Marcos 11
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH
1 Te naa fasiruu naa ri tana ngats fan tsian iny Jerusalem, ri ruak to tana fuan a ngats fan iny Betpeits ai Betani tan tobeer te koo rori na Tobeer tan Oliv. Jisas fakuar famumuei ra naa to na ina fuan a matisian Tsunia,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 sa tsue of rari, “Kuar yam tana fan naa to aya mata mami, ai te sof naa romi mi sab rom a tsunei dongki te tang iny ari na aya a sikia ta mes ma gum voun ya a taataan iny towa, puruur yam mi te mei mi ya nei.
2 com a seguinte ordem:
3 Ta mes te rangat maromi, ‘A saa te puruur of romi ya na?’ Tsue of yam, ‘A Tsunaun kaa minon a binun tsunia ana ayei faan fatabin veesau iny minon ya.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Ri naa ser sab a tsunei dongki sanaan tang iny ari tan matainy sobaa nana aunon i jiarasan. Te puruur kaner raror tana tsunei dongki,
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 mesapan tsuri tsutsun panan ari rangat ratuari, “A saa te puruur of romi na tsunei dongki na?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ri pangis raton a vainy te tsutsun pana rari tan vegiau te tsue of rari Jisas, rin vainy famanat ratuari.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ana ri mei naa to na tsunei dongki ten Jisas. Matisian ban iny fo vau tsuar tounon a tsunei dongki ai Jisas gum to tana tsunei dongki.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 A vainy a kinai ban iny a fo vau tsuar sanaan, ana mesapan tsuri tek miton fo paura ratsuu ser ban iny ya sanaan.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Rin vainy te taan famumua naa ten Jisas ana ri na mesapan vovovou iny naa Ya tanik iny kuu bus rato,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 “Gov faparits a Aatouf tsumam te mei minon a Waan e Devit a tsuvumam.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Jisas sof Jerusalem, Ya naa fi enato tana saape; te tagei Ya na fo mamatsiny ka na aya, sai te ananerof busen, Ya naa fi naa to tana ngats fan iny Betani fiisen ramiri na ina safunuu ana ina fuan a matisian.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Tan mes nainy te naus osing fatabiny mi ri na Betani, Jisas ves nato.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ya matoong fi naa tan nau u Fig kaa men noun kinai tsutsun minon veevian, ana Ya naa fi naa to tan Fig, pon iny nau ma kaa me tu fua; te ruak naa Ya tan nau sana sikia tu fua, noun babainy tsun tana saa sikia ma nainy tan Fig iny fua.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Jisas tsue to tan Nau Fig to aya, “Sikia ta mes te onot iny ainy pis nats non tu fua tsumanyi.” San matisian Tsunia nongoiny Ya te vegiau fi Ya.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Te ruak naa ri Jerusalem, Jisas sof naa gagon tana aunon tana saape ana Ya tanik iny jiaats vavagen raton a vainy te fafiifoiny iny a fo mamatsiny ka tsuar koman a saape, ana ri kan foiny ir fo mamatsiny ka. Ya kof raton taran tan vainy papangis moni ana Ya kof kan raton fo gumgum tana vainy te fafiifoiny iny baanus.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ya fa'agaagoiny to na pan tana saape ma govets vaare naa ta vainy ta ka unya.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Ya faatsuts raton a vainy, Ya tsue to tsuri, “Te kirkir en tan Vegiau Ten Gov, Gov te tsue,
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Rin tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny fifaatsuts tan Faun nongoiny to na ka to, ser tanik iny tsikoo ta fo sanaan iny atsuiny e Jisas. Ri gima onot, tsuri te oraav kainy Ya tana saa gum iny vainy te saar iny fafaatsuts Tsunia.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Tana touraf Jisas an matisian Tsunia naus osing to na ngats fan tsian.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Tana voinyvoiny ovei te taan naa ri sanaan ri tagein nau u Fig te maas tanik me tan kopurun ya nai ruak nato tan guan.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Pita gima anofe na ka to an vegiau te kat e Jisas, sa tsue Tsunia, “Tagaa! Tsoiny Fifaatsuts, nau u Fig te peits Anyi te maas en.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Jisas biny ratuari, “Ami ma faason ten Gov.
22 Jesus respondeu:
23 Nyo tsue faman of maromi, sei te onot iny tsue of a tobeer to, ‘Tasas nyi te nai ruk em namaan,’ te gim fi non ya ma vaa'ets aaven, sai te faamainy non yan tsue tsunia tana ka te nai ruak non onot non ma nai ruak faman ovei tsun en.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Tan kat to aya nyo tsue of maromi, te rangat fi romi tan faakats, faaman yam mi te nom ya, ana ka to aya a ka tsumi.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Ai te tsutsun iny faakats romi, anofe ravainy yam a iring te kat a mesmes tsumi, tan kat to aya Tamamami te kaa non Gormirmir nai anofe ravainy kainy non a iring tsumi.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Te gim fi romi ma anofe ravainy a iring te kat a mesmes, e Tamamami te kaa non Gormirmir gim kainy non ma nai anofe ravainy a iring te kat ami.”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ri fatabin pis mito Jerusalem. Te taataan e Jisas koman a saape, tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny fifaatsuts tan Faun, an tsunaun tana taa Jiu naa mito Tsunia.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Ser rangats Ya, “Saf gumgum Tsumanyi to na to Tsumanyi kat rom fo mamatsiny ka na? Sei faan Manyin gumgum iny kat a fo mamatsiny ka to ee?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Jisas biny ratuari, “Nyo kan rangat maromin sen tsun rangat, te pangis fi Varonyo mi, Nyo te tsue of mamin saf gumgum to te kaa Mironyo na iny kat a fo mamatsiny ka to.
29 Jesus respondeu:
30 Mi ma tsue of Vanyo a tou fapeenan ten Jon, fei te nom e Jon gumgum iny fapeenan ei, poo fi me ten Gov ge tana mes?”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ri tanik iny fatsitsien bus rato fapoopoan narari, “A saa te tsue rora na? Te tsue fi rora nei, ‘Te poo fi me ten Gov,’ ana Ayei te tsue na ka tsura, ‘Kat pas fei, sam gima faamainy e Jon ei?’
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Sai te nai tsue fi rora nei, ‘Poo me tana mes?’” (Ari te oraav ir a vainy, tana saa a fokinai te faamainy e Jon ayei na kuigin faman.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 To ser biny e Jisas, “Mam gim rom ma nat.” Jisas tsue to tsuri, “Nyo kan gim rou ma tsue of mamin saf gumgum Tsonyo iny kat a foka na.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.