafumba sana: Ne luka naŋe wande mbol kaye le yeŋge pasa ta nane ndoŋ te-tiwamŋgit ŋgina le
8 “Eu cuidarei disso”, disse o rei. “Vá para casa.”
9 pino ta ndek nu sana: O gabat suŋgo, ne ye tuku piti te te-tiwam bafuwa le nane gubraniŋguwa ndeta ne tuku mbar kuga. Piti ta ye yiŋe ndare ndoŋ sine kurawamŋgig ŋgina le
9 A mulher de Tecoa respondeu: “Ó meu senhor, o rei, que a culpa caia sobre mim e sobre a família de meu pai, e que o rei e seu trono sejam inocentes!”.
10 gabat suŋgo ndek lafumba sana: Taŋgo ande nu ne kumammba pasa pitinu ande sanuwa kande ne nu tumba ye tugum te prowa. Taŋawa le nu ne maŋ lato piti ande tine nda ŋgina le
10 “Se alguém criar problemas, traga-o a mim”, disse o rei. “Eu lhe garanto que ele nunca mais a incomodará.”
11 nu ndek sakina: O gabat suŋgo, ne naŋe Mbara Suŋgo yabaŋa le nane ye tuku kiŋo kumna ta lafunu ye tuku kiŋo ande te bale ndawaig ŋgina le David nu sakina: Suŋgo abo tugu ŋak nu tuku nyu mbolŋge ye son pasa ne sanet. Nane maŋau ande ne tuku kiŋo mbolŋge ke nda ŋgina.
11 Então ela disse: “Por favor, prometa pelo S enhor , seu Deus, que não deixará o vingador da vítima matar meu filho. Não quero mais derramamento de sangue”. Ele respondeu: “Tão certo como vive o S
12 Kile pino ta maŋ lato pasa sana: O gabat suŋgo, ye maŋ pasa ande ne sanamŋgit ŋgina le nu ndek sakina: Maye ne saka le isi ŋgina le
12 “Permita-me pedir mais uma coisa ao meu senhor, o rei”, disse a mulher. “Fale”, respondeu ele.
13 pino ta nu sana: Ne ndaŋam tuku Kuate tuku mbal mbolŋge maŋau ŋayonu kate? Ne naŋe kiŋo pitaina sulumba nu te-luka tam nda iduste tukunu kile naŋe miroŋ naŋe pasa teŋge ne naŋe ŋgaro pasa mbolŋge palet.
13 Então ela disse: “Por que o senhor não faz pelo povo de Deus o mesmo que prometeu fazer por mim? Ao tomar essa decisão, o senhor condenou a si mesmo, pois se recusou a trazer para casa seu filho banido.
14 Kule nu kilke mbolŋge kutukate ta taŋgo nu maŋ luka tam kumuŋ kuga. Taŋamba ndo sine ŋakmba kumbe sulumba maŋ luka aboŋge nda. Kuate nu ake sinaŋ taŋgo bale ndaniŋgit. Ande nu ŋgumnemba maskenŋge minit ta nu te-luka tam tuku nu piro kareŋkate ŋgina.
14 Um dia, todos nós morreremos. Nossa vida é como água que, depois de derramada na terra, não pode mais ser recolhida. Mas Deus não apaga a vida; ao contrário, ele cria meios de trazer de volta aqueles que foram banidos de sua presença.
15 Taŋamba nu maŋ lato sakina: O gabat suŋgo, nane ye mbolŋge maŋau kam sakinaig ta ye kuru-kuruka ne sota prowit. Ye idusit ye ne kusnani le ne ye tuku pasa ismba ye turyumba
15 “Vim suplicar ao meu senhor, o rei, porque outros me ameaçaram. Pensei: ‘Talvez o rei me escute
16 taŋgo ta peuniŋga le sile kiŋo ndoŋ ŋaigo siglike nda ŋga idusit.
16 e nos livre daqueles que desejam nos eliminar da herança que Deus nos deu.
17 Neŋge ye turya le ye mine mayewamŋgit. O gabat taŋgo, ne Kuate tuku eŋel suk. Ne maŋau magenu ŋaigonu kumumbi pileniŋgit. Naŋe Mbara Suŋgo ne ŋak minwa ŋgina.
17 Sim, o meu senhor, o rei, restaurará nossa paz de espírito’. Sei que o senhor é como um anjo de Deus, capaz de discernir entre o bem e o mal. Que o S enhor , seu Deus, esteja com o rei”.
18 Taŋakina le gabat suŋgo pino ta tuku pasa lafumba sana: Ye kusna ande ŋak ta ne lafuwa ŋgina le nu ndek sakina: O gabat suŋgo, saka le ye isi ŋgina le
18 “Preciso saber uma coisa”, disse o rei. “Diga-me a verdade.” “Sim, ó meu senhor, o rei”, disse a mulher.
19 nu ndek kusnana: Ne Yoabŋge kukulnat le pasa te tumba prowat e ŋgina le pino ta lafumba sana: O gabat suŋgo, ne tuku kusna ta ye yabukam kumuŋ kuga. Ne kumumbi sakate. Naŋe kame gabat Yoabŋge ye wam paguyumba kukulyat le wamdus te tumba ne tugum prowit ta
19 “Foi Joabe quem a mandou aqui?”, perguntou o rei. A mulher respondeu: “Ó meu senhor, o rei, como posso negar? Ninguém é capaz de esconder coisa alguma do senhor. Sim, foi Joabe, servo do rei, que me enviou e me disse o que falar.
20 nu Absalom tuku ŋga maŋau ta kina. O gabat suŋgo, ne wamdus kuyar mayenu ŋak Kuate tuku eŋel suk. Ne kilke tugu ŋakmba mbolŋge maŋau prowe likade ta ne kila ŋgina.
20 Agiu desse modo para que o senhor pudesse ver a questão com outros olhos. Mas o senhor é sábio como um anjo de Deus e entende tudo que acontece em nosso meio!”.
21 Pino ta David kusremba kina le nu ndek Yoab wikina le nu sota prona le nu ndek sana: Ne isa. Ye ne tuku wamdus dubiwamŋgit. Ne kumba ka Absalom tumba te prowa ŋgina le
21 Então o rei mandou chamar Joabe e lhe disse: “Muito bem, vá e traga de volta o jovem Absalão”.
22 Yoab nu pasa ta ismba David tumailamŋge truk kina sulumba sakina: O gabat suŋgo, Kuate nu ne nyaro tinwa. Kile ye kila pilet. Ne ye tuku wamdus gare ŋak ŋgina.
22 Joabe se curvou com o rosto no chão e disse: “Finalmente sei que obtive o favor do meu senhor, o rei, pois atendeu a meu pedido!”.
23 Taŋaka sana sulumba Yoab nu tiŋga Gesur tumbraŋ kina ka taŋge Absalom tumba luka Yerusalem prona kande
23 Joabe foi a Gesur e trouxe Absalão de volta a Jerusalém.
24 David nu Absalom kaŋgeram mbulmba sakina: Nu nuŋe wande mbolŋge minwa. Ye nu tumail kaŋgere nda ŋgina le Absalom ndek nuŋe wande mbol kumba mam nuŋe tugum kine ndakina.
24 O rei, porém, deu a seguinte ordem: “Absalão pode ir para casa, mas não deve vir à minha presença”. Portanto, Absalão não viu o rei.
25 Absalom tuku ŋgarosu ta uge liŋnu. Israel sinamŋge taŋgo ande nu suk mine ndakina. Nane ŋakmba nu tuku saka minnaig.
25 Não havia nenhum homem em todo o Israel tão elogiado por sua beleza como Absalão; era perfeito da cabeça aos pés.
26 Nu tuku gabat waŋe ta suŋgokanu kuen ŋayo. Yar nduik nduik sinamŋge ait ndindo ndo nuŋe gabat kuerkanu. Gabat waŋe ta pitinu 2 kilo taŋaŋ.
26 Cortava o cabelo uma vez por ano por causa de seu peso: 2,4 quilos, segundo o peso real.
27 Absalom nu kiŋo keŋmba kulim ndindo kile-patikina. Kulim ta nyunu Tamar. Nu pino ŋgarosu tumail pasi mayenu ndo.
27 Tinha três filhos e uma filha. Sua filha se chamava Tamar e era muito bonita.
28 Absalom nu yar armba Yerusalemŋge minna ta nu gabat suŋgo David kaŋger ndana.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Taŋamba nu Yoab gabat suŋgo tugum kuwa ŋga pasa pilna kande Yoab nu ismba nda isanu sukmba minna le nu maŋ lato pasa pilna kande nu maŋ ismba nda isanu sukna.
29 Então mandou chamar Joabe para pedir que intercedesse por ele, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo de novo e, mais uma vez, ele se recusou a vir.
30 Taŋana le Absalom ndek gubrana le nuŋe piro taŋgo siseŋniŋmba saniŋgina: Tane ka Yoab tuku wit piro ta piyap ŋgina le nane kinaig ka wit piro ta piynaig.
30 Então Absalão disse a seus servos: “Vão e ponham fogo no campo de cevada de Joabe que fica junto de minha propriedade”. Os servos foram e puseram fogo no campo, como Absalão havia ordenado.
31 Taŋanaig le Yoab ndek Absalom tuku wande mbol kumba sawe lika sana: Ne ndaŋam saka naŋe piro mbal siseŋniŋgat le ye tuku wit piro piyaig ŋgina le
31 Então Joabe foi à casa de Absalão e lhe perguntou: “Por que seus servos puseram fogo em meu campo?”.
32 Absalom ndek Yoab tuku pasa lafumba sana: Ye ne tuku pasa palmbim aren ta ne ye tuku pasa ismba nda isanu sukmba ye tugum te pro ndana. Ye ne wam paguni le ne ka gabat suŋgo kaŋgeram tuku pasa pilen. Ne kumba ka gabat suŋgo teŋenmba sawa. Tane ndaŋam tuku ye Gesurŋge didika tumba te pronaig? Mbulap le yiŋe Gesurŋge minam tuku ŋga nu sawa ŋgina. Taŋaka sana sulumba nu maŋ lato sana: Ne ka gabat suŋgo sawa le nu ye kaŋgeryuwa. Nu ye mbaren ŋga idusmba baleyam ndeta baleyuwa le kumi ŋgina.
32 Absalão respondeu: “Eu quero que você pergunte ao rei por que ele me trouxe de Gesur se não pretendia me receber. Teria sido melhor eu ficar onde estava. Quero ver o rei; se ele me considera culpado de algo, então que mande me matar”.
33 Taŋakina le Yoab ndek tiŋga Absalom tuku pasa ta tumba ka gabat suŋgo kubeu tuna le nu ndek pasa ta ismba taŋgo afu kukulniŋgina le ka Absalom tumba pronaig le nu gabat suŋgo tuku tumailam taŋge dagol tidroŋga lokina le nu bagailmba mumuna.
33 Joabe contou ao rei o que Absalão tinha dito. Por fim, Davi mandou chamar Absalão. Ele veio, curvou-se com o rosto no chão diante do rei, e o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.