Lucas 14
Marĩpʉya Kerere Wereri Turi (SRI) vs BKJ
1 Sunʉ Jesús, judío masaka siñajãrĩnʉ ããrĩmakʉ̃, sugʉ fariseo bumarã opʉya wiigue baagʉ waayupʉ. Irogue ããrĩrã́ gajirã fariseo bumarã ĩgʉ̃rẽ ĩãnʉrʉ̃níkõãñurã.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ĩgʉ̃sã baaro pʉrogue sugʉ masakʉ bijiri pũrĩrikʉgʉ Jesús diaye ããrĩyupʉ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Irasirigʉ Jesús, Moisés gojadeare buerimasãrẽ, fariseo bumarãdere ãsũ ãrĩ sẽrẽñayupʉ:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Ĩgʉ̃ irasũ ãrĩmakʉ̃ pérã, neõ yʉjʉbiriñurã. Ĩgʉ̃sã yʉjʉbirimakʉ̃ ĩãgʉ̃, Jesús bijiri pũrĩrikʉgʉre tauyupʉ. Odo, ĩgʉ̃rẽ: “Õãrõ waaka!” ãrĩyupʉ.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Pʉrʉ ĩgʉ̃sãrẽ sẽrẽñayupʉ doja:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ĩgʉ̃sã gapʉ, ĩgʉ̃ irasũ ãrĩ sẽrẽñarĩrẽ yʉjʉmasĩbiriñurã.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Jesús fariseo bumarã opʉya wiigue ããrĩgʉ̃́, iri wiimʉ siiuanerã ejamakʉ̃ ĩãyupʉ. Ĩgʉ̃sã õãrĩ doaripẽrĩrẽ beyeñurã, oparã irirosũ doamurã. Ĩgʉ̃sã irasirimakʉ̃ ĩãgʉ̃, Jesús i keori merã wereyupʉ ĩgʉ̃sã ããrĩpererãrẽ:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 — ausente —
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 — ausente —
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Irasirirã, wii opʉ mʉsãrẽ siiumakʉ̃, ubu ããrĩrã́ doarigue doaka! Mʉsã irasirimakʉ̃ ĩãgʉ̃, iri wii opʉ mʉsãrẽ: “Oparã doarigue doarã aarika!” ãrĩgʉkumi. Ĩgʉ̃ irasirimakʉ̃ ĩãrã, gajirã ĩgʉ̃ siiuanerã mʉsãrẽ bʉremurĩ merã ĩãrãkuma.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Sugʉ ĩgʉ̃ basi: “Gajirã nemorõ ããrã”, ãrĩ gũñagʉ̃norẽ Marĩpʉ ĩgʉ̃rẽ ubu ããrĩgʉ̃́ dujamakʉ̃ irigʉkumi. Gajigʉ: “Gajirã nemorõ ããrĩbea”, ãrĩ gũñagʉ̃ gapʉre Marĩpʉ ĩgʉ̃rẽ gajirã nemorõ ããrĩmakʉ̃ irigʉkumi, ãrĩyupʉ.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Irasũ ãrĩ odo, ĩgʉ̃rẽ siiuadire ãsũ ãrĩyupʉ:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Mʉ bosenʉ irigʉ, boporãrẽ, poyarimasãrẽ, guburi bʉanerãrẽ, koye ĩãmerãrẽ siiuka!
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Mʉ irasirimakʉ̃, Marĩpʉ mʉrẽ õãrõ irigʉkumi. Ĩgʉ̃sãrẽ mʉ siiudea waja, ĩgʉ̃sã mʉrẽ siiu gãmibirikuma. Irasirigʉ Marĩpʉ diayemarẽ irirã boanerãrẽ masũrĩnʉ ããrĩmakʉ̃, mʉrẽ õãrĩrẽ wajarigʉkumi, ãrĩyupʉ Jesús.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ĩgʉ̃ irasũ ãrĩmakʉ̃ pégʉ, sugʉ irogue baa doanígʉ̃ ĩgʉ̃rẽ ãrĩyupʉ:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Ĩgʉ̃ irasũ ãrĩmakʉ̃, Jesús keori merã wereyupʉ ĩgʉ̃rẽ:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ĩgʉ̃ siiuadero pʉrʉ, bosenʉ ããrĩrĩ́nʉrẽ ĩgʉ̃rẽ moãboegʉre ĩgʉ̃ siiuanerãrẽ weredoregʉ iriukumi. “Aarika! Ããrĩpereri bosenʉmarẽ ãmusiami”, ãrĩ weredorekumi.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ĩgʉ̃ irire weremakʉ̃ pérã, ããrĩpererã: “Masĩña máa, waabirikoa”, ãrĩkuma. Ĩgʉ̃ siiupʉrorisũadi moãboegʉre ãsũ ãrĩkumi: “Dapagorata nikũ wajari odoa. Irore ĩãgʉ̃ waabu yáa. Irasirigʉ mʉ opʉre: ‘Masĩña máa, waabirikoa’, ãrãmi, ãrĩ wereka!” ãrĩkumi.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Gajigʉ ãsũ ãrĩkumi: “Wekʉa pe mojõmarã wajariabʉ. Ĩgʉ̃sãrẽ keoñagʉ̃ waabu yáa. Irasirigʉ mʉ opʉre: ‘Masĩña máa, waabirikoa’, ãrãmi, ãrĩ wereka!” ãrĩkumi.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Gajigʉ ãsũ ãrĩkumi: “Yʉ dapagorata mojõsʉa odoa. Irasirigʉ iri bosenʉrẽ waabirikoa”, ãrĩkumi.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Ĩgʉ̃ irasũ ãrĩmakʉ̃, moãboegʉ gapʉ goedujáa, ĩgʉ̃ opʉre ĩgʉ̃sã ãrãdeare werekumi. Ĩgʉ̃ weremakʉ̃ pégʉ, opʉ bʉro gua, ãsũ ãrĩkumi ĩgʉ̃rẽ moãboegʉre: “Murĩgoráa. Makã dekoma maarĩ́gue ããrĩrã́rẽ ãmagʉ̃́ waaka! Irasirigʉ boporãrẽ, poyarimasãrẽ, koye ĩãmerãrẽ, gubu bʉanerãrẽ mumurõ merã yaa wiigue ãĩrika!” ãrĩkumi.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Pʉrʉ moãboegʉ ĩgʉ̃ opʉre werekumi: “Yʉ opʉ, mʉ doreaderosũta masakare siiuabʉ. Wii gapʉre ʉtʉribema dapa”, ãrĩkumi.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ĩgʉ̃ irasũ ãrĩmakʉ̃ pégʉ, ĩgʉ̃ opʉ ĩgʉ̃rẽ dorekumi doja: “Maarĩ́gue waaka! Paga maarĩ́gue, mʉtã maarĩ́gãgue mʉ bokajarãrẽ turaro merã siiuwãgãrika! Irasirimakʉ̃, yaa wiire ʉtʉrirãkuma.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Diayeta mʉrẽ werea. Neõ sugʉ yʉ siiupʉroriadinerã baaboadideare mérõgã baabirikuma”, ãrĩkumi opʉ ĩgʉ̃rẽ moãboegʉre, ãrĩ wereyupʉ Jesús.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Wárã masaka Jesúre tʉyañurã. Irasirigʉ ĩgʉ̃sãrẽ gãmenʉgã ĩã, ãsũ ãrĩyupʉ:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Sugʉ yaa buerire buetʉyadʉagʉ, ĩgʉ̃ pagʉre, pagore, marãpore, pũrãrẽ, pagʉpũrãrẽ, pagʉpũrã nomerẽ, ĩgʉ̃ basi maĩrõ nemorõ yʉ gapʉre maĩrõ gããmea.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Sugʉ yʉre tʉyadʉari waja curusague pábiatú wẽjẽsũbu irirosũ ããrĩkeregʉ, yʉre neõ piriro marĩrõ yʉre tʉyaníkõãburo. Yʉre tʉyadʉabi, yʉ buegʉ ããrĩmasĩbirikumi.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Sugʉ, mʉsã watopegue ããrĩgʉ̃́, ʉ̃marĩ wiire iriburo dupiyuro: “¿Ñeéno merã iripeogʉkuri?” ãrĩ gũñagʉ̃, iri wiire iriburi wajakʉburire keopʉrorikumi.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Wajakʉburire keopʉroribi, iri wiire iripeobirikumi. Ĩgʉ̃ iripeobirimakʉ̃ ĩãrã, gajirã ĩgʉ̃rẽ bʉridakuma.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 “Ĩãka! Ĩĩ wiire iriadiñumi. Iripeomasĩbiriñumi”, ãrĩ bʉridakuma ĩgʉ̃rẽ.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Su nikũ marã opʉ, gajigʉ opʉ merã gãmewẽjẽburo dupiyuro ĩgʉ̃yarã surarare keopʉrorikumi. “¿Yʉ diez mil surara merã, gajigʉ veinte mil surara opagʉ merã gãmewẽjẽgʉ̃ waagʉ́ bokatĩũbukuri?” ãrĩ gũñakumi.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Keoña: “Bokatĩũbirikoa”, ãrĩkumi. Irasirigʉ, gajigʉ opʉ ĩgʉ̃yarã surara merã gãmewẽjẽgʉ̃ aarimakʉ̃, yoarogue ĩgʉ̃ ããrĩmakʉ̃ta: “Gãmewẽjẽbirikõãrã”, ãrĩ kere iriukumi ĩgʉ̃yagʉre.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 I irirosũta yʉ buerã ããrĩdʉarã mʉsã iriburire õãrõ gũñadupiyuro gããmea. Ãsũ ããrã. Mʉsã gããmerĩrẽ piridʉamerã yʉ buerã ããrĩmasĩbea.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 ’Moã õãrõ okari ããrĩmakʉ̃ õãgoráa. Moã okadea okabirimakʉ̃, dupaturi okamakʉ̃ irimasĩña máa.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Moã okabirimakʉ̃ õãbea. Béokõãrõ gããmea. Irasirirã mʉsã moã okabirimakʉ̃ béosũburi irirosũ neõ ããrĩbirikõãka! Gãmipũrĩ oparã, ire õãrõ péka! ãrĩ wereyupʉ Jesús.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.