Mateus 14
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVT
1 Tan nainy to aya Herot a aatouf tana gum fan iny Galili nongoiny e Jisas te kat finy ya na foka.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Ya tsue to tan tsoiny binun tsuan, “Ayei koraa Jon a Tsoiny Fapeenan to te tsun fatabin tana mat to sana fo mamatsiny parits iny faatok tapokaa ising me tsunia.”
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Tabuiny mat non e Jon a Tsoiny Fapeenan, ai Herot faan iny ton tsue ma nots ari ya, ri te nai kotskots ya, er fakei naa towa tana numaa iny kotskots. Ayei kat kat to ma kat fapaparei ya Herodias, ten Herodias peits fiisok iny e Jon,
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 tana saa, Jon a Tsoiny Fapeenan tsue ets'ets e Herot, “Te sikia non ma toobing tsumanyi ma fipisui fiisen me natsun Filip a famuinyasiny tsuam!”
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Herot pon ma atsuiny famat e Jon sana ayei te oraav ir a taa Jiu, tana saa, a taa Jiu te faamainy e Jon ayei na kuigin.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Tan nainy tsian te fakats fatabiny arin nainy agiir ten Herot ana guei moun ten Herodias tajiat to matar vainy faavot. Herot kaa mito na paparaa tsian,
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 ana ya fakei ton tsuen man tana guei moun to, “Man non jias nyo nai faan marom Anyi na foka te rangat iny rom anyi tsonyo!”
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Tan fakats tana tsinan a kooviou to sa tsue of ya, ma tsue of ya Herot, “Nyo komainy marom anyi ma poote me na patsuun e Jon a Tsoiny Fapeenan tan kobuu ana nyi te faan vanyo ya.”
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Ana aatouf reesik fiisok to, san tan tsuen man tan tsue man non jias te kat ya matar a fokinai ya vovou iny ton koman tana kooviou to.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Ana ya faan iny ton tsue ma govaar mi ri na patsuun e Jon koman a numaa iny kotskots.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Ri govets mito na patsuun e Jon gagon poote mi rin kobuu, ri faan iny towa tana kooviou, ana ya govets naa towa ten tsinan.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Matisian ten Jon naa me, ri nom to na puan ya, ser nai kats iny ya, ri naa to ser tsue of e Jisas.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Te nongoiny fakap bus e Jisas vaanan to, Ya naus osing to na fan to aya ana Ya jias to tan puak sa naa fi en nanaa tana pan a uur ayei patsukanen. Tagin nongoiny e Jisas te naa fi naa Ya, ri naus osing to na fo ngats fan tsuar ser vovou iny naa Ya sanaan.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Te sung naa ri ai Jisas of osing ton puak ai tan nainy te tagei Ya na vainy a kinai fiisok aaven Ya kaa miton tagtag tsuri, ana Ya tsipaar to na fo faadis tsuri.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Te touraf busen an matisian Tsunia naa mito Tsunia ser tsue na ka, “Te kat iny ananerof osto ana pan a uur tovei, jiat ra naa na vainy ma naa ri tana fo fan er foiny to ta kainy ainy ma ainy ari.”
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Jisas biny ratuari sa tsue, “Ri sikia ror ma naa. Mi patsukanem yam ma faan rari ta kainy ainy.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 “A ka te kaa tsun miromam to, a ngim a koinykoiny ana fuan a jian,” biny finy ari Jisas.
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Jisas tsue to, “Faan Vanyo yam.”
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Ya tsue of ton tagin ma gum ari tana aufing: ana Ya nom to na ngim a koinykoiny ana fuan a jian, Ya matoong fi naa to Gormirmir, sa faarof naa ten Gov. Ya ivoo ton koinykoiny, sa fafaan iny ya tan matisian Tsunia, ri tatafas iny towa tana vainy.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Fokinai te ainy ser viits. An matisian Tsunia nom to na safunuu an fuan a koverok ser fau favei yan ainy osing.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Onots toromainy a ngim a tapan mes to te ainy gima as'as faavot ramen moun min guei kakaii.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Ai Jisas jiats raton matisian Tsunia ma jias ari tan puak er mumua fi naa to tan mes panaan nana naaman, Tsunia te komainy ma fataasua tsom ir a fokinai er vavakas to.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Te fataasua fakap Ya na vainy, Ya paas fi to tana painy tet a tou faakats, Ayei tsivon. Te uurup bus a pan ana Ya kaa to tsivon na aya,
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 tan nainy to aya puak kan kaa busen fapoopoan nana naaman faton naa non tan kakai tana saa, ainysat tapoor me imus nan puak.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Fapoopoan nana fopis a kilok ana aunom a kilok tana patsuu na nainy, Jisas naa fi to tsuri taan ising naa patsun a naaman.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 An matisian Tsunia tagei Towa te taan fi mi Ya patsun a naaman ana ri oraav faavot rato. “A amatsuan” te tsue fi ri, ri rorojiainy faavot rato.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Sen tsun Jisas vegiau naa to tsuri sa tsue na ka, “Kaa faparits yam! Anyo vaa ei aa. Oraav vaare yam!”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ai Pita tsue to, “Tsunaun, ma Nyi koraa Ya, jio, tsue of you ma taan fi naa nyo Tsumanyi patsun a naaman.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 “Taame!” biny finy ya Jisas. Ai Pita of osing ton puak ya tanik iny taan fi naa to ten Jisas, taan naa patsun a naaman.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Sai tan nainy te tagei e Pitan rau sa oraav, ya tanik iny ruk busen nato koman a naaman. “Saup you, Tsunaun!” tangis fi ya.
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Sen tsun Jisas faarua naa to na niman ya ras towa sa tsue, “A faason tsumanyi Tsonyo na kakaii! Kat fei sa nyi vaa'ets rom ei?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Ri jias faavot to koman puak ana ainysat sariof to.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 An matisian te kaa koman puak fatukun to, ser faatouf e Jisas. “U man ovei, Anyi na Guei Tsoiny ten Gov!” te tsue fi ri.
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Tan nainy te guas naa ri, ri nai sung to tana pan iny Genesaret
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 ana vainy inainy to Jisas. Ri kuar vavis ton mamatsiny fan ser nom ir a men vainy faadis ten Jisas.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ri sing maamaa Jisas ma famanat rarin vainy faadis ma saras tsuiny korei arin nguen vau ten Jisas, ana ri to te saras nguen vau Tsunia tsipaar rato.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.