João 12
srp1868 (SRP1868) vs NAA
1 А Исус пре пасхе на шест дана дође у Витанију где беше Лазар што умре, кога подиже из мртвих.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Онде Му, пак, зготовише вечеру, и Марта служаше, а и Лазар сеђаше с њим за трпезом;
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 а Марија узевши литру правог нардовог многоценог мира помаза ноге Исусове, и отре косом својом ноге Његове; а кућа се напуни мириса од мира.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Онда рече један од ученика Његових, Јуда Симонов Искариотски, који Га после издаде:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 Зашто се ово миро не продаде за триста гроша и не даде сиромасима?
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 А ово не рече што се стараше за сиромахе, него што беше лупеж, и имаше ковчежић, и ношаше што се меташе у њ.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 А Исус рече: Не дирајте у њу; она је то дохранила за дан мог погреба;
7 Mas Jesus disse:
8 јер сиромахе свагда имате са собом, а мене немате свагда.
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Разуме, пак, многи народ из Јудеје да је онде и дођоше не само Исуса ради него и да виде Лазара ког подиже из мртвих.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 А главари свештенички договорише се да и Лазара убију;
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 јер многи њега ради иђаху из Јудеје и вероваху Исуса.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 А сутрадан, многи од народа који беше дошао на празник, чувши да Исус иде у Јерусалим
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 узеше гране од финика и изиђоше Му на сусрет, и викаху говорећи: Осана! Благословен који иде у име Господње, цар Израиљев.
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 А Исус нашавши магаре уседе на њ, као што је писано:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 Не бој се кћери Сионова,
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Али ово ученици Његови не разумеше пре: него кад се прослави Исус онда се опоменуше да ово беше за Њега писано, и ово Му учинише.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 А народ сведочаше који беше пре с Њим кад Лазара изазва из гроба и подиже га из мртвих.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 Зато Га и срете народ, јер чуше да Он учини ово чудо.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 А фарисеји говораху међу собом: Видите да ништа не помаже? Гле, свет иде за њим.
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 А беху неки Грци који беху дошли на празник да се моле Богу.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Они дакле приступише к Филипу, који беше из Витсаиде галилејске, и мољаху га говорећи: Господине! Ми бисмо хтели да видимо Исуса.
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Дође Филип и каза Андрији, а Андрија и Филип опет казаше Исусу.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 А Исус одговори им говорећи: Дође час да се прослави Син човечији.
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Заиста, заиста вам кажем: Ако зрно пшенично паднувши на земљу не умре, оно једно остане; ако ли умре много рода роди;
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 који љуби душу своју изгубиће је, а ко мрзи на душу своју на овом свету, сачуваће је за живот вечни.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Ко мени служи, за мном нек иде, и где сам ја онде и слуга мој нек буде; и ко мени служи оног ће поштовати Отац мој.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Сад је душа моја жалосна; и шта да кажем? Оче! Сачувај ме од овог часа; али за то дођох на час овај.
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Оче! Прослави име своје! Тада глас дође с неба: И прославио сам и опет ћу прославити.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 А кад чу народ који стајаше, говораху: Гром загрми; а други говораху: Анђео му говори.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Исус одговори и рече: Овај глас не би мене ради него народа ради.
30 Então Jesus explicou:
31 Сад је суд овом свету; сад ће бити истеран кнез овог света напоље.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 И кад ја будем подигнут од земље, све ћу привући к себи.
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 А ово говораше да покаже каквом ће смрти умрети.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Народ Му одговори: Ми чусмо из закона да ће Христос остати вавек; како ти говориш да се сину човечијем ваља подигнути? Ко је тај син човечији?
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 А Исус им рече: Још је мало времена видело с вама; ходите док видело имате да вас тама не обузме; јер ко ходи по тами не зна куда иде.
35 Jesus respondeu:
36 Док видело имате верујте видело, да будете синови видела.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Ако је и чинио толика чудеса пред њима, опет Га не вероваху;
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 да се збуде реч Исаије пророка који рече: Господе! Ко верова говорењу нашем? И рука Господња коме се откри?
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Зато не могаху веровати, јер опет рече Исаија:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 Заслепио је очи њихове
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Ово рече Исаија кад виде славу Његову и говори за Њега.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Али опет и од кнезова многи Га вероваше; него ради фарисеја не признаваху, да не би били изгнани из зборнице;
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 јер им већма омиле слава људска него слава Божија.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 А Исус повика и рече: Ко мене верује не верује мене, него Оног који ме посла;
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 и ко види мене, види Оног који ме посла.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Ја дођох видело на свет, да ниједан који ме верује не остане у тами.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 И ко чује моје речи и не верује, ја му нећу судити; јер ја не дођох да судим свету, него да спасем свет.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Који се одрече мене, и не прима речи моје, има себи судију: реч коју ја говорих она ће му судити у последњи дан;
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 јер ја од себе не говорих, него Отац који ме посла Он ми даде заповест шта ћу казати и шта ћу говорити.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 И знам да је заповест Његова живот вечни. Шта ја дакле говорим онако говорим као што ми рече Отац.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.