Atos 22
Sranan NT (SRN_BSS) vs NTLH
1 “Papa nanga brada, un yere. Mi wani sori unu tak' mi no fowtu.”
1 — Meus senhores, irmãos e pais, escutem o que eu vou dizer a vocês em minha defesa!
2 Di den sma yere tak' Paulus bigin taki nanga den ini Dyutongo, den kon moro tiri. Dan Paulus taigi den taki:
2 Quando o ouviram falar em hebraico , eles ficaram mais quietos ainda. Então Paulo disse:
3 “Mi na wan Dyusma di gebore na Tarsus ini Silisia. Ma mi kweki ini a foto disi èn mi kisi leri fu Gamaliyel, di leri mi fin'fini fa mi mus hori a wèt fu den afo fu wi. Mi ben du ala muiti fu du san Gado wani, leki fa un alamala e du tide.
3 — Eu sou judeu, nascido em Tarso, na região da Cilícia, mas fui criado aqui em Jerusalém como aluno de Gamaliel. Fui educado muito rigorosamente dentro da lei dos nossos antepassados. Eu era muito dedicado a Deus, como todos vocês aqui também são.
4 Mi ben de na den sma baka di e bribi ini a Nyun Pasi fu kiri den. Man nanga uma mi tai nanga keti èn mi poti den ini straf'oso.
4 Persegui os que seguiam este Caminho e fiz com que alguns fossem condenados à morte. Prendi homens e mulheres e os joguei na cadeia.
5 A grandomri nanga a heri Grankrutu fu unu kan taki tak' na so a de. Bika na den srefi ben gi mi brifi gi den brada fu unu ini Damaskus. Drape mi ben wani grabu den sma èn bui den tyari kon na Yerusalem fu strafu den.
5 O Grande Sacerdote e todo o Conselho Superior podem provar que estou dizendo a verdade, pois eu recebi cartas deles, escritas para os irmãos judeus que moram em Damasco. E fui até lá para prender os seguidores deste Caminho e trazê-los presos com correntes a Jerusalém, a fim de serem castigados.
6 Ma di mi ben de na pasi krosbei fu Damaskus, wan sani miti mi. Brekten yuru wan krin faya di kmopo fu heimel, lontu mi.
6 E Paulo continuou: — Eu estava viajando, já perto de Damasco, e era mais ou menos meio-dia. De repente, uma forte luz que vinha do céu brilhou em volta de mim.
7 Mi fadon na gron, dan mi yere wan sten aksi mi taki: ‘Saul, Saul, fu sanede yu de na Mi baka fu du Mi ogri?’
7 Eu caí no chão e ouvi uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Mi aksi taki: ‘Masra, suma na Yu?’ A sten piki mi taki: ‘Mi na Yesus fu Nasaret di yu e du ogri.’
8 — Então eu perguntei: “Quem é o senhor?”
9 Den man di ben de nanga mi si a faya, ma den no yere a sten fu a Wan di ben e taki nanga mi.
9 — Os homens que viajavam comigo viram a luz, porém não ouviram a voz de quem falava comigo.
10 Dan mi aksi taki: ‘Masra, san mi mus du?’ Masra taigi mi taki: ‘Opo go na Damaskus. Drape yu sa kisi fu yere ala sani san yu mus du.’
10 Eu perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” — E o Senhor respondeu:
11 Den man di ben de nanga mi, ben hori mi na mi anu tyari go na Damaskus, fu di a krin faya ben breni mi.
11 — Aquela luz brilhante tinha me deixado cego. Por isso os meus companheiros me pegaram pela mão e me levaram até Damasco.
12 Drape wan man kon na mi di ben nen Ananias. A ben e hori ensrefi trutru na a Dyubribi, èn ala den Dyusma drape ben e taki bun fu en.
12 Havia ali um homem chamado Ananias. Ele era religioso, obedecia à nossa Lei , e todos os judeus que moravam em Damasco o respeitavam.
13 A tnapu na mi sei, dan a taki: ‘Brada Saul, Gado e meki yu si baka!’ A srefi momenti dati mi ben kan si a man.
13 Esse homem veio me procurar, chegou perto de mim e disse: “Irmão Saulo, veja de novo!” — No mesmo instante comecei a ver de novo e olhei para ele.
14 A taigi mi moro fara taki: ‘A Gado fu den afo fu wi ben teki yu na fesi kba fu yu kon sabi a wani fu En, èn fu yu si a Wan di bun ini Gado ai, èn fu yu yere En sten.
14 Então ele disse: “Saulo, o Deus dos nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele, para ver o seu Bom Servo e para ouvir o Servo falar com você pessoalmente.
15 Bika yu mus ferteri ala sma san yu si èn san yu yere fu En.
15 Pois você será testemunha dele para dizer a todos aquilo que você tem visto e ouvido.
16 So no draidrai moro. Opo, teki dopu èn kari a nen fu Masra fu A gi yu pardon fu yu sondu.’
16 E agora não espere mais. Levante-se, peça a ajuda do Senhor e seja batizado, e os seus pecados serão perdoados.”
17 Di mi ben de baka na Yerusalem èn mi ben de ini a mamakerki e begi, Gado sori mi wan sani.
17 E Paulo terminou, dizendo: — Então eu voltei para Jerusalém. Quando estava orando no Templo, tive uma visão.
18 Mi si fa Masra e taigi mi taki: ‘Du esi fu kmopo na Yerusalem, bika den sma dyaso no sa bribi san yu o ferteri den fu Mi.’
18 Vi o Senhor, e ele me disse: “Saia depressa de Jerusalém porque as pessoas daqui não aceitarão o que você vai dizer a meu respeito.”
19 Dan mi piki taki: ‘Masra, den sma sabi tak' na mi ben e grabu den sma di e bribi ini Yu. Mi ben e poti den na straf'oso èn mi ben e meki den kisi fonfon ini den Dyukerki.
19 — Eu respondi: “Senhor, eles sabem muito bem que eu ia às sinagogas , e prendia os que criam em ti, e batia neles.
20 Èn mi ben tnapu drape di den kiri Stefanus, a man di ben e ferteri tra sma fu Yu. Mi ben feni en heri bun èn mi ben hori wakti na den krosi fu den man di ben e kiri en.’
20 Quando estavam matando Estêvão, que falava a respeito de ti, ó Senhor, eu estava ali, concordando com aquele crime. E até tomei conta das capas dos assassinos dele.”
21 Ma Masra taigi mi taki: ‘Yu mus gwe, bika Mi o seni yu go na fara presi, na sma di no de Dyu.’ ”
21 — Aí o Senhor disse: “Vá, pois eu vou enviá-lo para bem longe; vou enviá-lo aos não judeus.”
22 Den sma arki Paulus te leki a taki a sani disi. Dan den bigin bari taki: “Kiri en! A no fiti fu sowan sma tan na libi!”
22 A multidão ficou ouvindo Paulo até que ele disse isso, mas aí eles começaram a gritar com toda a força: — Matem esse homem! — Ele não merece viver!
23 Den sma ben e bari, den ben e wai nanga den krosi èn den ben e fringi santi na loktu.
23 Eles gritavam, sacudiam as capas no ar e jogavam poeira para cima.
24 Ne a komandanti komanderi den fu tyari Paulus go ini a srudati-oso. A taigi den tak' den mus wipi Paulus fu a taigi en fu sanede den sma ben e rigeri so nanga en.
24 Então o comandante mandou que os seus soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza. Mandou também que o chicoteassem para que ele contasse por que a multidão estava gritando contra ele.
25 Ma di den tai Paulus fu fon en, a taigi a ofisiri di ben tnapu drape taki: “San a wèt e taki? Yu kan wipi wan Romeinisma sondro tak' krutubakra leisi strafu gi en?”
25 Porém, quando o estavam amarrando para chicoteá-lo, Paulo perguntou ao oficial romano que estava perto dele: — Será que vocês têm o direito de chicotear um cidadão romano, especialmente um que não foi condenado por nenhum crime?
26 Di a ofisiri yere san Paulus taki, a go taigi a komandanti taki: “Sabi san yu o du. A man disi na wan borgu fu Roma.”
26 Quando o oficial ouviu isso, foi falar com o comandante e disse: — O que é que o senhor vai fazer? Aquele homem é cidadão romano!
27 A komandanti go na Paulus, dan a aksi en taki: “Yu na wan Romeinisma?” Paulus piki taki: “Iya.”
27 Então o comandante foi falar com Paulo e perguntou: — Me diga uma coisa: você é mesmo cidadão romano? — Sou! — respondeu Paulo.
28 Dan a komandanti taki: “Mi pai furu moni fu tron wan Romeinisma.” Ma Paulus taigi en taki: “Ma mi gebore leki wan Romeinisma.”
28 Aí o comandante disse: — Eu também sou, e isso me custou muito dinheiro. Paulo respondeu: — Pois eu sou cidadão romano de nascimento.
29 Den srudati di ben mus fon en fu yere san a du, libi en wantron. A komandanti srefi kon frede di a kon sabi tak' a ben meki den tai wan Romeinisma.
29 Imediatamente os homens que iam chicoteá-lo recuaram. E o próprio comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano e ele tinha mandado amarrá-lo.
30 A tra dei fu en, a komandanti meki den lusu Paulus. Dan a seni kari den prenspari domri nanga den man fu a Grankrutu fu den Dyu kon, fu di a ben wani sabi finifini fu sanede den sma ben suku fu kiri en. Dan a tyari Paulus kon na dorosei, meki a tnapu fesi den man disi.
30 O comandante queria saber com certeza por que os judeus estavam acusando Paulo. Então, no dia seguinte, mandou que tirassem as correntes que o prendiam e ordenou que os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior se reunissem. Depois mandou que trouxessem Paulo e o colocassem em frente deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.