Gênesis 8
srp1868 (SRP1868) vs NTLH
1 А Бог се опомену Ноја и свих звери и све стоке што беху с њим у ковчегу; и посла Бог ветар на земљу да узбије воду.
1 Então Deus lembrou de Noé e de todos os animais que estavam com ele na barca. Deus fez com que um vento soprasse sobre a terra, e a água começou a baixar.
2 И затворише се извори бездану и уставе небеске, и дажд с неба престаде.
2 As fontes do grande mar e as janelas do céu se fecharam. Parou de chover,
3 И стаде вода опадати на земљи, и једнако опадаше после сто педесет дана;
3 e durante cento e cinquenta dias a água foi baixando pouco a pouco.
4 те се устави ковчег седмог месеца дана седамнаестог на планини Арарату.
4 No dia dezessete do sétimo mês, a barca parou na região montanhosa de Ararate.
5 И вода опадаше све већма до десетог месеца; и првог дана десетог месеца показаше се врхови од брда.
5 A água continuou a baixar, até que no primeiro dia do décimo mês apareceram os picos das montanhas.
6 А после четрдесет дана отвори Ноје прозор на ковчегу, који беше начинио;
6 No fim de quarenta dias, Noé abriu a janela que havia feito na barca
7 и испусти гаврана, који једнако одлеташе и долеташе докле не пресахну вода на земљи.
7 e soltou um corvo, que ficou voando de um lado para outro, esperando que a terra secasse.
8 Па пусти и голубицу да би видео је ли опала вода са земље.
8 Depois Noé soltou uma pomba a fim de ver se a terra já estava seca;
9 А голубица не нашавши где би стала ногом својом врати се к њему у ковчег, јер још беше вода по свој земљи; и Ноје пруживши руку ухвати је и узе к себи у ковчег.
9 mas a pomba não achou lugar para pousar porque a terra ainda estava toda coberta de água. Aí Noé estendeu a mão, pegou a pomba e a pôs dentro da barca.
10 И почека још седам дана, по опет испусти голубицу из ковчега.
10 Noé esperou mais sete dias e soltou a pomba de novo.
11 И пред вече врати се к њему голубица, и гле, у кљуну јој лист маслинов, који беше откинула; тако позна Ноје да је опала вода са земље.
11 Ela voltou à tardinha, trazendo no bico uma folha verde de oliveira. Assim Noé ficou sabendo que a água havia baixado.
12 Али почека још седам дана, па опет испусти голубицу, а она му се више не врати.
12 E ele esperou mais sete dias e de novo soltou a pomba, e dessa vez ela não voltou.
13 Шест стотина прве године века Нојевог први дан првог месеца усахну вода на земљи; и Ноје откри кров на ковчегу, и угледа земљу суву.
13 Quando Noé tinha seiscentos e um anos, as águas que estavam sobre a terra secaram. No dia primeiro do primeiro mês, Noé tirou a cobertura da barca e viu que a terra estava secando.
14 А другог месеца двадесет седмог дана беше сва земља сува.
14 No dia vinte e sete do segundo mês, a terra estava bem seca.
15 Тада рече Бог Ноју говорећи:
15 Aí Deus disse a Noé:
16 Изађи из ковчега ти и жена твоја и синови твоји и жене синова твојих с тобом;
16 — Saia da barca junto com a sua mulher, os seus filhos e as suas noras.
17 све звери што су са тобом од сваког тела, птице и стоку и шта год гамиже по земљи, изведи са собом, нека се разиђу по земљи, и нека се плоде и множе на земљи.
17 Faça sair também todos os animais que estão com você, isto é, as aves, os animais domésticos, os animais selvagens e os que se arrastam pelo chão. Que eles se espalhem por toda parte e tenham muitas crias para encherem a terra.
18 И изиђе Ноје и синови његови и жена његова и жене синова његових с њим.
18 Assim Noé e a sua mulher saíram da barca, junto com os seus filhos e as suas noras.
19 Све звери, све ситне животиње, све птице и све што се миче по земљи по својим врстама изиђоше из ковчега.
19 Também saíram todos os animais e as aves, em grupos, de acordo com as suas espécies.
20 И начини Ноје жртвеник Господу, и узе од сваке чисте стоке и од свих птица чистих, и принесе на жртвенику жртве паљенице.
20 Noé construiu um altar para oferecer sacrifícios a Deus, o Senhor . Ele pegou aves e animais puros , um de cada espécie, e os queimou como sacrifício no altar.
21 И Господ омириса мирис угодни, и рече у срцу свом: Нећу више клети земље с људи, што је мисао срца човечијег зла од малена; нити ћу више убијати све што живи, као што учиних.
21 O cheiro dos sacrifícios agradou ao Senhor , e ele pensou assim: “Nunca mais vou amaldiçoar a terra por causa da raça humana, pois eu sei que desde a sua juventude as pessoas só pensam em coisas más.
22 Од сада докле буде земље, неће нестајати сетве ни жетве, студени ни врућине, лета ни зиме, дана ни ноћи.
22 Também nunca mais destruirei todos os seres vivos, como fiz desta vez. Enquanto o mundo existir, sempre haverá semeadura e colheita, frio e calor, verão e inverno, dia e noite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.