João 12

U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gonom nainy kaakaa non an Guainy iny Fakats Fatabin mataanis ename, Jisas naa fi to tana ngats fan iny Betani tana pan te kaakaa non e Lasarus, Lasarus ito na mes e Jisas te fatoto fatabiny ya.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Ri kakouiny of e Jisas a kainy ainy tana touraf na aya ai Mata akat en tana kainy ainy ai Lasarus gum en taran fiisen me Jisas.
2 Deram-lhe, pois, ali, uma ceia; Marta servia, sendo Lázaro um dos que estavam com ele à mesa.
3 Ai Meri nom to na isen lita tapui foiny nan ya na nai jias fiisok kat ari tan nau tauf tsuraf tobeer, ya tsiiu iny towa moun e Jisas ana ya sap fatabiny towa na funuu nan. An tauf nana tapui to na tsuraf tauf sa kookop faavots a numaa.
3 Então, Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, mui precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se toda a casa com o perfume do bálsamo.
4 Ana isen tsurin matisian ten Jisas to te koo ri Judas Iskariot ito na mes te faan iny naa non e Jisas nimar vainy ma atsuiny famat ari Ya, tsue to na ka,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, o que estava para traí-lo, disse:
5 “Kat fei sana tapui na tauf tsuraf to ma fafiifoiny ravaa a onots to na fopis a natus a moni silva ra faan ratuari yan vainy aaruts ei?”
5 Por que não se vendeu este perfume por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Ayei te tsue iny a ka to tana saa ayei gima fakats ir vainy aaruts, ayei vakakai me na poraa moni sa ainy tsivoiny fo mes mar moni, tana saa ayei na kakabuts.
6 Isto disse ele, não porque tivesse cuidado dos pobres; mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, tirava o que nela se lançava.
7 Sen Jisas tsue na ka, “Tanyiny yam a moun to! Ayei te kakouiny onots a ka to onot non tan nainy kats Tsonyo.
7 Jesus, entretanto, disse: Deixa-a! Que ela guarde isto para o dia em que me embalsamarem;
8 Ami onot rom ma kaa fiisen men vainy aaruts fapoopoan namami tan mamatsiny nainy sana Nyo gim rou ma nai kaa fiisen mamimi tan mamatsiny nainy.”
8 porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 U taa Jiun kinai te nongon te kaa fi Jisas tana ngats fan iny Betani to ser naa fi ra naa unya aya, ri sikia ma naa of tsuiny naa Jisas unya aya, sana ri naa tou tagei e Lasarus, ito na mes te fatsuiny fatabiny e Jisas tana mat.
9 Soube numerosa multidão dos judeus que Jesus estava ali, e lá foram não só por causa dele, mas também para verem Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Ana rin fuainy tsunaun tan tsoiny faakor sainy to ta sanaan ma atsuiny kainy ari Lasarus,
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro;
11 tana saa ito tsunia tsun, sana taa Jiu na kinai fabuubus osing ir fuainy tsoiny mumua tsuri ri faamainy to Jisas.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Voun mes nainy ana vainy a kinai to te naa of men nainy Guainy iny Fakats Fatabin nongon te naa fi minon e Jisas tana ngats fan tsian iny Jerusalem.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que viera à festa, tendo ouvido que Jesus estava de caminho para Jerusalém,
13 Ana ri tek ton fo naainy Paura, ser naa a tou tainytainy Ya. Ri vaputs iny kuu ser tsue na ka,
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, clamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!
14 Jisas nom a tsunei dongki ana Ya jias to tounon ya to te faarei fin vegiau tan Vegiau Ten Gov,
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 “Oraav vaare yam, amin vainy iny Jerusalem! Tagaa, a Aatouf tsumi te naa minon, Ayei fauf a tsivon ana Ayei gum minon tounon a guei tana dongki.” (Sakaraia 9.9)
15 Não temas, filha de Sião, eis que o teu Rei aí vem, montado em um filho de jumenta.
16 An matisian Tsunia gim to ma nat faamuan iny a foka to, san tan nainy to te tsun fatabin fi Jisas sa naa fi tana pan tan fuainy siinaiv Tsuan Gormirmir, ri fakats fatabiny ton vegiau te pokei tsuk mi Ya tan Vegiau Ten Gov, ana foka to te kat ari ten Jisas te pokei faruak mi ri tan Vegiau Ten Gov.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isto; quando, porém, Jesus foi glorificado, então, eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que isso lhe fizeram.
17 Ana rin vainy to te kaa fiisen me Jisas tan nainy te fikoo fatafuts fi mi Ya Lasarus ana Ya fatoto fatabiny towa tana mat pokei to na ka te ruak.
17 Dava, pois, testemunho disto a multidão que estivera com ele, quando chamara a Lázaro do túmulo e o levantara dentre os mortos.
18 Tan kat to aya ana rin vainy tainytainy Towa tana saa ari te nongoiny Ya te kat binun iny faatok reits.
18 Por causa disso, também, a multidão lhe saiu ao encontro, pois ouviu que ele fizera este sinal.
19 Kat to ana taa Farasi tsue patsukan to fapoopoan narari, “Tagaa yam, ara te biu er tan kat tap iny a binun Tsunia, a vainy faavot tana monaagits to te vovou iny naa ror Ya!”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vede que nada aproveitais! Eis aí vai o mundo após ele.
20 Mesapan tsuri na taa Grik te kaakaa fapoopoan nararin vainy to te naa fi naa tana ngats fan tsian iny Jerusalem a tou fafaatouf tan nainy Guainy iny Fakats Fatabin.
20 Ora, entre os que subiram para adorar durante a festa, havia alguns gregos;
21 Ri naa me ten Filip a mes te poo fi me tana ngats fan iny Betsaida tana gum fan iny Galili, tsue to na ka, “Mes tsian mam komainy tagei rom e Jisas.”
21 estes, pois, se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe rogaram: Senhor, queremos ver Jesus.
22 Filip naa sa tagei e Anduru ana ri na ina fuan naa to ser vegiau fiisen me Jisas.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Jisas biny ratuari sa tsue na ka, “Ar nainy tana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me te sisiruu os mito ma vamarits e Gov a asangan Ya.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do Homem.
24 Nyo tsue faman of maromi te gim fi non fua nan wit ma reev naa tan puputaa ya te mat kaa faarei non isen tsun fua. Sai te mat non ya ayei nai fua faarei non fuan kinai, jesan kan Anyo ma mat ma kaa me na vainy a kinai a toto na suu.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 E sei te mawats non a toto nan ee nai kajiaa babainy enanon ai sei te tsugei non a toto tsuan tan puputaa to ee nai makuts non a toto ito na toto na suu.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo preservá-la-á para a vida eterna.
26 E sei te komainy binun of Varonyo ee, ma vovou Vanyo, tan kat to aya a tsoiny binun Tsonyo te nai kaakaa fiisen Vamironyo tana pan te kaakaa Ronyo. E Tamanyo te nai fatsiitsii non ya ito na mes te binun of Varonyo.”
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 “Tovei roman a koma Vanyo te onanun os to ana saa te tsue Ronyo na? To ma tsue fi Nyo nei, ‘Tamau, famanat iny vaare na ka to ma ruak ya Tsonyo?’ A sikia, ai tsun a ka te naa of Minyo, ma naa of Anyon nainy saraa kamits.
27 Agora, está angustiada a minha alma, e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas precisamente com este propósito vim para esta hora.
28 Tamau, nom a asangam iny vamarits matar a fokinai!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu: Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Ana vainy a kinai te tsutsun na aya nongoiny ton vegiau ri tsue to na ka, “U barak vaa!” Ana mesapan tsuri tsue to, “A morena vaa ei ya, to te vegiau non Tsunia!”
29 A multidão, pois, que ali estava, tendo ouvido a voz, dizia ter havido um trovão. Outros diziam: Foi um anjo que lhe falou.
30 Sen Jisas tsue tan matisian Tsunia, “Sikia ma kaa iny faakouts Vanyo to san vegiau tapokaa me, a sikia, sai te tapokaa of mamimi kainy faakouts mami.
30 Então, explicou Jesus: Não foi por mim que veio esta voz, e sim por vossa causa.
31 Tovei roman u nainy vaatsuk bus tana monaagits to ai tovei kan e Vinasaar, a tsoiny tatagaa ot tana monaagits to nai duem en naa non.
31 Chegou o momento de ser julgado este mundo, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Nainy te fagageits Varonyo ri tana pagafuan Nyo nai ras faavots rarou a vainy ma naa mi ri Tsonyo.”
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim mesmo.
33 Ayei te tsue iny a ka to ma faatok iny Ya na saf a mat ei na te nai sarei non Ya.
33 Isto dizia, significando de que gênero de morte estava para morrer.
34 An tagin biny Towa ser tsue na ka, “A Faun tsumam te kirkir iny e Moses te faatsuts fi mamam to, a Krais a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy nai toto ovei nanon. Kat pas fei sana Nyi tsue rom a ka to ei, tana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me nai gageits non tana pagafuan ei? E sei to aya na Guei Tsoiny te Bobot e Gov ee?”
34 Replicou-lhe, pois, a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu ser necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Jisas biny ratuari Ya tsue to na ka, “A arasan kaa non fapoopoan namami kaa tsun non tan fo ar nainy. Taan yam te kaa farokot minon ya na arasan ma kookop vaare mami na uurup tana saa e sei na mes te taan uruurup non ee gim non ma natiny a pan te naa non ya.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por um pouco a luz está convosco. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; e quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Faaman yam tana arasan ito te kaa fi miromi ya, tan kat to aya mi faarei mirom vainy tana arasan.” Voun vegiau ten Jisas tana ka to Ya naa to sa fatakop a tsivon mata rari.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Jesus disse estas coisas e, retirando-se, ocultou-se deles.
37 Kainon to te kat Ya na fo binun iny faatok reits mata rari, ri gim kainy to ma faamainy Ya,
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na sua presença, não creram nele,
38 tan kat to aya u vegiau te pokei iny e Aisaia na kuigin muan ruak iny man ovei nato,
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Tan kat to aya ri gima onot ma faaman, tana saa e Aisaia te tsue kainy a ka,
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 “Gov kat fakio na mata rari, ana Ya kat fanuuiny ton fakats tsuri ma tagaa on vaare ri an fakats tsuri nai nun ovei enanon,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.
41 Aisaia pokei iny a ka to, te ruak nats non tana fo siinaiv ten Jisas, tana saa ayei te inainy faamuainy bus ya.
41 Isto disse Isaías porque viu a glória dele e falou a seu respeito.
42 Man pas koraa non mesapan tsurin fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu te pon ma faaman Tsunia san tan kat tana taa Farasi ri oraav to ma pokei faruak iny a faaman tsuri, tana saa a taa Farasi te jiats fatafuts rarori tana numaa iny fafaatouf tana taa Jiu.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Ri komainy fiisok a vainy ma tsue iny paparaa rari fis pis non tsue iny paparaa te poo fi minon ten Gov.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jisas tsue fatsian to, “E sei na mes te faamainy Varonyo ee, gim non ma faamainy tsuiny Vanyo, sai to Tsunia to te jiats Vaminyo.
44 E Jesus clamou, dizendo: Quem crê em mim crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ai sei na mes to te tagei Vanyo ee, faarei non te tagei kainy Ya to te jiats Vaminyo.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Nyo naa me tana monaagits to faarei me na arasan, tan kat to aya ere sei te faaman ror Tsonyo ee, gim on ror ma kaa tana uurup.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 E sei na mes te nongoiny non vurungan rof Tsonyo ee ana ayei te gim ma manaats ya, Nyo gim rou ma kat vaatsuk tsunia. Nyo naa me ma gima faarei Anyo na tsoiny vaatsuk tana vainy tana monaagits to, a sikia, Nyo naa me ma saup fatabiny Anyo rari.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 “E sei na mes te tsugei Varonyo ya te gima faarof vurungan rof Tsonyo ee naa fi naa non tan vaatsuk tana isen a ka, ito tan vegiau te pokei bus Anyo te nai kat non vaatsuk tsunia tan fafakap nan nainy!
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que tenho proferido, essa o julgará no último dia.
49 Man, tana saa Anyo gim rou ma pokei vegiau to tsivou, sai ten Tamanyo to te jiats Vaminyo Ayei te tsue faparits of Vanyo na fo mamatsiny ka ma vegiau iny Anyo.
49 Porque eu não tenho falado por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me tem prescrito o que dizer e o que anunciar.
50 Ana Nyo nat you tan tsuen parits Tsunia te kifon iny non a toto na suu. A saa te tsue iny Anyo na ayein vegiau to te tsue iny e Tamanyo, Nyo ma pokei.”
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. As coisas, pois, que eu falo, como o Pai mo tem dito, assim falo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.