João 11
srp1868 (SRP1868) vs VC
1 Беше пак један болесник, Лазар из Витаније из села Марије и Марте, сестре њене.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 (А Марија, које брат Лазар боловаше, беше она што помаза Господа миром и отре ноге Његове својом косом.)
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Онда послаше сестре к Њему говорећи: Господе! Гле, онај који Ти је мио болестан је.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 А кад чу Исус, рече: Ова болест није на смрт, него на славу Божију, да се прослави Син Божји с ње.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 А Исус љубљаше Марту и сестру њену и Лазара.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 А кад чу да је болестан, тада оста два дана на оном месту где беше.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 А потом рече ученицима: Хајдемо опет у Јудеју.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ученици Му рекоше: Рави! Сад Јудејци хтедоше да Те убију камењем, па опет хоћеш да идеш онамо?
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Исус одговори: Није ли дванаест сахата у дану? Ко дању иде не спотиче се, јер види видело овог света;
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 а ко иде ноћу спотиче се, јер нема видела у њему.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ово каза, и потом им рече: Лазар, наш пријатељ, заспа; него идем да га пробудим.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Онда Му рекоше ученици Његови: Господе! Ако је заспао, устаће.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 А Исус им рече за смрт његову, а они мишљаху да говори за спавање сна.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Тада им Исус каза управо: Лазар умре.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 И мило ми је вас ради што нисам био онамо да верујете; него хајдемо к њему.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Онда Тома, који се зваше Близанац, рече ученицима: Хајдемо и ми да помремо с њим.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 А кад дође Исус нађе га, а он већ четири дана у гробу.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 (А Витанија беше близу Јерусалима око петнаест потркалишта.)
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 И многи од Јудејаца беху дошли к Марти и Марији да их теше за братом њиховим.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Кад Марта дакле чу да Исус иде, изађе преда Њ, а Марија сеђаше дома.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Онда рече Марта Исусу: Господе! Да си Ти био овде не би мој брат умро.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 А и сад знам да шта заиштеш у Бога даће ти Бог.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Исус јој рече: Брат ће твој устати.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Марта Му рече: Знам да ће устати о васкрсењу, у последњи дан.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 А Исус јој рече: Ја сам васкрсење и живот; који верује мене ако и умре живеће.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 И ниједан који живи и верује мене неће умрети вавек. Верујеш ли ово?
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Рече Му: Да, Господе! Ја веровах да си Ти Христос, Син Божји који је требало да дође на свет.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 И ово рекавши отиде те зовну тајно Марију, сестру своју говорећи: Учитељ је дошао, и зове те.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 А она кад чу, уста брзо и отиде к Њему.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Јер Исус још не беше дошао у село, него беше на оном месту где Га срете Марта.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 А Јудејци онда који беху с њом у кући и тешаху је, кад видеше Марију да брзо уста и изиђе, пођоше за њом говорећи да иде на гроб да плаче онамо.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 А Марија како дође где беше Исус, и виде Га, паде на ноге Његове говорећи Му: Господе! Да си Ти био овде, не би умро мој брат.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Онда Исус кад је виде где плаче, и где плачу Јудејци који дођоше с њом, згрози се у духу, и сам постаде жалостан.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 И рече: Где сте га метнули? Рекоше Му: Господе! Хајде да видиш.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Ударише сузе Исусу.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Онда Јудејци говораху: Гледај како га љубљаше,
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 а неки од њих рекоше: Не могаше ли овај који отвори очи слепцу учинити да и овај не умре?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 А Исус опет се згрози у себи, и дође на гроб; а беше пећина, и камен лежаше на њој.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Исус рече: Узмите камен. Рече Му Марта, сестра оног што је умро: Господе! Већ смрди; јер су четири дана како је умро.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Исус јој рече: Не рекох ли ти да ако верујеш видећеш славу Божју?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Узеше, дакле, камен где лежаше мртвац; а Исус подиже очи горе, и рече: Оче! Хвала Ти што си ме услишио.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 А ја знадох да ме свагда слушаш; него рекох народа ради који овде стоји, да верују да си ме Ти послао.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 И ово рекавши зовну гласно: Лазаре! Изиђи напоље.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 И изиђе мртвац обавит платном по рукама и по ногама, и лице његово убрусом повезано. Исус им рече: Разрешите га и пустите нек иде.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Онда многи од Јудејаца који беху дошли к Марији и видеше шта учини Исус, вероваше Га.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 А неки од њих отидоше к фарисејима и казаше им шта учини Исус.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Онда главари свештенички и фарисеји сабраше скупштину, и говораху: Шта ћемо чинити? Човек овај чини многа чудеса.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Ако га оставимо тако, сви ће га веровати; па ће доћи Римљани и узети нам земљу и народ.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 А један од њих, по имену Кајафа, који оне године беше поглавар свештенички, рече им: Ви не знате ништа;
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 и не мислите да је нама боље да један човек умре за народ, неголи да народ сав пропадне.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 А ово не рече сам од себе, него, будући поглавар свештенички оне године, прорече да Исусу ваља умрети за народ;
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 и не само за народ, него да и расејану децу Божију скупи уједно.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Од тога, дакле, дана договорише се да Га убију.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 А Исус више не хођаше јавно по Јудејцима, него оданде отиде у крај близу пустиње у град по имену Јефрем, и онде хођаше с ученицима својим.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 А беше близу пасха јеврејска, и многи из оног краја дођоше у Јерусалим пре пасхе да се очисте.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Тада тражаху Исуса, и стојећи у цркви говораху међу собом: Шта мислите ви зашто не долази на празник?
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 А главари свештенички и фарисеји издаше заповест ако Га ко опази где је, да јави да Га ухвате.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.