Lucas 20
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs BKJ
1 Tan sen nainy Jisas faatsuts to na vainy gagon tana saape, Ya favaanan kainy ton Vurungan Rof, an tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses, an tsunaun tana taa Jiu naa mito Tsunia,
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 ser tsue, “Nyi ma tsue of mamam, saf gumgum Tsumanyi to na, to Tsumanyi kat rom fo mamatainy ka to na? Sei faan Manyin gumgum to ee?”
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Jisas biny ratuari, “Nyo kan rangat maromin sen rangat. Ami ma tsue of Vanyo,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 a tou fapeenan ten Jon, fei te nom e Jon gumgum iny fapeenan ei, poo fi me ten Gov ge tana mes?”
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Ana ri tanik iny fatsitsien bus rato fapoopoan narari, “A saa te tsue rora na? Te tsue fi rora nei, ‘Te poo fi me ten Gov,’ ana Ayei te tsue na ka tsura, ‘Kat pas fei sam gima faamainy e Jon ei?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Sai te tsue fi rora nei, ‘Te poo me tana mes,’ a gum iny vainy tovei nai totouruei rarora, tana saa, ri faamainy e Jon ayei na kuigin faman.”
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Ana ri tsue to Tsunia, “Mam gim rom ma nat fei to te poo fi mi ya ei.”
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Ai Jisas tsue to tsuri, “Nyo kan gim rou ma tsue of mami to ten sei te faan Vanyon gumgum to Tsonyo kat a foka to ei.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Kat to ai Jisas tsue of raton vainy tsue fapapaar sa tsue, “A mes te reev Gereip tanun tsuan, ana ya foiny ton tsoiny tatagaa ot iny tanun tsunia er binun tanun of towa, ana ya naa enato tana mes a fan kanen veevian sa nai kaan nainy viviakoo.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Ai tan nainy agio ya jiats to naa isen a tsoiny binun tsuan ma naa ya tan tsoiny tatagaa ot iny tanun er fainy towa ta tee fua nan tanun tsuan. San tsoiny tatagaa ot iny tanun nots ya ser rapits ya ri jiats babainy fatabiny naa towa.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Kat to an taman tanun jiats naa to na mesmes a tsoiny binun, san tsoiny tatagaa ot iny tanun nom ya ri rapits kainy towa, ri kat farejiaf ya, ri jiats babainy fatabiny naa towa.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Ya jiats pis naa to naa fafofopis nana tsoiny binun, san tsoiny tatagaa ot iny tanun fatafisuainy ya ri nom towa ser faviir iny naa towa jiarasan.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Kat to ana taman tanun wain tsue to, ‘A saa te kat ronyo na? Nyo jiats rou a guei tsoiny tsonyo te kaa non koman tsonyo, u man ri famaari ror ya.’
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Sai tan nainy te tagei ari ya, an tatagaa ot iny a tanun, favevegiau to fapoopoan narari ser tsue, ‘Ayei bus a guei tsoiny tan taman tanun to. Tanats yam ma atsuiny famat ara ya, ana fo mamatsiny ka tsunia fasito iny rora.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ana ri nots towa ser ras tsitsikap iny naa towa jiarasan voun a tanun wain ser atsuiny famat ya.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 “Ayei naa minon ana ayei te nai atsuiny famat faavot rari ana ayei faan iny tanun tana mesapan ma tatagaa ot iny ari ya.” Te nongoiny a vainy vegiau to ri tsue to, “Te gim non ma ruak fi nei!”
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Jisas matoong rari Ya rangat to, “Saf a man nan a ka to te tsue iny Vegiau Ten Gov na?
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 A mes te tsukakab non tan fats a marats to aya ana ayei te gotsiny naa nai tatamoor ovei nanon, ana fats a marats te rus of ta mes, ayei nai oiny memedak ovei tsuiny non ya, ya te nai faarei nats kuaf.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 U Tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses an tsunaun tan tsoiny faakor tanaf iny nots e Jisas tan nainy patsukan to aya tana saa, Ayei pokein tsue fapapaar te sak rari sana ri oraav ir a vainy.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 To ser vavaatok Ya ri anaanos to tu nainy tu rof. Ri jiats naa to na tee vainy iny toobo er faarei naa ton vainy tavaron iny nai fataraatsua iny e Jisas me na fo rangat iny nots Ya, ri te faan iny naa Ya tana Roum gavana tana gum fan iny Judia.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Ana rin tsoiny fataraatsua tsue to ten Jisas, “Tsoiny Fifaatsuts, mam nat rom foka te tsue Nyi ge te fafaatsuts iny Anyin man, ana Nyi gim kan rom ma aspeer ta mes tan fakats tsuri, tana saa, kainon to te kaa fi mirorin asangan gen vainy babainy, sana Nyi fafaatsuts iny rom a man nane Gov tana vainy.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Nyi ma tsue of mamam te toobing non tan faun tsura ma foiny takis fi naa ten Sisa na aatouf iny Roum ge na sikia?”
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Sen Jisas tagei faavots a fo gam tsuri Ya tsue to,
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 “Faatok Vanyo yam ta isen ta painy moni kainy foiny takis.” Ri mei mito na isen a painy moni. Ya rangats ratuari, “A nain e sei ana asangan e sei to aya ee, tana moni to?” Ri biny Towa ser tsue na ka, “E Sisa na aatouf.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Ai Jisas tsue to tsuri, “Jio, fainy yam e Sisa na foka ten Sisa, am fainy to Gov a foka ten Gov.”
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Ri gima onot ma tsue matar a vainy ma kat tu fataraatsua nan Ya tana fo vegiau te tsue Ya to ser kaa faamo er, sana ri ngian tana fo tsue te biny rari Ya.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Mesapan tana taa Sadusi te natiny tsue ror a sikia ta tou tsun fatabin tana mat naa mito ten Jisas, ri rangats Towa,
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 “Tsoiny Fifaatsuts, Moses kirkir of raran faun sa tsue, Te mat osing non a mes, a moun tsuan, sana ayei gima faruak ta guei, ana famuinyasiny tsunia fanging to na amov ma faruak ari tu guei ten famuinyasiny tsunia to te mat a sikia ta guei.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Eye, te kaa men mumuinyasiny ina fits ana vaamuan fanging to, sa gima potsian ya mat enato a sikia ma faruak ta guei.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Kat to ana fafuan nana famuinyasiny fanging pis to na moun to aya,
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 ana fafofopis nana famuinyasiny fanging pis kainy towa. Sa onot ovei rari na ina fits mumuinyasiny, ser mat faavot er, a sikia ma faruak ta guei.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Ai voun ya, ana moun mat kan nato.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Ai to tan nainy tana tou tsun fatabin tana mat, e sei tsuri te nai faarei non a tsoiny tana moun to ee, tana saa, ari na ina fits ovei mumuinyasiny te kaakaa mi ya.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Ai Jisas biny ratuari, “U tsoiny an moun tan nainy roman te rof ror tan fifanging.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Sana rin tsoiny min moun to te tamainy ror a tou tsun fatabin tana mat tan nainy vou, gim ror ma nai fifanging pis.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ri gim ror ma mat pis, sai te nai faarei ror morena. Arin guei ten Gov, tana saa, Gov fatsun fatabin rari tana mat.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ai Moses faatok ratuara tana mes a mat nai tsun fatabin non ya te kaa me na toto, tan nainy te kirkir yan vegiau, Gov a Tsunaun te tsue of ya tan koman guaf te ruak tan nau kakaii sa gima maas sa tsue,
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 A man nan tsue to aya, Ayei na Gov tan vainy te toto ror, a sikia ma Gov tan vainy mat, tana saa, i Tsunia tsun te toto ror a vainy.”
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Mesapan tsurin tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses nongon to ser tsue, “Tsoiny Fifaatsuts, Nyi biny faarof tsuiny rangat.”
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Sana sikia ta isen tsuri ma ongoor iny rangat pis.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Ai Jisas tsue to tsuri, “Kat fei to tsuri tsue ror a Krais a Tsoiny Fiisaup a tsubnaain ten Devit ei,
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 tana saa, e Devit patsukan te kat kirkir nane Krais a Tsoiny Fiisaup tan Kooma iny Vadou,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 onot non te fakei finy Ronyon fo vainy te koma iring marom Anyi er kaa to fain a mou Manyi.’ (Vadou 110.1)
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Devit koo Ya, Krais, ‘A Tsunaun tsonyo,’ a tsubnaain tsunia. Fei te kat fi na Krais a Tsoiny Fiisaup sa gima tsubnaain babainy ten Devit ei, Ayei karap fafis iny non e Devit, taava?”
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 A vainy kaa iny vanongon eraror, ai Jisas tsue to tan matisian Tsunia,
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 “Tanamots yam tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses. Te kaa miror koman iny taan vavis men vau beberus iny jiarasan er komainy to ta mes ma favoinyvoiny rari tana pan iny tuan ai tan gum tan gumgum matan tana numaa iny fafaatouf, ai tan tsutsun tana vaamuan nana pan iny guainy.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Ana ri fagaug raror fo amov er kabuts paser numaa tsuri, ana ri kat faatok er mata rari tan kat a fo faakats viviakoo ma famuiny ari na fo iring tsuri. Tan kat to aya fasaraa tsuri nai karap fafis non.”
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.