Mateus 20
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH
1 “A Waan iny Gormirmir te faarei non taman tanun te toomat fi naa ya tana voinyvoiny ovei ma nom ir yan vainy binun er binun of towan tanun wain tsuan.
1 Jesus disse:
2 Ayei fatangan ma foiny ir yan vainy binun a isen a tarobong, foiny nan sen nainy, ya jiats ratuari ma nai binun tanun wain tsunia.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Ya naa fatabin fi nato tana tuan tana sia na kilok, ya tagei ton mes vainy tsutsun ror sikia ta binun.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Ana ya vegiau of ratuari, ‘Mi kan ma nai binun of vanyon tanun wain tsonyo, nyo te foiny mami na foiny a rof.’ Ri naa bus rato.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Tana safunuu ana fuan a kilok, ya tabin to tana tuan, a tou san ir ta mes iny binun, ai tana fopis a kilok ya tabin pis to.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Nuaf tageer, sisiruiny nom a ngim a kilok ya tabin pis fi to tana tuan ya tagei ton mes vainy tsutsun kaner raror na aya. ‘Kat fei sam kaakaa babainy rom ei, a sikia ta binun?’ te rangat finy rari ya.
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Ri biny towa ser tsue na ka, ‘Tana saa a sikia ta mes ma foiny mamam.’ ‘Rof non, kuar yam, am binun of vatuanyon tanun wain tsonyo’, tsue fi ya tsuri.
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 “Te ananerof busen taman tanun tsue of to na tatagaa ot tsuan, ‘Fikoo ir vainy binun nyi te foiny rari, tanik tan vainy binun te naa fatouraf naa, nyi te nai fafakap naa tan vainy binun te tanik tan tatanik nana binun.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Vainy binun tanik tana ngim a kilok nom a foiny tsuar onots a isen a tarobong.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Ana rin vainy binun te tanik faamuan nai nom mito na foiny tsuar, ri pon ma nom fapaas; sana ri kan nom senviir foiny a isen a tarobong tan isiseiny mes.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Ri nom foiny tsuar ana ri peits iny to na taman tanun.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 Ri tsue to, ‘Vainy binun te binuiny a isen a aua tsun, ana mam siiva me na binun tan sen nainy urung tana nuaf a fisikii, ana nyi foiny ratuarin senviir foiny fiisen mamimam!’
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 “Taman tanun biny to na isen tsurin vainy binun sa tsue na ka, ‘Vaatau tsonyo, nyo gima kat fiiring manyi, fiisia, ara gima fatangan iny a isen na tarobong a foiny nan sen nainy?
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Nom a foiny tsuam nyi te naa. Nyo pon ma foiny ir vainy binun te binun fatouraf senviir foiny te faan im.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Fiisia, nyo sikia ma onot ma vovou iny mangiir tsonyo tana painy moni tsonyo fatoobing? Ge nyi fitsufainy rom, tana saa, anyo koma rof rarou a vainy?’”
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Ai Jisas fakap ton vegiau tsuan sa tsue, “To tsuri to te vovovou ror, nai mumua eraror, ai tsuri to te mumumua ror nai vovou eraror.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Te taataan fi naa Jisas Jerusalem, Ya mei nato na ina safunuu ana ina fuan a matisian Tsunia tatangin sa vegiau fiisen tsun ramiri.
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 Ya tsue to, “Nongon yam, ra naa fi ror Jerusalem, ana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me naa fi non nimar tsunaun tan tsoiny faakor tana taa Jiu an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses. Ri nai sigainy ror Ya ma atsuiny famat ari Ya.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Ana ri te faan iny naa Ya tan mes a vainy kaner sikia ma taa Jiu, er tsue taring iny Towa, ri te rapits Ya ana ri te tapaar iny Ya tana pagafuan ai tan fafofopis nan nainy Ayei nai tsun fatabin enanon.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Ai tsinar guei tsoiny ten Sebedi naa to ten Jisas fiisen ramen guei tsoiny tsunia, ya fatukun to matan Ya ana ya sing to ten Jisas.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 “A saa te komainy rom anyi na?” te rangat finy ya Jisas. Ana ya biny Towa, “Tsue faarof ana ina fuan a guei tsoiny tsonyo te nai gum fiisen mami Nyi, isen tan panainy matou ana mesmes tan nimainy keeruk to te faarei rom Anyi na Aatouf.”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 “Mi sikia rom ma natiny a ka te rangat iny romi,” te tsue fi Jisas tsuri. “Mi onot rom ma jiu iny a gotan iny saraa kamits to te jiu iny Ronyo?” Ri biny Towa ser tsue na ka, “Mam onot rom.”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 “U man, mi nai jiu kan nats rom tana gotan iny saraa kamits Tsonyo,” te tsue fi Jisas, “san tana tou gum tan nimainy matou ana mesmes tan nimainy keeruk a sikia ma ka Tsonyo ma faan im, a pan to aya e Tamanyo tsun tsivon te faan iny non ya tsurin vainy te nai kakouiny onots Ya.”
23 Então Jesus disse:
24 Te nongoiny a ina safunuu na matisian a ka to, ri sewaar iny ton mumuinyasiny to.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Ai Jisas fikoo faavots ratuari sa tsue, “Mi natem fuainy tsunaun kaa miror a parits fis ror vainy babainy an fuainy tsoiny mumua te vakek rarori tan vovou iny vegiau tsuri.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Kat to aya ma ruak vaare fapoopoan namami a sikia ma sanaan nan ya. Ta isen tsumi te komainy karap non, ayei ma faarei me na tsoiny toukuar tsumi faavot,
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 an ta isen tsumi komainy non ma mumua mami, ayei ma faarei me na tsoiny binun babainy tsumi,
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 faarei non a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me, gima naa me ma kat a vainy a binun iny faakouts Ya, a sikia, Ayei te naa me ma kat Ya na binun iny faakouts ir a vainy faavot, ma faan iny Ya na Tsivon a mat to, a faarei to na pats ma puruur ravainy Ya na vainy a kinai te kaa ror tana numaa iny kotskots tan aveto.”
28 Porque até o
29 Te naus osing naa ri na ngats fan iny Jeriko, an tagin tsian fiisok vovou iny to Jisas.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Ina fuan a mes a mata kio to te gumgum tatangin a sanaan nongon te naa fi me Jisas, ana ri tanik iny kuu bus rato, “Tsubnaain ten Devit! Tagtag mamimam Tsunaun!”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Ri na gum iny vainy tsue ets'ets ratuari, “Vanumui yam.” Sana ri kuu fatsian pis to, “Tsubnaain ten Devit! Tagtag mamimam, Tsunaun!”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Ai Jisas tsutsun to sa fikoo rari sa rangats rari, “A saa te komainy romi ma kat Anyo tsumi na?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Ri biny Towa ser tsue na ka, “Tsunaun, mam komainy marom Anyi ma tsipaar mata mamam kio!”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Jisas reesik fiisok rari, Ya saras to na mata rari; sen tsun ana ri tagaa bus rato, ana ri vovou iny naa Towa.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.