João 11
srp1868 (SRP1868) vs ARIB
1 Беше пак један болесник, Лазар из Витаније из села Марије и Марте, сестре њене.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (А Марија, које брат Лазар боловаше, беше она што помаза Господа миром и отре ноге Његове својом косом.)
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Онда послаше сестре к Њему говорећи: Господе! Гле, онај који Ти је мио болестан је.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 А кад чу Исус, рече: Ова болест није на смрт, него на славу Божију, да се прослави Син Божји с ње.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 А Исус љубљаше Марту и сестру њену и Лазара.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 А кад чу да је болестан, тада оста два дана на оном месту где беше.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 А потом рече ученицима: Хајдемо опет у Јудеју.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ученици Му рекоше: Рави! Сад Јудејци хтедоше да Те убију камењем, па опет хоћеш да идеш онамо?
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Исус одговори: Није ли дванаест сахата у дану? Ко дању иде не спотиче се, јер види видело овог света;
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 а ко иде ноћу спотиче се, јер нема видела у њему.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ово каза, и потом им рече: Лазар, наш пријатељ, заспа; него идем да га пробудим.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Онда Му рекоше ученици Његови: Господе! Ако је заспао, устаће.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 А Исус им рече за смрт његову, а они мишљаху да говори за спавање сна.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Тада им Исус каза управо: Лазар умре.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 И мило ми је вас ради што нисам био онамо да верујете; него хајдемо к њему.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Онда Тома, који се зваше Близанац, рече ученицима: Хајдемо и ми да помремо с њим.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 А кад дође Исус нађе га, а он већ четири дана у гробу.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 (А Витанија беше близу Јерусалима око петнаест потркалишта.)
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 И многи од Јудејаца беху дошли к Марти и Марији да их теше за братом њиховим.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Кад Марта дакле чу да Исус иде, изађе преда Њ, а Марија сеђаше дома.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Онда рече Марта Исусу: Господе! Да си Ти био овде не би мој брат умро.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 А и сад знам да шта заиштеш у Бога даће ти Бог.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Исус јој рече: Брат ће твој устати.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Марта Му рече: Знам да ће устати о васкрсењу, у последњи дан.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 А Исус јој рече: Ја сам васкрсење и живот; који верује мене ако и умре живеће.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 И ниједан који живи и верује мене неће умрети вавек. Верујеш ли ово?
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Рече Му: Да, Господе! Ја веровах да си Ти Христос, Син Божји који је требало да дође на свет.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 И ово рекавши отиде те зовну тајно Марију, сестру своју говорећи: Учитељ је дошао, и зове те.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 А она кад чу, уста брзо и отиде к Њему.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Јер Исус још не беше дошао у село, него беше на оном месту где Га срете Марта.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 А Јудејци онда који беху с њом у кући и тешаху је, кад видеше Марију да брзо уста и изиђе, пођоше за њом говорећи да иде на гроб да плаче онамо.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 А Марија како дође где беше Исус, и виде Га, паде на ноге Његове говорећи Му: Господе! Да си Ти био овде, не би умро мој брат.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Онда Исус кад је виде где плаче, и где плачу Јудејци који дођоше с њом, згрози се у духу, и сам постаде жалостан.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 И рече: Где сте га метнули? Рекоше Му: Господе! Хајде да видиш.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ударише сузе Исусу.
35 Jesus chorou.
36 Онда Јудејци говораху: Гледај како га љубљаше,
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 а неки од њих рекоше: Не могаше ли овај који отвори очи слепцу учинити да и овај не умре?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 А Исус опет се згрози у себи, и дође на гроб; а беше пећина, и камен лежаше на њој.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Исус рече: Узмите камен. Рече Му Марта, сестра оног што је умро: Господе! Већ смрди; јер су четири дана како је умро.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Исус јој рече: Не рекох ли ти да ако верујеш видећеш славу Божју?
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Узеше, дакле, камен где лежаше мртвац; а Исус подиже очи горе, и рече: Оче! Хвала Ти што си ме услишио.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 А ја знадох да ме свагда слушаш; него рекох народа ради који овде стоји, да верују да си ме Ти послао.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 И ово рекавши зовну гласно: Лазаре! Изиђи напоље.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 И изиђе мртвац обавит платном по рукама и по ногама, и лице његово убрусом повезано. Исус им рече: Разрешите га и пустите нек иде.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Онда многи од Јудејаца који беху дошли к Марији и видеше шта учини Исус, вероваше Га.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 А неки од њих отидоше к фарисејима и казаше им шта учини Исус.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Онда главари свештенички и фарисеји сабраше скупштину, и говораху: Шта ћемо чинити? Човек овај чини многа чудеса.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ако га оставимо тако, сви ће га веровати; па ће доћи Римљани и узети нам земљу и народ.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 А један од њих, по имену Кајафа, који оне године беше поглавар свештенички, рече им: Ви не знате ништа;
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 и не мислите да је нама боље да један човек умре за народ, неголи да народ сав пропадне.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 А ово не рече сам од себе, него, будући поглавар свештенички оне године, прорече да Исусу ваља умрети за народ;
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 и не само за народ, него да и расејану децу Божију скупи уједно.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Од тога, дакле, дана договорише се да Га убију.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 А Исус више не хођаше јавно по Јудејцима, него оданде отиде у крај близу пустиње у град по имену Јефрем, и онде хођаше с ученицима својим.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 А беше близу пасха јеврејска, и многи из оног краја дођоше у Јерусалим пре пасхе да се очисте.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Тада тражаху Исуса, и стојећи у цркви говораху међу собом: Шта мислите ви зашто не долази на празник?
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 А главари свештенички и фарисеји издаше заповест ако Га ко опази где је, да јави да Га ухвате.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.