Marcos 15
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVT
1 Tana voinyvoiny ovei tsunaun tan tsoiny faakor fiisen ramirin fuainy tsunaun tana taa Jiu an tsoiny fifaatsuts tan Faun, iton Kansol faavot te vaagum ser kat vegiau, ana ri kotskots to Jisas, ri mei naa Towa ser faan iny naa Ya ten Pailat a gavana tana gum fan iny Judia.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pailat rangats Towa, “Nyi Ya na Aatouf tana taa Jiu?” Ana Ya biny towa, “Naa, toobing non tsue fi rom anyi.”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 An tsunaun tan tsoiny faakor sak Towan mamatsiny ka.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ai Pailat rangat pis Towa, “Tagaa, saf fo mamatsiny vegiau to te sak Manyi ri na? Nyi na sikia tu vegiau iny fasakaa tap Manyi tan vegiau te sak Manyi ri?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Sen Jisas gim to ma vegiau ta isen ta karainy vegiau, ai Pailat karian fiisok nato.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Tan fo mamatsiny Guainy Fakats Fatabin Pailat te natiny famanat iny non a isen a mes a kotskots ma tafuts ya te rangat finy rori ya na vainy.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Tan nainy to aya a mes te pisiin te koo rori Barabas te kaa tana numaa iny kotskots, tana saa ayei te kaa fiisen ramirin vainy te fapupuaan fiisen me na gamaman iny Roum, ana ayei kan te atsuiny famat ir mes vainy.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Te vaaguam men kinai ser tanik iny rangats e Pailat ma kat to te natiny kat finy non yan kat to aya tan fatafuts a isen a mes a kokokots.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ai Pailat biny ratuari, “Mi komainy varonyo ma puruur osing mami na Aatouf tana taa Jiu?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Pailat nat fiisok ir tsunaun tan tsoiny faakor te faan iny me Jisas tsunia, tana saa ri te fitsufainy mi Ya.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Sana rin tsunaun tan tsoiny faakor fatsuiny komar tagin ma rangats ari Pailat ma fatafuts ravainy ya Barabas, san gima Jisas.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pailat vegiau pis to tsurin tagin, “Fiisia, fei te kat finy ronyo na mes te koo mi na Aatouf tana taa Jiu ei?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Ri kuu pis to, “Fagageits yam, fagageits tana pagafuan!”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Ai Pailat rangats ratuari, “Kat fei? Saf a iring te kat Ya na?” Ri vaposok iny kuu fatsian pis to, “Fagageits yam tana pagafuan!”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pailat komainy ma kat fapapareir tagin ana ya fatafuts to Barabas tsuri, Ya faan iny naa to Jisas ma rapits ari Ya, er fagageits Towa tana pagafuan.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 An vainy puaan mei naa to Jisas gagon tana aunon tan pan tana numaa te natiny kaa non e Pailat, ri fikoo vaaguam faavot raton vainy puaan.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ana ri taring fiisok iny to Jisas, ri favau towan vau te natiny vau ror a fo aatouf, ton vaun mamaato, ana ri kat of Towa na sapou uupe kakarits, ser fa'uupe ya Jisas.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Ri faarua naa ton fo nimar Tsunia, “Kaakaa ovei, O Aatouf tana taa Jiu.”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ri pour to na patsuun Ya na painy tsukan, ri kasuf Towa, ana ri fatukun to matan Ya faarei te fatsiitsii finy rorin vainy a aatouf.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Te taring fakap bus iny ari Jisas, ri puruur osing Towan vau beberus iny jiarasan an mamaato ser favau fatabiny Yan vau Tsuan. Ri ras fatafuts naa Towa jiarasan tana ngats fan tsian a tou fagageits Ya tana pagafuan.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Sanaan ri sab a mes te koo rori Saimon a tsoiny Sairini taman Aleksanda me Rufas poo fi me tana tanun sa taataan fi naa tana ngats fan tsian ser sogsog ya, ri fagovets towa na pagafuan ten Jisas, ri tsue of towa ma vovou iny naa ya Jisas.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Ri ras naa to Jisas tana pan te koo rori Golgota, kifon vegiau to, “Pan tan tonaar.”
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Na aya ri tanaf iny fainy Towan wain kopis mi rin nau aapeits koo rorin Mer, ma mafuu na puan Ya, Ya te gima sarei ta kamits, sen Jisas gima jiu ya.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ai ri tapaar Towa tana pagafuan ser fagageits ya, ri tatafas ratuarin fo painy vau tsunia fapoopoan narari to tan tats fabiririir iny a saatu, ser fakiki sei te nom non isisen painy vau Tsunia.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Ri fagageits Ya tana sia na kilok tana voinyvoiny.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 U vegiau to aya te kirkir te sak ari Jisas to, “Aatouf tana taa Jiu.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 ana ri fagageits to na ina fuan a mes a kakabuts tana pagafuan fiisen me Jisas, isen tan panaainy matou ana mesmes tan panaainy keeruk.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Tan kat to aya vegiau tan vegiau Ten Gov ruak iny man ovei nato,
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Vainy te taataan fabisbis iny patsuur ana ri tsue vaaserere iny to Jisas, “Jio! Nyi tsue te rurei rom a saape, ana Nyi te fatsuiny fatabiny ya tan fopis nainy!
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Saup a Tsivom! Of osing me na pagafuan!”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Jesan kan te kat fin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin tsoiny fifaatsuts tan Faun, tsue taring iny e Jisas fapoopoan narari, “Ayei saup ir a mesapan, sana Ayei gima saup a Tsivon!
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Tanyi yam e Krais a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy, a Aatouf tana taa Isrel, ma of osing mi Ya na pagafuan roman, ma tagaa ra ana ra te faamainy Ya!” Tsuri kan a ina fuan te gageits fiisen me Jisas tsue fiiring kan iny Towa.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Tana safunuu ana fuan a kilok tana nuaf, monaagits faavot uurup faavot nato onots ovei a fopis a kilok tana touraf.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Tana fopis a kilok Jisas dau iny ton tangis tsian, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” kifon ya to, “Gov Tsiau, Gov Tsiau, kat fei sa Nyi naus osing Vanyo ei?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Rin mes vainy tsutsun na aya nongoiny Towa ser tsue na ka, “Nongon yam, Ayei te fikoo non e Ilaija ma faakouts Ya!”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ana ina isen tsuri kuar to sa nom tsuuyan ya fabub towan wain maajiin, ya kotskots towa nguen ngaar ana ya tanaf to ma fajiu ya Jisas ana ayei tsue to, “Anaanos yam, ma tagaa ra te naa fi minon e Ilaija ma fauf ya Jisas tana pagafuan.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Ai Jisas dau iny ton tangis tsian, Ya tauts to.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 An raarav boo an tatabuan te gageits koman a saape takakaar to fapoopoan sa kat a fuan a pan sa tapue en, tanik me jias sa nai onot me peto.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Te tagei a tsoiny mumua tan vainy puaan te tsutsun na aya matan a pagafuan, ito te tagaa te tangis ai te mat fi Jisas, ya tsue to, “Man ovei, Ayei faman a Guei Tsoiny ten Gov!”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ana mesapan nar moun to te kaakaa na aya tsutsun me veevian tagaa to fapoopoan narari e Meri na muiny Magdala, ai Meri kan tsinan Jemis te vurots iny non e Joses, ai Salome.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Arin moun to aya vovovou iny e Jisas te kaakaa Ya Galili ana ri fafaakouts kainy Towa. Ana rin mes panainy moun kinai te kaa kan na aya, te naa fiisen mi naa Ya Jerusalem.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Te touraf en an nainy iny kakoun onots a fo mamatsiny ka, tana saa u Nainy Fafaatouf tana taa Jiu tamanainy.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Josep a tsoiny Arimatia natiny famaari rori ruak me. Ayei kan a isen tsurin tsoiny mumua tana taa Jiu te vaagum tana Kansol te anaanos kainy non a tou naa me tana Waan e Gov, ayei te ongoor sa nai ruak e Pailat, ya rangats towa na puan e Jisas.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pailat karian te nongoiny finy ya Jisas te maten. Ya fikoo to na tsoiny mumua tan vainy puaan ana ya rangats towa te mat fi Jisas.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Te nongoiny fakap bus e Pailat vegiau to tana tsoiny mumua tan vainy puaan, Pailat tsue of to Josep ayei onot non ma nom a puan e Jisas.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Josep foiny raarav saavits goseen kafof Ya fauf to na puan e Jisas, paapau towan raarav goseen kafof foun, ya fasooiny Towa tan puts te kats ya tan fats. Ya fakukuur to na sen a fats a karap sa bei ot iny yan matainy sobaa tan puts.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Meri na muiny Magdala ai Meri tsinan Joses te tagaa te soon fi na puan e Jisas.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.