Gênesis 2
srp1868 (SRP1868) vs ARA
1 Тако се доврши небо и земља и сва војска њихова.
1 Assim, pois, foram acabados os céus e a terra e todo o seu exército.
2 И сврши Бог до седмог дана дела своја, која учини; и почину у седми дан од свих дела својих, која учини;
2 E, havendo Deus terminado no dia sétimo a sua obra, que fizera, descansou nesse dia de toda a sua obra que tinha feito.
3 и благослови Бог седми дан, и посвети га, јер у тај дан почину од свих дела својих, која учини.
3 E abençoou Deus o dia sétimo e o santificou; porque nele descansou de toda a obra que, como Criador, fizera.
4 То је постање неба и земље,
4 Esta é a gênese dos céus e da terra quando foram criados, quando o Senhor Deus os criou.
5 И сваку биљку пољску, докле је још не беше на земљи, и сваку травку пољску, докле још не ницаше; јер Господ Бог још не пусти дажда на земљу, нити беше човека да ради земљу,
5 Não havia ainda nenhuma planta do campo na terra, pois ainda nenhuma erva do campo havia brotado; porque o Senhor Deus não fizera chover sobre a terra, e também não havia homem para lavrar o solo.
6 али се подизаше пара са земље да натапа сву земљу.
6 Mas uma neblina subia da terra e regava toda a superfície do solo.
7 А створи Господ Бог човека од праха земаљског, и дуну му у нос дух животни; и поста човек душа жива.
7 Então, formou o Senhor Deus ao homem do pó da terra e lhe soprou nas narinas o fôlego de vida, e o homem passou a ser alma vivente.
8 И насади Господ Бог врт у Едему на истоку; и онде намести човека, ког створи.
8 E plantou o Senhor Deus um jardim no Éden, na direção do Oriente, e pôs nele o homem que havia formado.
9 И учини Господ Бог, те никоше из земље свакаква дрвећа лепа за гледање и добра за јело, и дрво од живота усред врта и дрво од знања добра и зла.
9 Do solo fez o Senhor Deus brotar toda sorte de árvores agradáveis à vista e boas para alimento; e também a árvore da vida no meio do jardim e a árvore do conhecimento do bem e do mal.
10 А вода течаше из Едема натапајући врт, и оданде се делише у четири реке.
10 E saía um rio do Éden para regar o jardim e dali se dividia, repartindo-se em quatro braços.
11 Једној је име Фисон, она тече око целе земље евилске, а онде има злата,
11 O primeiro chama-se Pisom; é o que rodeia a terra de Havilá, onde há ouro.
12 и злато је оне земље врло добро; онде има и бдела и драгог камена ониха.
12 O ouro dessa terra é bom; também se encontram lá o bdélio e a pedra de ônix.
13 А другој је реци име Геон, она тече око целе земље хуске.
13 O segundo rio chama-se Giom; é o que circunda a terra de Cuxe.
14 А трећој је реци име Хидекел, она тече к асирској. А четврта је река Ефрат.
14 O nome do terceiro rio é Tigre; é o que corre pelo oriente da Assíria. E o quarto é o Eufrates.
15 И узевши Господ Бог човека намести га у врту едемском, да га ради и да га чува.
15 Tomou, pois, o Senhor Deus ao homem e o colocou no jardim do Éden para o cultivar e o guardar.
16 И запрети Господ Бог човеку говорећи: Једи слободно са сваког дрвета у врту;
16 E o Senhor Deus lhe deu esta ordem: De toda árvore do jardim comerás livremente,
17 али с дрвета од знања добра и зла, с њега не једи; јер у који дан окусиш с њега, умрећеш.
17 mas da árvore do conhecimento do bem e do mal não comerás; porque, no dia em que dela comeres, certamente morrerás.
18 И рече Господ Бог: Није добро да је човек сам; да му начиним друга према њему.
18 Disse mais o Senhor Deus: Não é bom que o homem esteja só; far-lhe-ei uma auxiliadora que lhe seja idônea.
19 Јер Господ Бог створи од земље све звери пољске и све птице небеске, и доведе к Адаму да види како ће коју назвати, па како Адам назове коју животињу онако да јој буде име;
19 Havendo, pois, o Senhor Deus formado da terra todos os animais do campo e todas as aves dos céus, trouxe-os ao homem, para ver como este lhes chamaria; e o nome que o homem desse a todos os seres viventes, esse seria o nome deles.
20 и Адам надеде име сваком живинчету и свакој птици небеској и свакој звери пољској; али се не нађе Адаму друг према њему.
20 Deu nome o homem a todos os animais domésticos, às aves dos céus e a todos os animais selváticos; para o homem, todavia, não se achava uma auxiliadora que lhe fosse idônea.
21 И Господ Бог пусти тврд сан на Адама, те заспа; па му узе једно ребро, и место попуни месом;
21 Então, o Senhor Deus fez cair pesado sono sobre o homem, e este adormeceu; tomou uma das suas costelas e fechou o lugar com carne.
22 и Господ Бог створи жену од ребра, које узе Адаму, и доведе је к Адаму.
22 E a costela que o Senhor Deus tomara ao homem, transformou-a numa mulher e lha trouxe.
23 А Адам рече:
23 E disse o homem: Esta, afinal, é osso dos meus ossos e carne da minha carne; chamar-se-á varoa, porquanto do varão foi tomada.
24 Зато ће оставити човек оца свог и матер своју, и прилепиће се к жени својој, и биће двоје једно тело.
24 Por isso, deixa o homem pai e mãe e se une à sua mulher, tornando-se os dois uma só carne.
25 А беху обоје голи. Адам и жена му, и не беше их срамота.
25 Ora, um e outro, o homem e sua mulher, estavam nus e não se envergonhavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.