Lucas 4
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NVT
1 Jisas via men Aaven Taabos te tabin mi Ya tana aurom iny Jodan an Aaven Taabos mei naa Towa tana pan a uur ana nang iny nuaf.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Ya kaa to onots fats safunuu nainy te amus Ya na Vinasaar. Ya gim to ma ainy, voun a fo nainy to aya, Ayei ves to.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Ana Vinasaar tsue to Tsunia, “Ayei na Guei Tsoiny ten Gov, tsue of a fats to ma ruak iny koinykoiny mi ya.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Jisas biny towa, “Te kirkir en tan Vegiau Ten Gov,
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Ana Vinasaar mei fi naa Towa tana pan a nai tsig, sen tsun ana Vinasaar faatok Towa na fo mamatsiny waan nana monaagits to.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ana ayei tsue to Tsunia, “Nyo nai faan marom Anyin fo mamatsiny parits tsuri ana masun, tana saa fo mamatsiny ka faavot te faan vanyo Gov to tsonyo onot rou ma faan rari tan ta mes tan mangiir tsonyo.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Sana Anyi ma fatukun Nyi te tsunguruu iny faatouf vanyo, ana fo mamatsiny ka tovei nai fasito iny rom Anyi.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Jisas biny towa, “Te kirkir en tan Vegiau Ten Gov,
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Ai Vinasaar mei fi naa Towa tana ngats fan tsian Jerusalem sa fatsutsuiny Ya tana pan a nai jias fiisok tana saape, ya tsue to Tsunia, “Anyi na Guei Tsoiny ten Gov, tsiak fi naa putaa osing a pan to,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 tana saa, te kirkir en tan Vegiau Ten Gov,
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ana,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Jisas biny towa, “San Vegiau Ten Gov tsue kainy a ka,
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Nainy te faonot a Vinasaar tan amus e Jisas, ya naus osing tsom Towa onot te sab non ya tu mes tu nainy.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Ai Jisas fatabin fi to tana gum fan iny Galili ana parits tan Aaven Taabos kaa fiisen mi Towa an vaanan nan Ya saats faafis to na gum fan.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ya fifaatsuts to tana numaa iny fafaatouf tana taa Jiu ana fokinai fapaas to na asangan Ya.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Ya naa fi to tana ngats fan iny Nasaret tana pan te karap Ya, ai tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu, Ya naa to tana numaa iny fafaatouf tsuri faarei te natiny kat fi non Ya. Ya tsun to sa gogosias vegiau tan Vegiau Ten Gov.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 U kots noun tana kuigin e Aisaia te fanom ari Ya. Ya karats towa, sa sab a pan te kaa non kirkir te tsue na ka,
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “U Aaven tana Tsunaun te kaa non Tsonyo, tana saa, Ayei te pisainy Vanyo ma favaanan iny Vurungan Rof tsuri te aaruts ror.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Ai tan favaanan iny a ingainy te kat non a Tsunaun, a rof Tsunia tana vainy te fasito iny non Ya.” (Aisaia 61.1,2)
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Ai Jisas tap ton kots noun ya faan fatabin iny towa tana mes te natiny kat non a binun tan fafaan iny kots noun Ya gum fatabin to. Ana fokinai koman a numaa iny fafaatouf tana taa Jiu suu iny to na matar Tsunia.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Ana Ya tsue to tsuri, “Roman u vegiau tan Vegiau Ten Gov te nongoiny ami te ruak iny man ovei en.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 A fokinai saar iny men vegiaun saavits fiisok te pokei Ya. Ana ri fararangat to, “Ayei koraa na guei tsoiny ten Josep?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ai Jisas tsue to tsuri, “U man, mi nonom naa rom vegiau te kat a vainy Tsonyo: ‘Sana nyi na Tsoiny Tsipaar, anyi ma tsipaar a tsivom.’ Ami nai tsue Vanyo, ‘Anyi ma kat ya nei tana ngats fan tsuam to na foka te kat Anyi tana ngats fan Kapeniam te nongon fi mam.’
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Nyo tsue faman of maromi,” Ya farong pis towa, “a vainy tana ngats fan fatoobing tana kuigin te sikia ror ma nat faarof iny Ya ge nongoiny Ya.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 “Nyo tsue faman rou tsumi te man non u amov kinai iny Isrel tan nainy ten Ilaija na kuigin muan te sariof a ruat sa onots a fopis a ingainy ana aunom a iifaa. Nainy ves tsian sa nom faavots a fan a kinai.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Gov faan iny naa Ilaija sai te gima naa of naan vainy fatoobing tsunia, san tana amov a sikia ma taa Jiu tana ngats fan iny Serefat tana gum fan iny Saidon.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 “A vainy a kinai iny Isrel kaa men tatauba tan nainy ten Ilaisa na mes a kuigin iny muan. Gov faan iny naa Ilaisa, sana sikia ta isen tsuri ma taabos Neaman tsun a isen a sikia ma taa Jiu a mes tana gum fan iny Siria.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 A vainy koman a numaa iny fafaatouf tana taa Jiu kaa men koma peits te nongoiny arin tsue to.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Ri tsun faavot ri ras tsitsikap to Jisas ser fatafuts osing Ya na fan tsian ser mei finy naa Ya patsun tet tana pan te fatsuiny arin fan tsian ma tsug fajiak iny naa ri Ya tana varian
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 sana Ayei taan patsukan nanaa fapoopoan nara fokinai sa nai nanaa.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ai Jisas taan fi naa to tana ngats fan iny Kapeniam tana gum fan iny Galili, Ayei faatsuts rato na vainy tan Nainy Fafaatouf tana taa Jiu.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Ri saar tana sanaan to te fafaatsuts fi Ya tana saa, u vegiau Tsunia te kaa me na parits faarei non a mes te fa'asangan non tan gumgum.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Koman a numaa iny fafaatouf tana taa Jiu na aya, te kaa me na mes a tutuei iny masarau rorojiainy iny men kuu tsian,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 “Poo! A saa te komainy kat rom Anyi tsumam na, O Jisas iny Nasaret? Nyi of me naa tou ruraa mamam? Anyo nat marom Anyi, Anyi na Mes a Taabos poo fi me ten Gov!”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Jisas tsue ets'ets ton masarau, “Tomani, nyi te tafuts osing a mes tovei!” An masarau fagotsiny to na mes peto matar a fokinai ya tafuts osing towa sa gima kat fiiring ya.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Ana ri na fokinai saar fiisok Towa ser favevegiau patsukaner, “Saf a fo vegiau to aya nan na? Te faarei non a mes te fa'asangan non tan gumgum ana parits to Tsunia tsue faparits iny fataanis tan masarau to ser tafuts!”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 An vaanan nan Ya saats vavis to na ngats fan faavot tana gum fan iny Galili.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Jisas naus osing a numaa iny fafaatouf tana taa Jiu sa naa fi naa numaa ten Saimon. E nuan e Saimon a faadis, faadis minon a puan a fisikii tsian, ser sing e Jisas ma faakouts ya.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Ya naa to sa tsutsun panan a fetan tsunia, Ya tsue ets'ets of to na faadis naus osing a moun to. Sen tsun ana fisikii naus osing towa, ya tsun to sa kakoun of ratuari na kainy ainy.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Te ananerof bus en te ruk nana nuaf ana vainy te kaa men nuatsir te kaa men fo viir faadis vavis atoiny ramituari ten Jisas sa fasaur a niman tan isiseiny mes ana ri na fokinai tsipaar faavot rato.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Ai Jisas buur ravainy raton masarau tana vainy a kinai ai te kat iny tafuts ari ri rorojiainy men kuu tsian, “Anyi na Guei Tsoiny ten Gov!” Jisas tsue ets'ets ratuari, sa gima famanat rari ma tsue ri ta ka, tana saa, ri nat er Ayei na Krais, a Tsoiny Fiisaup.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Te takiir me na nainy, ai Jisas naus osing to na ngats fan, sa naa naa tana pan a tomani Ayei Tsivon. Ana vainy tanik i tsikoo Towa ai te sab ari na pan te kaakaa Ya ri tanaf iny kat Towa ma naus osing vaare rari.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Sana Ayei tsue na ka tsuri, “Anyo ma favaanan iny Vurungan Rof nana Waan e Gov tana fo mes a fo ngats fan kan tana saa, ayei na ka te jiats of Vaminyo Gov ma kat Anyo.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ana Ayei favaanan to koman a fo numaa iny fafaatouf tana taa Jiu sa pot faafis a gum fan iny Judia.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.