Marcos 14
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ACF
1 U fuan tsun nainy te kaakaa non ana taa Jiu te Fakats Fatabiny nainy te faakouts e Gov a taa Isrel ser naus osing me na gum fan iny Ijip, an nainy Guainy te ainy rorin Koinykoiny Sikia ma kaa me tu Yis. An tsunaun tan tsoiny faakor ana rin tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses komainy to ma sainy ta sanaan ta takop iny nots er atsun famat to Jisas.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Ana ri tsue to, “Ara ma kat vaare ya tan nainy guainy, kat ror san a fokinai fatsuiny fitaatsun.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Jisas kaa enanon Betani, numaa ten Saimon to te kaa men tatauba muan, Jisas gum iny ainy non ana moun sof mito fiisen me na kepaa viainy minon tapui na tsuraf ana foiny nan ya na nai jias, ana moun to boree to na fiong nan kepaa ana ya tsiiu iny towa patsuun e Jisas.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Sana mesapan tsuri na vainy te kaa na aya peits ser favevegiau patsukaner ser tsue, “Saf a rof nan ya na to sa tsiiu raravainy tapui tovei?”
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 A tapui na tsuraf to te onot non ma fafiifoiny ravaa a onots to na fopis natus moni ana painy moni te ruak te onot ma tatafas rari rin vainy aaruts. Ana ri peits iny to na moun to.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Sen Jisas tsue, “Tanyiny yam a moun to, kat fei sam kat tap iny rom ya ei? Ayei te kat a ka na saavits fiisok Tsonyo.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Mi nai kaa fatatabin ramirom vainy aaruts, ana mi te faakouts fatatabin kan rari te koman fi romi, sana Nyo gim rou ma nai kaa fatatabin fiisen mamiromi.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 A moun to te kat kat te onots ya ma kat ayei te tsiiu iny a tapui na tsuraf to pua Vanyo kakouiny onots non a pua Vanyo te naa fi non tana kats tan nainy te naa minon.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Man ovei Nyo tsue of maromi, te vasiisio iny rorin Vurungan Rof nane Krais tana monaagits to, ri te fakats kainy kat te kat a moun to Tsonyo.”
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Judas Iskariot a isen tsuri na safunuu ana ina fuan a matisian naa fi enato tan tsunaun tan tsoiny faakor, tana saa ayei komainy ma vegiau tsuk iny a sanaan fei te nai faan finy non ya Jisas nima rari ei.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 Te nongoiny arin vegiau ten Judas, ri paparaa mi towa, ser tsue faman ma faan iny e Judas ta moni. Sen Judas tanik iny sainy to tu nainy tu rof ma faan iny ya Jisas tsuri.
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Tan vaamuan nan nainy Guainy te ainy rorin Koinykoiny Sikia ma kaa me tu Yis ito nainy te atsuiny kainy rorin tsunei siip nan nainy Guainy iny Fakats Fatabin ton nainy te faakouts e Gov a taa Isrel, ser naus osing me na Ijip, rin matisian ten Jisas rangats Towa, “Fei te komainy rom Anyi mam ma nai kakouiny Guainy iny Fakats Fatabin Tsumanyi ei?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 Sen Jisas jiats ra naan a ina fuan a matisian Tsuan sa tsue of rari, “Kuar yam koman a ngats fan tsian, ana isen a mes a govet kepaa aurom tainytainy maromi, vovou iny naa yam,
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 tana numaa te nai sof non ya, mi te tsue tana taman a numaa, ‘Tsoiny Fifaatsuts te tsue, Fei te kaa non a pan te nai ainy Ronyon Guainy iny Fakats Fatabin fiisen ramen matisian Tsonyo ei?’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ayei faatok maromi na pan tsian jias te kaa minon a fo mamatsiny ka iny kakoun a kainy ainy tana numaa, ayei na pan te nai kakoun romi na fo mamatsiny ka.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Ri na ina fuan a matisian naa bus fi ra naa to tana ngats fan tsian ser sab a fo mamatsiny ka to te tsue of rari Jisas, ser kakouiny a kainy ainy iny Fakats Fatabin.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Te ananerof bus ya, Jisas ruak fiisen me na ina safunuu ana ina fuan a matisian.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Ri gum to tana taran iny ainy Jisas tsue, “Man ovei Nyo tsue of maromi, isen tsumi nai faan iny Varonyo nimar vainy er nai atsuiny Vatuanyo, ana ayei kan te ainy fiisen Vamironyo.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Rin matisian koma patang faavot rato, ser vegiau isisen patsukan iny Ya, “A sikia ma nyo?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Ya tsue to tsuri, “A isen tsumi a ina safunuu ana ina fuan, ayei to te fabub non a koinykoiny koman kobuu fiisen Vaminyo.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 A Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me nai mat non te tsue fin Vegiau Ten Gov, eye, nai mat non, sana sekeiny mes to te faan iny non a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me! Gov nai fainy non ya na fasaraa tsian. Tabuiny rof fiisok tana mes to aya ma agiir vaare ten tsinan.”
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Te ainy farokot raror, Jisas nom to na koinykoiny, sa faakats iny faarof of naa towa ten Gov, Ya ivoo towa, sa fafaan rari ana Ya tsue to, “Nom yam am ainy towa, pua Vanyo tovei.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Ana Ya nom to na gotan, Ya faarof iny naa towa ten Gov, Ya fafaan ratuari, ri na fokinai jiu towa,
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Jisas tsue to, “U rafatsiny Tsonyo to aya te faparits non tsue faunot foun nane Gov, rafatsiny Tsonyo tatsiiu of non a fokinai tan kat iny anofe ravainy kat iny aveto.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Nyo tsue faman of maromi, Nyo gim rou ma jiu pis nats wain tovei, onot non tan nainy te jiu Ronyon wain foun tana Waan e Gov.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ri kooma iny faatouf to ser naa fi tana Tobeer iny Oliv.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Ai Jisas tsue to tsuri, “Mi na fokinai te nai bus osing Varonyo, tana saa u Vegiau Ten Gov te tsue,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 San tan voun nainy tana tou tsun fatabin tana mat, Nyo nai mumua pis maromi tana gum fan iny Galili.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Pita tsue to Tsunia, “Kainon to te kat fi rori na fokinai to, nyo gim rou ma nai bus osing Manyi.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Jisas biny to Pita, “Man ovei, Nyo tsue of marom, tana voiny tovei roman tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny tan fafuan nan nainy, nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi gim rom ma nat Vanyo.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Pita pangis faparits Towa, “Kainon nyo nai mat fiisen mamirom Manyi, nyo gim rou ma faungis Manyi,” ana rin fokinai matisian tsue kan fi rato jesan.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ri na fokinai naa fi rato tana pan te koo ri Getsemani, ana Ya tsue to tan matisian Tsuan, “Gum yam nei, ma nai faakats Anyo.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Ana Ayei ras rato Pita ai Jemis me Jon sen Jisas fuas fakeits ana Ya koma patang fiisok ovei tsun nato.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Ya tsue to tsuri, “Aave Vanyo reesik fiisok non tovei kat iny atsuiny famat Varonyo, kaakaa yam nei am kaa to faarof to.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Ayei taan fajesa naa to, Ya fagotsiny naa to na puan peto tan puputaa ana Ya faakats to, te rof fi non ya tan nainy saraa kamits to ma ruak vaare ya Tsunia.
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ya tsue to, “O Tetee, O Tamau, Anyi onot rom ma kat a fo mamatsiny ka, ayei tamee fiisok non Tsumanyi nom ravainy bus a gotan iny saraa kamits tovei Tsonyo, san sikia ma tan mangiir Tsonyo u mangiir tsun Tsumanyi.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Ya tabin fatabin to sa sab ir a ina pis a matisian Tsuan goros ror, Ya gungun ratuari, Ya tsue to ten Pita, “Saimon amin goros? Mi sikia ma onot iny tagun ma kaa to mi tana isen a aua tsom?”
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Ana Ayei tsue to tsuri, “Kaa to faarof yam am faakats to ma gotsiny vaare mi tan fiamus, aaven te koman non san puainy mes te ree'ats non.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ya tabin fatabin pis to sa faakats. Faakats patsukan fi kanen jesan.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ana Ya fatabin pis to sa sab ir matisian Tsunian goros, mata rarin kaput farokot ser gima nat vaarik iny tu vegiau iny vegiau fiisen mi Ya.
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Te fafofopis iny tabin mi Ya, Ya tsue to tsuri, “Min goros ana mi favusuan kanem marom? Te onot busen! U nainy te ruak en tana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me naa fi naa non nimar vainy pisiin reits.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Tsun tanats yam, ma naa ra. Tagaa yam, a mes te faan vanaa Ronyo to, te ruak en.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Jisas vegiau kanen nanon, sen tsun Judas, isen tsuri na safunuu ana ina fuan a matisian naa mito, fiisen men kinai mes govet kirat an vuts poo fi me tan tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny fifaatsuts tan Faun ana rin tsunaun tana taa Jiu te jiats ramiri.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Ana mes to aya to te faan iny e Jisas tsue faamuan of raton kinai tana ka te nai kat non ya: “A mes to ayei to te umei ronyo ayei koraa na mes te komainy romi. Nots yam am mei faarof naa Towa.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Te ruak me Judas ya naa fatoobing nato ten Jisas sa tsue na ka, “Tsoiny Fifaatsuts!” Ana ya umei Towa.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Ri nots Towa.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Sana isen tsuri to te tsutsun panan e Jisas gamus kirat nana puaan tsuan sa tek sapee na teinan a tsoiny binun babainy tan Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Ai Jisas tsue to tsuri, “Kat fei Anyo na kakabuts sam naa me iny nots Vanyo fiisen men kirat an vuts?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Fo mamatsiny nainy Nyo kaa fiisen mamimi Nyo fifaatsuts you tana saape ana mi gim to ma nots Vanyo. San vegiau tan Vegiau Ten Gov to ma nai ruak iny man mi ya.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ana rin matisian faavot naus osing Towa ser fabuubus vavis er.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ana isen a mes a vurots vau raarav gosee vovou iny e Jisas. Ri pon to ma nots ya,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 Ya bus beerbeer naa to sa naus osing raarav gosee tsuan.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Ri mei naa to Jisas tana numaa tana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor. Ser vaaguam faavot mi Ya, rin tsunaun tan tsoiny faakor, an tsunaun tana taa Jiu an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Pita vovou iny naa Jisas gima naa fasiruu naa ya sof nato koman a aunon nana numaa tana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor. Ya gum fiisen ramiton tsoiny bei ot, mamangin en tan guaf.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Rin tsunaun tan tsoiny faakor ana rin Fuainy Tsunaun tan Kansol tana taa Jiu tanaf iny sainy to ta fo vegiau nane Jisas ma atsuiny famat ari Ya, sana ri gima sab vaarik ta ka,
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 kainon to na vainy a kinai gam fiisok iny e Jisas an siisio tsurin gima senviir.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Ri na mesapan tsun to ser tsue faruak iny gam to ten Jisas,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “Mam nongoiny Ya te tsue, ‘Anyo nai rurei rou a saape to aya te kat a vainy nimar ai tan fopis nainy Nyo nai fatsuiny rou ta isen te gim rori ma fatsuiny nimar.’”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 An vegiau tsuri kan te gima senviir.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Ana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor tsutsun to mata rari ya rangats to Jisas, “Nyi na sikia tu vegiau iny fasakaa tap iny vegiau te sak Manyi ri?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 sen Jisas vanumui en Ya gim to ma vegiau vaarik. Ana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor rangats pis Towa, “Anyi na Krais, a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy ge na sikia? Nyi na Guei Tsoiny ten Gov to te faatouf rora ge na sikia?”
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Jisas tsue to, “Eye, Anyo. Sana mi nai tagei nats rom a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me gum non tana pan iny fatsiitsii tan nimainy matou ten Gov a siireits, ana Ya te of fiisen me na koroo poo minon Gormirmir.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Tan vegiau to aya ana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor peits to sa kakaar vau tsuan Ya tsue to, “Ara sikia ror ma komainy bus ta mesmes ma tsue tsuk iny Ya.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Tovei mi nongoiny fakap bus tsue vaaserere Tsunia, Tsunia te tsue, Ayei na Guei Tsoiny ten Gov te kat iny fifanauti minon e Gov! Saf a fasaraa tan fakats tsumi na?” Ana ri fatangan faavot to Ayei kat bus kat iring tamainy non ma mat tsun busen.
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Sana mesapan tsuri tanik iny kasuf to Jisas, ping to na matan Ya, ser tsuguur Ya, ana ri tsue to na ka, “Jio, Nyi na kuigin, e sei te tsuguur Manyi ee!” Rin tsoiny bei ot sapainy Towa.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Pita kaa enanon koman a aunon jiarasan numaa ana isen a kooviou, a muiny binun tana Tsoiny Mumua tan Tsoiny Faakor naa me,
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 ya tagei to Pita te mangin non ya matoong towa, ya tsue to, “Nyi kan to te kaa fiisen me Jisas a tsoiny Nasaret.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Sen Pita faungis to, “Nyo gim rou ma nat ana anyo gim kan rou ma natiny a ka te tsue iny rom anyi,” te biny finy ya ya, ai Pita naa fasiruu mito tan matainy sobaa nana aunon. Ana koriou kokorooto nato.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Ana mes a muiny binun tagei towa sa tsue of pis ratuarin vainy te tsutsutsun siruu, “Ayei na isen tsuri.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Sen Pita faungis pis nato. Sikia ma potsian ana vainy tsutsun siruu tsue to ten Pita, “Man ovei nyi ma faungis vaare, nyi na isen tsuri tana saa nyi kan a tsoiny Galili.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Sen Pita kat tsuen parits: “Gov tsun Tsivon faaroiny varonyo te pokei finy ronyon tsuen man tsumi. Nyo gim rou ma natiny a mes to te tsue tsuk iny romi!”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Sen tsun ana koriou kokorooto pis naton fuan nainy, sen Pita fakats fatabiny vegiau te tsue of ya Jisas. “Tabuiny kokorooto non a koriou a tsoiny tan fafuan nan nainy, nyi nai faungis Varonyon fopis nainy, nyi gim rom ma nat Vanyo.” Pita fakats a ka to, ya tangis fiisok enato.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.