João 12
U VURUNGAN ROF FOUN TEN GOV NANE JISAS KRAIS (SPS) vs ARIB
1 Gonom nainy kaakaa non an Guainy iny Fakats Fatabin mataanis ename, Jisas naa fi to tana ngats fan iny Betani tana pan te kaakaa non e Lasarus, Lasarus ito na mes e Jisas te fatoto fatabiny ya.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Ri kakouiny of e Jisas a kainy ainy tana touraf na aya ai Mata akat en tana kainy ainy ai Lasarus gum en taran fiisen me Jisas.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Ai Meri nom to na isen lita tapui foiny nan ya na nai jias fiisok kat ari tan nau tauf tsuraf tobeer, ya tsiiu iny towa moun e Jisas ana ya sap fatabiny towa na funuu nan. An tauf nana tapui to na tsuraf tauf sa kookop faavots a numaa.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Ana isen tsurin matisian ten Jisas to te koo ri Judas Iskariot ito na mes te faan iny naa non e Jisas nimar vainy ma atsuiny famat ari Ya, tsue to na ka,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Kat fei sana tapui na tauf tsuraf to ma fafiifoiny ravaa a onots to na fopis a natus a moni silva ra faan ratuari yan vainy aaruts ei?”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Ayei te tsue iny a ka to tana saa ayei gima fakats ir vainy aaruts, ayei vakakai me na poraa moni sa ainy tsivoiny fo mes mar moni, tana saa ayei na kakabuts.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Sen Jisas tsue na ka, “Tanyiny yam a moun to! Ayei te kakouiny onots a ka to onot non tan nainy kats Tsonyo.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Ami onot rom ma kaa fiisen men vainy aaruts fapoopoan namami tan mamatsiny nainy sana Nyo gim rou ma nai kaa fiisen mamimi tan mamatsiny nainy.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 U taa Jiun kinai te nongon te kaa fi Jisas tana ngats fan iny Betani to ser naa fi ra naa unya aya, ri sikia ma naa of tsuiny naa Jisas unya aya, sana ri naa tou tagei e Lasarus, ito na mes te fatsuiny fatabiny e Jisas tana mat.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Ana rin fuainy tsunaun tan tsoiny faakor sainy to ta sanaan ma atsuiny kainy ari Lasarus,
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 tana saa ito tsunia tsun, sana taa Jiu na kinai fabuubus osing ir fuainy tsoiny mumua tsuri ri faamainy to Jisas.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Voun mes nainy ana vainy a kinai to te naa of men nainy Guainy iny Fakats Fatabin nongon te naa fi minon e Jisas tana ngats fan tsian iny Jerusalem.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Ana ri tek ton fo naainy Paura, ser naa a tou tainytainy Ya. Ri vaputs iny kuu ser tsue na ka,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Jisas nom a tsunei dongki ana Ya jias to tounon ya to te faarei fin vegiau tan Vegiau Ten Gov,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Oraav vaare yam, amin vainy iny Jerusalem! Tagaa, a Aatouf tsumi te naa minon, Ayei fauf a tsivon ana Ayei gum minon tounon a guei tana dongki.” (Sakaraia 9.9)
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 An matisian Tsunia gim to ma nat faamuan iny a foka to, san tan nainy to te tsun fatabin fi Jisas sa naa fi tana pan tan fuainy siinaiv Tsuan Gormirmir, ri fakats fatabiny ton vegiau te pokei tsuk mi Ya tan Vegiau Ten Gov, ana foka to te kat ari ten Jisas te pokei faruak mi ri tan Vegiau Ten Gov.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Ana rin vainy to te kaa fiisen me Jisas tan nainy te fikoo fatafuts fi mi Ya Lasarus ana Ya fatoto fatabiny towa tana mat pokei to na ka te ruak.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Tan kat to aya ana rin vainy tainytainy Towa tana saa ari te nongoiny Ya te kat binun iny faatok reits.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Kat to ana taa Farasi tsue patsukan to fapoopoan narari, “Tagaa yam, ara te biu er tan kat tap iny a binun Tsunia, a vainy faavot tana monaagits to te vovou iny naa ror Ya!”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Mesapan tsuri na taa Grik te kaakaa fapoopoan nararin vainy to te naa fi naa tana ngats fan tsian iny Jerusalem a tou fafaatouf tan nainy Guainy iny Fakats Fatabin.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Ri naa me ten Filip a mes te poo fi me tana ngats fan iny Betsaida tana gum fan iny Galili, tsue to na ka, “Mes tsian mam komainy tagei rom e Jisas.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filip naa sa tagei e Anduru ana ri na ina fuan naa to ser vegiau fiisen me Jisas.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Jisas biny ratuari sa tsue na ka, “Ar nainy tana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me te sisiruu os mito ma vamarits e Gov a asangan Ya.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Nyo tsue faman of maromi te gim fi non fua nan wit ma reev naa tan puputaa ya te mat kaa faarei non isen tsun fua. Sai te mat non ya ayei nai fua faarei non fuan kinai, jesan kan Anyo ma mat ma kaa me na vainy a kinai a toto na suu.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 E sei te mawats non a toto nan ee nai kajiaa babainy enanon ai sei te tsugei non a toto tsuan tan puputaa to ee nai makuts non a toto ito na toto na suu.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 E sei te komainy binun of Varonyo ee, ma vovou Vanyo, tan kat to aya a tsoiny binun Tsonyo te nai kaakaa fiisen Vamironyo tana pan te kaakaa Ronyo. E Tamanyo te nai fatsiitsii non ya ito na mes te binun of Varonyo.”
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 “Tovei roman a koma Vanyo te onanun os to ana saa te tsue Ronyo na? To ma tsue fi Nyo nei, ‘Tamau, famanat iny vaare na ka to ma ruak ya Tsonyo?’ A sikia, ai tsun a ka te naa of Minyo, ma naa of Anyon nainy saraa kamits.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Tamau, nom a asangam iny vamarits matar a fokinai!”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Ana vainy a kinai te tsutsun na aya nongoiny ton vegiau ri tsue to na ka, “U barak vaa!” Ana mesapan tsuri tsue to, “A morena vaa ei ya, to te vegiau non Tsunia!”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Sen Jisas tsue tan matisian Tsunia, “Sikia ma kaa iny faakouts Vanyo to san vegiau tapokaa me, a sikia, sai te tapokaa of mamimi kainy faakouts mami.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Tovei roman u nainy vaatsuk bus tana monaagits to ai tovei kan e Vinasaar, a tsoiny tatagaa ot tana monaagits to nai duem en naa non.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Nainy te fagageits Varonyo ri tana pagafuan Nyo nai ras faavots rarou a vainy ma naa mi ri Tsonyo.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Ayei te tsue iny a ka to ma faatok iny Ya na saf a mat ei na te nai sarei non Ya.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 An tagin biny Towa ser tsue na ka, “A Faun tsumam te kirkir iny e Moses te faatsuts fi mamam to, a Krais a Mes te pisainy e Gov ma Tsoiny Fiisaup Ya tana vainy nai toto ovei nanon. Kat pas fei sana Nyi tsue rom a ka to ei, tana Guei Tsoiny te Bobot e Gov sa ruak iny Mes me nai gageits non tana pagafuan ei? E sei to aya na Guei Tsoiny te Bobot e Gov ee?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Jisas biny ratuari Ya tsue to na ka, “A arasan kaa non fapoopoan namami kaa tsun non tan fo ar nainy. Taan yam te kaa farokot minon ya na arasan ma kookop vaare mami na uurup tana saa e sei na mes te taan uruurup non ee gim non ma natiny a pan te naa non ya.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Faaman yam tana arasan ito te kaa fi miromi ya, tan kat to aya mi faarei mirom vainy tana arasan.” Voun vegiau ten Jisas tana ka to Ya naa to sa fatakop a tsivon mata rari.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Kainon to te kat Ya na fo binun iny faatok reits mata rari, ri gim kainy to ma faamainy Ya,
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 tan kat to aya u vegiau te pokei iny e Aisaia na kuigin muan ruak iny man ovei nato,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Tan kat to aya ri gima onot ma faaman, tana saa e Aisaia te tsue kainy a ka,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Gov kat fakio na mata rari, ana Ya kat fanuuiny ton fakats tsuri ma tagaa on vaare ri an fakats tsuri nai nun ovei enanon,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Aisaia pokei iny a ka to, te ruak nats non tana fo siinaiv ten Jisas, tana saa ayei te inainy faamuainy bus ya.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Man pas koraa non mesapan tsurin fuainy tsoiny mumua tana taa Jiu te pon ma faaman Tsunia san tan kat tana taa Farasi ri oraav to ma pokei faruak iny a faaman tsuri, tana saa a taa Farasi te jiats fatafuts rarori tana numaa iny fafaatouf tana taa Jiu.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Ri komainy fiisok a vainy ma tsue iny paparaa rari fis pis non tsue iny paparaa te poo fi minon ten Gov.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Jisas tsue fatsian to, “E sei na mes te faamainy Varonyo ee, gim non ma faamainy tsuiny Vanyo, sai to Tsunia to te jiats Vaminyo.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ai sei na mes to te tagei Vanyo ee, faarei non te tagei kainy Ya to te jiats Vaminyo.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Nyo naa me tana monaagits to faarei me na arasan, tan kat to aya ere sei te faaman ror Tsonyo ee, gim on ror ma kaa tana uurup.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 E sei na mes te nongoiny non vurungan rof Tsonyo ee ana ayei te gim ma manaats ya, Nyo gim rou ma kat vaatsuk tsunia. Nyo naa me ma gima faarei Anyo na tsoiny vaatsuk tana vainy tana monaagits to, a sikia, Nyo naa me ma saup fatabiny Anyo rari.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 “E sei na mes te tsugei Varonyo ya te gima faarof vurungan rof Tsonyo ee naa fi naa non tan vaatsuk tana isen a ka, ito tan vegiau te pokei bus Anyo te nai kat non vaatsuk tsunia tan fafakap nan nainy!
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Man, tana saa Anyo gim rou ma pokei vegiau to tsivou, sai ten Tamanyo to te jiats Vaminyo Ayei te tsue faparits of Vanyo na fo mamatsiny ka ma vegiau iny Anyo.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ana Nyo nat you tan tsuen parits Tsunia te kifon iny non a toto na suu. A saa te tsue iny Anyo na ayein vegiau to te tsue iny e Tamanyo, Nyo ma pokei.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.