2 Samuel 14
KUATE TUKU PASA (SSD) vs ARA
1 Gabat suŋgo David nu kiŋo nuŋe Absalom te-denna sulumba ŋgamuŋgal piti ŋak minna ta Yoab nu katesena tukunu
1 Percebendo, pois, Joabe, filho de Zeruia, que o coração do rei começava a inclinar-se para Absalão,
2 nu taŋgo ande kukulna le nu tiŋga kina ka Tekoa tumbraŋ prona sulumba pino ande wamdus kuyar mayenu ŋak ta tumba luka Yoab tugum kinaik le nu ndek pino ta wam pagumba sana: Ne kaye sulumba pino kuembol taŋgo nuŋe o buk kummba kusrena le sagka minanu taŋaŋ
2 mandou trazer de Tecoa uma mulher sábia e lhe disse: Finge que estás profundamente triste, põe vestidos de luto, não te unjas com óleo e sê como mulher que há já muitos dias está de luto por algum morto.
3 gabat suŋgo tugum kumba ka pasa ne sanamŋgit te nu sawa ŋgina.
3 Apresenta-te ao rei e fala-lhe tais e tais palavras. E Joabe lhe pôs as palavras na boca.
4 Taŋamba nu Tekoanu pino ta wam paguna le nu kumba ka gabat suŋgo tuku tumailamŋge dagol tidroŋga loka sakina: O gabat suŋgo, ne ye turya ŋgina le
4 A mulher tecoíta apresentou-se ao rei, e, inclinando-se, prostrou-se com o rosto em terra, e disse: Salva-me, ó rei!
5 gabat suŋgo ta ndek nu kusnana: Ne ame piti ŋak le ye ne turni e ŋgina le pino ta lafumba sana: O gabat suŋgo, ye taŋgo o buk kumna le ye kuembolnu minet.
5 Perguntou-lhe o rei: Que tens? Ela respondeu: Ah! Sou mulher viúva; morreu meu marido.
6 O buk ye kiŋo armba kile-patiken ta mara ande nale piro mbolŋge kame bunaik. Kame bunaik le taŋgo ande nale kigraibkam tuku nda minna. Taŋana le kiŋo andeŋge saŋgri tiŋga kiŋo ande balena le kumna le
6 Tinha a tua serva dois filhos, os quais brigaram entre si no campo, e não houve quem os apartasse; um feriu ao outro e o matou.
7 kile yiŋe taŋgo tuku kuasmbi nane ye tuku gubra suŋgo tumba nane teŋenmba ye sayinaig. Naŋe kiŋo ta sine siŋga le kiŋo inum kumna ta tuku lafunu nu turmba balebe le kumwa ŋga sayinaig. Nane taŋawaig ta ye kiŋo kugatok mini le yiŋe taŋgo tuku ndare mata kugawamŋgat ŋga David sana.
7 Eis que toda a parentela se levantou contra a tua serva, e disseram: Dá-nos aquele que feriu a seu irmão, para que o matemos, em vingança da vida de quem ele matou e para que destruamos também o herdeiro. Assim, apagarão a última brasa que me ficou, de sorte que não deixam a meu marido nome, nem sobrevivente na terra.
8 Taŋakina le gabat suŋgo ndek pino ta tuku pasa lafumba sana: Ne luka naŋe wande mbol kaye le yeŋge pasa ta nane ndoŋ te-tiwamŋgit ŋgina le
8 Disse o rei à mulher: Vai para tua casa, e eu darei ordens a teu respeito.
9 pino ta ndek nu sana: O gabat suŋgo, ne ye tuku piti te te-tiwam bafuwa le nane gubraniŋguwa ndeta ne tuku mbar kuga. Piti ta ye yiŋe ndare ndoŋ sine kurawamŋgig ŋgina le
9 Disse a mulher tecoíta ao rei: A culpa, ó rei, meu senhor, caia sobre mim e sobre a casa de meu pai; o rei, porém, e o seu trono sejam inocentes.
10 gabat suŋgo ndek lafumba sana: Taŋgo ande nu ne kumammba pasa pitinu ande sanuwa kande ne nu tumba ye tugum te prowa. Taŋawa le nu ne maŋ lato piti ande tine nda ŋgina le
10 Disse o rei: Quem falar contra ti, traze-mo a mim; e nunca mais te tocará.
11 nu ndek sakina: O gabat suŋgo, ne naŋe Mbara Suŋgo yabaŋa le nane ye tuku kiŋo kumna ta lafunu ye tuku kiŋo ande te bale ndawaig ŋgina le David nu sakina: Suŋgo abo tugu ŋak nu tuku nyu mbolŋge ye son pasa ne sanet. Nane maŋau ande ne tuku kiŋo mbolŋge ke nda ŋgina.
11 Disse ela: Ora, lembra-te, ó rei, do Senhor , teu Deus, para que os vingadores do sangue não se multipliquem a matar e exterminem meu filho. Respondeu ele: Tão certo como vive o Senhor , não há de cair no chão nem um só dos cabelos de teu filho.
12 Kile pino ta maŋ lato pasa sana: O gabat suŋgo, ye maŋ pasa ande ne sanamŋgit ŋgina le nu ndek sakina: Maye ne saka le isi ŋgina le
12 Então, disse a mulher: Permite que a tua serva fale uma palavra contigo, ó rei, meu senhor. Disse ele: Fala.
13 pino ta nu sana: Ne ndaŋam tuku Kuate tuku mbal mbolŋge maŋau ŋayonu kate? Ne naŋe kiŋo pitaina sulumba nu te-luka tam nda iduste tukunu kile naŋe miroŋ naŋe pasa teŋge ne naŋe ŋgaro pasa mbolŋge palet.
13 Prosseguiu a mulher: Por que pensas tu doutro modo contra o povo de Deus? Pois, em pronunciando o rei esse juízo, condena-se a si mesmo, visto que não quer fazer voltar o seu desterrado.
14 Kule nu kilke mbolŋge kutukate ta taŋgo nu maŋ luka tam kumuŋ kuga. Taŋamba ndo sine ŋakmba kumbe sulumba maŋ luka aboŋge nda. Kuate nu ake sinaŋ taŋgo bale ndaniŋgit. Ande nu ŋgumnemba maskenŋge minit ta nu te-luka tam tuku nu piro kareŋkate ŋgina.
14 Porque temos de morrer e somos como águas derramadas na terra que já não se podem juntar; pois Deus não tira a vida, mas cogita meios para que o banido não permaneça arrojado de sua presença.
15 Taŋamba nu maŋ lato sakina: O gabat suŋgo, nane ye mbolŋge maŋau kam sakinaig ta ye kuru-kuruka ne sota prowit. Ye idusit ye ne kusnani le ne ye tuku pasa ismba ye turyumba
15 Se vim, agora, falar esta palavra ao rei, meu senhor, é porque o povo me atemorizou; pois dizia a tua serva: Falarei ao rei; porventura, ele fará segundo a palavra da sua serva.
16 taŋgo ta peuniŋga le sile kiŋo ndoŋ ŋaigo siglike nda ŋga idusit.
16 Porque o rei atenderá, para livrar a sua serva da mão do homem que intenta destruir tanto a mim como a meu filho da herança de Deus.
17 Neŋge ye turya le ye mine mayewamŋgit. O gabat taŋgo, ne Kuate tuku eŋel suk. Ne maŋau magenu ŋaigonu kumumbi pileniŋgit. Naŋe Mbara Suŋgo ne ŋak minwa ŋgina.
17 Dizia mais a tua serva: Seja, agora, a palavra do rei, meu senhor, para a minha tranquilidade; porque, como um anjo de Deus, assim é o rei, meu senhor, para discernir entre o bem e o mal. O Senhor , teu Deus, será contigo.
18 Taŋakina le gabat suŋgo pino ta tuku pasa lafumba sana: Ye kusna ande ŋak ta ne lafuwa ŋgina le nu ndek sakina: O gabat suŋgo, saka le ye isi ŋgina le
18 Então, respondeu o rei e disse à mulher: Peço-te que não me encubras o que eu te perguntar. Respondeu a mulher: Pois fale o rei, meu senhor.
19 nu ndek kusnana: Ne Yoabŋge kukulnat le pasa te tumba prowat e ŋgina le pino ta lafumba sana: O gabat suŋgo, ne tuku kusna ta ye yabukam kumuŋ kuga. Ne kumumbi sakate. Naŋe kame gabat Yoabŋge ye wam paguyumba kukulyat le wamdus te tumba ne tugum prowit ta
19 Disse o rei: Não é certo que a mão de Joabe anda contigo em tudo isto? Respondeu ela: Tão certo como vive a tua alma, ó rei, meu senhor, ninguém se poderá desviar, nem para a direita nem para a esquerda, de tudo quanto o rei, meu senhor, tem dito; porque Joabe, teu servo, é quem me deu ordem e foi ele quem ditou à tua serva todas estas palavras.
20 nu Absalom tuku ŋga maŋau ta kina. O gabat suŋgo, ne wamdus kuyar mayenu ŋak Kuate tuku eŋel suk. Ne kilke tugu ŋakmba mbolŋge maŋau prowe likade ta ne kila ŋgina.
20 Para mudar o aspecto deste caso foi que o teu servo Joabe fez isto. Porém sábio é meu senhor, segundo a sabedoria de um anjo de Deus, para entender tudo o que se passa na terra.
21 Pino ta David kusremba kina le nu ndek Yoab wikina le nu sota prona le nu ndek sana: Ne isa. Ye ne tuku wamdus dubiwamŋgit. Ne kumba ka Absalom tumba te prowa ŋgina le
21 Então, o rei disse a Joabe: Atendi ao teu pedido; vai, pois, e traze o jovem Absalão.
22 Yoab nu pasa ta ismba David tumailamŋge truk kina sulumba sakina: O gabat suŋgo, Kuate nu ne nyaro tinwa. Kile ye kila pilet. Ne ye tuku wamdus gare ŋak ŋgina.
22 Inclinando-se Joabe, prostrou-se em terra, abençoou o rei e disse: Hoje, reconheço que achei mercê diante de ti, ó rei, meu senhor; porque o rei fez segundo a palavra do seu servo.
23 Taŋaka sana sulumba Yoab nu tiŋga Gesur tumbraŋ kina ka taŋge Absalom tumba luka Yerusalem prona kande
23 Levantou-se Joabe, foi a Gesur e trouxe Absalão a Jerusalém.
24 David nu Absalom kaŋgeram mbulmba sakina: Nu nuŋe wande mbolŋge minwa. Ye nu tumail kaŋgere nda ŋgina le Absalom ndek nuŋe wande mbol kumba mam nuŋe tugum kine ndakina.
24 Disse o rei: Torne para a sua casa e não veja a minha face. Tornou, pois, Absalão para sua casa e não viu a face do rei.
25 Absalom tuku ŋgarosu ta uge liŋnu. Israel sinamŋge taŋgo ande nu suk mine ndakina. Nane ŋakmba nu tuku saka minnaig.
25 Não havia, porém, em todo o Israel homem tão celebrado por sua beleza como Absalão; da planta do pé ao alto da cabeça, não havia nele defeito algum.
26 Nu tuku gabat waŋe ta suŋgokanu kuen ŋayo. Yar nduik nduik sinamŋge ait ndindo ndo nuŋe gabat kuerkanu. Gabat waŋe ta pitinu 2 kilo taŋaŋ.
26 Quando cortava o cabelo (e isto se fazia no fim de cada ano, porquanto muito lhe pesava), seu peso era de duzentos siclos, segundo o peso real.
27 Absalom nu kiŋo keŋmba kulim ndindo kile-patikina. Kulim ta nyunu Tamar. Nu pino ŋgarosu tumail pasi mayenu ndo.
27 Também nasceram a Absalão três filhos e uma filha, cujo nome era Tamar; esta era mulher formosa à vista.
28 Absalom nu yar armba Yerusalemŋge minna ta nu gabat suŋgo David kaŋger ndana.
28 Tendo ficado Absalão dois anos em Jerusalém e sem ver a face do rei,
29 Taŋamba nu Yoab gabat suŋgo tugum kuwa ŋga pasa pilna kande Yoab nu ismba nda isanu sukmba minna le nu maŋ lato pasa pilna kande nu maŋ ismba nda isanu sukna.
29 mandou ele chamar a Joabe, para o enviar ao rei; porém ele não quis vir. Mandou chamá-lo segunda vez, mas ainda não quis ele vir.
30 Taŋana le Absalom ndek gubrana le nuŋe piro taŋgo siseŋniŋmba saniŋgina: Tane ka Yoab tuku wit piro ta piyap ŋgina le nane kinaig ka wit piro ta piynaig.
30 Então, disse aos seus servos: Vede ali o pedaço de campo de Joabe pegado ao meu, e tem cevada nele; ide e metei-lhe fogo. E os servos de Absalão meteram fogo nesse pedaço de campo.
31 Taŋanaig le Yoab ndek Absalom tuku wande mbol kumba sawe lika sana: Ne ndaŋam saka naŋe piro mbal siseŋniŋgat le ye tuku wit piro piyaig ŋgina le
31 Então, Joabe se levantou, e foi à casa de Absalão, e lhe disse: Por que meteram fogo os teus servos no pedaço de campo que é meu?
32 Absalom ndek Yoab tuku pasa lafumba sana: Ye ne tuku pasa palmbim aren ta ne ye tuku pasa ismba nda isanu sukmba ye tugum te pro ndana. Ye ne wam paguni le ne ka gabat suŋgo kaŋgeram tuku pasa pilen. Ne kumba ka gabat suŋgo teŋenmba sawa. Tane ndaŋam tuku ye Gesurŋge didika tumba te pronaig? Mbulap le yiŋe Gesurŋge minam tuku ŋga nu sawa ŋgina. Taŋaka sana sulumba nu maŋ lato sana: Ne ka gabat suŋgo sawa le nu ye kaŋgeryuwa. Nu ye mbaren ŋga idusmba baleyam ndeta baleyuwa le kumi ŋgina.
32 Respondeu Absalão a Joabe: Mandei chamar-te, dizendo: Vem cá, para que te envie ao rei, a dizer-lhe: Para que vim de Gesur? Melhor me fora estar ainda lá. Agora, pois, quero ver a face do rei; se há em mim alguma culpa, que me mate.
33 Taŋakina le Yoab ndek tiŋga Absalom tuku pasa ta tumba ka gabat suŋgo kubeu tuna le nu ndek pasa ta ismba taŋgo afu kukulniŋgina le ka Absalom tumba pronaig le nu gabat suŋgo tuku tumailam taŋge dagol tidroŋga lokina le nu bagailmba mumuna.
33 Então, Joabe foi ao rei e lho disse. Chamou o rei a Absalão, e este se lhe apresentou e inclinou-se sobre o rosto em terra, diante do rei. O rei beijou a Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.