Marcos 9
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVT
1 Ai Jisas tsue to tsuri, “Nyo tsue faman of maromi te kaa miror mesapan te tsutsun ror tovei tabuiny mat ror tagei nats ror a Waan e Gov naa fiisen minon a parits.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Voun gonom nainy Jisas nom rato ere Pita me Jemis ai Jon ana Ya naa fiisen ramituari tana tobeer a nainy jig ri patsukaner. Ana puan Ya ruak iny pangis enato mata rari.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 An vau Tsunia pangis kan to sa faarein goseen kafof kakanaf, gosee fafis iny non kan gosee te natiny garus ror a vainy tana monaagits to.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Ana ina pis a matisian tagei to Ilaija me Moses te ruak ser favevegiau fiisen me Jisas.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Ai Pita tsue to ten Jisas, “Tsunaun, rof non te kaa fi rora nei, mam ma kat ta fopis ta tovaar, isen Tsumanyi, ana isen ten Moses ana isen ten Ilaija.”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Pita fapinpin iny ma tsue ta ka, tana saa ri te oraav fiisok.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Ana koroo ruak to sa pau rari, an vegiau poo mito koroo sa tsue, “Tovei na Guei Tsonyo te kaa non koman Tsonyo, nongon yam Tsunia.”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Sen tsun ri matoong vavis to ser gima tagei ta isen fiisen ramiri, e Jisas tsun Tsivon.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Te of osing mi ri na tobeer, Jisas tsue faparits of ratuari ma pokei vaare ri na ka te tagei ri tan ta mes onot non te tsun fatabin fi non na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me tana mat.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ana ri nongoiny ton tsue Tsunia, sai fapoopoan narari ri tanik iny rangat vavis ser tsue, “A saa to na tou tsun fatabin tana mat na?”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Ana ri rangats to Jisas, “Kat fei san tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses tsue, Ilaija na kuigin ma mumua me ei?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Ai Jisas tsue to tsuri, “Eye, Ilaija na kuigin ma mumua me a kakouiny to na fo mamatsiny ka, sa kat fei san Vegiau Ten Gov tsue to na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me, nai sarei non a kamits tsian fiisok ri te tsugei Ya ei?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Sana Nyo tsue of maromi, a mes te faarei non e Ilaija na kuigin te naa en naa me, ser kat kainy ya Tsunia, to na sanaan te paparaa iny ari to te kat ari tsunia te kaa fi non Ya to tan Vegiau Ten Gov.”
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Te tabin mi ri tan mes matisian ri tagei ton tagin tsian na aya. Mesapan tsurin tsoiny fifaatsuts tan Faun fatsutsuar fiisen ramirin matisian.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Sen tsun te tagei a fokinai e Jisas ana ri fakakarian faavot rato, ri fakookuar naa to Tsunia a tou tainytainy Ya.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Jisas rangat ratuarin matisian Tsunia, “A saa te fa'ararat fiisen vamiromi ri na?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 A isen fapoopoan nar tagin tsue mito Tsunia, “Tsoiny Fifaatsuts, nyo mei me na guei tsoiny tsonyo Tsumanyi, tana saa masarau te tutuei ya sa sikia non ma natiny vegiau.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Tan nainy te kat non yan masarau, ayei natiny gotsiny non putaa an popojiain te ruak nguen ya ana ayei te kakuts ngiisngiis a ngiisin ana ayei te toobing kan en. Nyo rangat ir matisian Tsumanyi ma buur ravainy arin masarau, sana ri gima onot.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Ai Jisas tsue fatabin to tsuri, “Amin aatai iny roman amin vainy vavaajets! Fis nainy te kaa fiisen Vanyo mi? An fis nainy ma govets patang fiisen Vanyo mi? Mei mi yam a vurots nei Tsonyo!”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Ana ri mei naa to na vurots ten Jisas, an nainy te tagei a masarau e Jisas, sen tsun ana masarau kat fatotoroor to na vurots ana ayei gotsiny to putaa ya kukuur vavis nato an popojiainy ruak to nguen ya.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Jisas rangats to taman ya, “Farainy te tanik yan kat to?” Taman a vurots tsue to, “Te tanik te memeran patsukan ya.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Mamatsiny nainy natiny tanaf iny atsuiny non ya ito tan fagotsiny naa ya koman guaf ai koman a aurom. Nyi onot rom ma kat ta ka tsunia, rof non reesik mamimam Nyi te faakouts mamam.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Jisas tsue to tsunia kat fei tsumanyi tsue rom, “Anyi onot rom! A mes te kaa minon a faaman onot non ma kat fo mamatsiny ka.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Sen tsun ana taman a guei tangis to sa tsue, “Nyo kaa mirou a faaman, sana sikia ma onot. Faakouts sa Nyi you ma parits a faaman tsonyo!”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Nainy te tagei e Jisas mes pis tagin te fakookuar faavot fi me tsuri, Ya tsue ets'ets to na masarau, sa tsue tsunia, “Anyi na masarau a teina kuupio ana baaruu, Nyo tsue faparits of marom anyi tafuts osing, ana nyi te sof fatabin pis vaare tsunia!”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Ana masarau kat fakuu fatsiainy towa, sa kat fatotoroor a vurots ya tafuts osing towa ana vurots soon faamo mito na puan a raavraav, ser tsue, “Ayei na mat!”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Sen Jisas nom niman a vurots ya ras fatsuiny towa, ya tsutsun to.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Vou bus Ya sof naa to numaa an matisian Tsunia rangats Towa tana uur, “Kat fei sa mam gima onot ma buur ravainy masarau ei?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Ai Jisas tsue to tsuri, “Tan faakats an tavtaav tsun onot non tan buur ravainy kainy masarau to aya.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Te naus osing ari na fan to aya, ana ri ising fi naa to koman a gum fan iny Galili. Jisas tsugainy ta mes ma natiny a pan te kaa non Ya,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 tana saa, Jisas faatsuts non matisian Tsuan sa tsue tsuri, “A Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me nai faan iny naa rori nimar vainy ana ri te nai atsuiny famat Ya, ai vou te atsuiny rori Ya, nai tsun fatabin non voun fafofopis nan nainy.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Sana ri gima arasan iny a man nan tsue to tsuri te oraav ma rangat.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Ana ri ruak to Kapeniam, an nainy te kaa Jisas numaa Ya rangats ratuari, “A saa te fatsutsue iny ami sanaan na?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Sana ri kaa faamo er, tana saa ri te fa'ararat tsuk iny mi ya sanaan, e sei tsuri te karap fafis non ee.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Nainy te gum e Jisas ya fikoo raton safunuu ana ina fuan a matisian Tsunia sa tsue tsuri, “Sei na mes te komainy tsoiny mumua non ee; rof non tsunia ma fauf a tsivon tana fokinai ana ayei te faarei a tsoiny binun tana fokinai.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Ana Ayei nom to na guei a kakaii, sa fatsutsuiny ya fapoopoan narari Ya fijapou mi towa niman, Ya tsue to tsuri.
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 “Sei te faakouts non a guei to tana asanga Vanyo ee ayei faakouts Varonyo. Ai sei te faakouts Varonyo ee gim non ma faakouts tsuiny Vanyo, sai to Tsunia to te jiats Vaminyo.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Jon tsue to Tsunia, “Tsoiny Fifaatsuts, mam tagei na mes te buur ravainy masarau tana vainy tana asanga Manyi ana mam tsue tap iny towa tana saa ayei na sikia ma mes tana gum tsura.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Sen Jisas tsue tsuri, “Kat tap vaare yam, tana saa sikia ta mes te kat non a binun iny faatok reits tana asanga Vanyo te onot non ma vegiau fiiring Vanyo,
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 tana saa a mes te gim non ma veer ramira, ayei na vaatau tsura.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Nyo tsue faman of maromi, e sei ta mes te faan maromi ta gotan aurom iny jiu ee, tana saa nyi kaa mirom a asangan e Krais, nai nom non a tafan tsunia.”
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 E sei ta isen ta mes te ras raror guein kakaii to te faaman ror Tsonyo, tan kat iny aveto ee, te rof fafis non tan tang iny ta marats tsian googon a mes to aya, ai te nai faruk namaan bong.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Ai to te amus fi marom anyi na nimam tan kat kat iny aveto, kobus ravainy. Te rof fiisok non tan nom a toto na suu te kaa fiisen mirom anyin sen niman, sai te gim non ma mamatan faarof tan kaa men fuan niman kat ror ser ras ma naa nyi unya Hel, tana pan te kaa non guaf te sikia non ma natiny mote.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 [Tana pan te kaa ror kad to te kaa ror pua rari te sikia ror ma natiny mat an guaf sikia kan non ma natiny mote.]
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 A mou manyi te amus fi marom anyi tan kat kat iny aveto, kobus ravainy, tana saa, te rof fiisok non tan nom a toto na suu te kaa fiisen mirom anyin sen mou, sai te gim non ma mamatan faarof tan kaa men fuan mou kat ror ser ras ma naa nyi unya Hel,
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 [U kad tana pan nato aya sikia ror ma natiny mat, an guaf kan sikia non ma natiny mote.]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 A mata manyi te amus fi marom anyi tan kat kat iny aveto, fas ravainy. Te rof fiisok non tan sof mi naan sen matan tana Waan e Gov, sai te gim non ma rof tan kaa men fuan matan ma ras ma naa ri nyi unya Hel.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Tana pan te sikia ror kad ma natiny mat an guaf sikia non ma natiny mote.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 Fokinai nai sarei ror a kamits koman guaf tan tanaf faarei non teteisian sikia non ma nom ravaa.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 “Teis kan rof, sai te kajiaa non teteisian nan teis, a binun tsunia te kap en, a sikia pis ta sanaan iny kat fateteisiainy fatabiny pis ya. Ami ma kaa me ta teis ana mi te kaa me na aaverof fiisen rame na mesapan.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.