Marcos 6
srp1868 (SRP1868) vs ARA
1 И изађе оданде, и дође на своју постојбину; и за Њим идоше ученици Његови.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 И кад дође субота, поче учити у зборници. И многи који слушаху, дивљаху се говорећи: Откуд овоме то? И каква му је премудрост дана? И чудеса таква рукама његовим чине се?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Није ли ово дрводеља, син Маријин, а брат Јаковљев и Јосијин и Јудин и Симонов? И нису ли сестре његове овде међу нама? И саблажњаваху се о Њега.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 А Исус рече им: Нигде није пророк без части до на постојбини својој и у роду и у дому свом.
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 И не могаше онде ни једно чудо да учини, осим што мало болесника исцели метнувши на њих руке.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 И чудио се неверству њиховом.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 И дозва дванаесторицу, и поче их слати два и два, и даваше им власт над духовима нечистим.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 И заповеди им да ништа не узимају на пут осим једног штапа: ни торбе ни хлеба ни новаца у појасу;
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 него обувени у опанке, и не облачећи две хаљине.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 И рече им: Где уђете у дом онде останите док не изађете оданде.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 И ако вас ко не прими и не послуша вас, излазећи оданде отресите прах с ногу својих за сведочанство њима. Заиста вам кажем: лакше ће бити Содому и Гомору у дан страшног суда него граду оном.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 И отишавши проповедаху да се треба кајати;
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 и ђаволе многе изгоњаху; и мазаху уљем многе болеснике; и исцељиваху.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 И зачу цар Ирод за Исуса (јер Његово име беше се разгласило), и рече: Јован крститељ из мртвих уста, зато чини чудеса.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Други говораху: То је Илија. А други говораху: То је пророк или као који од пророка.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 А кад чу Ирод, рече: То је Јован кога сам ја посекао, он уста из мртвих.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Јер овај Ирод посла те ухватише Јована, и свезавши баци га у тамницу Иродијаде ради, жене Филипа брата свог, јер се ожени њом.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Јер Јован говораше Ироду: Не можеш ти имати жене брата свог.
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 А Иродијада расрди се на њега, и хтеде да га убије, али не могаше.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Јер се Ирод бојаше Јована знајући га да је човек праведан и свет, и чуваше га; и много којешта чињаше како му он рече, и радо га слушаше.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 И догоди се дан згодан, кад Ирод на дан свог рођења даваше вечеру кнезовима својим и војводама и старешинама галилејским.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 И ушавши кћи Иродијадина и игравши и угодивши Ироду и гостима његовим рече цар девојци: Ишти у мене шта год хоћеш, и даћу ти.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 И закле јој се: Шта год заиштеш у мене даћу ти, да би било и до пола царства мог.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 А она изашавши рече матери својој: Шта ћу искати? А она рече: Главу Јована крститеља.
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 И одмах ушавши брзо к цару заиска говорећи: Хоћу да ми даш, сад на кругу, главу Јована крститеља.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 И забрину се цар, али клетве ради и гостију својих не хте јој одрећи.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 И одмах посла цар џелата, и заповеди да донесе главу његову.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 А он отишавши посече га у тамници, и донесе главу његову на кругу, и даде девојци, а девојка даде је матери својој.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 И чувши ученици његови дођоше и узеше тело његово, и метнуше га у гроб.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 И скупише се апостоли к Исусу, и јавише Му све и шта учинише и шта људе научише.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 И рече им: Дођите ви сами насамо, и почините мало. Јер их беше много који долазе и одлазе, и не имаху кад ни јести.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 И одоше на лађи у пусто место сами.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 И видеше их људи кад иђаху, и познаше их многи, и пешице из свих градова стецаху се онамо, и престигоше их, и скупише се око Њега.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 И изашавши Исус виде народ многи, и сажали Му се, јер беху као овце без пастира; и поче их учити много.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 И кад би већ пред ноћ, приступише к Њему ученици Његови говорећи: Пусто је место, а већ је касно;
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 отпусти их нека иду у околна села и паланке да купе себи хлеба; јер немају шта јести.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 А Он одговарајући рече им: Дајте им ви нека једу. А они рекоше: Једино да идемо да купимо за двеста гроша хлеба, па да им дамо да једу?
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 А Он им рече: Колико хлебова имате? Идите и видите. И видевши рекоше: Пет хлебова и две рибе.
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 И заповеди им да их посаде све на гомиле по зеленој трави.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 И посадише се на гомиле по сто и по педесет.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 И узевши оних пет хлебова и две рибе погледа на небо, и благослови, па преломи хлебове, и даде ученицима својим да метну испред њих; и оне две рибе раздели свима.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 И једоше сви, и наситише се.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 И накупише комада дванаест котарица пуних и од риба.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 А беше оних што су јели хлебове око пет хиљада људи.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 И одмах натера ученике своје да уђу у лађу и да иду напред на оне стране у Витсаиду док Он отпусти народ.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 И отпустивши их оде на гору да се помоли Богу.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 И увече беше лађа насред мора, а Он сам на земљи.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 И виде их где се муче веслајући: јер им беше противан ветар. И око четврте страже ноћне дође к њима идући по мору; и хтеде да их мимоиђе.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 А они видевши Га где иде по мору мишљаху да је утвара, и повикаше;
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 јер Га сви видеше и поплашише се. И одмах проговори с њима, и рече им: Не бојте се, ја сам, не плашите се.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 И уђе к њима у лађу, и утоли ветар; и врло се уплашише, и дивљаху се.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Јер их не научише хлебови; јер се беше срце њихово окаменило.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 И прешавши дођоше у земљу генисаретску; и стадоше у крај.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 И кад изађоше из лађе, одмах Га познаше људи.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 И оптрчавши сав онај крај, почеше на одрима доносити болеснике где су чули да је Он.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 И куд год иђаше у села или у градове или у паланке, на раскршћима метаху болеснике и мољаху Га да се барем скута од хаљине Његове дотакну: и оздрављаху сви који Га се дотицаху.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.