João 4
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs NTLH
1 Taa Farasi nongon te nonom finy e Jisas matisian kinai ana Ya fapeenan kanen, ana Ya kat sabuts fafisfis pis iny e Jon.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (U matisian Tsunia tsun to ari te fapeenainy ir a vainy, ai Jisas, a sikia, Ayei gima peenainy ta isen ta mes.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Te nongoiny fakap bus e Jisas vegiau to, Ya naus osing to na gum fan iny Judia ana Ya tabin fatabin enato tana gum fan iny Galili,
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 unya sanaan Ya naa fi naa to tana gum fan iny Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ya naa mito tana gum fan iny Samaria tana ngats fan te koo rori Saika, a sikia ma veevian osing peto te faan iny e Jekop tana guei tsoiny tsunia Josep.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 A gaguur aurom ten Jekop te kaakaa na aya, ai Jisas nag enato sanaan, Ya gum to panan a gaguur aurom. Te faarei non a gagoiny nuaf.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 A muiny Samaria naa mito a tou itsuf aurom, ai Jisas rangat towa, “Faan You ta aurom ma jiu Nyo.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Matisian Tsunia naa er tana ngats fan a tou foiny ta kainy ainy ana Ayei kaa Tsivon en.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ana muiny Samaria biny Towa, “Anyi na tsoiny Jiu ana nyo na muiny Samaria. Saa te rangat of rom Anyi ma fajiu im na?” (Taa Jiu gim ror ma sovaar mamam a taa Samaria.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Te nat fi rom anyi nei tana ka te faan iny non e Gov, ai to kan, ten sei te rangat marom anyi ma fajiu ya na aurom ee, nyi te rangats Ya, Ayei faan marom anyi na aurom te kifon iny non na toto.”
10 Então Jesus disse:
11 “Mes tsian,” te tsue fi na moun to, “Anyi na sikia ta ka iny kasun aurom ana aurom to na gaguur fiisok. Fei te nom rom Anyi na aurom te kifon iny non a toto ei?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Anyi te karap fafis iny rom e tsuvumamam e Jekop? Fiisia, ito na mes te faan mamam a gaguur aurom to, sa mam jiu tsun rom tsunia, ana ri kan fuainy guei tsoiny tsunia an fuainy marein sensen tsunia.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jisas biny towa, sa tsue na ka, “E sei te jiu non tana aurom to ee nai iinyu pis enanon.
13 Então Jesus disse:
14 Sen sei te jiu non tana aurom te faan iny Ronyo ee, te gim non ma iinyu on pis nats. A aurom nai faan iny nats Ronyo nai faarei nats non a kookue koman ya to te kifon iny non a toto, ana ya te fainy ya na toto na suu.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 “Mes Tsian,” te tsue fi na moun to, “faan you a aurom to aya! Ma nai iinyu on pis vaare nyo, ge ma naa on pis vaare minyo nei a tou itsuf.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 “Kuar tsue of me natsiom,” te tsue fi Jisas tsunia, “am tabin fatabin mito.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 “Anyo na sikia ta tsoiny,” te tsue fi na moun to. Jisas biny towa sa tsue na ka, “Te toobing non te tsue fi rom anyi, anyi na sikia ta tsoiny.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Nyi fanging bus a ina ngim a tsoiny, ana mes to te kaa mirom anyi a sikia ma tsoiny tsumanyi. Anyi tsue faman of Vanyo.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 “Anyo nat you Anyi na kuigin, mes tsian,” te tsue fi na moun to.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 “Fuainy tsuvumamam iny Samaria fafaatouf ror e Gov tana tobeer to, kat pas fei sa mi na taa Jiu tsue na ka ei, i Jerusalem tsun ayei na pan ma fafaatouf ara Gov.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jisas tsue to tsunia, “Faaman You, moun, tan nainy te naa minon, vainy a kinai gim ror ma fafaatouf e Tamanyo tana tobeer to, ge unya Jerusalem.
21 Jesus disse:
22 Ami na taa Samaria gim rom a natiny e sei te fafaatouf romi ee, amam a taa Jiu natiny rom e sei natiny fafaatouf romam ee, tana saa Ayei te saup fatabin ir a vainy to te poo fi me tana taa Jiu.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 San nainy te naa minon, ai tovei ruak busen, an tan nainy to aya vainy fafaatouf faman faatouf ror e Tamanyo tan aaven ai tan kat man. Arin vainy fafaatouf to aya, e Tamanyo komainy rarori ma fafaatouf Ya.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Gov, Ayein Aaven, ai tsuri na vainy to te fafaatouf ror Ya, ma fafaatouf Ya tan aaven ai tan fo kat man.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ana moun tsue to Tsunia, “Anyo nat you, a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy koo rori Krais, te naa minon. Nainy te naa minon Ya, Ayei nai pokei of rarora na fo mamatsiny ka.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jisas biny towa sa tsue, “Anyo tsun tovei te vevegiau fiisen mamirom anyi, Anyo na Krais.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Tan ar nainy to aya matisian ten Jisas tabin fatabin mito, ana ri karian fiisok tsun rato te sab finy ari Jisas te vegiau fiisen minon a moun. Sana sikia ta isen tsuri ma vegiau fiisen me na moun to, “A saa te komainy rom anyi na?” ge rangats e Jisas, “A saa te vevegiau fiisen of mirom Anyi na moun to na?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ana moun to naus osing to na kepaa aurom tsuan, ana ya tabin fatabin en naa to tana ngats fan, ya tsue to tana vainy na aya,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Taami yam am tagaa to tana mes te gima tatagei vaarik ara muan ana Ya tsue of kan vatuanyo na fo mamatsiny kat te katkat anyo muan. Fiisia, ai toroman Ya na Krais, a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ana ri naus osing to na ngats fan ri naa fi to ten Jisas.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ai tan nainy te naus osing a moun to Jisas an matisian rangats Towa, “Tsoiny Fifaatsuts, ainy tsom ta kainy ainy!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Sana Ya biny rari, “Nyo kaa mirou na kainy ainy iny ainy gim romi ma natiny.”
32 Jesus respondeu:
33 An matisian tanik iny fararangat patsukan rato fapoopoan narari, “Fiisia, kaa minon ta vainy te mei of mi Ya ta kainy ainy?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jisas tsue to tsuri, “Kainy ainy Tsonyo, ito tan manaats mangiir Tsunia to te jiats Vaminyo, ana binun te faan iny Ya Tsonyo ma kap faarof. Ayei na binun te faarei non a kainy ainy te viits iny Ronyo.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ami natiny reev rom mi te tsue na ka, ‘A mes a fats a iifaa te kaakaa non an nainy bus iny agio!’ Nyo tsue of maromi, tagaa faarof yam te naa miror a vainy unya, ri faarei ror kainy ainy te matsua en, kakoun os to ma agio ravaa!
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 A mes te agio non mei minon a vainy ma faamainy Vanyo ri, nai kaa miror a toto na suu, ayei nai nom non a foiny tsuan. Ai sei na mes te reev non vegiau Tsonyo koma rari ee, ana mes to te agio of Varonyo nai paparaa faavot raror,
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 te faarei non u vegiau tovei, ‘A isen a mes te reev non, ana mesmes te agio.’ An u vegiau tovei man ovei,
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 tana saa, mesmes te reev vegiau Tsonyo tana komar a vainy, ana Nyo jiats ma naa mi ma mei ramiri ma faaman ari Tsonyo. Tan kat to aya ami te agio rom of Vanyo, sana mi nai nom rom a tafan tsuam, tana binun tana mes mes kanen.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Ana taa Samaria na kinai tana ngats fan naa to aya faaman to ten Jisas tana saa a moun te tsue na ka, “Ayei te tsue of vanyo na fo mamatsiny ka te katkat anyo muan.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Te nai tagei mi ri Ya tana gaguur aurom, ri rangats Towa ma kaa fiisen mi ri Ya fan tsuar, ana Ya kaa enato onots fuan nainy.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ana fokinai faaman to tana saa tan vegiau tsun Tsunia,
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 ana ri tsue to tana moun, “Amam faaman os to tana saa, sikia ma tan vegiau te kat anyi sana mam patsukanem te nongoiny fatoobing Ya, ana mam nat fi rom tovei, Ayei na Krais faman a Tsoiny Fiisaup tana vainy tana monaagits to.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Voun fuan nainy te kaakaa Ya na aya. Jisas naus osing to na fan sa naa fi en tana gum fan Tsuan fatoobing unya Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Ai Jisas tsue patsukan to, “A kuigin te gim rori ma fatsiitsii faarof tana gum fan Tsunia fatoobing.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Te ruak mi Ya tana gum fan iny Galili ana vainy koma paparaa mi Towa, tana saa ari te naa fi tan Guainy iny Fakats Fatabin unya tana ngats fan tsian iny Jerusalem ana ri tagei ton fo mamatsiny ka te kat Ya tan nainy tan guainy.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ai Jisas naa fatabin fi enato tana ngats fan iny Kena tana gum fan iny Galili tana pan te kopis Ya na aurom sa faarein wain. Te kaa men a tsoiny mumua tana gamaman na aya, a guei tsoiny tsunia na soon iny faadis kaakaa kanen na aya tana ngats fan iny Kapeniam.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Te nongoiny ya Jisas te naus osing fi mi ya na gum fan iny Judia sa naa fi en tana gum fan iny Galili, ya naa fi nato Tsunia sa rangats Ya ma naa fi Ya tana ngats fan iny Kapeniam ma tsipaar Ya na guei tsoiny tsunia, a soon iny faadis ana matauts.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Jisas tsue to tsunia, “A sikia ta isen tsumi te faaman non onot non te tagei finy romin kan karap ana fo binun saar iny faatok.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 “Mes tsian,” biny finy ya na tsoiny mumua tana gamaman, “Taame ma naa ra tabuiny mat non a guei tsonyo.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jisas tsue to tsunia, “Kua, guei tsoiny tsumanyi nai toto enanon.” Ana mes to faamainy ton vegiau ten Jisas sa naa en.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Te taataan naa ya sanaan ana tsoiny binun tsunia tainytainy towa fiisen men vaanan to, “A guei tsoiny tsumanyi te toto en!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ya rangats ratuari saf nainy ei na te toto na guei tsoiny tsunia ana ri tsue to, “Naanaf tana isen a kilok tana touraf ana fisikii to naus osing towa.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ana tetee fakats fatabiny to na ka to tan ar nainy to aya te tsue of finy ya Jisas, “A guei tsoiny tsuam nai toto enanon.” Ana ayei ana fokinai faavot numaa tsunia faaman to ten Jisas.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ayein fafuan nana binun a karap iny faatok reits ten Gov te kat e Jisas tana gum fan iny Galili to te naus osing fi mi Ya na gum fan iny Judia.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.