Lucas 24
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ACF
1 Tana voinyvoiny tana patsuu na nainy tana Sande tan vaamuan nan nainy tana wik, an moun naa to tan puts, ri mei naa na tapui ana fungan te kakoun onots ari.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ri naa ser sab a fats te kukuur osing matainy sobaa tan puts,
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 to ser sof naa gagon, ri gima sab a puan a Tsunaun e Jisas.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Tsutsun ri fapinpin rato, sana ina fuan a mes karainy ruak men vau goseen kafof kakanaf tsutsun er pana rari.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Kat to ana rin moun tsunguruu fi to petoo fiisen me na oraav, ana ina fuan a mes tsue to tsuri, “Kat fei, a saa te nai tsikoo of mimi na mes a toto na tana pan tan vainy mat?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ayei gima kaa bus nei, te tsun fatabin en. Mi ma fakats tsue te kat Ya tsumi ana Ayei kaa en fiisen mamimi tana gum fan iny Galili.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Ayei te tsue na ka, ‘Vainy aveto te nai nom ror a Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me, ana ri te fagageits Ya tana pagafuan, ai tan fafofopis nan nainy, Ayei nai tsun fatabin non.’”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 An moun fakats ton tsue Tsunia te kat Ya muan.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Nainy te poo ri tan puts ser tabin naa, ana ri tsue of rato na safunuu ana isen a matisian an mesapan kan tsuri tana fo mamatsiny ka.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Iton moun, ere Meri na muiny Magdala, ai Joana, ai Meri tsinan Jemis ana rin mes moun te kaa fiisen ramiri ser tsue of ir amaraav a foka to aya.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Sana rin amaraav gima faamainy ir moun tana saa, u vegiau tsuri te faarein vegiau babainy.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Sen Pita tsun, ya kookuar naa to tan puts, ya fakokop naa to sa matoong naa tan puts, ya tagei tsuiny ton raarav te paapau ari Ya, ana sikia pis ta mes ta ka. Ya kat to, sa tabin fan, fapinpin ovei iny a ka to aya te ruak.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Tan nainy patsukan to aya ana ina fuan a mes tana gum vainy te vovou iny e Jisas naa fi naa to tana fan te koo ri Emeas, a veevian nan ya na safunuu ana isen kilomita poo fi minon Jerusalem,
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 ser favevegiau patsukan iny a foka te ruak.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ari favevegiau raror ana ri faraarar er, ai Jisas fasiruu mito tsuri, sa taataan fiisen ramiri,
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 ri tagei Ya sana parits ten Gov kat tap iny a mata rari, ser gim ma inainy fanatnat iny Ya.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Kat to, ai Jisas rangat ratuari, “A saa te faraarar tsuk iny romi na, ana mi taan em?”
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Ana isen tsuri asangan ya Kliopas, rangats Towa, “Anyi tsun a isen a mes iny Jerusalem te gim rom ma nat tana foka te ruak na tana tee nainy te naa en?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ya rangat to, “A saf a ka ei na?” Ana ri biny Towa, “A ka te ruak ten Jisas a tsoiny Nasaret. Ayei na kuigin, ana parits a siireits tan vegiau ai tan kat a ka matan e Gov ai mata rari na vainy faavot.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Fuainy tsunaun tan tsoiny faakor an tsunaun tsumam sigainy Ya ser pokei Ya ma nai mat Ya, ri kat to, ser fagageits Ya tana pagafuan.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Sana mam pon fi nei, Ayei na mes to ma pats Ya na tou tapuruur tsumam a taa Isrel nimar Roum! Sana ri fagageits Ya tana pagafuan, ai tovei bus fafofopis nan nainy te ruak a ka to.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 A tee moun tana gum tsumam te kat mamam tsumam ngian em. Ari te toomat naa tan puts te fasooiny ari Ya,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ser gima sab a puan Ya. Ri naa me ser tsue of mamam ri tageir morena te tsue na ka, Ayei te toto en.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ana mesapan tana gum tsumam naa to tan puts, ser sab tsuiny a ka te tsue fin moun, ri gima tagei Ya.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Ai Jisas tsue to tsuri, “Amin parainy piou ge? Ana mi kan fanagin faaman tsun em koma mami, to sam gima faamainy a foka te tsuen kuigin!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Fiisia, u kuigin te tsue na Krais a Tsoiny Fiisaup ma sarei Ya na kamits tana fo mamatsiny ka to, ai vou Ya te sof naa tana pan tan siinaiv Tsunia, taava?”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Ai Jisas fa'arasainy Towa tsuri, tana ka te tsue tsuk iny ari Ya koman Vegiau Ten Gov, te tanik me tan Buk ten Moses sa naa me tan kirkir tan fuainy kuigin.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ana ri nom fasiruu naa to panan a fan to te naa naa ri tsunia, ai Jisas kat faarei to te komainy ma fis naa,
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 sana ri te tsue tap iny Ya, ser tsue, “Anyi ma kaa fiisen tsom mamimam, tana saa u nainy te naa en ana ayei kan uurup osto.” kat to Ya naa fiisen ramituari sa nai kaa fiisen ramiri.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ana Ayei gum fiisen ramituari tana taran iny ainy, Ya nom ton koinykoiny sa tsue faarof naa ten Gov, Ya ivoo ton koinykoiny Ya faan iny towa tsuri.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Kat to, an fakats tsuri arasan to, ri inainy Towa, sana Ayei karainy kajiaa en fapoopoan narari.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ana ri favevegiau to, “Fiisia, te gima faarein guaf fisikii koma rara to te vegiau fi Ya tsura sanaan to sa fa'arasainy vegiau tan Vegiau Ten Gov to tsura, taava?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Ana ri kat to, ser taan veesau fatabin ra naa to i Jerusalem, ri sab to na safunuu ana isen a matisian te ovot ror na aya fiisen rame na mesapan, to ser tsue of rari na ina fuan,
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 ser tsue, “A Tsunaun te tsun faman fatabin ovei en! Ayei te ruak ten Saimon Pita!”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ana ri ina fuan fa'arasainy to na foka te ruak tsuri sanaan, ai to te inainy ari na Tsunaun tan nainy te ivoo Yan koinykoiny.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Arin matisian vegiau farokot kaner raror, sen tsun Jisas tsutsun to fapoopoan narari, Ya tsue to tsuri, “Aaverof kaa fiisen mamiromi.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ana ri karian to ser oraav er, ri pon fi nei, ri tagei a amatsuan.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ya tsue to tsuri, “Kat fei tsumi koma patang rom ei? Kat fei sana fo vaa'ets tovei paas a nai mami ei?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Tagaa yam, nima Vanyo ai mou Vanyo ana mi te tagaa, Anyo vaa ei aa. Saras Vanyo yam, ma tagaa mi, tana saa, a amatsuan a sikia tu venoo, an tu tsuan, to te tagaa fi romi Tsonyo.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Nainy te tsue fakap iny Ya na ka to, Ya faatok ratuari na niman ana moun Ya.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ri mamagat ovei sana ri tabuiny ma faaman kan, tana saa, ri onanun ror, Ya rangat ratuari, “Mi te kaa mirom ta ka iny ainy tovei?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ana ri fainy Towa na painy jian a tsufas.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Ya nom towa sa ainy ya fapoopoan mata rari.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Kat to, Ya tsue to tsuri, “A foka to aya na foka to te tsue of im tan nainy kaa farokot fiisen mami Nyo mi, a fo mamatsiny ka nai ruak iny man nats non, ito te kirkir tsuk of Vanyo ri tan Faun te kirkir iny e Moses, an kuigin ai tan Kooma iny Vadou.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Ana Ya kat ratuari ser nom fakats patsu rari ma natiny arin tsue tan Vegiau Ten Gov,
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 ana Ayei tsue to tsuri, “A ka to aya te kirkir en tan Vegiau Ten Gov, ‘E Krais a Tsoiny Fiisaup ma saraa kamits tsom ana Ayei te tsun fatabin tana mat, tan fafofopis nan nainy,
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 ai tana asangan Ya vegiau nana tou reesik a fo aveto ana tou takopis osing a fo aveto te tap naa ten Gov, ana Ayei te anofe ravainy a fo aveto, ma favaanan tana vainy faavot, sai ma tanik tsom en Jerusalem, ai te naa fi naa tana fo mamatsiny pan faavot tana monaagits.’
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ana mi to nai pokei rom a fo mamatsiny ka tovei te tagei ami, ai te nongoiny ami.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Nongon yam, Nyo nai faan iny mirou Aaven Taabos tan tsuen man ten Tamanyo, sana mi nai kaa tsom rom tana ngats fan tsian iny Jerusalem onot non te kookop maromi na parits iny jias.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ana Ya mei ratuari tana ngats fan iny Jerusalem, ser naa fi naa tana ngats fan iny Betani, na aya, Ayei fapaas a niman jias patsuu rari Ya faparits ratuari,
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ayei faparits ratuari, ai Gov nom fapaas finy naa Towa Gormirmir.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Kat to ana ri fafaatouf Towa ri tabin fi naa to Jerusalem fiisen me na mamagat tsian.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ai tan mamatsiny nainy ri natiny naa ror tana saape a tou variri e Gov.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.