2 Coríntios 7
Marĩpʉya Kerere Wereri Turi (SRI) vs ARIB
1 Yaarã yʉ maĩrã, mʉsãrẽ ire werea. Marĩ, i Marĩpʉ ãrĩdeare pérã, ããrĩpereri ñerõ iririre, ñerĩ gũñarĩdere pirirã! Irasirirã goepeyari merã ĩgʉ̃rẽ bʉremu, ĩgʉ̃ gããmerĩ direta irinírã!
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Gʉare maĩka! Gʉa mʉsãrẽ neõ poyanorẽbiribʉ. Gʉa bueri merã mʉsãrẽ ñerõ irimakʉ̃ iribiribʉ. Neõ sugʉnorẽ mʉsã merãmʉrẽ ãrĩgatori merã ĩgʉ̃yare ãĩabiribʉ.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Yʉ irire irasũ ãrĩgʉ̃: “Mʉsã gʉare ñerõ werenídea waja opáa”, ãrĩgʉ̃ meta yáa. Gʉa mʉsãrẽ bʉro maĩrĩ merã gũñanía. Yʉ irire mʉsãrẽ weresiabʉ. Irasirirã marĩ okarã, o boarã, suro merãta ããrĩnírãkoa.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Yʉ, mʉsã õãrõ iriri kerere pégʉ: “Diayeta yáma”, ãrĩ gũñáa. Irasirigʉ ñerõ tarikeregʉ, gũñatura, bʉro ʉsʉyáa.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Gʉa Macedonia nikũgue ejarãgueta neõ siuñajãrĩ bokabiribʉ. Noó waaró ñerõ taribʉ. Gajerã gʉa merã gãme guaseodʉama. Mʉsãrẽ gʉa buenerãrẽ gũñarã, bʉro gũñarikʉbʉ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Marĩpʉ, bʉjawereri merã ããrĩrã́rẽ gũñaturamakʉ̃ irigʉ gapʉ Tito gʉa pʉrogue ejari merã gʉare gũñaturamakʉ̃ irimi.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Ĩgʉ̃ gʉa pʉrogue ejari direta ʉsʉyabiribʉ. Mʉsã ĩgʉ̃rẽ gũñaturamakʉ̃ irideare ĩgʉ̃ weremakʉ̃ pérã, bʉro ʉsʉyabʉ. Mʉsã yʉre ĩãdʉarire, mʉsã yʉre werewʉadeare bʉjawereri merã ããrĩrĩ́rẽ, mʉsã yʉre gũñarikʉrire gʉare weremi. Yʉ irire pégʉ, bʉro ʉsʉyanemobʉ.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Yʉ mʉsã ñerõ irideare mʉsãrẽ gojadupuyudea pũ merã yoaweyaripoe bʉjaweremakʉ̃ iribʉ. Irasirigʉ: “Yʉ gojabirimakʉ̃ õãboyo”, ãrĩ gũñabʉ. Irasũ ãrĩ gũñakeregʉ, daporare: “Yʉ irire gojamakʉ̃ õãgorabʉ”, ãrĩ gũñáa.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Irasirigʉ daporare ʉsʉyagʉ, mʉsã bʉjaweredeare ʉsʉyagʉ meta yáa. Yʉ mʉsãrẽ gojadea pũrẽ buedero pʉrʉ, mʉsã ñerõ irideare gũña, Marĩpʉ gããmerõsũta bʉjawereyuro. Mʉsã gũñarĩrẽ gorawayu, ñerõ iririre piriyuro. Iri gapʉ yʉre ʉsʉyamakʉ̃ yáa. Mʉsãrẽ bʉjaweremakʉ̃ irikeregʉ, neõ poyanorẽbiribʉ.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Marĩ ñerõ irideare gũñarã, Marĩpʉ gããmerõsũta bʉjawere, marĩ gũñarĩrẽ gorawayu, ñerĩ iririre pirirã, peamegue waabonerã tausũrãkoa. Gajerã i ʉ̃mʉ marã Jesúre bʉremumerã gapʉ ĩgʉ̃sã ñerõ irideare bʉjawerekererã, ĩgʉ̃sã gũñarĩrẽ neõ gorawayubema. Ñerĩ iririre piribema. Irasirirã peamegue waamurã ããrĩ́ma.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Mʉsã gapʉ mʉsã ñerõ irideare gũñarã, Marĩpʉ gããmerõsũta bʉjawereyuro. Irasirirã mʉsã iririre goepeyari merã gũñanʉgãyuro. Mʉsã ñerõ irideare piririre gajerãrẽ bʉro masĩmakʉ̃ gããmeyuro. Mʉsã ñerõ irideare gũñarikʉ, bʉro bʉjawere, güiyuro. Irasirirã yʉre bʉro ĩãdʉayuro. Ñerĩ irigʉre wajamoãyuro, ĩgʉ̃ ñerõ irideare dupaturi iribirikõãburo, ãrĩrã. Ããrĩpereri mʉsã irasiriri merã mʉsã daporare diaye irirã ããrĩrĩ́rẽ gʉare ĩmua.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Irasirigʉ yʉ mʉsãrẽ gojadupuyugʉ, ñerõ iridire ĩgʉ̃ ñerõ irididere iritamudʉagʉ iribʉ. Mʉsãdere iritamubu, iri pũrẽ gojabʉ, Marĩpʉ ĩũrõ gʉare mʉsã õãrõ gũñarĩrẽ masĩburo, ãrĩgʉ̃.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Irasirirã mʉsã gʉare gũñaturamakʉ̃ yáa.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Tito mʉsã pʉro waaburi dupuyuro yʉ mʉsã merã ʉsʉyarire ĩgʉ̃rẽ werebʉ. Ĩgʉ̃ irogue ejamakʉ̃, yʉ ãrĩderosũta ĩgʉ̃rẽ õãrõ iriyuro. Irasirigʉ yʉ ĩgʉ̃rẽ weredeare gʉyasĩrĩbea. Gʉa mʉsãrẽ diayema ããrĩrĩ́ direta wererosũta gʉa Titore mʉsãyamarẽ weredeade diayeta ããrĩbʉ́.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Mʉsã pʉrogue ĩgʉ̃ ejamakʉ̃, ããrĩpererã bʉremurĩ merã ĩgʉ̃rẽ õãrõ bokatĩrĩñeãyuro. Goepeyari merã ĩgʉ̃ dorerire iriyuro. Mʉsã irasirideare gũñagʉ̃, mʉsãrẽ maĩdero nemorõ maĩnemomi.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Yʉ, mʉsã õãrõ iririre masĩsĩã, “Õãrõ yáma”, ãrĩ, bʉro ʉsʉyáa.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.