Lucas 20
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ACF
1 Tan sen nainy Jisas faatsuts to na vainy gagon tana saape, Ya favaanan kainy ton Vurungan Rof, an tsunaun tan tsoiny faakor an tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses, an tsunaun tana taa Jiu naa mito Tsunia,
1 E aconteceu num daqueles dias que, estando ele ensinando o povo no templo, e anunciando o evangelho, sobrevieram os principais dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 ser tsue, “Nyi ma tsue of mamam, saf gumgum Tsumanyi to na, to Tsumanyi kat rom fo mamatainy ka to na? Sei faan Manyin gumgum to ee?”
2 E falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes estas coisas? Ou, quem é que te deu esta autoridade?
3 Jisas biny ratuari, “Nyo kan rangat maromin sen rangat. Ami ma tsue of Vanyo,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Também eu vos farei uma pergunta: Dizei-me pois:
4 a tou fapeenan ten Jon, fei te nom e Jon gumgum iny fapeenan ei, poo fi me ten Gov ge tana mes?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ana ri tanik iny fatsitsien bus rato fapoopoan narari, “A saa te tsue rora na? Te tsue fi rora nei, ‘Te poo fi me ten Gov,’ ana Ayei te tsue na ka tsura, ‘Kat pas fei sam gima faamainy e Jon ei?’
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que o não crestes?
6 Sai te tsue fi rora nei, ‘Te poo me tana mes,’ a gum iny vainy tovei nai totouruei rarora, tana saa, ri faamainy e Jon ayei na kuigin faman.”
6 E se dissermos: Dos homens; todo o povo nos apedrejará, pois têm por certo que João era profeta.
7 Ana ri tsue to Tsunia, “Mam gim rom ma nat fei to te poo fi mi ya ei.”
7 E responderam que não sabiam de onde era.
8 Ai Jisas tsue to tsuri, “Nyo kan gim rou ma tsue of mami to ten sei te faan Vanyon gumgum to Tsonyo kat a foka to ei.”
8 E Jesus lhes disse: Tampouco vos direi com que autoridade faço isto.
9 Kat to ai Jisas tsue of raton vainy tsue fapapaar sa tsue, “A mes te reev Gereip tanun tsuan, ana ya foiny ton tsoiny tatagaa ot iny tanun tsunia er binun tanun of towa, ana ya naa enato tana mes a fan kanen veevian sa nai kaan nainy viviakoo.
9 E começou a dizer ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra por muito tempo;
10 Ai tan nainy agio ya jiats to naa isen a tsoiny binun tsuan ma naa ya tan tsoiny tatagaa ot iny tanun er fainy towa ta tee fua nan tanun tsuan. San tsoiny tatagaa ot iny tanun nots ya ser rapits ya ri jiats babainy fatabiny naa towa.
10 E no tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no vazio.
11 Kat to an taman tanun jiats naa to na mesmes a tsoiny binun, san tsoiny tatagaa ot iny tanun nom ya ri rapits kainy towa, ri kat farejiaf ya, ri jiats babainy fatabiny naa towa.
11 E tornou ainda a mandar outro servo; mas eles, espancando também a este, e afrontando-o, mandaram-no vazio.
12 Ya jiats pis naa to naa fafofopis nana tsoiny binun, san tsoiny tatagaa ot iny tanun fatafisuainy ya ri nom towa ser faviir iny naa towa jiarasan.
12 E tornou ainda a mandar um terceiro; mas eles, ferindo também a este, o expulsaram.
13 Kat to ana taman tanun wain tsue to, ‘A saa te kat ronyo na? Nyo jiats rou a guei tsoiny tsonyo te kaa non koman tsonyo, u man ri famaari ror ya.’
13 E disse o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; talvez que, vendo, o respeitem.
14 Sai tan nainy te tagei ari ya, an tatagaa ot iny a tanun, favevegiau to fapoopoan narari ser tsue, ‘Ayei bus a guei tsoiny tan taman tanun to. Tanats yam ma atsuiny famat ara ya, ana fo mamatsiny ka tsunia fasito iny rora.’
14 Mas, vendo-o os lavradores, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Ana ri nots towa ser ras tsitsikap iny naa towa jiarasan voun a tanun wain ser atsuiny famat ya.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 “Ayei naa minon ana ayei te nai atsuiny famat faavot rari ana ayei faan iny tanun tana mesapan ma tatagaa ot iny ari ya.” Te nongoiny a vainy vegiau to ri tsue to, “Te gim non ma ruak fi nei!”
16 Irá, e destruirá estes lavradores, e dará a outros a vinha. E, ouvindo eles isto, disseram: Não seja assim!
17 Jisas matoong rari Ya rangat to, “Saf a man nan a ka to te tsue iny Vegiau Ten Gov na?
17 Mas ele, olhando para eles, disse: Que é isto, pois, que está escrito? A pedra, que os edificadores reprovaram, Essa foi feita cabeça da esquina.
18 A mes te tsukakab non tan fats a marats to aya ana ayei te gotsiny naa nai tatamoor ovei nanon, ana fats a marats te rus of ta mes, ayei nai oiny memedak ovei tsuiny non ya, ya te nai faarei nats kuaf.”
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra ficará em pedaços, e aquele sobre quem ela cair será feito em pó.
19 U Tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses an tsunaun tan tsoiny faakor tanaf iny nots e Jisas tan nainy patsukan to aya tana saa, Ayei pokein tsue fapapaar te sak rari sana ri oraav ir a vainy.
19 E os principais dos sacerdotes e os escribas procuravam lançar mão dele naquela mesma hora; mas temeram o povo; porque entenderam que contra eles dissera esta parábola.
20 To ser vavaatok Ya ri anaanos to tu nainy tu rof. Ri jiats naa to na tee vainy iny toobo er faarei naa ton vainy tavaron iny nai fataraatsua iny e Jisas me na fo rangat iny nots Ya, ri te faan iny naa Ya tana Roum gavana tana gum fan iny Judia.
20 E, observando-o, mandaram espias, que se fingissem justos, para o apanharem nalguma palavra, e o entregarem à jurisdição e poder do presidente.
21 Ana rin tsoiny fataraatsua tsue to ten Jisas, “Tsoiny Fifaatsuts, mam nat rom foka te tsue Nyi ge te fafaatsuts iny Anyin man, ana Nyi gim kan rom ma aspeer ta mes tan fakats tsuri, tana saa, kainon to te kaa fi mirorin asangan gen vainy babainy, sana Nyi fafaatsuts iny rom a man nane Gov tana vainy.
21 E perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que falas e ensinas bem e retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas com verdade o caminho de Deus.
22 Nyi ma tsue of mamam te toobing non tan faun tsura ma foiny takis fi naa ten Sisa na aatouf iny Roum ge na sikia?”
22 É-nos lícito dar tributo a César ou não?
23 Sen Jisas tagei faavots a fo gam tsuri Ya tsue to,
23 E, entendendo ele a sua astúcia, disse-lhes: Por que me tentais?
24 “Faatok Vanyo yam ta isen ta painy moni kainy foiny takis.” Ri mei mito na isen a painy moni. Ya rangats ratuari, “A nain e sei ana asangan e sei to aya ee, tana moni to?” Ri biny Towa ser tsue na ka, “E Sisa na aatouf.”
24 Mostrai-me uma moeda. De quem tem a imagem e a inscrição? E, respondendo eles, disseram: De César.
25 Ai Jisas tsue to tsuri, “Jio, fainy yam e Sisa na foka ten Sisa, am fainy to Gov a foka ten Gov.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Ri gima onot ma tsue matar a vainy ma kat tu fataraatsua nan Ya tana fo vegiau te tsue Ya to ser kaa faamo er, sana ri ngian tana fo tsue te biny rari Ya.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Mesapan tana taa Sadusi te natiny tsue ror a sikia ta tou tsun fatabin tana mat naa mito ten Jisas, ri rangats Towa,
27 E, chegando-se alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, perguntaram-lhe,
28 “Tsoiny Fifaatsuts, Moses kirkir of raran faun sa tsue, Te mat osing non a mes, a moun tsuan, sana ayei gima faruak ta guei, ana famuinyasiny tsunia fanging to na amov ma faruak ari tu guei ten famuinyasiny tsunia to te mat a sikia ta guei.
28 Dizendo: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de algum falecer, tendo mulher, e não deixar filhos, o irmão dele tome a mulher, e suscite posteridade a seu irmão.
29 Eye, te kaa men mumuinyasiny ina fits ana vaamuan fanging to, sa gima potsian ya mat enato a sikia ma faruak ta guei.
29 Houve, pois, sete irmãos, e o primeiro tomou mulher, e morreu sem filhos;
30 Kat to ana fafuan nana famuinyasiny fanging pis to na moun to aya,
30 E tomou-a o segundo por mulher, e ele morreu sem filhos.
31 ana fafofopis nana famuinyasiny fanging pis kainy towa. Sa onot ovei rari na ina fits mumuinyasiny, ser mat faavot er, a sikia ma faruak ta guei.
31 E tomou-a o terceiro, e igualmente também os sete; e morreram, e nào deixaram filhos.
32 Ai voun ya, ana moun mat kan nato.
32 E por último, depois de todos, morreu também a mulher.
33 Ai to tan nainy tana tou tsun fatabin tana mat, e sei tsuri te nai faarei non a tsoiny tana moun to ee, tana saa, ari na ina fits ovei mumuinyasiny te kaakaa mi ya.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher, pois que os sete por mulher a tiveram?
34 Ai Jisas biny ratuari, “U tsoiny an moun tan nainy roman te rof ror tan fifanging.
34 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Sana rin tsoiny min moun to te tamainy ror a tou tsun fatabin tana mat tan nainy vou, gim ror ma nai fifanging pis.
35 Mas os que forem havidos por dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem hão de casar, nem ser dados em casamento;
36 Ri gim ror ma mat pis, sai te nai faarei ror morena. Arin guei ten Gov, tana saa, Gov fatsun fatabin rari tana mat.
36 Porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Ai Moses faatok ratuara tana mes a mat nai tsun fatabin non ya te kaa me na toto, tan nainy te kirkir yan vegiau, Gov a Tsunaun te tsue of ya tan koman guaf te ruak tan nau kakaii sa gima maas sa tsue,
37 E que os mortos hão de ressuscitar também o mostrou Moisés junto da sarça, quando chama ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 A man nan tsue to aya, Ayei na Gov tan vainy te toto ror, a sikia ma Gov tan vainy mat, tana saa, i Tsunia tsun te toto ror a vainy.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele vivem todos.
39 Mesapan tsurin tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses nongon to ser tsue, “Tsoiny Fifaatsuts, Nyi biny faarof tsuiny rangat.”
39 E, respondendo alguns dos escribas, disseram: Mestre, disseste bem.
40 Sana sikia ta isen tsuri ma ongoor iny rangat pis.
40 E não ousavam perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Ai Jisas tsue to tsuri, “Kat fei to tsuri tsue ror a Krais a Tsoiny Fiisaup a tsubnaain ten Devit ei,
41 E ele lhes disse: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 tana saa, e Devit patsukan te kat kirkir nane Krais a Tsoiny Fiisaup tan Kooma iny Vadou,
42 Visto como o mesmo Davi diz no livro dos Salmos: Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 onot non te fakei finy Ronyon fo vainy te koma iring marom Anyi er kaa to fain a mou Manyi.’ (Vadou 110.1)
43 Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
44 Devit koo Ya, Krais, ‘A Tsunaun tsonyo,’ a tsubnaain tsunia. Fei te kat fi na Krais a Tsoiny Fiisaup sa gima tsubnaain babainy ten Devit ei, Ayei karap fafis iny non e Devit, taava?”
44 Se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 A vainy kaa iny vanongon eraror, ai Jisas tsue to tan matisian Tsunia,
45 E, ouvindo-o todo o povo, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Tanamots yam tsoiny fifaatsuts tan Faun te kirkir iny e Moses. Te kaa miror koman iny taan vavis men vau beberus iny jiarasan er komainy to ta mes ma favoinyvoiny rari tana pan iny tuan ai tan gum tan gumgum matan tana numaa iny fafaatouf, ai tan tsutsun tana vaamuan nana pan iny guainy.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas; e amam as saudações nas praças, e as principais cadeiras nas sinagogas, e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Ana ri fagaug raror fo amov er kabuts paser numaa tsuri, ana ri kat faatok er mata rari tan kat a fo faakats viviakoo ma famuiny ari na fo iring tsuri. Tan kat to aya fasaraa tsuri nai karap fafis non.”
47 Que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, largas orações. Estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.