Mateus 18

Biibilya Nyēē Tiliil (SPYNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nto mii bēsyēēt ake, kuteebee ꞉rubiik Yēēsu kule, “Ng'oo ꞉nyēē wōō ām bāytooyiisyēētaab Yēyiin?”
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Kukuur ꞉Yēēsu leekwa nyēē mining' kōōyyoong'to keey rubiik
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 ānkulē, “!Kāāmwoowook, yoo kamooweekse ōbuur kuu wōloo wuunto ꞉lēēkōōy chēē minkēēch, mākoy kōōwut ꞉chii ām akweek bāytooyiisyēētaab Yēyiin.
3 e disse:
4 Kunyi, nyoo yibē keey ng'wēny kuu leekwa, ku wōō ꞉nyooto miisin ām bāytooyiisyēētaab Yēyiin.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Nto nyoo tōrōōchē chii nyēē wuu lakwani ām kaayneenyuu, kukaakutoroochaa anii.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 Chii nyoo kaken ake nyēē takukuskus ām kāāyēnēēt, kumisyinē /kēērātyi rwaa nyēē wōō kaat /ānkēētōōrchi araaray kuling'ta.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Tyaa sōō ꞉ng'wooninto nyēē mākunyōōr ꞉biiko choo kēntooy biich. Mii ꞉biiko chēē makuken biiko alak kutaya, nteenee mākung'woonchi sōō kule nee chiichoo kēnē ake.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Yoo kēēsākyiing' ꞉āwung'uung' nto kereenkeeng'uung' itayaa, itilte! Kaykay inyōōru *soboontaab kibchuulyo iboontē āwut akeenke nto ku kereeng' akeenke kusiir iboontē āwunnyēk tukwaay nto ku kērēēnkōōk tukwaay /ānkēētōōrchiing' wōlēē bo maataab kibchuulyo.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Yoo kēēsākyiing' koong'uung' itayaa, ilōōtu! Kaykay inyōōru *soboontaab kibchuulyo iyuu kimekoong'nyaa kusiir iboontē koonyek tukwaay /ānkēētōōrchiing' wōlēē bo maataab kibchuulyo.”
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 Kitas taay ꞉Yēēsu kumwoochi rubiikyii kule, “Ōriibē keey! ‑Mōōmōōntooy ake tukul ām chu tākung'ārng'ār. Kubooyiit man, tinyē ꞉icheek malayikaanikwaa chēē boonto keey Baaba ām kibkōōnkōy ākookoy.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 — ausente —
11 [Porque o
12 Yoo boonto ꞉chii kēēchiirēkyii bokol ānkubot ꞉akeenke ii, kuyēyē kule nee? Bākooktooy oob chuut tāmānwookik sokool āk sokool ankuwokucheeng'aat nyoo kābotē?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Kubooyiit man, ng'ērēchē miisin kubo nyooto akeenke kusiir chuut alak.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Ām kēēlto nyēē wuu nyooto, māchāmē ꞉kōōn nyoo mii kibkōōnkōy kubot mbo ꞉akeenke ām bichooto tākung'ārng'ār.”
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 Kitas taay ꞉Yēēsu kumwooy kule, “Yoo kāchoolwookēnchiing' ꞉ng'eetaabkoomēt iwēētē komos ānkuwēēboorchi lēēluutyēēnyii. Nto yoo kākāsuung', 'kukēēyisu inee.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Nteenee yoo kāmākāsuung', iwēētē keey chiito ake nto ku biich āyēēng', sukumiitē ꞉biiko āyēēnku nto sōmōku ꞉chēē chāmchiintōōs kule wuu nyooto /sikiitiil ng'ālyoo.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Nto yoo kāmākāsyi bichoo, ōmwoochi booyikaab kanisa ng'aleek tukul. Nto yoo kāmākāsyi booyichoo, ōyib inee kuu wōloo /kēēyibtooy chii nyoo ‑mēēnkētē Yēyiin nto kuu kāāruruukiintēētaab *syuuruut.”
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 Kitas taay ꞉Yēēsu kumwooy kule, “Kiy ake tukul nyēē ōkērē ām kōōrooni, +/makeeker ām kibkōōnkōy. Nto kiyēē ōyootē ām kōōrooni, +/makeeyaat ām kibkōōnkōy.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 Āmwoowook subak kule, yoo kākāsyiin ꞉biiko āyēēnku ām kōōrooni yoo sooyē kumāchē kiito ake, kuyēchinē ꞉Baaba nyoo mii kibkōōnkōy kuu wōlēē kāmāktooy.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Yoo kātuuyo ꞉biiko āyēēnku nto ku sōmōk kuyēyiisyēē kaayneenyuu, āboontē keey āk icheek.”
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Nto miitē yoo kuteebee ꞉Bētērō Yēēsu kule, “Mokoryoontēēt, māchāktōōs ānyōōchi kaat ng'eetaabiya areet ata yoo kāchoolwookēnchoo? Ara, ākoy areet tisab?”
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Kukētyi ꞉Yēēsu kule, “‑Mēēnyōōchinē kaat areet tisab baateey, nteenee kunyil tāmānwookik tisab āk tisab.”
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 Yooto kumwooy ꞉Yēēsu kule, “Wuu nyi ꞉bāytooyiisyēētaab Yēyiin: Kimwoochi ꞉bāytooyiintēēt wootwookikyii kukwa /bokeeng'alaalee wōlēē kiwuu ꞉yiisyōōnuutēkwaa.
23 Porque o
24 Kiboonto ꞉wootwookiintēēt nyēē kibo taay bēsēnto nyēē wōō miisin.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Nto kuuyu ki wōō ꞉bēsēnoo nyēē kimēēmuuchē kuyaakta, kumwooy ꞉mokoryoontēēt kule /kyaalta wootwookiintoonoo āk kanyii tukul kunam wōlēē mii ꞉cheebyoosyeenyii, lōkōkyii āk kiy ake tukul nyēē kiboonto /keeyaaktee bēsēnooto.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Kukutunyēē ꞉wootwookiintoonoo taayeetaab mokoryoontēēnyii ankuriiree keey kule, ‘Lēyyē, mokoryoontēēt, tēēkōōnoo sōō bārooyinto sāāyookuung' bēsēnng'uung' tukul.’
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Kuriiree ꞉mokoryoontoonoo chiichoo ānkōōmiisyi bēsēnooto kootyaaktaayakay.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 Nto yu chuytooy ꞉wootwookiintoonoo saang' kutuuyēē wootwookiintēēt nyiin ake. Kiboonto ꞉nyoo bēsēntaab nyiitēnyi nyēē mābo laat. Yooto kutēryēkyinē nyiin kumāchē kookeet ānkubērē, ‘Yookwoo bēsēnnyuu!’
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Kukutuny ꞉nyiin ankusaaysaay murēētkēy kule, ‘Murooni, tēēkōōnoo bārooyinto ēē, wē, sāāyookuung' bēsēnng'uung'.’
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Nteenee kitāyiis ꞉chiichoo ānkukwēr nyiin ākoy kōōk wokurat ākoy bēsyēēt nyēē kayaaktee bēsēnoo!
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Nto yu kakas ꞉wootwookik chuut alake kiyēē kayeyakay, kunērēēkiis miisin ānkubokumwoochi mokoryoontēēng'waa kiyēē kiyeyakay.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Yu kakas ꞉mokoryoontēēt ng'aleechaa, kukuur wootwookiintoonoo ānkumwoochi kule, ‘Iyēku sikoran. Yu kwēēriirēē keey ꞉inyiing' āmiisuung' anii bēsēnoo kwēēboontē tukul.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 So, kwaaming' ꞉nee simeeriiree ꞉nkinyiing' wootwookiintēēt nyiin ake?’
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Kinyēēr ꞉mokoryoontoonoo ankunam chiichoo kukerta kō kung'woonchi ākoy kuyaakta bēsēntaab biich tukul.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Kunyi, mākuyēwook ꞉Baaba nyoo mii kibkōōnkōy kuu nyooto yoo ‑mōōnyōōchinē keey kaat.”
35 E Jesus terminou, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.