Marcos 14

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs BKJ

Sair da comparação
1 U fuan tsun nainy te kaakaa non ana taa Jiu te Fakats Fatabiny nainy te faakouts e Gov a taa Isrel ser naus osing me na gum fan iny Ijip, an nainy Guainy te ainy rorin Koinykoiny Sikia ma kaa me tu Yis. An tsunaun tan tsoiny faakor ana rin tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses komainy to ma sainy ta sanaan ta takop iny nots er atsun famat to Jisas.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Ana ri tsue to, “Ara ma kat vaare ya tan nainy guainy, kat ror san a fokinai fatsuiny fitaatsun.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Jisas kaa enanon Betani, numaa ten Saimon to te kaa men tatauba muan, Jisas gum iny ainy non ana moun sof mito fiisen me na kepaa viainy minon tapui na tsuraf ana foiny nan ya na nai jias, ana moun to boree to na fiong nan kepaa ana ya tsiiu iny towa patsuun e Jisas.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Sana mesapan tsuri na vainy te kaa na aya peits ser favevegiau patsukaner ser tsue, “Saf a rof nan ya na to sa tsiiu raravainy tapui tovei?”
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 A tapui na tsuraf to te onot non ma fafiifoiny ravaa a onots to na fopis natus moni ana painy moni te ruak te onot ma tatafas rari rin vainy aaruts. Ana ri peits iny to na moun to.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Sen Jisas tsue, “Tanyiny yam a moun to, kat fei sam kat tap iny rom ya ei? Ayei te kat a ka na saavits fiisok Tsonyo.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Mi nai kaa fatatabin ramirom vainy aaruts, ana mi te faakouts fatatabin kan rari te koman fi romi, sana Nyo gim rou ma nai kaa fatatabin fiisen mamiromi.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 A moun to te kat kat te onots ya ma kat ayei te tsiiu iny a tapui na tsuraf to pua Vanyo kakouiny onots non a pua Vanyo te naa fi non tana kats tan nainy te naa minon.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Man ovei Nyo tsue of maromi, te vasiisio iny rorin Vurungan Rof nane Krais tana monaagits to, ri te fakats kainy kat te kat a moun to Tsonyo.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Judas Iskariot a isen tsuri na safunuu ana ina fuan a matisian naa fi enato tan tsunaun tan tsoiny faakor, tana saa ayei komainy ma vegiau tsuk iny a sanaan fei te nai faan finy non ya Jisas nima rari ei.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Te nongoiny arin vegiau ten Judas, ri paparaa mi towa, ser tsue faman ma faan iny e Judas ta moni. Sen Judas tanik iny sainy to tu nainy tu rof ma faan iny ya Jisas tsuri.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Tan vaamuan nan nainy Guainy te ainy rorin Koinykoiny Sikia ma kaa me tu Yis ito nainy te atsuiny kainy rorin tsunei siip nan nainy Guainy iny Fakats Fatabin ton nainy te faakouts e Gov a taa Isrel, ser naus osing me na Ijip, rin matisian ten Jisas rangats Towa, “Fei te komainy rom Anyi mam ma nai kakouiny Guainy iny Fakats Fatabin Tsumanyi ei?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Sen Jisas jiats ra naan a ina fuan a matisian Tsuan sa tsue of rari, “Kuar yam koman a ngats fan tsian, ana isen a mes a govet kepaa aurom tainytainy maromi, vovou iny naa yam,
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 tana numaa te nai sof non ya, mi te tsue tana taman a numaa, ‘Tsoiny Fifaatsuts te tsue, Fei te kaa non a pan te nai ainy Ronyon Guainy iny Fakats Fatabin fiisen ramen matisian Tsonyo ei?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ayei faatok maromi na pan tsian jias te kaa minon a fo mamatsiny ka iny kakoun a kainy ainy tana numaa, ayei na pan te nai kakoun romi na fo mamatsiny ka.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Ri na ina fuan a matisian naa bus fi ra naa to tana ngats fan tsian ser sab a fo mamatsiny ka to te tsue of rari Jisas, ser kakouiny a kainy ainy iny Fakats Fatabin.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Te ananerof bus ya, Jisas ruak fiisen me na ina safunuu ana ina fuan a matisian.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Ri gum to tana taran iny ainy Jisas tsue, “Man ovei Nyo tsue of maromi, isen tsumi nai faan iny Varonyo nimar vainy er nai atsuiny Vatuanyo, ana ayei kan te ainy fiisen Vamironyo.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Rin matisian koma patang faavot rato, ser vegiau isisen patsukan iny Ya, “A sikia ma nyo?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Ya tsue to tsuri, “A isen tsumi a ina safunuu ana ina fuan, ayei to te fabub non a koinykoiny koman kobuu fiisen Vaminyo.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 A Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me nai mat non te tsue fin Vegiau Ten Gov, eye, nai mat non, sana sekeiny mes to te faan iny non a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me! Gov nai fainy non ya na fasaraa tsian. Tabuiny rof fiisok tana mes to aya ma agiir vaare ten tsinan.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Te ainy farokot raror, Jisas nom to na koinykoiny, sa faakats iny faarof of naa towa ten Gov, Ya ivoo towa, sa fafaan rari ana Ya tsue to, “Nom yam am ainy towa, pua Vanyo tovei.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ana Ya nom to na gotan, Ya faarof iny naa towa ten Gov, Ya fafaan ratuari, ri na fokinai jiu towa,
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Jisas tsue to, “U rafatsiny Tsonyo to aya te faparits non tsue faunot foun nane Gov, rafatsiny Tsonyo tatsiiu of non a fokinai tan kat iny anofe ravainy kat iny aveto.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Nyo tsue faman of maromi, Nyo gim rou ma jiu pis nats wain tovei, onot non tan nainy te jiu Ronyon wain foun tana Waan e Gov.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ri kooma iny faatouf to ser naa fi tana Tobeer iny Oliv.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Ai Jisas tsue to tsuri, “Mi na fokinai te nai bus osing Varonyo, tana saa u Vegiau Ten Gov te tsue,
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 San tan voun nainy tana tou tsun fatabin tana mat, Nyo nai mumua pis maromi tana gum fan iny Galili.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Pita tsue to Tsunia, “Kainon to te kat fi rori na fokinai to, nyo gim rou ma nai bus osing Manyi.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Jisas biny to Pita, “Man ovei, Nyo tsue of marom, tana voiny tovei roman tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny tan fafuan nan nainy, nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi gim rom ma nat Vanyo.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Pita pangis faparits Towa, “Kainon nyo nai mat fiisen mamirom Manyi, nyo gim rou ma faungis Manyi,” ana rin fokinai matisian tsue kan fi rato jesan.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Ri na fokinai naa fi rato tana pan te koo ri Getsemani, ana Ya tsue to tan matisian Tsuan, “Gum yam nei, ma nai faakats Anyo.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ana Ayei ras rato Pita ai Jemis me Jon sen Jisas fuas fakeits ana Ya koma patang fiisok ovei tsun nato.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Ya tsue to tsuri, “Aave Vanyo reesik fiisok non tovei kat iny atsuiny famat Varonyo, kaakaa yam nei am kaa to faarof to.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ayei taan fajesa naa to, Ya fagotsiny naa to na puan peto tan puputaa ana Ya faakats to, te rof fi non ya tan nainy saraa kamits to ma ruak vaare ya Tsunia.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ya tsue to, “O Tetee, O Tamau, Anyi onot rom ma kat a fo mamatsiny ka, ayei tamee fiisok non Tsumanyi nom ravainy bus a gotan iny saraa kamits tovei Tsonyo, san sikia ma tan mangiir Tsonyo u mangiir tsun Tsumanyi.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Ya tabin fatabin to sa sab ir a ina pis a matisian Tsuan goros ror, Ya gungun ratuari, Ya tsue to ten Pita, “Saimon amin goros? Mi sikia ma onot iny tagun ma kaa to mi tana isen a aua tsom?”
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ana Ayei tsue to tsuri, “Kaa to faarof yam am faakats to ma gotsiny vaare mi tan fiamus, aaven te koman non san puainy mes te ree'ats non.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ya tabin fatabin pis to sa faakats. Faakats patsukan fi kanen jesan.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ana Ya fatabin pis to sa sab ir matisian Tsunian goros, mata rarin kaput farokot ser gima nat vaarik iny tu vegiau iny vegiau fiisen mi Ya.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Te fafofopis iny tabin mi Ya, Ya tsue to tsuri, “Min goros ana mi favusuan kanem marom? Te onot busen! U nainy te ruak en tana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me naa fi naa non nimar vainy pisiin reits.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Tsun tanats yam, ma naa ra. Tagaa yam, a mes te faan vanaa Ronyo to, te ruak en.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Jisas vegiau kanen nanon, sen tsun Judas, isen tsuri na safunuu ana ina fuan a matisian naa mito, fiisen men kinai mes govet kirat an vuts poo fi me tan tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny fifaatsuts tan Faun ana rin tsunaun tana taa Jiu te jiats ramiri.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Ana mes to aya to te faan iny e Jisas tsue faamuan of raton kinai tana ka te nai kat non ya: “A mes to ayei to te umei ronyo ayei koraa na mes te komainy romi. Nots yam am mei faarof naa Towa.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Te ruak me Judas ya naa fatoobing nato ten Jisas sa tsue na ka, “Tsoiny Fifaatsuts!” Ana ya umei Towa.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Ri nots Towa.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Sana isen tsuri to te tsutsun panan e Jisas gamus kirat nana puaan tsuan sa tek sapee na teinan a tsoiny binun babainy tan Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Ai Jisas tsue to tsuri, “Kat fei Anyo na kakabuts sam naa me iny nots Vanyo fiisen men kirat an vuts?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Fo mamatsiny nainy Nyo kaa fiisen mamimi Nyo fifaatsuts you tana saape ana mi gim to ma nots Vanyo. San vegiau tan Vegiau Ten Gov to ma nai ruak iny man mi ya.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Ana rin matisian faavot naus osing Towa ser fabuubus vavis er.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Ana isen a mes a vurots vau raarav gosee vovou iny e Jisas. Ri pon to ma nots ya,
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 Ya bus beerbeer naa to sa naus osing raarav gosee tsuan.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Ri mei naa to Jisas tana numaa tana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor. Ser vaaguam faavot mi Ya, rin tsunaun tan tsoiny faakor, an tsunaun tana taa Jiu an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Pita vovou iny naa Jisas gima naa fasiruu naa ya sof nato koman a aunon nana numaa tana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor. Ya gum fiisen ramiton tsoiny bei ot, mamangin en tan guaf.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Rin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin Fuainy Tsunaun tan Kansol tana taa Jiu tanaf iny sainy to ta fo vegiau nane Jisas ma atsuiny famat ari Ya, sana ri gima sab vaarik ta ka,
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 kainon to na vainy a kinai gam fiisok iny e Jisas an siisio tsurin gima senviir.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Ri na mesapan tsun to ser tsue faruak iny gam to ten Jisas,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Mam nongoiny Ya te tsue, ‘Anyo nai rurei rou a saape to aya te kat a vainy nimar ai tan fopis nainy Nyo nai fatsuiny rou ta isen te gim rori ma fatsuiny nimar.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 An vegiau tsuri kan te gima senviir.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Ana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor tsutsun to mata rari ya rangats to Jisas, “Nyi na sikia tu vegiau iny fasakaa tap iny vegiau te sak Manyi ri?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 sen Jisas vanumui en Ya gim to ma vegiau vaarik. Ana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor rangats pis Towa, “Anyi na Krais, a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy ge na sikia? Nyi na Guei Tsoiny ten Gov to te faatouf rora ge na sikia?”
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Jisas tsue to, “Eye, Anyo. Sana mi nai tagei nats rom a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me gum non tana pan iny fatsiitsii tan nimainy matou ten Gov a siireits, ana Ya te of fiisen me na koroo poo minon Gormirmir.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Tan vegiau to aya ana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor peits to sa kakaar vau tsuan Ya tsue to, “Ara sikia ror ma komainy bus ta mesmes ma tsue tsuk iny Ya.
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Tovei mi nongoiny fakap bus tsue vaaserere Tsunia, Tsunia te tsue, Ayei na Guei Tsoiny ten Gov te kat iny fifanauti minon e Gov! Saf a fasaraa tan fakats tsumi na?” Ana ri fatangan faavot to Ayei kat bus kat iring tamainy non ma mat tsun busen.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Sana mesapan tsuri tanik iny kasuf to Jisas, ping to na matan Ya, ser tsuguur Ya, ana ri tsue to na ka, “Jio, Nyi na kuigin, e sei te tsuguur Manyi ee!” Rin tsoiny bei ot sapainy Towa.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Pita kaa enanon koman a aunon jiarasan numaa ana isen a kooviou, a muiny binun tana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor naa me,
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 ya tagei to Pita te mangin non ya matoong towa, ya tsue to, “Nyi kan to te kaa fiisen me Jisas a tsoiny Nasaret.”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Sen Pita faungis to, “Nyo gim rou ma nat ana anyo gim kan rou ma natiny a ka te tsue iny rom anyi,” te biny finy ya ya, ai Pita naa fasiruu mito tan matainy sobaa nana aunon. Ana koriou kokorooto nato.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Ana mes a muiny binun tagei towa sa tsue of pis ratuarin vainy te tsutsutsun siruu, “Ayei na isen tsuri.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Sen Pita faungis pis nato. Sikia ma potsian ana vainy tsutsun siruu tsue to ten Pita, “Man ovei nyi ma faungis vaare, nyi na isen tsuri tana saa nyi kan a tsoiny Galili.”
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Sen Pita kat tsuen parits: “Gov tsun Tsivon faaroiny varonyo te pokei finy ronyon tsuen man tsumi. Nyo gim rou ma natiny a mes to te tsue tsuk iny romi!”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Sen tsun ana koriou kokorooto pis naton fuan nainy, sen Pita fakats fatabiny vegiau te tsue of ya Jisas. “Tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny tan fafuan nan nainy, nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi gim rom ma nat Vanyo.” Pita fakats a ka to, ya tangis fiisok enato.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.