Mateus 27

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tana voinyvoiny ovei tsunaun tan tsoiny faakor faavot ana rin fuainy tsunaun tana taa Jiu kat ton fakats tsuar ma sak ari Jisas tu vegiau ri te atsuiny famat Ya.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Ri kotskots Ya, ri mei naa Towa, ser faan iny naa Ya ten Pailat a gavana tana gum fan iny Judia.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Judas ayei na mes to te faan iny e Jisas nimar tsunaun tana taa Jiu tagaa te sigan ma atsun famat fi ri Jisas, ya reesik to ana ya mei fatabiny naa to na fopis safunuu na painy moni silva unya tan tsunaun tan tsoiny faakor an fuainy tsunaun tana taa Jiu,
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 “Nyo aveto bus you. Nyo famanat iny a Mes a sikia ta iring to nima mami ma atsuiny ami Ya!” te tsue fi ya. “A sikia ma iring tsumam,” biny finy ari ya, “A iring tsumanyi!”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Judas ravainy to na painy moni silva to tana saape, ana ya naus osing ratuari; sa nai ot en.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 An tsunaun tan tsoiny faakor nom to na painy moni silva to, ri tsue to na ka, “A pats nan rafatsiny to te gima toobing tan faun tsura ma fasof ara na painy moni silva to tana guuv tana saape.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Voun tsue faunot, ri nom to na painy moni silva ser pats yan puputaa tana mes a katkat nas kepaa, a faarei ton katskats tan vainy Sagoor.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Tan kat to aya, u puputaa to te koo rin “Puputaa tan Rafatsiny” onot non tan fo nainy to.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 To san Vegiau Ten Gov nguen e Jeremaia na kuigin muan ruak iny man ovei enato,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 ri nom towa ser pats yan puputaa tana mes a katkat nas kepaa, te tsue of fi vanyo ya na Tsunaun.” (Sakaraia 11.12,13)
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Jisas tsutsun matan a Gavana Pailat ana Gavana rangats Towa, “Nyi Ya na Aatouf tana taa Jiu?” “Naa, toobing non tsue fi rom anyi.” biny finy ya Jisas.
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Sana rin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin fuainy tsunaun tana taa Jiu sak Towan fo vegiau a fo gam, sen Jisas gim to ma biny rari.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Ai Pailat tsue to Tsunia, “Nyi gima nongoiny a fo mamatsiny ka to te sak manyi ri?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Sen Jisas gim to ma vegiau ta karainy vegiau, ai Pailat karian fiisok tsun nato.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Tan fo mamatsiny Guainy iny Fakats Fatabin, natiny kaa minon kat tana Gavana Pailat famanat iny non ta mes tan kotskots ma fatafuts ravaa te rangats finy rori yan tagin.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Tan nainy to aya te kaa me na isen a mes a kotskots fokinai faavot natiny ror ya koo rori Jisas Barabas.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Ana rin tagin tana taa Jiu vaaguam to, ai Pailat rangat ratuari, “E sei te komainy romi nyo ma fatafuts ravaa ee? Jisas Barabas ge Jisas koo rori Krais?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Ayei nat fiisok rari tsuri te faan iny me Jisas tsunia, tana saa ri te fitsufainy.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Te vaagum e Pailat tan gumgum iny kat vaatsuk, ai natsun ya faan iny ton vegiau tsuan tsunia: “Tanyiny yam a mes a tavaron to, tana saa, nyo tarei a mes a tavaron to tana voiny, sa nyo oraav rou tovei.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Ana rin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin fuainy tsunaun tana taa Jiu famonei ton tagin ma rangats e Pailat ma fatafuts ravainy ya Barabas ana ri te atsuiny famat e Jisas.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Sana Gavana rangats rari, “E sei to tsuri na ina fuan ee te komainy romi nyo ma famanat iny?” “Barabas!” biny finy ari ya.
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 “A saa te kat ronyo ten Jisas te koo romi Krais na?” rangat fi rari Pailat. Ri na fokinai biny towa, “Fagageits yam tana pagafuan!”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Sen Pailat rangat, “Kat Fei? Saf a iring te kat Ya na?” Ana fokinai tanik iny vaposok iny kuu to, “Fagageits Yam tana pagafuan!”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Te tagei e Pailat a ka to na sikia tu vegiau nan, kat non san fitaatsun ruak Ya nom to na aurom, sa garus a niman matar a vainy faavot faatok iny non a ka ayei sikia non ma ong rafatsiny ten Jisas, sa tsue na ka, “A mat tana mes tovei sikia ma ka tsonyo! A ka bus tsumi!”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 An tagin faavot biny fatabiny to, “Tanyiny a fasaraa to tana mat Tsunia ma ong amam ya mam min fuainy guei tsumam!”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Ai Pailat famanat iny to Barabas ma tafuts ya te koman fi ri; ana ya famanat iny to Jisas ma rapits ari Yan vainy puaan er faan iny naa Towa ma gageits Ya tana pagafuan.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 An vainy puaan ten Gavana Pailat mei naa to Jisas tana numaa ten Pailat, an vainy puaan faavot bau faafis Towa.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Ri fabeerbeer Towa, ser favau Yan vau tana aatouf u vaun goutsiroun.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Ana ri kat of Towa na sapou uupe kakarits ri fa'uupe Towa faarei na aatouf, ana ri fakei to na painy tsukan tan panaainy matou niman Ya; ana ri fatukun to matan Ya ri tsue taring iny Towa. Ri tsue na ka, “Kaakaa ovei, O Aatouf tana taa Jiu!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Ri kasuf Towa, ana ri nom to na painy tsukan ri pour to na patsuun Ya.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Te tsue taring fakap bus iny ari Ya, ri puruur osing Towan vau beberus iny jiarasan an goutsiroun ana ri favau fatabin Towan vau Tsuan. Ana ri ras fatafuts naa Towa jiarasan a tou fagageits Ya tana pagafuan.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Te tafuts osing naa ri na ngats fan tsian ri sab to na mes te koo ri Saimon, a mes te poo fi me tana ngats fan koo rori Sairini, ana ri sogsog towa ma sog ya na pagafuan ten Jisas.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Ri naa mito tana pan te koo rori Golgota, kifon vegiau to, “Pan tan tonaar.”
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Ri fainy Towan wain kopis mi ri na ito na aapeits ma jiu Ya na aya; te dam tanaf bus Ya, ana Ya gim to ma jiu ya.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Ri fagageits Towa tana pagafuan, ana ri tatafas ratuarin vau Tsunia fapoopoan narari to tan tats fabiririir iny a saatu.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Voun ya ri gum to ser vaatok iny Ya.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Jias patsuun Ya, ri kirkir ton vegiau te sak ari Ya: “E Jisas to na Aatouf tana taa Jiu.”
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Ana ri fagageits to na ina fuan a mes a kakabuts tana pagafuan fiisen me Jisas, isen tan panaainy matou ana mesmes tan panaainy keeruk.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Vainy te taataan fabisbis iny patsuur ana ri tsue vaaserere iny to Jisas:
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 “Nyi tsue te rurei rom a saape ana Nyi te fatsuiny fatabiny ya tan fopis nainy! Jio, ito ma Guei Tsoiny faman Anyi ten Gov, saup bus a Tsivom! Nyi te of osing me na pagafuan.”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Jesan kan te kat fin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin tsoiny fifaatsuts tan Faun ana ri kan tsunaun tana taa Jiu tsue taring kan iny Ya,
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 “Ayei saup ir a mesapan, sana Ayei gima saup a Tsivon! Ayei koraa Ya na Aatouf tana taa Isrel? Ma Ayei koraa Ya, Ya te of osing me na pagafuan roman, ma faamainy amam Ya!
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Ayei te faason ten Gov ana Ayei tsue to na ka, Ayei a Guei Tsoiny ten Gov. Jio, ma tagaa ra te saup finy non Ya Gov roman!”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Tsuri kan a ina fuan a mes a kakabuts te gageits fiisen mi Ya tsue taring fi kaner jesan.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Tana safunuu na fuan a kilok tana nuaf, monaagits faavot uurup faavot nato onots ovei a fopis a aua.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Tana fopis a kilok tana touraf, Jisas dau iny ton tangis tsian, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” vegiau tana ta Hiburu, kifon ya to, “Gov Tsiau, Gov Tsiau, kat fei sa Nyi naus osing Vanyo, ei?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Rin mes vainy tsutsun na aya nongoiny Towa ser tsue na ka, “Ayei te fikoo non e Ilaija ma faakouts Ya!”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Sen tsun ana isen tsuri nom ton tsuuyan sa fabub towan wain maajiin, kotskots towa nguen ngaar, ana ya tanaf to ma fajiu ya Jisas.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Sana mesapan tsuri tsue na ka, “Anaanos yam, ma tagaa ra te naa fi minon e Ilaija a saup Towa!”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Ai Jisas dau pis iny ton tangis tsian, ana Ya faan iny to na aaven.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 An raarav boo an tatabuan te gageits koman a saape takakaar to fapoopoan sa kat a fuan a pan sa tapue en, tanik me jias sa nai onot me peto. An puputaa tatagut to an fats tatamoor faavot rato,
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 an katskats tapue to, an vainy taabos kinai u fasito ten Krais to te mat er tsun fatabin rato.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Ri naus osing ton katskats; ai voun a tou tsun fatabin ten Jisas tana mat ri naa fi erato tana ngats fan tsian a taabos i Jerusalem to sana fokinai tagaa rari.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Te tagei a tsoiny mumua tan vainy puaan an vainy puaan tsunia to te bei ot iny e Jisas a nuu ana fo mamatsiny ka to te ruak, ri oraav fakap rato ri tsue to na ka, “Ayei faman a Guei Tsoiny ten Gov!”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Ana mesapan nar moun to te poo fi me tana gum fan iny Galili fiisen me Jisas ser fafaakouts mi Ya te kaa na aya tsutsun me veevian tagaa to.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Fapoopoan narari Meri na muiny Magdala, ai Meri tsinan Jemis me Josep, ana tsinan a ina fuan a guei tsoiny ten Sebedi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Te touraf en ana mes te kaa minon a masun tana ngats fan iny Arimatia koo rori Josep ayei kan a matisian ten Jisas ruak to.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Ayei ruak fatoobing e Pailat, sa rangat iny a puan e Jisas. Ai Pailat tsue faarof iny to na puan e Jisas ma nom ya Ya.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Ai Josep nom Towa, sa paapau Yan raarav goseen kafof foun ovei,
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 ana ya fasooiny Towa tan puts a foun te see kats non ya tan fats tsunia fatoobing. Ana ya fakukuur to na sen a fats karap sa bei ot iny yan matainy sobaa sa naa busen.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Meri na muiny Magdala ana mesmes a Meri gumgum na aya mamatoong fi naa tan puts tan fats. Foka to te ruak tana faangim, nainy ma kakoun of a taa Jiun fo mamatsiny ka tsuri tan Nainy Fafaatouf tsuri.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Voun faangim nan nainy tan mes nainy, tsunaun tan tsoiny faakor ana taa Farasi vaaguam fi naa to ten Pailat
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 ri tsue to na ka, “Tsunaun, mam natem te tototo farokot a mes a gamgam to ana Ya tsue to na ka, ‘Nyo nai tsun fatabin rou tana mat voun fafofopis nan nainy.’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Faan iny tsue faarof ma bei ot faarof iny arin puts onot non tan fafofopis nan nainy ma kabuts vaaren matisian Tsunia na puan Ya, er tsue of rato na vainy, ‘Ayei tsun fatabin en tana mat.’ Fafakap nan gam tovei, te iring fafis iny non a vaamuan.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 “Nom ir yam tsoiny bei ot,” Pailat tsue of rari, “kuar yam am bei ot faarof iny to na puts.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Ana ri naa bus rato, ri aatsits to na fats, naus osing ramen tsoiny bei ot ma bei ot iny ari ya.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.