Marcos 15
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARIB
1 Tana voinyvoiny ovei tsunaun tan tsoiny faakor fiisen ramirin fuainy tsunaun tana taa Jiu an tsoiny fifaatsuts tan Faun, iton Kansol faavot te vaagum ser kat vegiau, ana ri kotskots to Jisas, ri mei naa Towa ser faan iny naa Ya ten Pailat a gavana tana gum fan iny Judia.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pailat rangats Towa, “Nyi Ya na Aatouf tana taa Jiu?” Ana Ya biny towa, “Naa, toobing non tsue fi rom anyi.”
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 An tsunaun tan tsoiny faakor sak Towan mamatsiny ka.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Ai Pailat rangat pis Towa, “Tagaa, saf fo mamatsiny vegiau to te sak Manyi ri na? Nyi na sikia tu vegiau iny fasakaa tap Manyi tan vegiau te sak Manyi ri?”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Sen Jisas gim to ma vegiau ta isen ta karainy vegiau, ai Pailat karian fiisok nato.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Tan fo mamatsiny Guainy Fakats Fatabin Pailat te natiny famanat iny non a isen a mes a kotskots ma tafuts ya te rangat finy rori ya na vainy.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Tan nainy to aya a mes te pisiin te koo rori Barabas te kaa tana numaa iny kotskots, tana saa ayei te kaa fiisen ramirin vainy te fapupuaan fiisen me na gamaman iny Roum, ana ayei kan te atsuiny famat ir mes vainy.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Te vaaguam men kinai ser tanik iny rangats e Pailat ma kat to te natiny kat finy non yan kat to aya tan fatafuts a isen a mes a kokokots.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Ai Pailat biny ratuari, “Mi komainy varonyo ma puruur osing mami na Aatouf tana taa Jiu?”
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Pailat nat fiisok ir tsunaun tan tsoiny faakor te faan iny me Jisas tsunia, tana saa ri te fitsufainy mi Ya.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Sana rin tsunaun tan tsoiny faakor fatsuiny komar tagin ma rangats ari Pailat ma fatafuts ravainy ya Barabas, san gima Jisas.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Pailat vegiau pis to tsurin tagin, “Fiisia, fei te kat finy ronyo na mes te koo mi na Aatouf tana taa Jiu ei?”
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Ri kuu pis to, “Fagageits yam, fagageits tana pagafuan!”
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Ai Pailat rangats ratuari, “Kat fei? Saf a iring te kat Ya na?” Ri vaposok iny kuu fatsian pis to, “Fagageits yam tana pagafuan!”
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Pailat komainy ma kat fapapareir tagin ana ya fatafuts to Barabas tsuri, Ya faan iny naa to Jisas ma rapits ari Ya, er fagageits Towa tana pagafuan.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 An vainy puaan mei naa to Jisas gagon tana aunon tan pan tana numaa te natiny kaa non e Pailat, ri fikoo vaaguam faavot raton vainy puaan.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Ana ri taring fiisok iny to Jisas, ri favau towan vau te natiny vau ror a fo aatouf, ton vaun mamaato, ana ri kat of Towa na sapou uupe kakarits, ser fa'uupe ya Jisas.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Ri faarua naa ton fo nimar Tsunia, “Kaakaa ovei, O Aatouf tana taa Jiu.”
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ri pour to na patsuun Ya na painy tsukan, ri kasuf Towa, ana ri fatukun to matan Ya faarei te fatsiitsii finy rorin vainy a aatouf.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Te taring fakap bus iny ari Jisas, ri puruur osing Towan vau beberus iny jiarasan an mamaato ser favau fatabiny Yan vau Tsuan. Ri ras fatafuts naa Towa jiarasan tana ngats fan tsian a tou fagageits Ya tana pagafuan.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Sanaan ri sab a mes te koo rori Saimon a tsoiny Sairini taman Aleksanda me Rufas poo fi me tana tanun sa taataan fi naa tana ngats fan tsian ser sogsog ya, ri fagovets towa na pagafuan ten Jisas, ri tsue of towa ma vovou iny naa ya Jisas.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Ri ras naa to Jisas tana pan te koo rori Golgota, kifon vegiau to, “Pan tan tonaar.”
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Na aya ri tanaf iny fainy Towan wain kopis mi rin nau aapeits koo rorin Mer, ma mafuu na puan Ya, Ya te gima sarei ta kamits, sen Jisas gima jiu ya.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Ai ri tapaar Towa tana pagafuan ser fagageits ya, ri tatafas ratuarin fo painy vau tsunia fapoopoan narari to tan tats fabiririir iny a saatu, ser fakiki sei te nom non isisen painy vau Tsunia.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Ri fagageits Ya tana sia na kilok tana voinyvoiny.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 U vegiau to aya te kirkir te sak ari Jisas to, “Aatouf tana taa Jiu.”
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 ana ri fagageits to na ina fuan a mes a kakabuts tana pagafuan fiisen me Jisas, isen tan panaainy matou ana mesmes tan panaainy keeruk.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Tan kat to aya vegiau tan vegiau Ten Gov ruak iny man ovei nato,
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Vainy te taataan fabisbis iny patsuur ana ri tsue vaaserere iny to Jisas, “Jio! Nyi tsue te rurei rom a saape, ana Nyi te fatsuiny fatabiny ya tan fopis nainy!
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Saup a Tsivom! Of osing me na pagafuan!”
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Jesan kan te kat fin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin tsoiny fifaatsuts tan Faun, tsue taring iny e Jisas fapoopoan narari, “Ayei saup ir a mesapan, sana Ayei gima saup a Tsivon!
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Tanyi yam e Krais a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy, a Aatouf tana taa Isrel, ma of osing mi Ya na pagafuan roman, ma tagaa ra ana ra te faamainy Ya!” Tsuri kan a ina fuan te gageits fiisen me Jisas tsue fiiring kan iny Towa.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Tana safunuu ana fuan a kilok tana nuaf, monaagits faavot uurup faavot nato onots ovei a fopis a kilok tana touraf.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Tana fopis a kilok Jisas dau iny ton tangis tsian, “Eloi, Eloi, lama sabaktani?” kifon ya to, “Gov Tsiau, Gov Tsiau, kat fei sa Nyi naus osing Vanyo ei?”
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Rin mes vainy tsutsun na aya nongoiny Towa ser tsue na ka, “Nongon yam, Ayei te fikoo non e Ilaija ma faakouts Ya!”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Ana ina isen tsuri kuar to sa nom tsuuyan ya fabub towan wain maajiin, ya kotskots towa nguen ngaar ana ya tanaf to ma fajiu ya Jisas ana ayei tsue to, “Anaanos yam, ma tagaa ra te naa fi minon e Ilaija ma fauf ya Jisas tana pagafuan.”
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Ai Jisas dau iny ton tangis tsian, Ya tauts to.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 An raarav boo an tatabuan te gageits koman a saape takakaar to fapoopoan sa kat a fuan a pan sa tapue en, tanik me jias sa nai onot me peto.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Te tagei a tsoiny mumua tan vainy puaan te tsutsun na aya matan a pagafuan, ito te tagaa te tangis ai te mat fi Jisas, ya tsue to, “Man ovei, Ayei faman a Guei Tsoiny ten Gov!”
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Ana mesapan nar moun to te kaakaa na aya tsutsun me veevian tagaa to fapoopoan narari e Meri na muiny Magdala, ai Meri kan tsinan Jemis te vurots iny non e Joses, ai Salome.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Arin moun to aya vovovou iny e Jisas te kaakaa Ya Galili ana ri fafaakouts kainy Towa. Ana rin mes panainy moun kinai te kaa kan na aya, te naa fiisen mi naa Ya Jerusalem.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Te touraf en an nainy iny kakoun onots a fo mamatsiny ka, tana saa u Nainy Fafaatouf tana taa Jiu tamanainy.
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Josep a tsoiny Arimatia natiny famaari rori ruak me. Ayei kan a isen tsurin tsoiny mumua tana taa Jiu te vaagum tana Kansol te anaanos kainy non a tou naa me tana Waan e Gov, ayei te ongoor sa nai ruak e Pailat, ya rangats towa na puan e Jisas.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Pailat karian te nongoiny finy ya Jisas te maten. Ya fikoo to na tsoiny mumua tan vainy puaan ana ya rangats towa te mat fi Jisas.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 Te nongoiny fakap bus e Pailat vegiau to tana tsoiny mumua tan vainy puaan, Pailat tsue of to Josep ayei onot non ma nom a puan e Jisas.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Josep foiny raarav saavits goseen kafof Ya fauf to na puan e Jisas, paapau towan raarav goseen kafof foun, ya fasooiny Towa tan puts te kats ya tan fats. Ya fakukuur to na sen a fats a karap sa bei ot iny yan matainy sobaa tan puts.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Meri na muiny Magdala ai Meri tsinan Joses te tagaa te soon fi na puan e Jisas.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.