Mateus 27
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARA
1 Tana voinyvoiny ovei tsunaun tan tsoiny faakor faavot ana rin fuainy tsunaun tana taa Jiu kat ton fakats tsuar ma sak ari Jisas tu vegiau ri te atsuiny famat Ya.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Ri kotskots Ya, ri mei naa Towa, ser faan iny naa Ya ten Pailat a gavana tana gum fan iny Judia.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Judas ayei na mes to te faan iny e Jisas nimar tsunaun tana taa Jiu tagaa te sigan ma atsun famat fi ri Jisas, ya reesik to ana ya mei fatabiny naa to na fopis safunuu na painy moni silva unya tan tsunaun tan tsoiny faakor an fuainy tsunaun tana taa Jiu,
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 “Nyo aveto bus you. Nyo famanat iny a Mes a sikia ta iring to nima mami ma atsuiny ami Ya!” te tsue fi ya. “A sikia ma iring tsumam,” biny finy ari ya, “A iring tsumanyi!”
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Judas ravainy to na painy moni silva to tana saape, ana ya naus osing ratuari; sa nai ot en.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 An tsunaun tan tsoiny faakor nom to na painy moni silva to, ri tsue to na ka, “A pats nan rafatsiny to te gima toobing tan faun tsura ma fasof ara na painy moni silva to tana guuv tana saape.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Voun tsue faunot, ri nom to na painy moni silva ser pats yan puputaa tana mes a katkat nas kepaa, a faarei ton katskats tan vainy Sagoor.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Tan kat to aya, u puputaa to te koo rin “Puputaa tan Rafatsiny” onot non tan fo nainy to.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 To san Vegiau Ten Gov nguen e Jeremaia na kuigin muan ruak iny man ovei enato,
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 ri nom towa ser pats yan puputaa tana mes a katkat nas kepaa, te tsue of fi vanyo ya na Tsunaun.” (Sakaraia 11.12,13)
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Jisas tsutsun matan a Gavana Pailat ana Gavana rangats Towa, “Nyi Ya na Aatouf tana taa Jiu?” “Naa, toobing non tsue fi rom anyi.” biny finy ya Jisas.
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Sana rin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin fuainy tsunaun tana taa Jiu sak Towan fo vegiau a fo gam, sen Jisas gim to ma biny rari.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Ai Pailat tsue to Tsunia, “Nyi gima nongoiny a fo mamatsiny ka to te sak manyi ri?”
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Sen Jisas gim to ma vegiau ta karainy vegiau, ai Pailat karian fiisok tsun nato.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Tan fo mamatsiny Guainy iny Fakats Fatabin, natiny kaa minon kat tana Gavana Pailat famanat iny non ta mes tan kotskots ma fatafuts ravaa te rangats finy rori yan tagin.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Tan nainy to aya te kaa me na isen a mes a kotskots fokinai faavot natiny ror ya koo rori Jisas Barabas.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Ana rin tagin tana taa Jiu vaaguam to, ai Pailat rangat ratuari, “E sei te komainy romi nyo ma fatafuts ravaa ee? Jisas Barabas ge Jisas koo rori Krais?”
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Ayei nat fiisok rari tsuri te faan iny me Jisas tsunia, tana saa ri te fitsufainy.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Te vaagum e Pailat tan gumgum iny kat vaatsuk, ai natsun ya faan iny ton vegiau tsuan tsunia: “Tanyiny yam a mes a tavaron to, tana saa, nyo tarei a mes a tavaron to tana voiny, sa nyo oraav rou tovei.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Ana rin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin fuainy tsunaun tana taa Jiu famonei ton tagin ma rangats e Pailat ma fatafuts ravainy ya Barabas ana ri te atsuiny famat e Jisas.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Sana Gavana rangats rari, “E sei to tsuri na ina fuan ee te komainy romi nyo ma famanat iny?” “Barabas!” biny finy ari ya.
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 “A saa te kat ronyo ten Jisas te koo romi Krais na?” rangat fi rari Pailat. Ri na fokinai biny towa, “Fagageits yam tana pagafuan!”
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Sen Pailat rangat, “Kat Fei? Saf a iring te kat Ya na?” Ana fokinai tanik iny vaposok iny kuu to, “Fagageits Yam tana pagafuan!”
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Te tagei e Pailat a ka to na sikia tu vegiau nan, kat non san fitaatsun ruak Ya nom to na aurom, sa garus a niman matar a vainy faavot faatok iny non a ka ayei sikia non ma ong rafatsiny ten Jisas, sa tsue na ka, “A mat tana mes tovei sikia ma ka tsonyo! A ka bus tsumi!”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 An tagin faavot biny fatabiny to, “Tanyiny a fasaraa to tana mat Tsunia ma ong amam ya mam min fuainy guei tsumam!”
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ai Pailat famanat iny to Barabas ma tafuts ya te koman fi ri; ana ya famanat iny to Jisas ma rapits ari Yan vainy puaan er faan iny naa Towa ma gageits Ya tana pagafuan.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 An vainy puaan ten Gavana Pailat mei naa to Jisas tana numaa ten Pailat, an vainy puaan faavot bau faafis Towa.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Ri fabeerbeer Towa, ser favau Yan vau tana aatouf u vaun goutsiroun.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Ana ri kat of Towa na sapou uupe kakarits ri fa'uupe Towa faarei na aatouf, ana ri fakei to na painy tsukan tan panaainy matou niman Ya; ana ri fatukun to matan Ya ri tsue taring iny Towa. Ri tsue na ka, “Kaakaa ovei, O Aatouf tana taa Jiu!”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Ri kasuf Towa, ana ri nom to na painy tsukan ri pour to na patsuun Ya.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Te tsue taring fakap bus iny ari Ya, ri puruur osing Towan vau beberus iny jiarasan an goutsiroun ana ri favau fatabin Towan vau Tsuan. Ana ri ras fatafuts naa Towa jiarasan a tou fagageits Ya tana pagafuan.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Te tafuts osing naa ri na ngats fan tsian ri sab to na mes te koo ri Saimon, a mes te poo fi me tana ngats fan koo rori Sairini, ana ri sogsog towa ma sog ya na pagafuan ten Jisas.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Ri naa mito tana pan te koo rori Golgota, kifon vegiau to, “Pan tan tonaar.”
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Ri fainy Towan wain kopis mi ri na ito na aapeits ma jiu Ya na aya; te dam tanaf bus Ya, ana Ya gim to ma jiu ya.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Ri fagageits Towa tana pagafuan, ana ri tatafas ratuarin vau Tsunia fapoopoan narari to tan tats fabiririir iny a saatu.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Voun ya ri gum to ser vaatok iny Ya.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Jias patsuun Ya, ri kirkir ton vegiau te sak ari Ya: “E Jisas to na Aatouf tana taa Jiu.”
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Ana ri fagageits to na ina fuan a mes a kakabuts tana pagafuan fiisen me Jisas, isen tan panaainy matou ana mesmes tan panaainy keeruk.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Vainy te taataan fabisbis iny patsuur ana ri tsue vaaserere iny to Jisas:
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 “Nyi tsue te rurei rom a saape ana Nyi te fatsuiny fatabiny ya tan fopis nainy! Jio, ito ma Guei Tsoiny faman Anyi ten Gov, saup bus a Tsivom! Nyi te of osing me na pagafuan.”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Jesan kan te kat fin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin tsoiny fifaatsuts tan Faun ana ri kan tsunaun tana taa Jiu tsue taring kan iny Ya,
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Ayei saup ir a mesapan, sana Ayei gima saup a Tsivon! Ayei koraa Ya na Aatouf tana taa Isrel? Ma Ayei koraa Ya, Ya te of osing me na pagafuan roman, ma faamainy amam Ya!
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Ayei te faason ten Gov ana Ayei tsue to na ka, Ayei a Guei Tsoiny ten Gov. Jio, ma tagaa ra te saup finy non Ya Gov roman!”
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Tsuri kan a ina fuan a mes a kakabuts te gageits fiisen mi Ya tsue taring fi kaner jesan.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Tana safunuu na fuan a kilok tana nuaf, monaagits faavot uurup faavot nato onots ovei a fopis a aua.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Tana fopis a kilok tana touraf, Jisas dau iny ton tangis tsian, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” vegiau tana ta Hiburu, kifon ya to, “Gov Tsiau, Gov Tsiau, kat fei sa Nyi naus osing Vanyo, ei?”
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Rin mes vainy tsutsun na aya nongoiny Towa ser tsue na ka, “Ayei te fikoo non e Ilaija ma faakouts Ya!”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Sen tsun ana isen tsuri nom ton tsuuyan sa fabub towan wain maajiin, kotskots towa nguen ngaar, ana ya tanaf to ma fajiu ya Jisas.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Sana mesapan tsuri tsue na ka, “Anaanos yam, ma tagaa ra te naa fi minon e Ilaija a saup Towa!”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Ai Jisas dau pis iny ton tangis tsian, ana Ya faan iny to na aaven.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 An raarav boo an tatabuan te gageits koman a saape takakaar to fapoopoan sa kat a fuan a pan sa tapue en, tanik me jias sa nai onot me peto. An puputaa tatagut to an fats tatamoor faavot rato,
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 an katskats tapue to, an vainy taabos kinai u fasito ten Krais to te mat er tsun fatabin rato.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Ri naus osing ton katskats; ai voun a tou tsun fatabin ten Jisas tana mat ri naa fi erato tana ngats fan tsian a taabos i Jerusalem to sana fokinai tagaa rari.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Te tagei a tsoiny mumua tan vainy puaan an vainy puaan tsunia to te bei ot iny e Jisas a nuu ana fo mamatsiny ka to te ruak, ri oraav fakap rato ri tsue to na ka, “Ayei faman a Guei Tsoiny ten Gov!”
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Ana mesapan nar moun to te poo fi me tana gum fan iny Galili fiisen me Jisas ser fafaakouts mi Ya te kaa na aya tsutsun me veevian tagaa to.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Fapoopoan narari Meri na muiny Magdala, ai Meri tsinan Jemis me Josep, ana tsinan a ina fuan a guei tsoiny ten Sebedi.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Te touraf en ana mes te kaa minon a masun tana ngats fan iny Arimatia koo rori Josep ayei kan a matisian ten Jisas ruak to.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ayei ruak fatoobing e Pailat, sa rangat iny a puan e Jisas. Ai Pailat tsue faarof iny to na puan e Jisas ma nom ya Ya.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Ai Josep nom Towa, sa paapau Yan raarav goseen kafof foun ovei,
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 ana ya fasooiny Towa tan puts a foun te see kats non ya tan fats tsunia fatoobing. Ana ya fakukuur to na sen a fats karap sa bei ot iny yan matainy sobaa sa naa busen.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Meri na muiny Magdala ana mesmes a Meri gumgum na aya mamatoong fi naa tan puts tan fats. Foka to te ruak tana faangim, nainy ma kakoun of a taa Jiun fo mamatsiny ka tsuri tan Nainy Fafaatouf tsuri.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Voun faangim nan nainy tan mes nainy, tsunaun tan tsoiny faakor ana taa Farasi vaaguam fi naa to ten Pailat
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 ri tsue to na ka, “Tsunaun, mam natem te tototo farokot a mes a gamgam to ana Ya tsue to na ka, ‘Nyo nai tsun fatabin rou tana mat voun fafofopis nan nainy.’
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Faan iny tsue faarof ma bei ot faarof iny arin puts onot non tan fafofopis nan nainy ma kabuts vaaren matisian Tsunia na puan Ya, er tsue of rato na vainy, ‘Ayei tsun fatabin en tana mat.’ Fafakap nan gam tovei, te iring fafis iny non a vaamuan.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 “Nom ir yam tsoiny bei ot,” Pailat tsue of rari, “kuar yam am bei ot faarof iny to na puts.”
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Ana ri naa bus rato, ri aatsits to na fats, naus osing ramen tsoiny bei ot ma bei ot iny ari ya.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.