João 4
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARC
1 Taa Farasi nongon te nonom finy e Jisas matisian kinai ana Ya fapeenan kanen, ana Ya kat sabuts fafisfis pis iny e Jon.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (U matisian Tsunia tsun to ari te fapeenainy ir a vainy, ai Jisas, a sikia, Ayei gima peenainy ta isen ta mes.)
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 Te nongoiny fakap bus e Jisas vegiau to, Ya naus osing to na gum fan iny Judia ana Ya tabin fatabin enato tana gum fan iny Galili,
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 unya sanaan Ya naa fi naa to tana gum fan iny Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Ya naa mito tana gum fan iny Samaria tana ngats fan te koo rori Saika, a sikia ma veevian osing peto te faan iny e Jekop tana guei tsoiny tsunia Josep.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 A gaguur aurom ten Jekop te kaakaa na aya, ai Jisas nag enato sanaan, Ya gum to panan a gaguur aurom. Te faarei non a gagoiny nuaf.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 A muiny Samaria naa mito a tou itsuf aurom, ai Jisas rangat towa, “Faan You ta aurom ma jiu Nyo.”
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Matisian Tsunia naa er tana ngats fan a tou foiny ta kainy ainy ana Ayei kaa Tsivon en.)
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ana muiny Samaria biny Towa, “Anyi na tsoiny Jiu ana nyo na muiny Samaria. Saa te rangat of rom Anyi ma fajiu im na?” (Taa Jiu gim ror ma sovaar mamam a taa Samaria.)
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 Jisas biny towa sa tsue na ka, “Te nat fi rom anyi nei tana ka te faan iny non e Gov, ai to kan, ten sei te rangat marom anyi ma fajiu ya na aurom ee, nyi te rangats Ya, Ayei faan marom anyi na aurom te kifon iny non na toto.”
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 “Mes tsian,” te tsue fi na moun to, “Anyi na sikia ta ka iny kasun aurom ana aurom to na gaguur fiisok. Fei te nom rom Anyi na aurom te kifon iny non a toto ei?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Anyi te karap fafis iny rom e tsuvumamam e Jekop? Fiisia, ito na mes te faan mamam a gaguur aurom to, sa mam jiu tsun rom tsunia, ana ri kan fuainy guei tsoiny tsunia an fuainy marein sensen tsunia.”
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Jisas biny towa, sa tsue na ka, “E sei te jiu non tana aurom to ee nai iinyu pis enanon.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Sen sei te jiu non tana aurom te faan iny Ronyo ee, te gim non ma iinyu on pis nats. A aurom nai faan iny nats Ronyo nai faarei nats non a kookue koman ya to te kifon iny non a toto, ana ya te fainy ya na toto na suu.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 “Mes Tsian,” te tsue fi na moun to, “faan you a aurom to aya! Ma nai iinyu on pis vaare nyo, ge ma naa on pis vaare minyo nei a tou itsuf.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 “Kuar tsue of me natsiom,” te tsue fi Jisas tsunia, “am tabin fatabin mito.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 “Anyo na sikia ta tsoiny,” te tsue fi na moun to. Jisas biny towa sa tsue na ka, “Te toobing non te tsue fi rom anyi, anyi na sikia ta tsoiny.
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 Nyi fanging bus a ina ngim a tsoiny, ana mes to te kaa mirom anyi a sikia ma tsoiny tsumanyi. Anyi tsue faman of Vanyo.”
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 “Anyo nat you Anyi na kuigin, mes tsian,” te tsue fi na moun to.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 “Fuainy tsuvumamam iny Samaria fafaatouf ror e Gov tana tobeer to, kat pas fei sa mi na taa Jiu tsue na ka ei, i Jerusalem tsun ayei na pan ma fafaatouf ara Gov.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 Jisas tsue to tsunia, “Faaman You, moun, tan nainy te naa minon, vainy a kinai gim ror ma fafaatouf e Tamanyo tana tobeer to, ge unya Jerusalem.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ami na taa Samaria gim rom a natiny e sei te fafaatouf romi ee, amam a taa Jiu natiny rom e sei natiny fafaatouf romam ee, tana saa Ayei te saup fatabin ir a vainy to te poo fi me tana taa Jiu.
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 San nainy te naa minon, ai tovei ruak busen, an tan nainy to aya vainy fafaatouf faman faatouf ror e Tamanyo tan aaven ai tan kat man. Arin vainy fafaatouf to aya, e Tamanyo komainy rarori ma fafaatouf Ya.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Gov, Ayein Aaven, ai tsuri na vainy to te fafaatouf ror Ya, ma fafaatouf Ya tan aaven ai tan fo kat man.”
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Ana moun tsue to Tsunia, “Anyo nat you, a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy koo rori Krais, te naa minon. Nainy te naa minon Ya, Ayei nai pokei of rarora na fo mamatsiny ka.”
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 Jisas biny towa sa tsue, “Anyo tsun tovei te vevegiau fiisen mamirom anyi, Anyo na Krais.”
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Tan ar nainy to aya matisian ten Jisas tabin fatabin mito, ana ri karian fiisok tsun rato te sab finy ari Jisas te vegiau fiisen minon a moun. Sana sikia ta isen tsuri ma vegiau fiisen me na moun to, “A saa te komainy rom anyi na?” ge rangats e Jisas, “A saa te vevegiau fiisen of mirom Anyi na moun to na?”
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 Ana moun to naus osing to na kepaa aurom tsuan, ana ya tabin fatabin en naa to tana ngats fan, ya tsue to tana vainy na aya,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “Taami yam am tagaa to tana mes te gima tatagei vaarik ara muan ana Ya tsue of kan vatuanyo na fo mamatsiny kat te katkat anyo muan. Fiisia, ai toroman Ya na Krais, a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy?”
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 Ana ri naus osing to na ngats fan ri naa fi to ten Jisas.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 Ai tan nainy te naus osing a moun to Jisas an matisian rangats Towa, “Tsoiny Fifaatsuts, ainy tsom ta kainy ainy!”
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Sana Ya biny rari, “Nyo kaa mirou na kainy ainy iny ainy gim romi ma natiny.”
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 An matisian tanik iny fararangat patsukan rato fapoopoan narari, “Fiisia, kaa minon ta vainy te mei of mi Ya ta kainy ainy?”
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 Jisas tsue to tsuri, “Kainy ainy Tsonyo, ito tan manaats mangiir Tsunia to te jiats Vaminyo, ana binun te faan iny Ya Tsonyo ma kap faarof. Ayei na binun te faarei non a kainy ainy te viits iny Ronyo.
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ami natiny reev rom mi te tsue na ka, ‘A mes a fats a iifaa te kaakaa non an nainy bus iny agio!’ Nyo tsue of maromi, tagaa faarof yam te naa miror a vainy unya, ri faarei ror kainy ainy te matsua en, kakoun os to ma agio ravaa!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 A mes te agio non mei minon a vainy ma faamainy Vanyo ri, nai kaa miror a toto na suu, ayei nai nom non a foiny tsuan. Ai sei na mes te reev non vegiau Tsonyo koma rari ee, ana mes to te agio of Varonyo nai paparaa faavot raror,
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 te faarei non u vegiau tovei, ‘A isen a mes te reev non, ana mesmes te agio.’ An u vegiau tovei man ovei,
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 tana saa, mesmes te reev vegiau Tsonyo tana komar a vainy, ana Nyo jiats ma naa mi ma mei ramiri ma faaman ari Tsonyo. Tan kat to aya ami te agio rom of Vanyo, sana mi nai nom rom a tafan tsuam, tana binun tana mes mes kanen.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ana taa Samaria na kinai tana ngats fan naa to aya faaman to ten Jisas tana saa a moun te tsue na ka, “Ayei te tsue of vanyo na fo mamatsiny ka te katkat anyo muan.”
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 Te nai tagei mi ri Ya tana gaguur aurom, ri rangats Towa ma kaa fiisen mi ri Ya fan tsuar, ana Ya kaa enato onots fuan nainy.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ana fokinai faaman to tana saa tan vegiau tsun Tsunia,
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 ana ri tsue to tana moun, “Amam faaman os to tana saa, sikia ma tan vegiau te kat anyi sana mam patsukanem te nongoiny fatoobing Ya, ana mam nat fi rom tovei, Ayei na Krais faman a Tsoiny Fiisaup tana vainy tana monaagits to.”
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Voun fuan nainy te kaakaa Ya na aya. Jisas naus osing to na fan sa naa fi en tana gum fan Tsuan fatoobing unya Galili.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Ai Jisas tsue patsukan to, “A kuigin te gim rori ma fatsiitsii faarof tana gum fan Tsunia fatoobing.”
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Te ruak mi Ya tana gum fan iny Galili ana vainy koma paparaa mi Towa, tana saa ari te naa fi tan Guainy iny Fakats Fatabin unya tana ngats fan tsian iny Jerusalem ana ri tagei ton fo mamatsiny ka te kat Ya tan nainy tan guainy.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 Ai Jisas naa fatabin fi enato tana ngats fan iny Kena tana gum fan iny Galili tana pan te kopis Ya na aurom sa faarein wain. Te kaa men a tsoiny mumua tana gamaman na aya, a guei tsoiny tsunia na soon iny faadis kaakaa kanen na aya tana ngats fan iny Kapeniam.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Te nongoiny ya Jisas te naus osing fi mi ya na gum fan iny Judia sa naa fi en tana gum fan iny Galili, ya naa fi nato Tsunia sa rangats Ya ma naa fi Ya tana ngats fan iny Kapeniam ma tsipaar Ya na guei tsoiny tsunia, a soon iny faadis ana matauts.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 Jisas tsue to tsunia, “A sikia ta isen tsumi te faaman non onot non te tagei finy romin kan karap ana fo binun saar iny faatok.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 “Mes tsian,” biny finy ya na tsoiny mumua tana gamaman, “Taame ma naa ra tabuiny mat non a guei tsonyo.”
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jisas tsue to tsunia, “Kua, guei tsoiny tsumanyi nai toto enanon.” Ana mes to faamainy ton vegiau ten Jisas sa naa en.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 Te taataan naa ya sanaan ana tsoiny binun tsunia tainytainy towa fiisen men vaanan to, “A guei tsoiny tsumanyi te toto en!”
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 Ya rangats ratuari saf nainy ei na te toto na guei tsoiny tsunia ana ri tsue to, “Naanaf tana isen a kilok tana touraf ana fisikii to naus osing towa.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 Ana tetee fakats fatabiny to na ka to tan ar nainy to aya te tsue of finy ya Jisas, “A guei tsoiny tsuam nai toto enanon.” Ana ayei ana fokinai faavot numaa tsunia faaman to ten Jisas.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ayein fafuan nana binun a karap iny faatok reits ten Gov te kat e Jisas tana gum fan iny Galili to te naus osing fi mi Ya na gum fan iny Judia.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.