Lucas 18
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARIB
1 Kat to ai Jisas tsue of ratuarin tsue fapapaar to, iny faatsuts rari ma natiny faakats vaurep ari, er ree'ats vaare to!
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Ya tsue to, “Koman a isen a ngats fan te kaa me na isen a tsoiny vaatsuk te gim non ma natiny oraav e Gov ana ayei kan gim non ma natiny famaari ir a vainy.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Tana ngats fan nato aya te kaa non a amov natiny naa vaurep non tana tsoiny vaatsuk to ai te tsue of ya ma kat ya tu vaatsuk, a faakouts towa tana patang te katkat non a mes tsunia.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 — ausente —
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 — ausente —
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Ana Tsunaun tsue pis to, “Fakats yam tsue tana tsoiny vaatsuk to na iring,
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 ana mi te fakats kainy naa Gov tan kat te nai kat non Ya ma faakouts Ya na vainy te pisainy Ya. Tsoiny vaatsuk to na iring te fatoobing fo iring te kat a mes tana amov, jio, e Gov, a Tsoiny Vaatsuk a tavaron nai fatoobing famainy non fo iring tan vainy vavaajets te kat ari tana vainy te pisainy Ya, ari to te faakats vaurep naa Tsunia tana nuaf ana voiny, Ayei nai potsian non tan anaanos tan faakouts rari.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Sikia, Nyo tsue of maromi, Ayei faakouts veesau rarori, sana Nyo rangats maromi, tan nainy te tabin fatabin mironyo na Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me tan puputaa tovei, Nyo nai sab rou e sei ta mes ee, te faason sa anaanos patsukanen nanon to, Nyo te tabin me ma fakei fatoobing anyon fo mamatsiny ka ge na sikia?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Ai Jisas tsue pis ton tsue fapapaar tovei tana vainy te faamainy ror a tsivor te tavaron er ana ri te tagaa fafauf ir a mesapan.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “A ina fuan a mes a tou faakats ser naa tana saape, a isen a Farasi ana mesmes a tsoiny nonom takis.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ana tsoiny Farasi tsun to sa faakats of iny a tsivon, ‘Gov, nyo tsue rof non Tsumanyi, tana saa, nyo gim rou ma faarei mes panainy vainy kakabuts, katkat aveto, an tsitsikoor, ge ma faarei na tsoiny nonom takis tovei.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Nyo natiny tavtaav rou fuan nainy tana isen a wik, ana nyo natiny faan iny rou a isen a pan tan fasafunuu nana pan tana fo mamatsiny ka te sab ronyo Tsumanyi.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Sana tsoiny nonom takis tsutsun fajesa naa, ya gim kan to ma matoong fi naa Gormirmir, tana saa ayei te rejiaf men aveto tsunia, ana ya buts to na buen, tana saa, ayei te reesik tsunia na aveto, ya tsue to, ‘O Gov, reesik vame, nyo na aveto!’”
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Ai Jisas tsue to, “A tsoiny nonom takis, gima tsoiny Farasi, to te tabin naa numaa te kaa fatavaron non matan e Gov. A mes te fapaas non a tsivon, Gov nai fauf non ya peto, ana mes te fauf non a tsivon, Gov nai fapaas non ya.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Mes panan tana vainy mei miton guei kakaii an kukurik ten Jisas ma fasaur Ya na niman patsuu rari. Nainy te tagei matisian a ka to, ri tsue ets'ets rato na vainy.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Sen Jisas fi koo ir guei kakaii ma naa mi ri Tsunia, sa tsue, “Tanyir yam guein kakaii ma naa mi ri Tsonyo, tsue tap vaare ir yam, tana saa a Waan e Gov fasito raror vainy te faarei ror guei to ari.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Man ovei nyo tsue of maromi, sei te gim non ma faarof a Waan e Gov ee, a faarei to na guei na kakaii te faarof iny non ya ayei gim non ma onot a sof to gagon koman a Waan e Gov.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 A isen a tsoiny mumua tana taa Jiu te rangats e Jisas sa tsue, “Tsoiny Fifaatsuts a rof, a saa te kat ronyo, nyo te nom a toto na suu na?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jisas biny towa, “Kat fei tsumanyi koo Varonyo na mes a rof, ei? Sikia ta isen ta mes ta rof, e Gov tsun Tsivon!
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Nyi nat bus iny Faun te kirkir iny e Moses: Bainy tsikoor, bainy atsuiny, bainy kabuts, bainy gamgam iny a mesmes, fatsiitsii tamam me tsinam.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ayei biny Towa, “A fo faun to aya te vovou faarof iny anyo ana nyo vurots you onot roman.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Nainy te nongoiny e Jisas a ka to, Ya tsue to tsunia, “Isen a ka tabuiny kat rom anyi, fafiifoiny iny a foka te kaa mirom anyi, nyi nom to na moni nyi fafaan ratuarin vainy aaruts, nyi te nai kaa me na masun iny Gormirmir; taame vovou You.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 San nainy te nongoiny yan vegiau to, ya mataaf fiisok ovei tsun nato, tana saa ayei kaa me na masun a kinai.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Jisas matoong towa sa tsue, “Te opaar fiisok tsun non tana mes te kaa minon a masun a nai sof to na Waan e Gov!
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Te opaar non tana Kamel ma sof a tarobong tana tutusa, sai te opaar fafis fiisok non tana mes a masun ma sof tana Waan e Gov.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ana vainy to te nongon Tsunia rangat to, “E sei te onot non ma saup ai te nom a toto na suu ee?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Jisas biny ratuari, “A saa te opaar non tana mes ma kat na, Gov onot non tan kat ya.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Kat to ai Pita tsue to, “Tagaa, mam naus osing me naa fo fan ana fo mamatsiny ka tsumam ana mam atou vovou Manyi.”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jisas tsue to tsuri, “Nyo tsue faman of maromi, a vainy te fakats ror a Waan e Gov, ri te naus osing a fan tsuar, ge natsur, ge fuainy famuinyasiny, ge tamar min tsinar, an guei,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 ri nai nom faaboo pis ror tan nainy tovei, ai tana toto na suu tan nainy te naa minon vou.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 E Jisas mei rato na ina safunuu ana ina fuan a matisian Tsuan tatangin, Ya tsue of ratuari, “Nongon yam, ra naa fi ror Jerusalem ana fo mamatsiny ka te kirkir iny kuigin nana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me nai ruak iny man non.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Ayei nai faan iny naa rori tan mes vainy kaner sikia ma taa Jiu er nai tsue taring iny Towa, ri te kat fifiiring iny Ya, kisuf iny Towa.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ri te nai rapits Ya, ana ri te atsuiny Ya, ai tan fafofopis nan nainy, Ayei nai tsun fatabin enanon.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Matisian Tsunia gima fakats fanatnat iny a foka to aya. A man nana fo vegiau gima arasan tsuri ser gima natiny ta ka tana foka te tsotsue tsuk iny e Jisas.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Ai Jisas taan fasiruu mito Jeriko a isen a mes a mata kio gumgum tatangin a sanaan kat non sing maamaa.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Nainy te nongoiny yan tagin te fis naa, ya rangat to, “A saa to aya naa na?”
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ana ri tsue of towa, “E Jisas, a tsoiny Nasaret to te naa fi enaanaa.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Ana mes a mata kio vaputs to sa kuu, “Jisas, tsubnaain ten Devit, tagtag vame!”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ana ri te mumua naa tsue ets'ets iny towa, “Vanumui.” Sana ayei kuu fatsian pis to, “Tsubnaain ten Devit, tagtag vame!”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Kat to ai Jisas tsutsun to, sa tsue naa ma mei mi ri ya nei Tsunia. Nainy te naa mi ya siruu, ai Jisas rangats towa,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “A saa te komainy rom anyi ma kat Anyo tsumanyi na?” “Tsunaun, nyo komainy matoong rou.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ai Jisas tsue fatabin to tsunia, “Mata manyi tagaa en, a faason tsumanyi tsipaar manyi.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Sen tsun, ana ayei tagaa bus nato, ya vovou iny naa to Jisas, vamarits to Gov. Ana vainy tagei to na ka to aya ri variri kainy to Gov.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.